SHBA: Berisha bëri zgjedhje
20 tetori i mbyllte ne menyrë të majftueshme, po 26 maj 181hmonte i pavlefshëm
Ballkani ne zgjedhje
Viti 1996 ka qenë për Ballkanin një vit zgjedhjesh. Për Ballkanin me një vrull zgjedhor, duke filluar nga Rumania, Bullgaria, Jugosllavia e deri te Shqipëria, por për disa vende është e para herë në pluralizëm dhe për disa të tjera dekadore, por pa një standard. Në Maqedoni me nismën e regjistrimit të shqiptarëve deri në 400 mijë, me orientimin nacionalist në Turqi, me duhmën e qeverisë së djathtë në Greqi, e po kështu me fitoren e socialistëve në Bullgari, Ballkani i 1996-s po hyn në fazën e përplasjes së re demokratike. Nëse do të pyeteshim për një zgjedhje që zgjodhi më të pasigurtën do të veçonim Shqipërinë. Si për nga koha, ashtu dhe nga rezultati. Ajo ka qenë zgjedhja e fundit në Ballkanin e sivjetshëm. Por këtu ndryshe nga vendet e tjera me rendin tonë të urtë, gjithë post-ballkanas s’ka pasur përfundim të qartë, dhe pas-zgjedhja vazhdon. Në prag të zgjedhjeve të sivjetshme në Shqipëri qe nën ethe i gjithë trupi institucional, duke filluar nga komisioni qendror i zgjedhjeve e deri te presidiumi. Apo ka qenë zgjedhore deri dhe parlamenti në mbylljen e tij 4-vjeçare. Ndodhi më vonë, por pa humbur asgjë nga nacionalizmi i të tjerëve, që Berisha u bëri zgjedhjet e veta Shqipërisë. Ç’e pyet se a e vendosin ato në të “urtit” gjithë post-ballkanik? Apo kanë qenë zgjedhore dhe punët post? 26 maji 1996 shënoi jo aq fitore sesa një dëshmim të zaptimit të shtetit nga një forcë politike. Ky nuk është një gjykim opozitar por një përcaktim, për të cilin faktori ndërkombëtar flet me gjuhë më të matur, duke mos i shqetësuar aleatët e Oksidentit. Në këtë mënyrë e shohin të paktën vendet e përparuara perëndimore, natyrisht jo qeveritë lokale të madhështisë shqiptare. Tani mund të flitet me siguri se problemi nuk është se u cënua procesi i reformës, por se u deformua rendi i zgjedhjeve. Demokracia u zëvendësua nga një administrim i njëanshëm. I padurueshëm për një demokraci që e ka nënshkruar me gjak Veriun e Në këtë klimë u zhvilluan dhe u numëruan rezultatet. Ndërsa në Europën Perëndimore e në Ballkan standardi i lirive dhe i të drejtave është garanci e ushtrimit të votës, në Shqipëri pas 26 majit po bëhet e qartë se me votë është marrë peng vetë përfaqësimi. Kjo është arsyeja pse qeveritë perëndimore nuk e konsiderojnë si mjaftueshëm të mbyllur krizën shqiptare. Raportet ndërkombëtare e kanë cilësuar 26 majin të papranueshëm dhe nuk ka ndonjë ekuivok të madh në këtë pikë. Nëse 20 tetori do të konsiderohej një korrigjim, ai nuk fshin dot thelbin: zgjedhjet u bënë dhe u fituan nga pushteti për pushtetin. Prandaj Shqipëria mbetet problem për veten dhe për Europën. Ky është mesazhi politik që del nga deklaratat e Departamentit Amerikan të Shtetit dhe nga qëndrimet e tjera ndërkombëtare për Shqipërinë.
(tekst pjesërisht i palexueshëm në kolonën e majtë dhe nën foto)[?]