Bregi, sherr për shqiptarët
faqe 11
Greqi, 3 ditë para zgjedhjeve. Fushatë elektorale me posterat e Simitis
faqe 5
Firmat dhe fajdetë në shifra
Sudja: E jani tek unë me 10 përqind
faqe 11
Miss Evropa “hidhet” në det
Shtyhet një ditë udhëtimi drejt Vlorës e Sarandës
faqe 19
Paraqiten emrat e kandidaturës socialiste në Komisionin e Përhershëm Elektoral
PS “tradhton” opozitën
faqe 3
Dy vendime i Gjykatës së Tiranës për selinë qendrore
Komuniteti Musliman trimfon mbi Mbreti
faqe 9
Korçë, 3 plagosje për tokën
faqe 12
Mrekullia e elektronikës prek me vëllazërinë shqiptare
5000 kompjutera gjithsej në Shqipëri
faqe 17
Kreu i gazetës
E përditshme e pavarur
Numri i parë: 11 Maj 1991. Nr. licensës 036967. Depga T.T.L. Viti i gjashtë i botimit 222 (1033) Çmimi 30 Lekë, 300 Aor [?] E Enjte 19 Shtator 1996
PS i kërkon Ministrit të Financave paratë për fushatën elektorale. Dokle del me duar bosh
Qeveria lë partitë pa lekë
Islami: “Qeveria po shkel ligjin e zgjedhjeve”
Pa krime,
pa PD
Ne ia kalojmë Europës vetëm me krimin e vrasjes! Kështu pat deklaruar pak kohë më parë në shtypin presidencial “Albania”, një nga zyrtarët e lartë të Ministrisë së Brendshme, duke bërë një kronikë të veprimtarisë së organeve të rendit në Shqipëri. Krimi është e vetmja dukuri që Partia Demokratike, me gjithë motorët e propagandës së saj, nuk mund ta fshehë. Ditët e fundit, krimi i vrasjes së njerëzve, zbriti nga malet, nga kullat e ngujimit, dhe u shtrua qetësisht në sheshet e qyteteve kryesore deri në kryeqytet. Nga alarmi i përgjithshëm se “krimi po sulmon shtetin”, tani krimi i vrasjes ka sulmuar njerëzit më të urtë e më të pafajshëm. Brenda një kohe shumë të shkurtër, sipas ritmit të tanishëm të krimit, qytetarët e paarmatosur shqiptarë do të duhet të mbyllen në shtëpi njësoj siç mbyllen hallexhinjtë që nuk kanë një ombrellë për të çarë rrebeshin e shiut. Kjo është katastrofa më e madhe njerëzore.
Shteti askund, kërkuse ka lindur, nuk ka mundur dhe nuk ka të drejtë të mburret aspak me ekonominë e privatit, me bukën e tij të gojës, me dasmën dhe televizorin e tij; por përgjegjësit para së gjithash për ruajtjen e rendit ligjor dhe të qetësisë së qytetarit. Më në fund, mbrojtja e jetës nga krimi, është pika e parë e kontratës mes qytetarit dhe shtetit. Pa sigurinë e qytetarit para krimit, të paktën, shteti nuk mund të ekzistojë si i tillë. Ashtu sikurse qytetari nuk mund të quhet më qytetar, por një krijesë në jetesën natyrore. Njeriu shqiptar, i zbritur në katastrofën e vetëgjyqësisë, është shumë pranë paradës së jetës pa shtet. Pushteti i familjes dhe i fisit po përparon drejt përqendrimit, gjë që nënkupton grumbullimin e forcave prodhuese e përpunuese të ushqimit, rritjen e dhëmve dhe vullzave për një “ushtri” familjare, si dhe grumbullimin e armatimit mbrojtës që nga arma e gjahut dhe deri tek mitraloza. Investigimi i krimeve të fundit ka dëshmuar këtë situatë. Atëherë përse nevojitet shteti?! Fatkeqësisht shteti shqiptar po eksperimenton ekzistencën e një organizmi parazit, që nuk kryen asnjë mision të dobishëm për qytetarin, veçse me fatkeqësinë për atë tregon majmëritë e tij. Sa më shumë krimi janë kryer dhe kryhen në Shqipëri, aq më shumë forcohet pushteti, jo vetëm për arsye se njerëzit frikësohen nga krimi dhe i largohen pushtetit, kjo ndodh për arsye se mos PREKOK ÇUPI (vijon në faqen 21)
