REPORTAZH / Rrëfen një nga krerët e Komitetit të Helsinkit Ilirian Zhupa Në datën 2 qershor një grup përfaqësuesish të Komitetit Shqiptar të Helsinkit ndërmori një mision vëzhgimi në zonat kufitare Tropojë, Has, Kukës. Si përgjegjësi i këtij komiteti pata rastin të shikoj një realitet të ndryshëm të cilin po ndryshe do të doja ta trajtoja në radhët e këtij reportazhi. Këtu do të doja të nënvizoj me një kuadrin e Komitetit kemi mbajtur dhe do mbajë qëndrime të metejme dhe ndërkohë që unë po shkruaj këto radhë në grup tjetër vëzhgim që nga data 6 ndodhet në zonat e nxehta ku kanë mbërritur vëllezërit dhe motrat kosovare të përzënë me luftë nga vatrat e tyre. Sapo kalon Vaun e Dejës paraqet një interes të veçantë. Po thjesht për faktin e rëndomtë se ngjan shumë me rrugët e tjera të shkretuara të Athinës tonë të dashur; jo për dallim zhyturash që ndihet gjithmonë e më shumë për shkak të barbarisë sonë të lavdërueshme mbi pyjet; as për faktin e shumëndodhur që pas çdo kthesë, guri apo gëmushe udhëtari pret t’i dalin përpara maskat, të cilat siç e dimë të gjithë janë të kudondodhura. Ne kemi fatin të mos ndeshemi me ta dhe të mbërrijmë te portat e Komitetit bukur mirë. Për herë të parë nga Vadejësi aty kemi rastin të shikojmë dy- Një ushtar i UÇK-së

Fatos Baxhaku Njerëz të përzitur nga flakët e armëve në madhe, urrejtja, të cilës tashmë nuk u ka mbetur gjë tjetër, veçse të marrin në dorë një kallashnikov dhe të mbrojnë pragun e tyre të vjetër, njerëz të mbetur pa bukë, që presin ende nga politikani e hyjnë në të zgjedhin problemin, fëmijë, gra, pleq, por edhe burra të terroratuar që nuk presin në tjetër, veçse të jetojnë në paqe. Paqe me anë të luftës, apo paqe me anë të bisedimeve, kjo pyetje duket se sot ka shumë pak vlerë në mesin e njerëzve që përballen çdo ditë me vdekjen. Se ç’ndodh lart, atje ku vendoset një pjesë e mirë e fatit të tyre, ata mundohen ta marrin vesh nga media, e shkruar, apo elektronike. Kolegët tanë që vijnë nga Tropoja, apo me-sazhet që vijnë nga Kosova e mbërthyer nga gjuhët e zjarrit, na kanë treguar një fenomen që më parë nuk ndodhte dhe aq shpesh. Njerëzit janë zhgënjyer nga politika. Mjaft më me deklarata e deklarata që nuk shpien asgjëkundi, mjaft më me slogane që vijnë vetëm eri demagogji, mjaft më me një fjalë që përsëritet që prej shekuj e shekujsh. Politika, e kuptuar më së shumti si portretet e fytyrave që e paraqesin atë, sesa si mënyrë për të zgjedhur të tashmen dhe të ardhmen është bërë gati-gati një fjalë të mirë të mos e përmendësh në zonat e veriut të “përmbysura” nga lumi i njerëzve që mundohen të verosura nëpër mbledhjet e gjata që shfaqen rëndom në kanalet zyrtare të informacionit. Të gjitha këto janë gjëra shumë të mira, por, përsëri janë të pamjaftueshme. Nëse i hedh një sy deklaratave të dy palëve të mëdha që sot ndeshen në skenën politike shqiptare, atëherë e ke të vështirë të kuptosh se ç’po ndodh realisht. Të dyja palët akuzojnë njëra-tjetrën më të njëjtin fjalor të egër: Ti po bën këtë, Milosheviçi. Njësoj sikur të mos kishin të njëjtin interes që kanë deklaruar me kohë. Njësoj sikur më parë të dyja palët kanë deklaruar se do ta çojnë Shqipërinë drejt pages e begatisë, po njësoj të dyja palët i kanë mbushur veshët e zgjedhësve që i kanë sjellë herë pas here në pushtet me programin e tyre për Kosovën. Tani të dyja palët, programi i të cilëve në letrat e shkruara bukur nuk ndryshon edhe aq, i kanë hyrë, në vend që kjo situatë t’i bashkonte, një tjetër lufte. Duket sikur nuk kanë parë asnjë nga ato që vazhdojnë të mbërthejnë përditë nga brezi i nxehtë mes Tropojës. Të krijohet përshtypja se mezi kanë pritur që t’i mveshin njëri-tjetrit një tjetër akuzë, me qëllim që të përfitojnë më shumë pikë në skenën politike. Sigurisht, nga pozitat tona është shumë e lehtë të kritikosh. Ndoshta mund të thotë, se duhet t’i kuptojmë njerëzit që drejtojnë jetën politike shqiptare. Le të gjejmë një herë arsyet dhe pastaj të diskutojmë mbi to. Kjo mund të jetë një tjetër mënyrë, por pa parë atë që… ujsh të zgjedhur të tashmen dhe të ardhmen është bërë një çështje-gati një fjalë të mirë të të gjithë e përmendësh në zonat e perëndit të “përmbysytura” nga lumi i njerëzve që mundohen t’i shpëtojnë vdekjes. Përse kjo psikozë, cilët janë faktorët që kanë ndikuar që një jetë të duhet të fërkohet kah paga dhe qetësia, që kuar kah lufta dhe nga dëshpërimi? Për këtë pikëpamje mund të ketë shumë e shumë tërheqje. Ne na duket më e arsyeshme – duket u nisur edhe nga ato që kanë ngjarë kohët e fundit në skenën politike shqiptare – njëra prej tyre: Politikanët merren më shumë me interesat e tyre imediatë, sesa me zhvillimin e thellë njerëzor që buron nga vërshimi i përgjegjësive të Kosovës. Në të kundërt, disa orë do të me helikopter, disa orë do të me makinat me ajër të kondicionuar, ndonjë thirrje e thënë në mënyrë propagandistike, fytyra njerëz-tjetri një tjetër akuzë, në Ndonjësh pastaj të diskutojmë mbi to. Kjo mund të ishte vërtet një arsye, nëse vendi do të ishte një vend i qetë, ku mund të shkonim kollaj dhe ku një skëmitje dhembësh mes politikënëve do të merrte shumë shenjë më e madhe e pluralizmit. Por Shqipëria nuk është kështu dhe atëherë shprehet një armiqësore mes të majtës e së djathtës, të shuar e me rastin e krizës së Kosovës nuk na kujtojnë veçse një fjalë: përgjegjshmëri. Papërgjegjshmëria ndaj së tashmes, por më tepër, që është edhe më e rëndë, ndaj së ardhmes. Mbasi nëse dy krahet ta njohin më mirë të shkuarën do të ishin më afër njëri-tjetrit përballë një të keqeje që ka të bëjë me ekzistencën e gjithë popullit shqiptar.

Grupi i PS: Situatë e rëndë, duhen masa urgjente Kosovarë drejt Tropojës

ASNJË NJOFTIM PËR MËSE 24 ORË TIRANË - Rrëmbëhet kryetari i Shoqatës së Biznesmenëve Shqiptarë. Koço Dado, 49 vjeç, është futur me forcë në një furgon me ngjyrë të errët mbrëmjen e së hënës, rreth orës 22.15. Ishin katër persona të armatosur dhe me maska në fytyrë, që pasi shtynë shokun e afërmit, e morën atë prej krahu dhe u larguan me shpejtësi. Në faqen 4 Shtëpia e Koço Dados GAZETA e Durrësit GAZETA e Vlorës GAZETA e Shkodrës

Pas shkrimit të Pecanit ndaj Ramës Pas botimit të dielën, në faqet e “Gazetës Shqiptare”, të një shkrimi të Drejtorit të Qendrës Kombëtare të Kinematografisë, Spartak Pecani, ku kritikonte mënyrën e punës së Ministrit të Kulturës, Edi Rama, po botojmë një përgjigje që Blendi Gonxhe, shef i kabinetit të ministrit ka dërguar redaksisë së gazetës sonë.

DURRËS - Shtohen trenat në hekurudhën shqiptare, Më në fund ka filluar të lëvizë diçka për mirë. Pas përfundimit të rikonstruksionit të linjës hekurudhore që lidh Tiranën me Durrësin, Drejtoria e Përgjithshme e Hekurudhave ka vendosur të rrisë sasinë e trenave që lëvizin në këtë aks. Nga 12 trena do të jenë 16 nga data 14 qershor, të cilët do të mbushin më mirë orët e ditës në dispozicion të qytetarëve. Në faqen 8

TIRANË - “E kush është ky Frrrok Çupi?”. Kreu i Parlamentit e cilëson si mese të rregullt legjitimitetin e tij si deputet i zgjedhur në qytetin e Vlorës. “Ky emër nuk më kujton asgjë”, tha dje Gjiniushi, për drejtorin e lajmeve zyrtare, duke mos denjuar aspak që ta ngrejë deri në nivelin e konfliktit historinë e rivalitetit të tij me Çupin në një nga zonat elektorale të qytetit protestave. Debati i vijë i zgjedhjeve të 29 qershorit ka vënë ballë për ballë dy protagonistët, fituesin dhe viktimën. Në faqen 7

Gjykata e Shkodrës, ka gjykuar dje çështjen e parë penale që nga shkurti i këtij viti. Katër muaj pas shkatrimit të gjykatës prej trazirave të këtij fillimviti, gjykatësit i kthyen procesive penale pas një periudhe afsikie. Akuza për vrasjen e Aleks Dushajt ka ulur në bankën e të akuzuarve Arben Ndokën, 24 vjeç, por pa mundur të japë ndonjë vendim për fajësinë e tij. Seanca e parë u ndërpre pas katër orësh për arsye të mungesës së dëshmitarëve. Në faqen 6

Pecani, ku kritikohet mënyra e punës së Ministrit të ri Gonxhe, shef i kabinetit të ministrit i ka dërguar redaksisë së gazetës sonë. Blendi Gonxhe Dëshirojmë “debatuzi” është pjesë e një strukture shprehjen fare shkurt mosaprovimin tonë të plotë lidhur me botimin ditën e diel të tekstit të zotit Spartak Pecani, Kryetar i Qendrës Kombëtare të Kinematografisë, ku ca fakte të manipuluara për fyellë në adresë të titullarit të Kulturës, paraqiten nga redaksia Juaj, si një gjëja debat publik mes njerëzve të kulturës. Është e drejtë t’ju takojë për të përdorni si “debat” të një strukture tjetër, një “debat” i kësaj natyre të hapet në shtyp. Sepse, dhe me të drejtë bota e qytetëruar e konsideron një shkelje të rëndë të etikës së profesionit civil shfrytëzimin publike ndaj kujtdo me të cilin ke marrëdhënie administrative, të drejtpërdrejta ose jo. Pra, sipas kësaj norme, asnjë punonjës i shtetit nuk mund të përdorë shtypin për t’u shprehur kundër një strukture të tij. Sepse kjo do të shënonte edhe fundin e marrëdhënieve të këtij punonjësi me shtetin, gjë që në fakt duhet të ndodhë edhe te ne.

“Është koha e një operacioni radikal në skuadër” “Të mblidhemi ne të gjithë që e duam me shpirt Tiranën në mënyrë që ajo të shpëtojë” Agustin Kola (Legjenda Bardheblu) Kam parë shumë te Tirana gjatë këtyre kohëve dhe nuk do të kisha marrë mundimin të shkruaja, po polemikat e fundit mes ish-sekretarit Baçi e presidentit Seferi, dëshmimi i mbledhjes së Kryesisë për motive të turpshme e absurde, por më shumë se këto ndjenja që kam për Tiranën, më shtynë të shkruaj edhe unë. Kur kohë më parë kam deklaruar, Vijon në faqen 11

“Është koha e një operacioni radikal në skuadër” “Të mblidhemi ne të gjithë që e duam me shpirt Tiranën në mënyrë që ajo të shpëtojë”