Vendim Nr. 420, datë 11.11.1991; PËR NDARJEN E MJETEVE KRYESORE QË KANË QENË NË PËRDORIM TË PARTISË SË PUNËS SË SHQIPËRISË, ku ndër të tjera thuhet: «Komitetet Ekzekutive të rretheve të sistemojnë pa shpërblim komitetet drejtuese të partisë socialiste të rretheve në godinat e ish komiteteve të partisë së punës, duke u dhënë atyre nga 10 zyra, si dhe sallën e mbledhjeve të plenumit së bashku me pajisjet që kanë. Po këtyre komiteteve t’u jepen përdorim pa shpërblim nga 2 autovetura. Godinat që vihen në dispozicion të partive dhe organizatave të tjera politike e shoqërore, me përjashtim të atyre që përfaqësohen në Kuvendin popullor, të përdoren kundrejt pagesës së qirasë». E pra, Partisë Socialiste i lihen pa shpërblim 10 zyra e një sallë mbledhjesh, këto të gjitha me mjetet e nevojshme, me telefona, me makina shkrimi secila zyrë, u lihen nga 2 autovetura edhe këto pa shpërblim, ndërsa partive të tjera u kërkohet qira edhe për një zyrë të vetme. A është e drejtë kjo zoti Ylli Bufi? Në Lezhë partia demokratike ka vetëm dy zyra, një telefon, një makinë shkrimi të prishur dhe një autoveturë që më mirë mund t’a quash kaçorr pulash, sepse ajo qekur është marrë asnjëherë nuk është ndezur. Partia republikane ka vetëm në Lezhë një parti është ndezur. Partia republikane ka vetëm Ylli Bufi? Partia socialiste të mbajë 10 zyra të mobiluara si s’ka më mirë dhe partitë e tjera të mbajnë nga një zyrë vetëm me dy karrige? Si do të mund të punojnë këto parti kur s’kanë asnjë makinë shkrimi, gjënë më elementare dhe partitë suaj ju i lini 10 të tilla, si dhe shtaptilografë e fotokopjues, bile edhe pa shpërblim? Si do të mund të lëvizin drejtuesit e partive të opozitës kur s’kanë asnjë autoveturë? A është e ndershme që opozitarët të lëvizin në këmbë apo të presin makinë në shi e në erë dhe Partisë Socialiste t’i lihen dy të tilla luksosë, të cilat më të shumtën e rasteve i përdorin si taksi? Populli po kërkon që bllokistët, përfituesit e pasurive të paligjshme të dalin në gjyq, ndërsa ju i lini përsëri Partisë Socialiste gjithë pasurinë e paligjshme të nënës së saj, partisë së punës. A është e drejtë ky diferencim i tillë zoti kryeministër i Partisë Socialiste? Akoma do të trajtohen si të njëjtës parti e opozitës? Kur e lexuam këtë vendim, menduam se mos ishte nënshkruar nga kryetari i partisë socialiste shoku Fatos Nano dhe jo nga ju, Kryeministri i Shqipërisë. Apo ky është shpërblimi që ju i bëni partisë që ju bëri Kryetar Qeverie? Mos vallë mendoni se Partia Socialiste do të fitojë përsëri në zgjedhje dhe ju do të jeni përsëri Kryeministër? Nga fillimi i tekstit: ...bajkalu u ça. Partia e punës u ... Komunistët krijuan parti... të tyre. Enveristët krijuan shoq... e tyre. U krijua Partia So...ste. Flitet se kjo parti po rino... dhe nuk ka asgjë të përbash... me Marksizëm-Leninizmin, me ...munizmin, me Stalinizmin, me ...verizmin, me Palin, Ritën, Mu... Adilin, Nexhmijen, Lenkën etj. Edhe në fushatën elektorale ajo ... e prezantohet si parti e re, e re...uar, e transformuar, e pamartu... etj. Të gjitha i mohoi partia sociali... Por vetëm një gjë nuk «gaboi» ... mohojë ajo: Pasurinë e saj. Në kë... rast nuk u tregua krejt e pamend... Për këtë pasuri ata mash...fuan, diskriminuan, burgosën, in...muam, vranë e prenë, shkatërruan ... gjithë Shqipërinë, gjithë shqiptarët, ... përpunuan eksodet, detyruan popullin ... të marrin rrugët e botës për një ... rolin e bukë, për një jetë më të mirë. ... gjithë pra pasurive këtyre «sakrificave» ... mund të dorëzojë këtë pasuri Par... Socialiste? U tha njëherë që pasuria e kësaj ...tie, ose më mirë e partisë së pu...s, do të shtetëzohej dhe pastaj do ... shpërndahej në mënyrë të bara...rë të gjitha partive. Po, e hante ...hte Partia Socialiste?! Pse me parti...e reja që sapo lindën do të kra...shoheshin ajo?! Pse kot ka bijtë e ...tin Esat?! Pse një krye të Qeverisë? Sapo partitë e opozitës u zgjuan gëzuan se do të merrnin ndonjë mjet për të qenë edhe ato në gjendje për të përballuar një fushatë elektorale, Kryeministri YLLI BUFI, fi? mirë mund t’a quash kaceorr Partia republikane ka vetëm një zyrë dhe nuk ka asnjë makinë shkrimi. Partia socialdemokrate nuk ka as autoveturë e as makinë shkrimi? Si të duket ky diferencim zoti

Më në fund mrekullia e shumëpritur na e bëri me dorë. Të gjithë e pamë dhe u mahnitëm prej saj. Monotonia mori fund. Shpirti i njerëzve u paqëtua. Qytetet u çliruan nga ngërçi i gjatë dhe morën frymë lehtësisht... Kjo ndodhi fillimisht në sheshin «Skënderbej», pikërisht në atë qos(h)k, ku disa muaj më parë, Thoma Gëllçi, Napoleon Roshi, Musa Ulqini, Petro Dhimitri, Pëllumb Bataj, Gjovalin Gjeloshi, Frrok Çupi, Aleksandër Frangaj, Hamdi Jupe, Bedri Islami e të tjerë gazetarë patën çuar në gradë të vdekjes, një fatkeq, tek i kishin hyrë atij në stomak. Kësisoj, Kryeqyteti ynë, për herë të parë, pas kaq kohësh u gdhi pa thirrje në kupë të qiellit të lloj-lloj gazetash. Për herë të parë pas kaq kohësh, nëpër trotuarët nuk kishte stoqe gazetash, që këndojnë në kor, mjerimin e tyre të përditshëm gjinkallor. Njerëzit u turbulluan në çast, por kjo qe një turbullesë tepër e këndshme. Ata më fanatikët, më grykësit e shtypit, ndjenjë një boshllëk të madh saqë, për forcë të zakonit, filluan të ripërtipin në mënyrë të pandërgjegjshme disa numra të kaluar gazetash, që mbanin një shije të hidhur. Njerëzit qeshnin me marrëzinë e tyre. Hareja ndjehej kudo. Mungesa e gazetave kishte çliruar potenciale njerëzore. Njerëzit u bënë më të dashur me njëri-tjetrin, Kalimtarët përshëndeteshin edhe pa u njohur. Kishin fituar kohë dhe hapësirë. Kryetarët e të gjitha partive flinin të qetë. Fushata kish heshtur papritur. Kryeministrit dhe ministrave të tij, nuk ua fuste kush hundët ndër punët e tyre. Gazetarët i braktisën redaksitë e ftohta dhe shkuan të merrreshin me dashuritë dhe vjershat e tyre, të cilat i shkruanin në letra biskotash. Ç’ti bësh, kohë krize! Vetëm disa zëpëgjistë, në klubin plot tym të gazetarëve, u pezmat uan për faktin se mungesa e letrës, u kish djegur në dorë «planet» kundër opozitës… Kudo nëpër Shqipërinë e arnuar prej gazetave, ndihej gëzimi i çlirimit (të përkohshëm) prej tyre. I vetmi që s’ndihej aspak dhe s’kish ndryshuar asgjë qe presidenti, i cili s’kish lexuar ndonjëherë gazetë.

PSE DHE PREJ KUJT IKU KADARE (LETËR DREJTUAR A. DEMAÇIT) Në letrën time drejtuar Adem Demaçit, do të lejozoj me pikëpamjet e tij të cilat i parashtrojnë letrën drejtuar Kadaresë. Në letrën time drejtuar Adem Demaçit, do të lejozoj me pikëpamjet e tij të cilat i parashtroj letrën drejtuar Kadaresë. Pas botimit të shkrimit dhe të ballafaqimit mes këtyre dy koncepteve të mund të nis një dialog që mund të nisë në vendin e vetëdijes tonë kombëtare-politike. S’ka dyshim se Kadare i ndau shqiptarët në të cilët aktin e tij e cilësuan si gjest intelektual dhe në ata që e ekzilin e tij e cilësuan si dezertim. Më se e vërtetë se shqiptarët janë unikë në sipërfaqe dhe, se, si popull jemi përplot frustracione kombëtare e politike. Kadareja është i vetëdijshëm për këtë, prandaj me gjithë intelektual, në masë të madhe e çliroi kombin shqiptar nga frustracionet. Thënë shkurt: Kadare i ndau shqiptarët e bashkuar në baza iluzive për t’i bashkuar në baza demokratike. Kadare për t’i bashkuar në baza sensacioni, ai bëri vërtetë nuk bëri kurfarë sensacioni, ai bëri logjikisht prit e prit. Së fundi, Kadare nuk ishte Kadare sikur të ishte i kuptueshëm për të gjithë. Krahasimi i pozitës së tij me pozitën e aktualizuar kosovare është i pavend, sepse ai nuk është emigrant, por nga «mërgim». Ai iku nga bashkëpunëtorët e tij intelektualë, që në realitet nuk janë kurfarë intelektualësh (A. Kostallari). Gjëja që Kadareja mund të kuptohet edhe me faktin se akademiku Rexhep Qosja, një intelektual si është akademiku Rexhep Qosja u tregua aq intelektual sa për të mos e mbështetur Kadarenë, por megjithatë, jo edhe për ta dënuar në fund aktin e tij. Nuk e cilsoj intelektual Adem Demaçin nuk është në thelb të argumentit. Kadare mund të vepron nga brenda, por si të bindte kosovarët se nga brenda, që ishin për rezistencë në pushtetin e Serbisë, shpresat të rrëshqisnin për këtë arsye u vendos në Perëndimore. Kadare për këtë arsye u vendos në jugosllave, në sipërfaqe, e jo në shpirt (si mund të jetë i lumtur shkrimtari i popullit të vuajtur) ta ndërojë në burg shtëpi në periferinë e Parisit. Të gjithë pajtohemi se Kadare është gjenial. Prandaj Demaçi nuk ka të drejtë kur thotë se Kadareja dezertoi. Adem Demaçi me gjasë dhe më tej nuk e ka të qartë se E. Hoxha ia fali Jugosllavisë tërë Shqipërinë Lindore. Dhe jo vetëm kaq, por kurrë nuk u interesua për të drejtat njerëzore të shqiptarëve të okupuar e as për shqiptarët e diasporës. Enveri, kurrnjëherë nuk e ka internacionalizuar çështjen e Adem Demaçit. Dhe tash nuk është për tu habitur pse Demaçi nuk e kuptoi Kadar-enë. Kjo do të thotë, ndërkaq, se nëse Ademi para tri dekadave ishte largpamës, nuk do të thotë se edhe sot është po aq largpamës. Tash, pasi diçka më diti po dalin në sipërfaqe rezultatet e poezitë të Kadaresë, është e udhës që Adem Demaçi të përkrahë vëllain e tij Kadarenë, i cili dezertoi regjimin antishqiptar në Shqipërinë Perëndimore. Ata të cilët mendojnë se populli shqiptar objektivisht nuk ka mundur të jetë një shet më të mirë se këtë që e kanë tash, në radhë të parë nënçmojnë popullin shqiptar. Ndërkaq, njeriu mund të bjerë në pozitën e tradhtisë vetëm atëherë kur e nënçmon popullin e vet. Jam i bindur se Adem Demaçi e çmon lart popullin shqiptar, andaj tij edhe ia çmon lart popullin shqiptar, andaj tij edhe ia ka dhuruar tri dekada burg të jetës së vet. Por pse Demaçi nuk e ka kuptuar Kadarenë nuk pashë për Demaçi, kur fjala vjen, edhe pas aq shumë studimeve shqiptare, ende shumë intelektualë shqiptarë nuk e kuptojnë patriotizmin uragan të Migjenit, e lërë më Kadarenë që jeton dhe vepron sot.

Para pak ditësh në kampin e rikujdimit në Shënkoll dësh-t oi një përpjekje masive e dëshpëruar e të dënuarve ordinerë për tu larguar nga vendi i vuajtjes së dënimit. Të dënuarit në fshehtësinë më të madhe kishin filluar hapjen e një galerie të nëndheshme. Duke shfrytëzuar terrenin gurishtor, me mjete rrethanore, duke u maskuar në petëksin e larjes në dushet e kampit, pas një pune intensive arritën të hapin pa u vënë re, rreth tridhjetë metra galeri në tokë. Qëllimi ishte të kalonin me sa du-ket tre rrethimet me tel me gjëmba, që janë në një distancë rreth 130 metra. Galeria ishte forcuar me mjete rrethanore. Megjithë përpjekjet, pasi kalojnë dy rrethimet e para nëntokë, nga ushtarët e patrullës zbulohen të plasuar në tokë. Dyshohet, dhe menjëherë pas kontrollit, bëhet zbulimi i galerisë.

Intervistë me zotin Remzi Lani

1 — Shqipëria në agoni: Rinia në udhëkryq (Nga Lazër Stani dhe Marash Mirashi) 2 — Populli po rrjepet gjer në kockë. Përse kësaj radhe, hesht PS-ja? (Nga ALEKSANDËR FRANGAJ) 3 — Intervistë e gazetarit të RD-së, zotit GJOVALIN GJELOSHI. 4 — Në prag të Kuvendit mbarëkombëtar. (Nga ALFONS ZENELI)