GAZETA GJERMANE «DI VELT» NËN TITULLIN E MËPOSHTËM «DROHUNG IN GORBATSCHOW GEHEN» BOTON NJË INTERVISTË TË ZOTIT SALI BERISHA. FRAGMENT INTERVISTE «Ne kemi prova që Ramiz Alia hap pas hapi bashku me Serbinë don me provokue një masakër në Kosovë. Për këtë don me nxjerrë popullsinë e maleve të Shqipërisë së Veriut me kallue kufirin në mënyrë që armata serbe të fillonte një operacion. Ky do të ishte fillimi i luftës». Intervista është marrë nga gazetari BORIS KALNOKY. Sapo më ra në dorë gazeta gjermane puna e parë që bëra ishte kërkimi i gazetarit Boris Kalnoky, të më thantë se mund ta takosh hotel «Dajti». Në mendje bluanim mendime nga më të ndryshmet. Bashkëndje, është ndonjë lajm iathitë e gazetarit gjerman ose ndoshta e bë… me qëllim enkas për të sensibilizuar opinionin botëror apo me një qëllim më të largët; gazeta në fjalë arrinte në Shqipëri e natyrisht që dikush do ta përkthente. E kësaj i fillonte lufta SALI – RAMIZ, natyrisht në përmasat e historisë. Por, fatkeqësisht gazetari KALNOKY nuk ishte. Si më thanë kishte ikur me avionin e linjës ajrore. Atëherë, meqënëse fl… … të të rrokin në «prehrin» e tyre liderët e partive, kur ato i shkelin me të dyja këmbët? A duhet të je… të ligji si për Presidentin, ashtu edhe për një qytetar të thjeshtë? Një mori pyetjesh, të cilat me sa duket nuk do të marrin përgjigje, pasi, ndoshta për inercì të momentit nuk ka ndërmend njeri ti zbatojë rreptësisht. E pra një shtet demokratik, ka ligje të forta. Për të sqaruar se përse edhe Presidenti Alia hesht ndaj një akuze të tillë u drejtuan për në selinë e tij. Atje, përfaqësuesi i zyrës së shtypit të Presidentit, Bashkim Hoxha na deklaron: «Ka një logjikë në rendin e punëve. Përpara se të argumentohen pafajësia, duhet të jenë shpallur provat e fajësisë. Deri më sot, askush nuk ka paraqitur ndonjë provë të tillë, pra nevoja për të shpre… N. Lesi: «Tullumbacja» është hedhur. Por, tani heshtin edhe zoti Alia, edhe zoti Berisha! R. Gjata: Presidenti duhet të paraqesë ankesë për këtë akuzë. Po nuk u ankua ai, s’ka përse të vazhdohet më tej. Z. Alia duhet të paraqitet në Gjykatën e Tiranës, si çdo qytetar tjetër i thjeshtë për pa… N. Lesi: Po në qoftë se zoti Alia i intereson të mos e ngacmojë këtë problem, pasi e ka «mizën nën kësulë», si veprohet? R. Gjata: Asnjë veprim pa ankesën e tij! N. Lesi: Po në qoftë se zoti Sali të ketë folur kuturu?… R. Gjata:… (nuk u përgjigj) Duke mos qenë i kënaqur edhe me përgjigjen e nënkryetarit të Gjykatës së Lartë, pasi, iu shmang një përgjigjeje dhe një shpjegimi të saktë, u drejtova për te i «zoti i punës», pra te kryetari i PD-së, Sali Berisha. Hyra deri te kati i dytë pa ndonjë peripeci. Porse, para derës së sekretare së tij, më ndaloi shoqëruesi i tij, një burrë i gjatë, afro të 45-ve. Pas nxjerrjes së dokumentit të gazetarit u tregua i gatshëm, bile deri në mirësjellje. Sekretarja e zotit Sali, një vajzë brune e simpatike, u tregua gjithashtu e gatshme për të më ndihmuar që të takojë liderin e tyre. Gjatë kohës që prisja në zyrën e sekretares së tij, nga zyra e zotit Sali vinte një thirrje me zë të lartë: «PD-ja është angazhuar në luftë ndaj kriptokomunisteve, ndaj presidentit tradhëtar...» Pyeta sekretaren nëse është në mbledhje dhe thërret me zë kaq të lartë. Ajo, gjithnjë e kujdesshme, m’u përgjigj: «Jo, është fare vetëm». Vetëm!? Po me kë flet ai, kështu? Nga zyra vinte prapë zëri i tij «Një, dy, tre, Partia Demokratike është angazhuar... Një, dy, tre, Part...». Prita gjersa të mbaronte. Mendova se mos po provon veten për ndonjë miting. Dikur doli. Sekretarja ngriti në vend. U kallkanos. «Këtë kasetë çoje te vendi» — iu drejtua Saliu sekretares. Më së fundi para meje kisha fare pranë, 30 cm, njeriun e mitingjeve të këtij viti, të cilat shkëlqen burokracinë, që shkundën komunizmin njëherë e përgjithmonë nga Shqipëria e diktatorit E. Hoxha. Pasi iu shpjegova se përse kisha ardhur, ai mbeti në mëdyshje, paksa i menduar, në kundërshtim me temperamentin e tij impulsiv. Lëshoi një pyetje retorike: «Kush e ka akuzuar presidentin!?», dhe mbeti duke më shikuar në sy. E shikova edhe unë në dritë të syrit. Jo pa emocione. I paraqita faktet e intervistës në gazetën gjermane. Prapë ngeli si i përhumbur. A qëndrojnë fjalët e gazetarit gjerman? — pyeta. Zoti Sali as nuk kundërshtoi, as nuk pranoi. Heshti. Një heshtje që të lë shteg për të menduar se e ka dhënë intervistën. Megjithatë brenda heshtjes së tij mund të fshihen provat dhe faktet e krimit të Presidentit... Përfundimisht: Një intervistë në formë deklarate e Berishës, një heshtje gjer në vdekje e zotit Alia, një popull që kërkon të dijë të vërtetën. Cill do të dalë më i fortë?!...? ... munda ...? ... të dikush do ta përkthente. ... nuk ishte. Siç më zënë kishte ikur me avionin e linjës ajrore. Athërë, meqenëse flitej për fakte dhe prova të zotit Sali, ndaj Presidentit prita se mos ku... në parlamenti ose së paku komisioni i veçantë i ligjeve do të mblidhej urgjentisht dhe të fillonte një hetim penale ndaj Presidentit. Kështu që nuk kishte nevojë zoti Sali të lodhej duke i kërkuar dorëheqjen me mitingje, porse mund ta bënte përbukuri, duke parashtuar parlamentit dhe Gjykatës së Lartë provat dhe faktet. Pra, Presidenti përfundonte në birucat e burgut. Ndoshta jo të Burrelit, por diku ... famëkeq të Burrelit, por dikush, pas Shqipëria ka qenë e një burg. I them këto, meqenëse një burg. I them këto, meqenëse pakëtën e ligjeve të miratuara parlamenti ynë, ndër të tjera Presidentin ka edhe një nen. Çfarë tradhëtie pritet të bëjë më ... Presidenti i Republikës Alia se ...? duke bashkëpunuar me armikun ... të egër të popullit shqiptar e ...? në veçanti? Çfarë mund ...? më tepër se sa duke qenë ...? Sllobodan? Çfarë duhet të ...? në shumë ai, se sa të ...? ... shqiptarëve, duke ...? ndaj At dheut e Presidentit? ...? Berisha që Presidenti të shko... burg? Natyrisht që jo. ... zoti Berisha nuk e përgje... intervistën, as parlamentit ... paraqitur provat e tradhti... Presidentin s’po e gjen gjë, ... ...? ... që flasim për shtet de...? ...? N. Lesi: Në rastin kur paraqiten prova për Presidentin si tradhëtar i kombit të tij, pra për krime që ka bërë ose që përgatit, si vepron ligji? R. Gjata: I hiqet mandati i Presidentit. Natyrisht sapo paraqiten prova bindëse. Krijohet një komision i veçantë parlamentar. Fillon ndjekja penale ndaj Presidentit. Pastaj gjyqi... N. Lesi: Në rastin e zotit Sali Berisha si duhet të veprohet konkretisht? R. Gjata: Nuk jam në dijeni të këtyre fakteve që ka thënë ai. Por, në qoftë se është kështu, siç thoni ju, atëherë zoti Sali ato duhet t’i paraqesë në parlament. Së pari është deputet, pastaj lider për... ... që të përkthente. ... logjikë në rendin e punëve. Përpara se të argumentohet nevoja për të shpërndarë pafajësinë nuk ekziston. Dëshirat subjektive, opinionet private, sharjet nuk janë argument, të paktën për një njeri serioz». Pra, një thirrje e hapur, disi me nënkuptim për zotin Sali, që të paraqesë provat e tradhëtisë së lartë. Saliu hesht. Hesht Presidenti. Kujt t’i besojmë? Mendova që artikullin edhe unë ta mbyll me heshtje, me «as mish e as peshk», porse brenda vetes të zien prapë mendimi: Të hymë në Europë me një president tradhëtar, me një agjent të serbëve, me një që kërkon të drejtat e popullit kosovar e nga ana tjetër sajone një gjakderdhje për llogari të Sllobodan-it!? Kurrsesi! U vonofshim edhe pak, por ama Presidentin ta kemi me të vërtetë demokrat. Me këtë

PËR DIJEN: PRESIDENTIT, PARLAMENTIT, KRYEMINISTRIT. NEOREPARTI 326 NE VEPRIM Ditën e shtunë datë 5 tetor si shumë qytetarë të tjerë po prisja makinën tek «Zogu i zi» në Tiranë, për t’u kthyer në Lezhë. Në orën 14⁳⁰ vjen dhe ndalohet aty pranë një makinë tip «Ford» me targë TR 02376. Shumë qytetarë nxitojnë në drejtim të makinës dhe pyesin se ku shkon. Në këtë makinë ndodheshin disa civilë dhe një polic, i cili zbret dhe largohet nga makina. Qytetarët të lodhur nga pritja e gjatë vazhdojnë të pyesin për destinacionin e makinës. Ndërkohë aty afrohet edhe një djalë i ri dhe pyet se ku shkon makina. Një nga civilët që ndodhej brenda zbret dhe i kërçënon djalit pse e hape derën. Djali i përgjigjet shumë qetë: — Dera e hapur ishte. Civili: — Ik zhduku tani se po të fus ndonjë… Djali: — Pse mor vlla çfarë të bëra, pastaj çfarë je ti? Civili: — Çfarë jam unë? — Dhe papritur asnjë reagim i shtrëngoqet me një grusht në fytyrë djalit. Ndërhyjnë disa qytetarë për ti ndarë, ndër ta, edhe Muhamet Bilali nga Lezha dhe Pjetër Pretashi, student në inxhinieri mekanike. Ndërkohë si bisha të tërbuara zbresin nga makina të gjithë civilët e tjerë dhe e rrethojnë djalin duke e qëlluar me grushte në fytyrë, gjoks e kurriz sikur nuk u dilnin grushtet filluan breshëri e shkelmave në mënyrë që nga më ç’njerëzore duke e goditur vend e pa vend. Një skenë të tillë mund ta kemi parë vetëm nëpër kronikat ku policët serbë godisnin studentët kosovarë. Njëri nga bishat e kishte mbërthyer me të dyja duart për flokësh djalin, tjetri e godiste në fytyrë me sa fuqi kishte, paralel në kurriz. Djali i shkretë i larë në gjak pothuaj në të gjithë fytyrën bërtiste e rëndkonte në duart e bishave të tërbuara. Këto rënjerësish. Dy vajza studente që e shoqëronin dhe po prisnin edhe ato makinën Majlinda Gjini dhe Gentjana Gjini filluan të ulërinin dhe iu lidhën për trupi djali të dhunuar. Gratë me fëmijë u larguan me vrap. Burra mendoheshin të ndërhynin. Trafiku u ndërpre. Të tjerët pyesnin: mos ishte hajdut, kriminel apo i gjënë ndonjë arme pa leje. Ata që asistuan në ngjarje u thonin bishave që lëshojne se nuk bëri gjë. Bishat: — «Rrini urtë se po e hani edhe ju si ky!» Dikur, pasi bishat u lodhën dhe nuk ngeli vend në trupin e djalit pa u goditur e lëshuan përdhe, hypën në trunin e makinës dhe u larguan. Afrohëm dhe e shoh djalin e gjakosur të shtrirë përdhe duke rënkuar: Oh nënë! Oh nënë! Po nëna nuk e dëgjonte. Ajo ishte larg. Në pamundësi për të besuar me djalin pysesh shokun e tij student Pjetër Pretaj, si quhet i dërmuari nga bishat (anti) shqiptare? EDMOND SHAMETI. Student në fakultetin e Inxhinierisë mekanike. Nga Gjirokastra. Të tjerët po i fshinin gjakun. Por nuk vonoi shumë dhe bishat u kthyen përsëri dhe me tu ndaluar, me një shpejtësi të marrëmandëse turren në drejtim të djalit. Klithma përsëri. Bishat e kapin për flokë dhe e tërheqin në drejtim të makinës. Vajzat duke klithur nuk shkëputeshin nga trupi i djalit. Bishat i marrin edhe ato dhe i hypin në makinë. Nisen. Të gjithë indinjonhën nga ky veprim. U dhimbsët djali «kriminel», vetëm se pyeti, «ku shkon makina». Muhamet Bilali nga Lezha tepër i revoltuar, me thotë: Aleksandër. E ke dokumentin e gazetarit me vete? — Po, i përgjigjem. — A vjen të shkojmë në rajon të sqarojmë ngjarjen? — Posi i them dhe të dy u nisëm për në rajonin e policisë afër ambasadës Jugosllave. Tek porta gjetëm dy vajzat duke qarë dhe studentin tjetër. Kërkuam të takojmë shefin ose zv/shefin e rajonit. U futëm brenda. Tek dhoma ku pritej trokitem në një sportel me kompensatë. U hap. Kë kërkoni, na thonë. — Shefin ose zv/shefin. U përgjigj një person me një ... Çfarë kishit? — Jemi dy qytetarë nga Lezha — i them. Unë gazetari dhe ky shoku punëtor. Asistuan në incidentin që ndodhi tek Zogu i Zi. E pastaj — na thotë polici. Deshëm të sqarojmë lidhur me ngjarjen. Ehu — përgjigjet ai, — Ik shkruaje në gazetë! Dhe e mbylli sportelin me forcë sa gati s’ma zuri kokën brenda. Dolëm të fyer. Nuk e mendoja këtë përgjigje nga forcat e ruajtjes së rendit dhe qetësisë publike të Republikës së Shqipërisë. Të ishin serbë, ndoshta. U kthyem përsëri tek Zogu i Zi. Nuk ishim në gjendje as t’u nxirrnim dorën makinave. Më kujtohet studenti i shkretë i larë në gjak dhe rënkimet e tij: Oh nënë! Oh nënë! Por nëna nuk e dëgjonte. Djali i saj «kriminel», të cilin më vonë e liruan, kish prishur qetësinë duke pyetur, ku shkon kjo makinë! Ende në vesh më ushtullojnë rënkimet e tij që në ndërgjegjen time transkriptohen si thirrje për presidentin e parlamentin dhe qeverinë për të ndaluar dorën e zezë të neo-fashistëve pseudo-shqiptarë.

Presidenti i Republikës Alia se ...?

Presidenti i Republikës shkarkohet ose lirohet përpara mbarimit të mandatit, vetëm kur: a) Ka kryer krimin e tradhëtisë ndaj At dheut ose ka shkelur ligj.