Deri pardje në një pjesë të fshatrave të ruit tonë u organizuan mbledhjet e popullit për paraqitjen e kandidatëve për deputetë në Kuvendin Popullor. Dëgjon biografitë e shkurtra të kandidatëve të paraqitur nga subjektet e pavarura elektorale dhe të sy pretetnimi i dukshëm i këtyre subjekteve: kandidatë që ju paraqesim janë ndër bijtë më të mirë të popullit. Kështu po veprohet për kandidatët e Partisë së Punës, kështu për ata të frontit, rinisë, gruas, bashkimeve profesionale. Është një kërkesë që në këto kohë proceset e reja demokratike merren me një kuptim të ri. Kështu, mirë u pritën kandidatët e paraqitur në fshatrat Sukaj, Gjomardhaj, Rrjoll e Rras i Butë që përfshihej në zonën elektorale 132, për të bërë si kandidat për deputete në këtë zonë zgjedhore GS-së rrethit dhe Llesh Dokun, propozuar nga subjekti i pavarur elektoral i Frontit demokratik të r. Por, po në këtë zonë në fshatrat Kashnjet e Zaj u propozuan si kandidatë Zeqirjgj, drejt. i shkollës, dhe Nd Lleshi, zootehnik. Fshatrat Dajç, Kotë e Kodhel i përfshijnë në zonën 130 miratuan si kandidat të B. Gjyl Brajën, kandidat i Partisë së Punës, paraqitur nga organizata e Partisë së rrethit. Ndërsa, po në këtë zonë, Mabë u miratuan për të pasur kandidat edhe Jak Ireka, drej. i shkollës dhe Niko Ndoka Ndreji, nd/mjek. Në Blinisht, Bagël eriaj mbledhjet e popullit kishin pjesëmarrje si asnjëherë tjetër. Nuk pati vërejtje për kandidaturn e propozuara nga të gjitha subjektit, por u kërkua që kandidatin ta kishin nga fshati e zonës tyre. Prandaj ata që e miratuan të kenë skandidaturë edhe Ndue Simonin, drejtor i bankës bujqësore. Paraqitja e kandidatëve ka filluar edhe në zona të tjera. Pardje, p.sh., në fshatin I. Shëngjin u bë mbledhja e popullit. Ata miratuan Llesh Rrokun, kandidaturë e Partisë së Punës, Marash Ndokën, kandidatë i paraqitur si subjekt i Bashkimeve profesionale dhe Adnan Pellumbin nga rinia. Por, po në këtë zonë, fshati Tresh miratoi si kandidaturë edhe Agron Metën, mjek stomatolog i fshatit. Gjatë këtyre mbledhjeve po ngrihen ende probleme në adresë të organeve të pushtetit e të ekonomisë. N ë Kakariqit, p.sh., u miratuan kandidaturat, por u kërkua që deri në zgjedhje të zgjidhet problemi i ujësjellësit. Kërkesa e probleme të tilla janë shtruar edhe gjetkë. Është detyrë e organeve të pushtetit dhe organizmave të tjera që disa prej vërejtjeve të përsëritura, të vihen në rrugë sa më shpejt. Janë mundësitë të vendoset një mjet për transportin e udhëtarëve të Kashnjetit. Pengon, veç neglizhenca, burokratizimi. Emër tjetër s'ka. Është i natyrshëm interesimi i njerëzve në këto çaste të fushatës së zgjedhjeve. Do të njihen me ata që do t'i përfaqësojnë në organin më të lartë të pushtetit shtetëror, nëpërmjet të cilëve do të ushtrojnë pushtetin e popullit. Aq më shumë këtë radhë kur propozime bëhen për kandidatura të ndryshme. Puna për paraqitjen e kandidatëve dhe miratimin e tyre vazhdon. Ekziston tendenca që fshat të ketë kandidaturën e vet, ska po vërehen disa shpalljen e miratimin brenda fshatrave që përbëjnë një zonë elektorale të caktuar. Rëndësi ka që në këtë organ të vijnë bijtë më të mirë, më të ndershëm e të zotë për funksionin e përfaqësuesit të popullit në organin e tij më të lartë.

Në pluralizmin e sotëm politik del dhe zbulohet pa ekuivoke karakteri dhe qëndrimi militant i komunistëve, dyfytra e mbrojtësve me konsekuencë të ideve të Partisë së Punës, por dhe të atyre që kanë synuar për të gjetur ndonjë gjoja të rehatshme e të ndonjtë që s'e ka për gjë të ndryshojë portat nga të vijnë “erërat”. Më bëri përshtypje para disa ditësh në një diskutim të lirë që u zhvillua në shkollën e mesme të Zejmenit mes mësueseve, qëndrimi i komunistës së re Veronika Gjoka, e cila shprehu këtë mendim të saj: “Në shtëpinë tonë jemi 6 fëmijë. Përveç babait, i cili me kohë e ka provuar pabhësinë e teserës pranë zemrës, e mora dhe unë e bindur në idealet e partisë. S'jam e penduar, përkundrazi krenarinë e kam këto ditë, kur distancohen grupe, parti, njerëz etj”. Bisedova këto ditë me komunisten Lule Prendi nga fshati Spiten dhe ushtarakun Shpresë Kuçana për zgjedhjet elektorale që do të bëhen më 10 shkurt. Ato dënonin ngjarjet e rënda në Shkodër, Kavajë, Elbasan etj. Dënonin edhe disa njerëz të tjerë që e kanë “mëzë të gjithë vetën” (sipas atyre!). Këto komunistë e dinë të dallojnë të mirën nga e keqja, karrieristin nga intelektuali i vërtetë, pluralistin nga anarkisti etj, etj. Dhe ndjenin një kënaqësi kur shihte takime e mbledhje në objektivat për programin e Partisë së Punës të shpallur në gazetën “Zëri i popullit”. Mendoj se këto ditë nuk është e udhës të merremi joja me gabime të së kaluarës (!), por me vështrim tek e ardhmja, të cilën po e projektojmë së bashku. Dila Nikolli është mësuese e gjuhës angleze në shkollën 8-vjeçare “Gjergj Kastrioti” të qytetit të Lezhës. Njëkohësisht edhe kandidate për anëtare Partie. Punoi në stazh me përkushtim. Proceset demokratike i ndjek në çdo hap duke nxjerrë detyra konkrete. Të tillë duhen tani më shumë se kurrë komunistët. Ndaj, komunisti i vërtetë duhet ta ketë për nder, që e ka një emër dhe titull. Ndërkohë e mira e punës e do që disa të mos rrinë vetëm duke ngrohur teserën e Partisë, por të venë aty ku janë punët më të vështira, ku shkojnë të sqarojnë njerëzit në fshat e në qytet, në arë e në fabrikë. Ndryshe, tesera zbehet! Ai që është futur për karrierë, tani qindron në hije dhe pret se ç'do të bëhet. Ne s'na duhen, e theksoj përsëri, të tillë komunistë. IRFAN RAMA

— Me Zef Gjekën, k/inxhinierin e F. Letërs Vitin e niçm me nji bilanc jo të kënaqshëm të prodhimit të bimëve e të mishit të qumështit, të eliminuam ndonjë defekt, rrallë avulli e shërbime të furnizimit me makineri. Por kjo periudhë ndihmoi edhe për të kuptuar ndërmarrjeve, sidomos në lëndë druri [?]. — Patëm planifikuar që jo ndërrmarja, por dhe çdo repart të kalkohe me llogari më vete. Po e bëmë dot. Të bësh këtë, duhet secili të matë prodhimin, gjyë punën, t'i për të ba këtë, mungojnë disa aparatura, si kalorimetri, centrifuze, etj. Ars matet m transporti. E imi ngrit r disa po është futurur disa. Po këtu përtuar dika, kërkon rrugë ma nji siguru. Kjo e nji, ata vështirësi, si për të mujtë blanë, ashti edhe me remont të marrë secili saktësisht hakun e vet. Detyrohemi tani ta bëjmë të paktën, veç në fund të 3-mujorëve, për të ndarë fitimin. Mirë do të ishte që kjo të bëhej për çdo ditë e për secilin punëtor. Mekanizmi i ri ka nisur. Por, ajo që na vë në pozitë është baza materiale, sidomos qumështi. Edhe lënda e drurit po na vjen me deficite të mëdha. Mirdita po na pengon seriozisht. Qindra e mijëra m3 lëndë druri na ka sjellë me pak nga plani i vitit që kaloi. Edhe këtë vit e ka filluar keq. Që të forcojmë disiplinën e ta bëjmë punën mirë këtu, e kemi vetë në dorë. Po këtyre anëve të tjera që lidhen me bazën materiale, ç'si kemi në dorën tonë, si t'ua bëjmë më?

- Me Mark Zefin, kryetar i kooperativës bujqësore të Kallmetit - Me Mark Zefin, kryetar i kooperativës bujqësore të Kalivaçit. Llogaria është e thjeshtë: në vitin 1995 numri i krerëve në të imta do të shkonte 6700. Mos vallë kjo shifër është e vogël duke pasur parasysh dhe mundësitë e terrenit (kullotat)? — Po tu referohemi kushteve mundësive që ka zona, ky numër është i vogël. Ndërsa mundësitë e ekonomisë në bazë të remontit kaq janë! Po kushtet natyrore (mundësitë afrojë)? — Edhe 10 mijë krerë do të ishin pak. Natyrisht pa harruar për të bërë zarë edhe sopatën që jo rrallë bën kërdinë. Mos e keni fjalën për prerjet e ligjshme, se kemi dëgjuar të thonë për zonën tuaj: pre lisa e mblidh tokë?! — E thotë bukur populli: kush nuk ha mend, ka këmbë. I shkon për shtat kjo shprehje praktikës së viteve 70-të. U shpyllëzuan rreth 130 hektarë tokë. Me pare ishin pyje, shkurre… ndërsa tani quhet tokë arë edhe ndryshe tokë buke, por rendimentet që merrën janë të ulëta, rreth 20 kv grurë për hektarë. Të mos harrojmë mundin dhe djersën e derdhur për të shndërruar këto peizahe malore në “fushën”. Pak më sipër thatë që keni 17 ha vreshtë dhe rreth 13 ha pemëtore. Dhe këto në vend të lisave e gjatë dhe masive vegjetativë që kanë qenë më parë. Sa ka qenë fitimi prej tyre? — Të mos shkojmë larg, vetëm vitin e kaluar, vreshti vetëm emri i ka mbetur i tillë, pasi s'u morur prodhim pothuajse fare, ndërsa gershitë pak dhanë, 5-6 kg për rrënjë. — A mendoni se edhe disa kultura në ekonominë tuaj “s'e lënë veten”. Themi kështu duke pasur në dorë rendimentet që keni arritur në grurë, patate, misër etj. E jo vetëm faktin, por edhe planifikimin…? — Sivjet kemi mbjellë 60 ha me grurë me rendiment 24 kv për ha. — Pra, më shumë se 1/4 e kërkesës për bukë. Duke ditur rendimentet që arrijnë në fushë, rreth 14 herë më të larta, a vlen barra qerane të mbjellësh përsëri grurë në Kalivaç, kur bukën e kemi të siguruar, pasi rrethi juve dhe Ungrejt ju ka planifikuar për këtë vit 700 ton drithëra buke? — Edhe grurë të mbjellim, po do të ishte më e udhës të mbilleshin foragjere të para dhe shumë, veçanërisht jonxha, si dhe të krijoheshin livadhe polifite për të fuqizuar bazën ushqimore të blegtorisë. Ne, që këtë vit kemi marrë 2000 litra qumësht për çdo krerë lopë (300 kg më shumë se detyra) si dhe synojmë të arrijmë këtë vit 2400 kilogram. Sa janë kreditë që i detyroheni shtetit dhe a ndihët te kooperativistët gëzimi për faljen e tyre? — Nuk ishin pak, por rreth 800 mijë, të shtyra si kredi dhe këstet vjetore prej 300 mijë lekë që duhej të shlyhen çdo vit gjer në 95-ën. Kjo i ka gëzuar kooperativistët dhe ka bërë të mundur rritjen e vlerës së ditës së punës gjer në 2 lekë. Edhe një pyetje të fundit: ç'mendim keni për shtrirjen e akordit familjar në blegtori? — Patronazhi i tufave në bazë individi, apo dhe familjeje, bëri të mundur të rritet kujdesi për bagëtinë, të përballohen nga ata vetë vështirësitë e dimrit për ushqim, strehim… E për rrjedhojë të rritën treguesit teknikë, si pjelloria, remont etj. Natyrisht edhe blegtoria do të përfitonin shpejt e më shumë, çka do t'i ndërgjegjësonte ata për rritjen e prodhimit. Përgatiti: TOME THERCAJ