Mafia shqiptare në Greqi - njësoj e grekëve apo një realitet?
• GJATË JAVËS QË KALOI POTHUAJ NË TË GJITHA GAZETAT KRYESORE GREKE
• NJË VEND TË RËNDËSISHËM NË FAQET E PARA TË TYRE I KUSHTUAN VJASJES SË NJË DJALI TË RI LEZHAJAN NGA NJË GRUP HAJDUTËSH SHQIPTARË.
• NË LAJMET E ASAJ DITE TELEVIZORI GREK JEPTE ALARMIN: MAFIA SHQIPTARO-
GREKE NË CENRO! MAFIA SHQIPTARE NË CENRO! ...
• GJATË JAVËS QË KALOI POTHUAJ NË TË GJITHA GAZETAT KRYESORE GREKE
• NJË VEND TË RËNDËSISHËM NË FAQET E PARA TË TYRE I KUSHTUAN VJASJES SË NJË DJALI TË RI LEZHAJAN NGA NJË GRUP HAJDUTËSH SHQIPTARË.
• NË LAJMET E ASAJ DITE TELEVIZORI GREK JEPTE ALARMIN: MAFIA SHQIPTARO-GREKE NË CENRO! MAFIA SHQIPTARE NË CENRO! ...
Shqiptarët vrasin shqiptarët
Re e madhe mjegulle ka mbuluar një herë e mirë mbi kryeqytetin fqinj. Duket se bashkë me vjeshtën kishte ardhur dhe koha për të mbushur kronikën e gazetave me lajme tronditëse. Një shqiptar i vrarë. Një bandë e armatosur. Një grup hajdutësh shqiptarë që kapërcejnë pa asnjë vështirësi gardhin e një çifligu dhe vrasin me gjakftohtësi njërin nga djemtë e shtëpisë. Të tjera grupe që venë bastiset pasanikët e Athinës. Fletorja vendore zmadhohet çdo ditë me tituj të rinj, të nxitur nga qendra e spikatur e zyrave të policisë greke.
Qeveria greke dhe televizionet e saj, prej ditësh nuk rreshtin të sqarojnë opinionin e vet të alarmuar se 20 për qind e krimeve në vendin e tyre kryhen nga shqiptarët. Gazetat e përditshme aty pranë i mbushin faqet e para me njoftime alarmi për kufirin, ku po kalojnë përnatë qindra e qindra të tjerë. Ka nga ata që ta quajnë Agion Zun, i skërruar në kërkim të rrugëve të paligjshme për të hyrë në Greqi. Po varfëria politike greke është e gatshme të shfrytëzojë edhe rastin më banal për t'i bërë jehonë më të madhe. Ardhja e njëzet mijë emigrantëve në fillim të shtatorit nuk ka kaluar pa u përdorur si material i bollshëm për kronika të reja të frikës e urrejtjes.
Këto ditë, në shkrimet e shtypit grek, fjala "shqiptar" është shndërruar në sinonim të hajdutit, të vrasësit, të kriminelit. Në rrugët e Athinës, gjurmët e emigrantëve tanë ndiqen prej syve të policëve dhe prej kureshtjes së dendur të kalimtarëve. Të gjitha këto po krijojnë një klimë të helmët, një atmosferë ku çdo shqiptar paragjykohet që përpara se të flasë, të punojë, a të mbrohet.
Mirëpo pyetja mbetet: a kemi të bëjmë me një realitet kriminal të organizuar, me një "mafi shqiptare", apo me një fjalor të fryrë propagandistik? A nuk është më tepër një mënyrë e njohur për të zbrazur mbi të dobëtin, mbi të ardhurin, mbi emigrantin, dështimet e veta sociale dhe politike?
Në këtë kuadër, vrasja e djalit lezhan, ndonëse e rëndë dhe e dënueshme, është përdorur pa asnjë përmbajtje si provë e një sistemi të tërë kriminal. Në vend që të hetohej ngjarja, të ndiqeshin autorët, të sqarohej roli i policisë dhe i kushteve ku jetojnë emigrantët shqiptarë, u ngrit menjëherë klithma: mafia shqiptare! Dhe ajo klithmë u shndërrua në program lajmesh, në kryeartikull, në thirrje politike.
Ne nuk mund të mbrojmë kriminelët. Por nuk mund të pranojmë as që një popull i tërë të damkoset. Sidomos kur kjo bëhet në një kohë të trazuar, kur kufijtë janë të çarë, kur shtetet janë të dobëta, kur tregu i zi, trafikët dhe dhuna prodhohen nga vetë rrënimi i rendit. Në një gjendje të tillë, krimi nuk ka kombësi të vetme. Ai ushqehet nga mjerimi, nga korrupsioni, nga boshllëku i ligjit dhe nga cinizmi i politikës.
Ajo që bie në sy në të gjitha këto raste është edhe hipokrizia e një pjese të opinionit grek. Vështirë të besohet se një vend me traditë të gjatë emigracioni dhe me mijëra shtetas të vet të shpërndarë nëpër botë, nuk arrin ta shohë tek shqiptari e ardhur fytyrën e njeriut që kërkon punë, bukë, shpëtim. Në vend të kësaj, ai paraqitet si rrezik kolektiv.
Shqiptarët vrasin shqiptarët — ky është lajmi që është përdorur si pikënisje. Por ajo që duhet pyetur është: kush po përfiton nga ky formulim? Cilat qarqe po e ushqejnë atë? Dhe pse pikërisht tani?
Nëse mediat greke vazhdojnë të ndërtojnë figurën e shqiptarit vetëm përmes kronikës së zezë, pasojat do të jenë të rënda për mijëra punëtorë, të rinj e familje që përpiqen të mbijetojnë. Kjo klimë mund të kthehet lehtë në përndjekje, në dhunë policore, në dëbime masive dhe në një urrejtje të verbër që shkatërron çdo urë njerëzore.
Ky nuk është vetëm një problem i marrëdhënieve shqiptaro-greke. Është edhe një provë për qytetërimin e shtypit dhe për përgjegjësinë publike. Të quash "mafi shqiptare" çdo vepër të kryer nga disa individë është jo vetëm e padrejtë, por edhe e rrezikshme.
Pyetja pra mbetet e hapur: mafia shqiptare në Greqi — njësoj e grekëve apo një realitet?