Aktiviteti para zyrës së djalit dhe Siminovit konceptet e grupit, përfaqësimet dhe esetë lëvruese në popull; margaritarët e kronopozës; 73 gdhëndjet heraldike një lapsa; siguria me prashitjen, plot hov me fitoret, aktivet e shkrimeve në ditarin e vendit të kohës. Këto vargje janë shkëputur nga një bashkëbisedim me shkrimtarin dhe publicistin Moikom Zeqo si një introduktë e bisedës së zhvilluar. Dy pyetje janë të qarta: Po arkeolog apo poet? Po politikan apo poet? Nëse kërkon e kërkon më shumë në këtë ndërthurje, të ka ndihmuar vetë protagonisti. Shkrimtari, eruditi, eseisti, njeriu i kulturës dhe veprimit, duket si një figurë e tillë e mbarshme. Në qoftë se njeriu ka aftësinë të ecë në disa drejtime njëherësh, pa humbur fillin e vet, atëherë edhe pyetja bëhet më interesante. Në fillim ishte fjala për poetin. Vargu i tij i ri na shfaqet si dëshmi e një ritmi të brendshëm. Pastaj vjen arkeologu, njeriu që gërmon në kohë, që zbulon gjurmë dhe i kthen ato në kujtesë publike. Më pas del politikani, i pranishëm në debate, me artikuj, me qëndrime, me angazhime. Kjo shumësi rolesh të bën të mendosh për një figurë që nuk mbyllet në një kornizë. MZ- Në qoftë se pyetja shtrohet në mënyrë të prerë, unë do të thosha se nuk e kam ndarë kurrë poezinë nga jeta ime publike. Poezia nuk është stoli e ditës së diel, por frymëmarrje. Arkeologjia për mua është po aq poezi sa edhe zbulim. Politika, nga ana tjetër, kur nuk është frazë boshe, është përpjekje për të ndikuar në fatin e përbashkët. Njeriu mund të jetë disa gjëra, nëse nuk është i rremë në asnjërën prej tyre. Pyetje- A ka konflikt midis krijuesit dhe njeriut të angazhuar? MZ- Konflikti ekziston, por nuk është i pakapërcyeshëm. Ka ditë kur mendon se fjala humbet në zhurmë. Ka ditë të tjera kur kupton se pa fjalën nuk mund të ketë as ndërgjegje publike. Në vendin tonë, intelektuali nuk mund të rrijë përjashta. Koha e sotme e thërret. Pyetje- Dhe arkeologjia? MZ- Arkeologjia të mëson përmasën e kohës. Kur zbulon një objekt, një mur, një varr, ti kupton se njeriu është hallkë e një vazhdimësie. Kjo të bën më të përmbajtur, por edhe më të vendosur. Historia nuk është muze i heshtur; ajo flet edhe për të tashmen. Pyetje- Çfarë vendi zë poezia në këtë shumësi? MZ- Poezia është qendra. Edhe kur shkruaj ese, edhe kur flas për qytetërime, edhe kur reagoj politikisht, poezia mbetet mënyra ime më e thellë e të parit. Ndoshta prandaj edhe shumë gjëra i shoh në trajtë metafore. Në fund të bisedës, figura e tij mbetet po ajo: e ndërlikuar, por jo e paqartë; e lëvizshme, por me një bosht të vetin. Nëse pyetja ishte "poet, arkeolog, politikan apo...?", përgjigjja që del nga vetë intervista është se Moikom Zeqo nuk ndahet lehtë në pjesë. Ai është të gjitha këto, në përpjesëtime që i vendos koha dhe puna.

Fyhet sinqeriteti i vajzave të “Miss Albania’91” Nuk ka shumë ditë që nga dëshmitë e TV Shqiptar më 11 shkurt të këtij viti, ekziston një kureshtje e padurueshme për të ditur se kush ishte “Miss Albania’91” e zgjedhur dhe në ç’rrethana. Sipas lajmeve dhe fjalëve që qarkullojnë, dikush është përpjekur ta kthejë këtë ngjarje në një histori për thashetheme. Në një shënim që u botua së fundi, “Miss Albania 91”, u bë me nxitim një “spektakël” që nuk i përket së vërtetës. Në vend që të respektohej puna e organizatorëve, pjesëmarrja e vajzave dhe serioziteti i jurisë, janë hedhur dyshime, nënkuptime e insinuata që dëmtojnë emrin e tyre. Duke patur parasysh se çdo veprimtari e tillë ka nevojë për rregulla të qarta, transparencë dhe përgjegjësi, nuk është e drejtë që me një shkrim të papërgjegjshëm të baltosen vajza që morën pjesë. Ato nuk hynë në këtë nismë për famë të lehtë, por për të përfaqësuar hijshëm një ide të re të paraqitjes publike. Nëse pati mangësi në organizim, ato duhen thënë me emër dhe me fakte. Por të fyesh sinqeritetin e vajzave është diçka tjetër. Është cenim i dinjitetit të tyre dhe i përpjekjes për të krijuar një klimë më qytetare. Në vend të vulosjes me paragjykime, duhet gjykuar me drejtësi. DASHNOR KALOÇI

VITI I RI I EKONOMISË Vetëm me një dritë do të vazhdojmë forma që më të qetësohemi. E keqja ka ardhur përnjëherësh. Kjo nuk do të thotë se Italia nuk ka patur vështirësi më parë, por tani çdo gjë duket më e rëndë. Kriza e sipërmarrjeve, kriza e bankave, rënia e konsumit, frika nga papunësia — të gjitha këto japin ndjesinë se një sistem po e humbet frymën. Në mesin e këtij diskutimi, politikanë dhe ekonomistë flasin për reforma, për privatizime, për nevojën e një shteti më të lehtë. Por ndërkohë qytetarët shohin xhepin e tyre dhe nuk gjejnë aty asnjë teori. Ata shohin çmimet, faturat, taksat dhe pasigurinë për të ardhmen. Nëse dikur Italia dukej si laboratori i një kapitalizmi social, tani ajo shfaqet si një vend ku mekanizmat e vjetër nuk punojnë më. Klasa politike është e lodhur, partitë tradicionale japin shenja rrënimi, ndërsa skandalet kanë gërryer besimin publik. Në këtë kuptim, shprehja se "kapitalizmi po jep shpirt" nuk është vetëm figurë letrare. Ajo tregon krizën e një modeli. Ndoshta sistemi nuk po vdes, por po detyrohet të ndryshojë me ngut. Dhe ndryshimi, si gjithmonë, sjell dhembje, humbje, pabarazi të reja. Për ne, që e vëzhgojmë Italinë jo vetëm si fqinj, por edhe si pasqyrë, kjo krizë ka një domethënie të veçantë. Ajo na kujton se asnjë model nuk është i paprekshëm dhe se fjalët e mëdha të ekonomisë mbeten bosh nëse nuk përkthehen në jetën e përditshme të njerëzve.

Të gjitha ato vajza kanë paraqitur dokumentat dhe kërkesat e nevojshme si dhe ato të tjera që dëshirojnë të paraqiten, mund të jenë me datë 22 shkurt, ora 10 e sallën e redaksisë së kulturës e Radio-Televizionit. Për t’i nënshtruar konkursit. Juria e këtij konkursi përbëhet nga: NIKOLLË LESI, AGIM ISAKU, FIROK ÇULI, MARASH MIRASHI dhe ALEKSANDËR FRANGAJ. Fituesja do të shpallet me datë 28 shkurt në gazetë. REDAKSIA E GAZETËS

Ka disa ditë që ndërprerje të shumta të energjisë elektrike po ndodhin në lagjet e qytetit. Kjo gjendje është bërë shkak për ankesat e banorëve, sidomos në orët e mbrëmjes. Mungesa e dritave ka sjellë jo vetëm shqetësime në familje, por edhe pengesa për shërbime të ndryshme. Burime nga ndërmarrja elektrike bëjnë të ditur se sistemi po punon në kushte të vështira dhe se defektet e shpeshta lidhen me mbingarkesën e rrjetit. Qytetarët ndërkaq kërkojnë masa të menjëhershme. Korresp. i “Koha Jonë”