Fakte, komente, persona që nuk duan të tregojnë identitetin. Ngjarje të jetuara. Në skenë: Biznesmenët e pornografisë dhe të prostitucionit. • Fakte, komente, persona që nuk duan të tregojnë identitetin. • Ngjarje të jetuara. • Në skenë: Biznesmenët e pornografisë dhe të prostitucionit. 20 dhjetor 1991. Ndërsa lexoj gazetën për të parë se në shkallët e sotme na ka rreshtuar ndonjë gabim teknik, më shkojnë sytë nga një palë letra bizhozi të blera tregun e Tiranës. Ndryshojnë këto letra e zakonshme vetëm se në to janë figura të lakuriqta që paraqesojnë numrin përkatës. Shoh: rama lakuriqe, burra lakuriq, orë me seksuale femërore dhe mashkullore. 29 prill 1983. Pranvera në Tiranë. Në shokët dhe shoqet e klasës (jemi në shkollë të mesme) shëtisim nëpër oborret e liqenit. Me lakminë e adoleshentit shohim çiftet që bëjnë dashuri. Nën tutelën e mësuesit mbajmë shëtitjen. Numërohemi dhe bëjmë se na mungon një vajzë e klasës. Për çudinë tonë e gjejmë në stacionin e trenit dy djem rritur të tepërmi që prezantonin idetë e tezes. Ne ishim të sigurtë ajo nuk kishte tezë. Ishte shumë e lodhur, ndaj nuk e pyetëm më gjatë. 1 Maj 1986. Pas parakalimit të klasës punëtore shkoj për të takuar një mik në qytetin Studenti. Në hyrje për në qytet më ndalon një burrë rreth të dyzetave: «Hajde çuno!», i thotë Rrafael 150 lekë. Një kof- … Lepa Brene 140 lekë! Një… Megjithatë kjo nuk ishte oferta e parë e këtij lloji. U largova. 27 mars 1987. Kampi i Dajtit. Pas pijeve dhe vallëzimit në ambientet e brendshme dhe të jashtme të kampit njohje e orgji e vërtetë. Në dallim nga orgjitë e organizuara nëpër filma etj. të trandëllitë këtu gjithçka zhvillohej me drita të fikura. Me përjashtim të vilave të udhëheqjes ku çdo gjë zhvillohej nën një dritë të zbehtë dhe nën hijet e gjata të pushkëve të ushtarëve. P.B (ka kryer shërbimin në gardë në vitet 88-89), tregon: Ruaja vilat. Zakonisht kryeja shërbimin tek vilat e R. Markos dhe F. Çamit. Shpesh vinim vajza të reja të shoqëruara nga civilët e drejtorisë së dy-të. Dilnin pas dy ose tre ditësh me të sukur dukë u marrë këmbësh. Të pashoqëruara. Nuk i shihja më. 1 Mars 1988. Durrës. E takova tek torra përballë hotelia «Iliria». Jam vajza e tretë në familje. Nuk kemi mundësi tjetër jetese. Presim që të na rritet dhe motra e tretë për të na u bërë krah. Gjirokastër, Qershor 1989. Buzë-mbrëmje. Bashkë me B.M vizitojmë kalanë e lashtë. Tuneli i madh pa asnjë dritë, hamamët ku laheshi ushtarët, torra në verilindje, herë pas here sjellin rënkime si shpirtër të këqij. Diku na zë pritë një vajzë që më ngjason tepër me vajzën e Durrësit. Pak më tej rojet që presin të vijnë përgindjen e vet. XH.R. tregon: Hipëm në makinë me një ushtar nga Kukësi. Në rrugë shoferi ndaloi dhe mori një femër që dukej se e njihte. Erdhem në Milot. Për çudi shoferi mori rrugën drejt lumit. Na nxori jashtë mua dhe ushtarin të bënim roje. Pas një farë kohe u ndërrua me mua. Mu vonë, mua, më ndërrori ushtari. E diel 30 shtator 1990. Në xhiron e mbrëmjes me dy miq të mi shko-dramë. Më bën përshtypje një bionde që për gjysëm ore në njëj kalon katër herë para nesh. Pyes se ç’kërkon? Përgjigjet: Zanatin. Por shiko mirë se nuk ka vetëm bionde! Atë natë me një vështrim të kujdesshëm … (vijon në faqen 4)

Në këto ditë të ftohta të dhjetorit, një lajm i shumëpritur mbërtheu mendjen e shumëkujt. Më në fund… Më në fund një nga krimbat që po gërryen trungun e shpirtit shqiptar, një nga aktorët komedi-anë të tragjedisë shqiptare u arrestua. «E thjeshta, midis të thjeshtëve», z. Nexhmije Hoxha tanimë ndodhet në burg, në atë vend ku vuajti për vite të tëra drejtëpërdrejt a tërthor pjesa më e madhe e kombit tonë. Lajmi i dhënë pas mesit të natës ishte i dyfishtë. Nuk përmendjej një emër, por dy të tillë. I pari që u deklarua i arrestuar z. Rita Marko i cili kishte patur poste të larta si zv/president dhe anëtar i Byrosë Politike, u absorbua me lehtësi nga përmendja e emrit të dytë — z. Nexhmije Hoxha bashkëpunëtora e afërt dhe gruaja e diktatorit demon Enver Hoxha. Fjalët të cilat shqiptoi në çastin e arrestimit z. Rita Marko ishin: «Se si më vjen keq brenda, se më tradhëtuan shokët». Cilët ishin këta shokë të tij? Në mendje na vijnë në çast personi dhe personat të cilët e lanë në gjol këtë «burrë shteti», por s’mund t’i përmendim për arsye se vetë ai nuk i cilësoi dhe mund të bëjmë më vonë ndo-një replikë të fortë, ashtu siç e ka mësuar komandanti i tij largpamës Enver Hoxha, duke na thënë se nuk ishin këta që përmendim, por të tjerë. Arrestimi i parë u krye, ndërsa i dyti, i gjetj njerëzit të cilët do të kryenin këtë akt, të papregatitur. Urdhëri që u dha nga eproti ishte: Tani do të arrestojmë Nexhmije Hoxhën. Një nga personat e grupit tregoni: — U shtanga. Në kokë mu lëshuan njëherësh mendime të ndryshme, midis të cilave ishte e fortë dhe ndjenja e vetëmbrojtjes. Urdhër arresti solli gjithashtu reagime nga zonja Nexhmie. Kapja nga krahët nga organet kompetente për arsye sigurimi bënë që nga goja e saj «e ëmbël» të dilnin fjalët e vrazhda: «Egërsira…, kafshë…, jam grua…». E vërteta të cilës në asnjë mënyrë nuk duam t’i biem ndesh është se Nexhmije Hoxha është grua. Por a ka menduar ndonjëherë kjo nëpërkë për gratë e tjera shqiptare? Po ato gra të cilat janë rrahur egërsisht nëpër hetuesira, çfarë ishin burrat? Po të tjerat të cilat i la pa burra, fëmijë dhe shtëpi, çfarë ishin? Po ato gra të cilat u burgosën në të njëjtën qeli me burrat, si t’i quajmë? Ishit ju të dy, ti dhe burri yt egërsirat e natës shqiptare, që mbollët kobje dhe zi në vatrat e ndershme dhe patriotike të Atdheut tonë. Gjatë arrestimit nga goja e Nexhmije Hoxhës dolën edhe fjalë të tilla: «Më pretë në besë. Nuk e ka zakon këtë shqiptar». Besa — margaritari i fjalës shqiptare në asnjë mënyrë nuk duhet të përlyhet dhe të njolloset nga qenie të tilla të ulta të cilat kërkuan me çdo kusht ta zhduknin nga kultura shpirtërore e popullit tonë. A nuk janë vallë shoqet e saja të shkollës dhe të luftës ato të cilat përfunduan nëpër burgje internime ashtu sikurse veproi me shokët e tij, burri i saj. Vrasjet, burgjet politike, përçarja e thellë e popullit janë dëshmi e gjallë e pabesisë Hoxhiane. Tradhtia dhe shpifullë-ku ishte një nga leitmotivet bazë të diktaturës enveriane. Pra ç’kërkon kjo «zonjë»? Krimi ekonomik po kërkon të bëhet fasadë e një krimi të tmerrshëm që i shkaktoi kombit tonë diktatura Hoxha, dhe ky është krimi politik. Nëse sallën e gjyqit të tyre në radhë të parë duhet të kumbojë of-shama dhe rënkimi i Spacit dhe i Burrelit.

• Ambasadori i mundshëm i Greqisë në Tiranë në për zonën «minoritare», zoti Napoleon Roshi! Përditë po zihemi e po shamatoheni me njëri tjetrin. Kurse në përgjithësi, ne gadishëmëri për të përçarë akoma më tëpër janë vërejtjet. Përtej e këtej kufirit, nga pak e përditë, me lajka e me thika pas shpine, duke përdorur edhe «Kalin e Trojës». Në Gjirokastër të merr malli të shikosh ndonjë fjalë shqipe në njësitë e tregtisë. Vetëm në greqisht! Them në Gjirokastër, pasi në Sarandë ka kohë që greqishten jedshen si në shtepiinë e tyre. Edhe në Korçë, Revanshi vorioepirot fillon ta filluar. Fli kilometër. Nga pak e përditë. Atdheu po shquhet, duke shquajënë qentë e tërbuar në kafshë të pambrojtur, që pa çobanë. E dhimshme, e turpshme. S’ka ku të vejë më keq. Përbetohemi për komb e Atdhe, puthim flamur e lavdërojmë Noli e Migjenin, Fishtën e Kadarenë, por se nuk ndjejmë thikën vorioepirote. Mëkat, vëllezër, më- Në parlament përbetohet një farë greku gjysëm njerëz, gjysëm gjarpër. Them njëfarë, pasi të tillë njerëz janë të emër, janë me emër djalli të veshur si njerëzi. Tani tutje djallit nuk i duhet thënë djall, por Napoleon. Për të dëgjuar më keq këtë Djall-Napolon, i duhet shtuar edhe një mbiemër: Roshi. Mbajeni mend, o njerëz të mirë! Pas një viti, ndoshta dy, duhen të kërkoni vizë greke për të shkuar në Gjirokastër, Sarandë dhe Korçë. Mbajeni mirë që tani me Ambasadorinë e grek për zonën «minoritare», Napoleon Roshi. DJALI Roshi, Politikane, liderë, ministra, President! Ruhuni nga shpjegimi që ka hyrë në radhët tona e po çukit edhe në shpirtëra e përbuzuar si shenjt. Ky lloj Djalli është më i … Djalli. NIKOLLE LESI

Në kontrast me thashethemet e hapura se ajo fiton 400 dollare në muaj. • NË KONTRAST ME THASHËTHEMET E HAPURA SE AJO FITON 400 DOLLARË NË MUAJ. Gjithsesi mendohej se gruaja e zëvendësministrit dr. Gramoz Pashkos kishte një punë të zgjidhur e me rrogë të majme. E vërteta është se ajo ka mbi 6 muaj që endet e papunë, në pritje të ndonjë vendimi nga organet e arsimit në rreth për ta emëruar si mësuese, pasi ajo ka mbaruar për filozofi. Një fakt që do të përbënte një sensacion në kohën e monizmit, kurse në pluralizëm është diçka e zakonshme. Doktor Pashko e dha vetë i pari shembullin e papunësisë.

3,5L KARIKATURË NGA IGLLI SULIOTI

Më 25 dhjetor gjithë bota e lirë feston Krishtlindjet. Për herë të parë pas vitesh dhunimi të fesë i festojmë dhe ne. Në shpirt gëzysëm të lirë. GEZUAR KRISHTLINDJET! Sepse ato janë festa e çlirimit të njeriut. Shpresa e tij për tu takuar me ZOTIN. Të gjithëve: GEZUAR KRISHTLINDJET! Redaksia e gazetës «KOHA JONË».