Kadare revoltohet: Kapardisja shqiptare
Firma fshesën Htimet
Në faqen 9
EKSKLUZIVE / THIRRJE E SHKRIMTARIT NGA PARISI
Kadare revoltohet:
Kapardisja shqiptare
Ismail KADARE
K aparidsja është njē cilsi e përligjur. Ale e çmuar edhe, por te veçantat njerëzore. Te vegjëlit kapardisen, lulellin me vrap te shdshur, bretkosat, gadsilionka dhe gadsikmet. Ka parsidsie shite kupsim edhe më te vadj. Mjeti më i parë gjet ta shprebese ne leqet fanant ive. “Po, po” mërmërrnë, lellankur sitri, deri sa te shesin. Kjo e thulit shite te pator- ndume kapardisje, te tzirat ha- andezitwime shrite me te baine ne vadjime. As Gjoel Skënderbeu ai mridte e milste te suchu shtipare per armnitat e dhene nga nderimi, por dhim e abace te kazhardisen kob shtiomever te kazhardemre. Yete e shualslyonit te sthume me rteverie e shtoarennatin e nata te shumne, pikut sertrisjes e tirve te shries se shtete te tend egte me luftime nderim te rafit. Ee Kupovtit te spobr petye e tata trive, ndriv ne virin e pa, Gjergj Kastrioti-Skënderbeu, por nghisja e vendit mbeti ne prrgnshien, as thuar jo mivle dure te mengahazhere. Nuk ka miodhe ky lioj kapardisie, as kur umitit e te vekel, apo poshte te rallte te rogjet, nga koha e shmall e ndajve qyshen e sheve. Cka i hi nga shkrisë, dha ndores e librë dhe ne një vend me te tyr. Shqipisët, pavarësisht se “ndergjegjesi, sinad? ormali”, ndonse njohin vet. Dile pozojnë. Pozojnë me hir e tyre në një vend të ndershëm e në një hartë të botës. Nën këtë marrëveshje? që e thonë me të madhe, shkrimtarët e mërgimit, duke e përdorur kujdesin e fjalës përtej caqesh të saj, e përkthejnë te fjala “lider”. Duke mos u ndalur te fjalët e trilluara dhe të përdorura pa dituri, pohoj se te ne kapardisja e mediokërve, e pazarxhinjve, e horrave, e zhurmuesve të tipit të Evropës tjetër, të përçmon koka anë e bënim, politika shqiptare, me thikën e njëri-tjetrit vend e kuptim të tillë të botës. Shqipësit i pavetëdijesise se Shqipëria, dhe i udhëheqësve? të saj me pyetje. Ata ishin habitur: “Lider”. Në qoftë se miqësia shqiptare? me botën që na rrethon është një përpjekje dhe marrëveshje te mendimeve, nëse kapardisja e tyre është hyrje pa kuptim, atëherë shkrimtari i nevojitet ta emërtojë kështu. Kjo lidhje te mendimit të tepruar? ndaj të huajve, ky gjest i pahijshëm? i dhënë me lehtësi, dhe nën vete te fshehur, po të marrësh parasysh mbi ç’farë pikesh ai ende rëndon, është një ndër shfaqjet më të shëmtuara të politikës sonë. E para, sepse na bën të dukemi si me te dalë nga një histori e vjetër, e dyta, sepse na nxjerr shume më tepër në pah smirën dhe dëshpërimin, klithmën e pamundshme, ndonëse ishte e vjetër dhe e njohur për të gjithë.
Aventura e Tiranës, si kapërcen malet për të hyrë në Kosovë
Në faqen 4