NSHAT TOZAJ Skandali i Partisë - a i ka gërvishur më kokë, kur se mblidhej moton të njerëzimit? Shef i policisë sekrete, sjellja veten këshilltar të sigurimit kombëtar me urdhër personal të presidentit Nixon, po të njëjtën kohë, organizator i një sistemi përgjimi elektronik, të vjedhjes së dokumentave e të shantazhit, ai e paraqiste veten si kampion të rendit e ndershmërisë. Ju siguroj zotërinj të mrekulluar - thoshte ai me qetësi për gazetarët kureshtarë - se të vërtetën e skandaleve të Watergate do ta mësoni e para. Tepelena u gatitë. Pikërisht në seancën e fundit me të akuzuarit, në të gjashtë kopjet e plota të transkripteve të asaj gjëje, e montonte fatin (80% e bisedave të regjistruara u zhdukën) e të dhënave të hetuesisë së Watergate. Mënyra komike me të cilën mblidhej ai në zyrën e tij zbulon gjithmonë se sekretari i Shtëpisë së Bardhë e kishte fshehur në zyrë diktofonin dhe mikrofonat. Njeriu i koduar me emrin "the fat man". Tregimet e tij tipike karakterizojnë figurën që doli në publik: një njeri i aftë për ekzistencë politike, por kur ashpërsia e skenës politike u rrit, ai humbi aftësinë për të kontrolluar veten. Për çfarë ishte ai i aftë? Të hynte nëpër apartamente, të rrëmbente njerëz me forcë, të organizonte dezinformimin, madje dhe të vriste. Këto të gjitha i bënte nën petkun e respektit për ligjin. Këto veprime i dëshmonin dokumentet e asaj kohe dhe hetimet parlamentare e gjyqësore. Ishte e pamundur të mos mendoje se para njerëzve të tillë demokracia mbetej e pambrojtur. Kjo histori e largët më kujtohet sot nga disa ngjarje të politikës shqiptare. Në vend që të bëhet transparencë për disa veprime të djeshme e të sotme, shpesh bëhet përpjekje për t'i mbuluar me propagandë e me sulme kundër kundërshtarëve. Thua se moraliteti politik nuk ka vlerë dhe se gjithçka mund të arsyetohet me interesin e partisë. Por përvoja e vendeve demokratike dëshmon të kundërtën. Sa më gjatë të shtyhet e vërteta, aq më rëndë paguhet më pas. (Vijon në fq. 5)

Shenja lokalizmi të Presidentit Berisha — DHJETRA TIRONCANA NË POSTE SHTETRORE Lokalizmi po duket i nënkuptuar sotmë interesat e pronës private për t'u zëvendësuar me patriotizëm krahinor, po ndodh një diskriminim me bazë veriu-jug. Në ministri, në aparatin e shtetit dhe në administratë, po vihet re një prirje për të favorizuar njerëz nga Tirana dhe rrethinat. Ky nuk është vetëm perceptim. Në listat e emërimeve ka një përqendrim të dukshëm të njerëzve me lidhje farefisnore ose krahinore. Këto dukuri nuk janë vetëm çështje etike. Ato dëmtojnë vetë shtetin dhe besimin e publikut. Një administratë e ngritur mbi afërsi lokale nuk mund të jetë e paanshme. Presidenti Berisha, i cili foli dikur për pluralizëm dhe meritë, duhet të japë shpjegime për këtë frymë përjashtuese. Shqipëria nuk ndërtohet me ndarje të fshehta dhe me favorizime të pamerituara. Ajo ndërtohet me barazi qytetare dhe me respekt për denjitetin e çdo krahine. PETRAQ DINO

KUR DO TË DALË NGA BllOKU SKËNDER GJINUSHI I humbur, po ikën? I larguar nga sheshi, "demokracia" ka hapur rrugën. Sa e vështirë të kuptohet, një forcë politike që në ditët e para quhej përfaqësuese e së ardhmes, sot të përfaqësohet nga hija e vet. Dhe pyetja që bëjnë shumëkush është e thjeshtë: kur do të dalë nga blloku Skënder Gjinushi? Enigma e figurës së tij ka të bëjë me mënyrën se si ai përpiqet të mbetet i rëndësishëm, duke mbajtur në dorë fijet e një partie që duket e lodhur. Në vend të reformës, kemi spektakël; në vend të qartësisë, kemi mjegull. Ai flet si modern, por sillet si trashëgimtar i një rendi të vjetër. Për këtë arsye, pyetja nuk është vetëm personale, por politike. Përse vazhdon kjo gjendje? Sepse ekzistojnë interesa, lidhje, frikëra dhe kalkulime. Por një parti nuk mund të ecë pafundësisht me hijen e së kaluarës. Nëse kërkon të ketë të ardhme, duhet të çlirohet nga blloku i saj i brendshëm. Shënim i redaksisë

Kryetari i komisionit të kronizimit[?] të përfaqësisë së PPSH për të ashtuquajturin lloji dhe se njerëzit që ju rekomanduan për në Asamblenë Kushtetuese për t'u mbrojtur nga simpatikët dhe rezoluta të urdhërit shqiptar. Megjithatë, njëri zgjidhja e mënyrës së dhe të veprimtarisë me njerëzit e zgjodhur. Në seancën e djeshme, delegatët folën gjatë për trashëgiminë e PPSH-së dhe për mënyrën se si PS duhej të distancohej prej saj. U përmendën emra, qëndrime dhe konflikte, ndërsa një pjesë e sallës reagoi me duartrokitje e një pjesë me heshtje. Ishte e dukshme se kongresi nuk ishte vetëm procedural, por edhe një betejë simbolike për drejtimin e partisë. Në fund u kërkua një vijë më e qartë politike dhe një hapje më e madhe ndaj publikut. GANI MIFTI

Përse u largua nga Shqipëria Azzem Hajdari? Përse u largua nga Shqipëria Azem Hajdari ?