Original newspaper scan
scroll · drag · double-click

Koha Jonë

E Shtunë, 19 Tetor 1996

Neser, lufte deri ne fund

Socialistët mbysin fushatën: “Humbja e pandershme do ishte humbje e Shqipërisë” Neser, lufte deri ne fund Mejdani: “Të gjithë në votime për fitoren e opozitës”
Rexhep Mejdani

Votojnë qe Berisha të manipulojë dhe humbasë

Nesër, dita e votimeve për organet lokale të pushtetit, do të mund të bëhet dita e ekzekutimeve manipuluara të fundit të vitit 1996, në Shqipërinë mbas ngjarjeve të muajit maj 1996, nëse serishëm, nesër, ekzekutimet e glas-are të Socialistëve dhe opozitës, me drejtuesin e saj kryesor, z. Rexhep Meidani [Mejdani], do të përsëritëshin. Nesër, dita e votimeve për organet lokale të pushtetit, do të mund të bëhet dita e ekzekutimeve manipuluara të fundit të vitit 1996, në Shqipërinë mbas ngjarjeve të muajit maj 1996, nëse serishëm, nesër, ekzekutimet e glas-are të Socialistëve dhe opozitës, me drejtuesin e saj kryesor, z. Rexhep Mejdani [?], do të përsëritëshin. Nga zoti Berisha, vetëm një nga të 240 gazetarët e huaj, nëse ai gabimisht, ose manipulueshëm, i pyeti z. Majl [Majko?] shtatë botërisht të muajit e manipuluar. Ka shpjeguar se ai qe thellë në manipulim votat qe kishin shkuar në favor të Partisë Demokratike e Polis, prandaj ai duhet të shfajësohej me shprehjen: “Në Shqipëri, një fëmijë, i pafajshëm i Lindjes prodhohet do vetëm komë”. Kjo shprehje e çmendur tregon si vendi në ko[m]ë vota, Shqipëria e endodhur politikisht në mjerimin e saj, është vënë mbi një vegël e turp. Komunistët, madje, vijnë shumë haptë. Në ajër i ngjiten ndonjë herë njerëz shtazarë. Shali dhe njëherë nesër shansër. Shansi i parë i nesërm me i madhe do jetë shansër, i pari i herës së mbarë. Shansi i dytë i demokratëve të mendojnë për të ardhmen e tyre. Shansi i tretë i partive të tjera qeverisëse se Berisha e dalje e parlamentit i afron me fund të një regjimi të gjatë. Kjo ‘se’ të mos mendojë, flet gjithmonë për një gjë që ka mbetur mbi rrënjët e një lufte. OSBE, e detyruar ta njohë nga deklaratat qeveritare në 26 korrik, s’ka qenë aspak mbështetëse as sot. Shqipëria e ndodhur politikisht në mjerimin e saj, e mbron mbi një vegël e turp. Na duhet, natyrisht, vota. Natyra aspak historike ndan nesër, së paku edhe një herë nesër shanset. Shansi i parë i votimit e demokracisë është sërish. Shansi i dytë i partive të tjera qeverisëse se Berisha e përjetëson. Shansi i tretë i parlamentit dhe i shpresës së së të ndjekë se përkundër shprehjeve e mendimeve të mbyllura me zullum specifik të zgjedhjeve dhe numërimit të tyre mund të jetë akoma vendosja 24 orë. Shqiptarët e qarkut të kraharorit duhet të zbulojnë mjerat rastet e manipulimit që ne te lisi. Midis shqiptarëve dhe brezit të tyre e në situata të papritura. Vetëm durimi politikist me Berishën dhe dalja e një bujku të manipuluar në votim po qarkullon e përsëritet. Jo më parë me 20 qershor, nuk do të jetë i mijëfuqishëm të 26 Majit, edhe të majit. I përsëritur, i qetë, do të ndodhë në qytetin qendër Të verojnë. Ndërsa mospjesëmarrja është e gjitha një dështim. Ne republikat demokratike nuk njifen tute i numrin 1. Populli qe u fsheh në tavolina të mbyllura me banka dhe i mban psherëtimat. Kjo është humbja e fundit. Kjo është humbja e pandershme. Kjo është humbja e Shqipërisë. Që qytetarët të kuptojnë këtë, do të mjaftojë një votë e lirë të dielën, dhe jo një varfërim i turpshëm me 26 majin e kaluar. Nëse nuk mbushen kutitë me votat e popullit, nesër serish do të marrësh qeveri të pa reformuar. Ndërsa manipuluesve të mbushur 400 ose 700 e më shumë kuti dhe te manipuluojnë. Kjo është humbja e Shqipërisë. Je me shtëpi e me kopetë bregdetare? Në qoftë i dashur mesatar? Po unë po. Ne të dielë, e jo vetëm Berisha dhe humbësit, po dhe humbja e Shqipërisë. Bota ende nuk i di mirë. Në Europë, në vendet e fqinjëve, nuk thonë ashtu. Kur vjen puna që të krahasohen zgjedhjet tona me plebishitet e 26 majit, thonë se nuk ka as zgjedhje. As ndërkombëtarët, dhe as vetë populli shqiptar, përveç atyre që kanë përfituar nga vjedhja e 26 majit, nuk do të dojë kurrë të ndjekë një tjetër turp si ai i 26 majit. Shqipëria është e lodhur dhe e varfëruar. Të gjithë në votime për fitoren e opozitës!
G. Shkullaku Agim Tagu Shqipëri Europë

“Koha Jonë” i thotë “Jo” Agim Tagut

foto G. SHKULLAKU Shkruan: G. SHKULLAKU [?] Në orën 14 prill 1996 redaksia e gazetës “Koha Jonë” punon pa patur asnje telefon punë. Shpresojmë i 7 numri ka manipuluar telefonin 1 Tiranës. Nga numri 6287895, llogaritur ndihmësin tonë, ka qënë lari 1 ka qënë në qendra qeveritare. Agim Tagu, pasi protestoi të shtunën të gazetës, tha “Po as telefonin tjetër, në të cilin Agim Tagu po bënte spiunin, mbeti bllokuar. Koha Jonë e redaksisë, kjo, e zë forcën të bëj të shkurtër telefonin”. Ajo po thoshte se e ka mbyllur policia (jo 7 funksion) të zgjidhen ajo në postin e telefonit. Nuk është skandal? Agim Tagu do të ketë kurajën të zbatojë të urdhërit që një funksion e nxjerr. Ajo po thotë se çdo opozitar në vendin tonë është bërë në punë e humbur së pari. A ka ndonjë njeri që me një tjetër administratë do të duronte telefonin për tre javë të Koha Jonë, pa e mbajtur faturën? Vetëm një mjek i policisë e di të administrojë të tillë padrejtësi! I ka vjedhur Abidin B[e]jko [?].
Abidin Bejko G. Shkullaku Tiranë