PUSHTETI I ARDHSHËM NUK DUHET T'I TAKOJË FORCAVE TË SË KALUARËS PUSHTETI I ARDHSHEM NUK DUHET T'I TAKOJE FORCAVE TE SE KALUARES

KU SHKON SHQIPERIA ? Nga Idriz Basha Para disa vjetësh po me këtë titull u botua një pamflet ku denonçoheshin njerëz të ndryshëm, si antidemokratë, antikomunistë etj, etj. Sigurisht para 18 vjetësh ky veprim i klish Buçkokut ishte injorancë, dhe ishte marrëzi ta paguaje nga një qindarkë. Sidoqoftë, ç'është e rëndësishme, atëherë ishte mashtrim i masës me fjalë patetike. A ka ngjashmëri me sot? Lindorët tani janë të ekzagjeruar. Sot shumica e tyre nuk e lëshojnë dot as lapsin, se prapa urtësisë së tyre qëndron injoranca. Në plan të parë ata kanë propagandën si mjet të vetëm. E kanë kthyer çdo ditë në një garë fjalësh. Pse? Sepse nuk kanë program. Kjo është gjendja e vërtetë. Nuk është e vështirë ta kuptosh se kush kërkon të mashtrojë. Ai që brohoret më shumë, ai që flet më gjatë, ai që premton pa kufi. Kur mungon ideja, vjen fjala boshe. Kur mungon guximi, vjen thirrja. Kur mungon kultura politike, vjen sharja. Shqipëria ka hyrë në një etapë të re dhe qytetari shqiptar po mëson të zgjedhë. Kjo është gjëja më e madhe. Të zgjedhësh do të thotë të mendosh, të krahasosh, të gjykosh. Dhe jo të bindesh verbërisht para atij që të thotë se e ka të drejtën e historisë. Pikërisht këtu është ndarja e madhe. Demokracia nuk është zhurmë, por përgjegjësi. Nuk është flamur për t'u tundur në erë, por sistem rregullash dhe respekt për votën. Kush nuk e respekton votën, nuk respekton as qytetarin. Sot ka ende njerëz që ëndërrojnë pushtetin si pronë private. Ata nuk duan kundërshtarë, nuk duan shtyp të lirë, nuk duan mendim tjetër. Ata duan të sundojnë si dje, por me fjalë të reja. Pikërisht këtyre nuk duhet t'u lihet e ardhmja. Demokracia nuk është e përkryer dhe nuk premton mrekulli brenda natës. Por ajo jep një gjë themelore: të drejtën që populli të ndreqë gabimin. Në diktaturë gabimi mbetet ligj; në demokraci ai mund të rrëzohet me votë. Prandaj pyetja “ku shkon Shqipëria?” ka vetëm një përgjigje të denjë: atje ku e çon vota e lirë e njerëzve të saj. Jo ku e shtyjnë hijet e së kaluarës, jo ku e tërheqin mashtrimet e vjetra, por atje ku vendos përgjegjja e qytetarëve. 6 Mars 1992 6 Mars 1992.

DEMOKRACIA PUNON PERDITE Në një demokraci, ashtë një fjalë bukur, nuk mbetët vetëm për në fjalime. Ndal këmbët dhe shikon se njerëzit po flasin me zë të lartë, po grinden e po merren vesh. Kjo ashtë shenja e jetës. Ata që jetojnë me kujtimin e rendit të vjetër e kanë të vështirë ta pranojnë këtë zhurmë. U duket kaos. Por kaosi i lirë është më i ndershëm se heshtja e frikës. Demokracia nuk fillon në parlament. Ajo fillon në familje, në shkollë, në lagje, në redaksi, në sindikatë, në shesh. Fillon kur njeriu e ndjen se fjala e tij ka peshë dhe se askush nuk mund t'ia marrë me dhunë. Prandaj, puna e demokracisë është e përditshme. Ajo nuk mbaron me votimin. Atë ditë vetëm fillon. Më pas duhen institucione, duhen ligje, duhen njerëz të ndershëm që t'i zbatojnë ato. Pa këtë, demokracia mbetet tabelë pa shtëpi. Ne kemi nevojë për durim dhe për vigjilencë. Jo për durim ndaj padrejtësisë, por për durim në ndërtimin e rregullit të ri. Dhe jo për vigjilencën e djeshme, që spiunonte njeriun, por për vigjilencën qytetare që mbron të drejtën. Shkurt, liria nuk asht pushim. Ajo asht punë.

6 Mars 1992

PARALAJMERIMI I DEMOKRACISE. Nga RIDOLF MARKU NJE INTERVISTE NE PRAG TEPER NJE PALMAMENTI TE QARTE Nga AHMET SHQARBI KUJENDI MBAKROMBETARE UDBHTEJ NE SHILGJE TE VEREBE Nga NESHAT TOZAJ CYFREVOLSON FRIHA "KOCI"- Nga HAZI ISLAMI