Deri në orën 31 mars, në të gjithë zonat elektorale të rrethit tonë filloi procesi i numërimit të votave për deputetë të popullit. Në zonën 29, ku u paraqitën 4 kandidatura për deputetë të popullit dhe 6 kandidatura për kandidatë të parë, komisioni qendror i zgjedhjeve bëri të njohur se rezultati i votimit, më 7 prill 1991, si më poshtë: 1. Partisë Republikane me 81% 2. Partisë Demokratike me 8,7% 3. Agron Biskova, 7,1% 4. PDSH, 2,5%. Në zonën 181 u paraqitën 5 kandidatura, por për arsye teknike u rivotua më 31 mars. Rezultati: 1. Gjylj Balhimi dhe PDSH, 54,4% 2. Partisë së Punës, 30,1% 3. P[?], 8,1% 4. Agron Biskova, 5,7% 5. PDSH, 2,7%. Në zonën 129 u paraqitën 5 kandidatura, por për mospërputhje të kuorumit u kërkua përsëritja e votimit. Demokratike, me 69,3% vota. Në zonën 155 u paraqitën 5 kandidatë. Në përfundim të votimit kandidati i Partisë Demokratike fitoi mandatin i pari. Në zonën 131, ku do të rikonkurojë për deputete Agron Biskova, zgjedhjet e radhës se dyta do të zhvillohen ditën e diel, më 7 prill.

Në zonën 129, edhe ku do të rikonkurojë për deputete Bashkova Dhe në zonën 131, ku do të rikonkurojë për deputete Besa Myftari i PDS-së dhe Nikollë Gjoni i kandidati i Partisë së Punës. Zgjedhjet e radhës se dyta do të zhvillohen ditën e diel, më 7 Prill

A DUHET TË JETË FJALA E FUNDIT A PRESHSIDENT REPUBLIKES? 31 Marsi iku. Tani ka mbetur vetëm të tensioni politik dhe malli për ndryshim. Duket se askush nuk mund t’i shmanget pyetjes: a i dha zgjedhjet dhe çfarë e presin vendin? Nëse jo, ç’mund të bëhet që kjo pakënaqësi të mos kthehet në revoltë? A duhet të jetë fjala e fundit e presidentit? A duhet të kemi një qeveri të gjërë apo një qeveri teknike? Këto janë disa nga pyetjet që po bëhen me këmbëngulje në opinionin politik. Më 31 Marsi populli votoi. Ai nuk dha mandatin e plotë të qeverisjes për askënd. Kjo është një e dhënë themelore e demokratizimit. Asnjë forcë politike nuk fitoi të drejtën morale të sundojë vetëm. Kjo kërkon urtësi, kompromis dhe përgjegjësi. Në 31 Marsi fituesit nuk kanë të drejtë të sillen si të vetmit zotër të skenës politike. Humbësit gjithashtu nuk duhet të bien në dëshpërim. Partitë duhet të mësojnë kulturën e bashkëjetesës politike dhe respektin për kundërshtarin. Pa këtë Shqipëria nuk del nga kriza. Ne jemi për demokracinë pluraliste, për institucionet e së drejtës, për fjalën e lirë dhe për një shtet që respekton qytetarin. Por demokracia nuk është vetëm numërim votash. Ajo është edhe klimë politike, edhe tolerancë, edhe aftësi për të pranuar se tjetri ka të drejtë të ekzistojë. Tani ka nevojë për gjakftohtësi. Nuk do t’i shërbente askujt nxitja e turmave, presioni i rrugës apo gjuha e urrejtjes. Fitorja e një pale nuk duhet të kthehet në hakmarrje, as humbja e tjetrës në mohim të realitetit. Nëse presidenti ka ende një rol kushtetues e moral, ai duhet ta ushtrojë atë në favor të stabilitetit, dialogut dhe zgjidhjes politike. Shqipëria nuk ka kohë për aventura. Ajo që ka rëndësi tani është që të krijohen ura dhe jo hendeqe. Qeverisja e ardhshme duhet të ketë besimin minimal të shoqërisë dhe të jetë e aftë të përballojë vështirësitë e mëdha ekonomike e shoqërore. Vetëm kështu 31 Marsi do të ketë kuptim historik.

Siç po flitet për punën edhe para 31 Marsit, pushuan diskutimet e kota dhe fjalët boshe. Tani duhet të mendojmë për të ardhmen. Në disa fshatra kavësore te bregdetit ka nevojë për ndërhyrje të shpejta. Tokat nuk duhet të mbeten djerrë. Punët e pranverës nuk presin. Njerëzit presin bukën e gojës më shumë se premtimet. Partitë politike le të merren me marrëveshjet e tyre, por fshatari pret farën, veglat, naftën, tregun dhe sigurinë për prodhimin. Nëse nuk lëviz ekonomia, pak ka vlerë kush fiton në letër. Prandaj duhet të kthehemi te puna, te ara, te uzina, te shkolla, te ndërtimi. Shqipëria nuk ringrihet me mitingje të pafundme, por me djersë dhe mençuri. Të ulim zërin e sharjeve dhe të ngremë zërin e punës. Kjo është politika më e mirë që mund t’i bëhet vendit në këtë çast.

PROLETARË TË TË GJITHA VENDEVE, BASHKOHUNI ! BIBLIOTEKA KOMBËTARE

Të urimë nga ndonjë e haxmarryjës elektorale MIKOLLE LESI