17/11/1999
Original newspaper scan
scroll · drag · double-click

Gazeta Shqiptare

17 nëntor 1999

Digjet shtëpia e Kadrësë

GJIROKASTËR, SHKRUMB E HI Plas një bombël gazi te fqinji Digjet shtëpia e Kadrësë Në faqen 16 Frikë nga atentatet / Jaho Sahiti i kën në Kosovë

Rrëfë gazi, taksa ulet 5 për qind

Përse u zhvien paprituran në errësirë të paktën ose nga dritat e vendit, urfimet në dyskunet ne Politikat e energjisë shkëputen Flasin specialistët Rrëfë gazi, taksa ulet 5 për qind Përse u zhym papritur në errësirë të gjithë vendi dhe urgjent ne në vendet fqinjë dhe e energjitikës shqiptare Në faqet 2,3

Tre shtyllat e shpresës

editorial Tre shtyllat e shpresës Arben Cani Ç'është kjo të mos ndodhë më? Në orën 8 e ditës së djeshme në pikën e Ujërave të Ftohta ne shkëputjen e një pjese të linjës së tensionit të lartë erdhi për një çast në errësirë pjesa më e madhe e vendit. Tashmë, në shumicën e rasteve, kjo fatkeqësi është bërë pjesë e përditshme e jetës së përditshme. Duke qenë se sapo ky episod ndodhi për tri ditë me radhë, me sytë të lodhur nga ndezja e shpesh e shuarja e dritës nga mëngjesi në mbrëmje e natyrisht me një reagim krejtësisht të pamjaftueshëm nga KESH-i, qytetarët tanë u ndjenë të pafuqishëm e të zemëruar. Kryeministri Ilir Meta dhe përgjegjësi i lartë i KESH-it deklaruan me shpejtësi se “nuk kishte probleme me linjën e importit”. Po të ishte kaq e lehtë, atëherë përse qindra mijëra familje dhe dhjetëra ndërmarrje në mbarë vendin mbetën pa energji? Ishte një problem teknik? Ishte neglizhencë? Ishte mungesë koordinimi? Apo, edhe më keq, ishte një goditje e qëllimshme ndaj një sistemi që prej kohësh mbahet në këmbë vetëm falë improvizimit? Shqiptarët meritojnë të dinë të vërtetën. Nëse nuk ka sabotim, atëherë kemi të bëjmë me një administrim skandaloz të krizës. Nëse ka sabotim, atëherë gjendja është edhe më e rëndë, sepse dëshmon se infrastruktura strategjike e vendit është e pambrojtur. Ajo që ndodhi dje duhet të shërbejë si alarm. KESH-i, qeveria dhe institucionet e sigurisë duhet të japin përgjigje të qarta dhe të marrin masa konkrete. Nuk mund të vazhdohet më me deklarata qetësuese dhe me arsyetime teknike që askush nuk i beson. Në faqen 3