KOSOVE / Godo: Ky alarm tregon se lufta është në prag SHBA: Mos shkoni në Shqipëri Paralajmërim i Washingtonit: Është rrezik Manovra në Rinas, “zhduket” një avion Departamenti i Shtetit: Pas ardhjes së refugjatëve nga Kosova gjendja në Shqipëri është tepër alarmante. Qeveria Shqiptare: Jemi gati t'i mbrojmë Nanon dje në Rinas në bordin e një MIG (H. Pustina) Nanon dje në Rinas në bordin e një MIG (H. Pustina)

Kosovë & Milosheviç NAPOLON ROSHI Qëndrimi shqiptar këtë ditë pas takimit të Moskës - që nuk solli as tërheqjen e trupave serbe dhe as ndalimin e operacioneve spastruese në Kosovë - është se Milosheviçi kërkon të fitojë kohë. Qëndrimi euroatlantik mund të përmblidhet me deklaratën e Ollbrajtit se të gjitha opsionet janë mbi tryezë. Të dy këto qëndrime përputhen në atë se pas Moskës gjendja mbetet e pasigurtë. Të regjitur në kapërcimin e krizave të fundit 45-vjeçare të luftës së ftohtë, qeveritarët Perëndimorë nuk i kishin humbur shpresat dhe prisnin ndonjë rezultat nga takimi i Moskës. Presidenti Klinton bëri në telefon për afroi gre orë me Jelcinin. Për Perëndimin udhëheqësi rus është treguar parak, se mund të mbështetesh. Por rastin konkret Jelcini u gjend përpara dy zjarresh: Nga njëra anë Rusia ka dëshirë ta bindë Perëndimin se me zhdukjen e faktorit ideologjik, mbase ka ardhur koha që të rishihen objektivat strategjike të NATO-s— disa faktorë që veprojnë aktualisht. Nga njëra anë është mëkimi shekullor i serbit që në fëmijëri me ndjesinë se Kosova është “djepi” i Serbisë. Nga ana tjetër është fryra e frikës që i vjen Serbisë nga “bumi demografik” i shqiptarëve të Kosovës. E tok me të është dëshira që njëherë e mirë t’ia japin fund fatales së të mund të integrohen nesër në Komunitetin Evropian. Një mendje e shëndetshme evropiane, përballë këtyre tre faktorëve do të kishte arritur, të paktën, në një gatishmëri më të madhe për të shqyrtuar në tryezën e bisedimeve opsionet më të pranueshme për zgjidhje. Por, nga sa duket, në Serbi po ndodh ndryshe. Po domino mendimi për ta “pastruar njëherë e mirë plagën kosovare” përmes një spastrimi etnik apo ndofta përmes një ndarje të dhunshme territoriale, ku pjesën e luanit do ta merrte Serbia. Krijohet përshtypja, sidomos kur dëgjon zërat e opozitës serbe, se mbajtja e një qëndrimi instiktiv të ngurtë ndaj Kosovës është një pikë që në Serbi bashkon Pozitë-Opozitë-Inteligjencie. Pozitë-Opozitë-Inteligjencë. E tillë paraqitet pak a shumë gjendja. Kjo bën që si në njërën anë ashtu edhe në anën tjetër të barikadës të ketë gjuhë opsionet të jenë mbi tryezë. Por a mos vallë janë shtuar të gjitha mundësitë politike e diplomatike? Mos vallë mbetet vetëm alternativa e luftës? E kuaj se jo. Ka një faktor që po bëhet gjithnjë e më evident. Qëndrimi i burrave të Kosovës dhe mbrojtje të vatrave të tyre, nga njëra anë, dhe praktika e “tokës së djegur” që zbatojnë forcat speciale serbe, nga ana tjetër kanë rritur ndjeshëm angazhimin e opinionit publik ndërkombëtar. Zhak Shirak dënoi në mënyrë të prerë praktikën e spastrimit etnik të zbatuar nga forcat serbe. Dhe të mos harrojmë që Franca tradicionalisht ka qenë mike e Serbisë. Ka shumë rëndësi që të shfrytëzohet kjo kohë e favorshme. Natyra mund të jepen leksione euroatlantike për realitetin dhe pasojat që mund të ketë konflikti në Kosovë apo këshilla që të godasin. Por e aq më shumë bëja me e mirë që mund të bëhet këndej dhe matanë kufirit shtetëror është që të bindet bota se çdo gjë është nën kontroll; nëse në çdo kohë komuniteti euroatlantik do të gjejë të shqetësohet një partner të pjekur, serioz, në gjendje të ofrojë alternativa të pranueshme. Njëherësh po aq e vendosur për të mbrojtur të drejtat, nderin dhe dinjitetin e vet. Është jetike që komuniteti ndërkombëtar të ketë të bëjë me një qëndrim unik të shqiptarëve. si pasojë të mbështetesh. Por në rastin konkret Jelcini ngriti përpara dy zjarresh: Nga njëra anë Rusia ka dëshirë të ardhur koha që të rishihen objektivat strategjikë të NATO-s dhe të ridimensionohen qëndrimet ndaj Rusisë duke e parë atë si gjysmën partner-sot dhe si aleat-nesër. Në terrenin ekonomik, Rusia ndodhet para një pështjellimi dhe krize të rëndë që vështirë se mund të kapërcehen pa kredinë e premtuar dhe të shpejtë gjermane prej disa miliarda markash. Jelcini dhe Rusia ndodhen gjithashtu përpara një zjarri të fortë të një natyre tjetër. Në Rusi dominon mendimi se që të mbijetojë Rusia postdiktatoriale, nuk duhet të braktiset Serbia. E kjo jo thjesht për hir të të ndjenjave tradicionale apo rolit të Serbisë si vëllai i vogël. Ekziston një frikë e madhe se mos krijohen precedente të rrezikshëm. Nëse Rusia do të heshtë përballë opsionit ushtarak të NATO-s në ndërhyrjen serbe të Maqedonisë, shtatë vjet izolim nga bota duket se nuk kanë mundur të eliminojnë Serbinë dhe kështu të shuhen gjendimet ndaj Kosovës. Ka

Në mes të ndeshjes dokumentari i PD OSBE urdhëron RTV “Për 15 minuta triumfet e Berishës” Mbyllet fushata elektorale TIRANE - OSBE arrin kompromisin në minutat e fundit me KOZ: ulen gjakrat e demokratëve dhe socialistëve me transmetimin në mes të mbrëmjes së dokumentarit të historisë së PD-së. Shlyhet kështu borxhi që Aleanca qeveritare i kishte partisë së opozitës, duke evituar një bojkotim të mundshëm të zgjedhjeve nga kjo e fundit. Ndërsa në Paris, Berisha është këshilluar që “të heqë dorë nga bojkoti” dhe pas kësaj ai ka zbutur mjaft tonet e ashpra ndaj qeverisë. Nesër do të votohet në të gjitha zonat, që në zgjedhjet e 1996 ishin të fituara nga PD. Presidenti Meidani ka bërë thirrje për “zgjedhje të qeta për hir të Kosovës”, të cilën ua ka drejtuar partive politike dhe opinionit vendas. Në faqen 3

Politikanë & zgjedhje QAMIL BUXHELI N’Ta ka gjetur e keqja për keq! Punë është kjo? Ku më disa politikanë dhe pushtetarë tanët. E para. Meazallah se shkojnë jashtë shtetit. Me mirë na rrinë, thonë. Që t’i çosh në aeroportin e Rinasit, duh’t’i shoqërosh me veturat e policisë, me ulurima! “Mor i mirë, mor i lig! Po shko, o i uruar, një herë në Europë, apo Amerikë, në Azi apo Afrikë! Ç’u mbylle brenda?” Meazallah! Natë e ditë ndërrmarje janë në fshat, në ndërrmarje, në fabrika e reparte ushtarake, dhe në zonat elektorale. Këpucët e tyre gjithnjë me baltë. S’i shihen në zyrë në “Dajti” apo në “Rogner”! Punë është kjo? Deri kur kështu? E dyta. Nuk ia vënë fare veshin botës politikanët dhe pushtetarët tanë. As Europës, as Amerikës. As Azisë, as Afrikës. Gjithnjë në këmbë të tyre. “Po merrni, o të uruar, kushtetutat e tyre, kodet e tyre penale, rregulloret e ndërrmarrjeve të dëshmuara nëpër diktastore. Ç’është kjo që keq që nuk shkel një delegacion i huaj në vendin tonë? Po thërrisni, o të uruar, specialitë të huaj t’i ua mbajnë leksione dhe t’ju tregojnë formulën e shqiptarëve. Akoma me formulën e Hasan Zykos në bisedime? Po me mbetemi ne? E katërta. Një herë të shkruaj: Punë është kjo? Ku është shembulli pozitiv? E katërta. Një herë të shkruaj: ... (teksti vazhdon i prerë në skajin e figurës) Po politikanët i ... Zykës? Ka mbarë do mbeteni ne? Akoma me mentalitetin e 1950-ave të shkuara? Të vijnë, ore të flasin për diskotekat, për modën, për metodat e reja për zënien e farës së kosit dhe prerjen e tullave... “Jeni në vete?!”, përgjigjen politikanët dhe pushtetarët tanë të dashur. “S’e hamë ne atë kokërr ulliri. Mos trokiti kohë në vesh të shurdhër! Shumë shumë mund t’u lejohim të huajve portet, aeroportet, vullat e pritjes, zyrat sekrete pranë kabineteve të titullarëve. Po që të rrimë e të pyesim ata edhe për farën e kosit dhe të trahanës, as që mos t’u shkojë në mend. Kemi edhe ne dinjitetin tonë!” E treta. Në fjalimet, deklaratat dhe intervistat e politikanëve dhe pushtetarëve tanë nuk thuhet asnjë gjysmë fjalë për arritjet, sukseset, fitoret e tyre. Vetëm autokritikë, pakënaqësi për gjithçka. Një nxirrje e realitetit objektiv, që ç’të them. “Po amani, ore, se na mori malli të flisni një herë për sukseset e arritjet e dikasterit, apo të partisë suaj, të shoqatës suaj, të zonës suaj elektorale.” “Mirëpo, të dëgjojnë politikanët dhe pushtetarët tanë? Jo, jo, jo! Nihilizmi i gjallë.” E pesta. Dërgimi i politikanëve dhe pushtetarëve tanë ndaj kundërshtarëve tanë ndaj kundërshtarëve tanë në çdo gjë. Zgjidhje politike pa qenë nevoja të ndërhyjë ndonjë i tretë. Qëndrimi paqësor. “O kundërshtari im i dashur politik! O kundërshtari im i tarja ime e shtrenjtë! Po hajde, ore, të ulemi në një hije, apo merr një tavolinë të rrimë, bisedojmë...” Si? ... Nuk ka tavolinë të rrumbullakët? Po me tarë? As me dy? Me një do të ketë patjetër. Për hir të Kosovës! Për hir të demokracisë! Afroh(u), fundi pranë tavolinës së një trajtën e gërmës “T”. Afroh(u) të të shtrojmë darkën, të të puth në të dy faqet në fund të debatit televiziv”. Meazzal(lah)! I dëgjon politikanët tanë dhe pushtetarët duke kuvenduar kështu dhe thua: “Mo po kundërshtarët politike janë ju, apo çift dashnorësh? Ka e madhja qenka dashuria dhe respekti për njëri-tjetrin? Gjithnjë “lepe”, “Po kundërshtoh(e) njerër, o derëzës, o lumëzës, që të marrë vesh bota, e se nuk jeni një njeri i vetëm, se ti je i djathtë e unë i majtë, ti e i majtë e unë i majtë... Po na mori malli, ju marrtë dreqi, të shaheni njëherë me njëri-tjetrin, apo të koburët të nxirni!”. Mirëpo, të dëgjojnë këta zotërinjtë? Si lum ne që e kemi në krye! Amin! ...

Projektligji për të kursyer në shpenzimet e mbrojtjes personale “Ministrat, tepër truproja” Qeveria: Në vend të Gardës, polici private TIRANE - Tani më pak njerëz që të ruajnë ministrat. Qeveria ka marrë masa për të shkurtuar badigardët e zv.kryeministrave dhe ministrave, pa prekur ata që kreut të shtetit, atij të Kuvendit dhe të kreut të ekzekutivit nën justifikimin e kursimeve dhe rritjes së nivelit profesional të këtyre rojeve. Kështu, Qeveria ka kalu- kaluar një projektligj në mbledhjen e para dy ditëve, sipas të cilit ulet numri i detyrueshëm i mjeteve të shoqërimit të personaliteteve të larta shtetërore, e që sigurohet nivel i lartë profesional i forcave të Gardës së Republikës. Ky projekt do të prekë kryesisht zëvendësat e Nanos dhe ministrat në të rëndësishëm të Qeverisë, duke përjashtuar atë Presidentin e Republikës dhe Kryeministrin. Kështu “reforma” do të prekë njerëzit e shoqërimit të ministrave të Jashtëm, Mbrojtjes, Rendit dhe zëvendëskryeministrat, Fino e Islami, këta dy të fundit disi më pak sepse numri i rojave personale të tyre është në shifrat minimale. Kështu, njëri syresh, Islami ka vetëm një oficer dhe një shofer nën urdhrat e tij, ndërsa Fino jo më shumë se tre të tillë.

Në faqet 10-11 (Foto: ANSA) Nga ndeshja Nigeri-Bullgari 1:0

TIRANË - Plumba pakujdesie mbi uniformën blu. Astrit Hyka, polici i komisariatit 2 është vrarë aksidentalisht nga shoku i tij, gjatë një operacioni për kapjen e një personi shumë të kërkuar në Selitë të Tiranës. Llesh Përshyty nga Mirdita, shok i Hykës, ka kryer një shkrepje të pavullnetshme me pistoletë nga mbrapa, në momentin kur forcat e grupit po zbrisnin nga furgoni. Një plumb i ka marrë jetën në vend policit 33 vjeçar. Policët e tjerë kanë arrestuar ndërkohë kolegun e tyre. Në faqen 4

GAZETA e Durrësit

SPECIALE FRANCE ’98 Pamje e futbollistit me fanellën numër 20, teksti në fanellë pjesërisht i dukshëm: “M...”.