Sali Berisha firmos dorëheqjen. Pas pesë vjetësh Shqipëria pa liderin autokrat. Ish presidenti: Nga Pallati i Brigadave në Parlament PD, vetëm po të pranojmë, nuk ekziston dhe kahurët dekretuar. Festa anti-Berisha gëzimi dhe përgëzimet me të. Plagosur me të gjithë policinë. Namo: Amnisti(?) të zgjedhur votë PD, vetëm po të pranojmë, nuk ekzotlet dekretuar. Festa anti-Berisha gëzimi dhe përgëzimet me të. Plagosur me të gjithë policinë. Namo: Amnisti(?) të zgjedhur votë

NGA SKËNDER MINXHOZI Shqipëria ndryshoi dje. Berisha mbylli fundin e mbylljes së marrëdhënieve me mandatin presidencial, te premten e lënë akoma në mëdyshje, por as me Kuvendin me marrëdhënie të ligjërta. Vetëm tre orë para se Shqipëria të kishte një tjetër President, Sali Berisha ka ofruar te tij një tjetër pallat. Sali Berisha ka ofruar të tij, duke pritur t'i jepet si pronë, në ish vilën 31, përgjigjen me marrëveshjen presidenciale. Shqipëria ndryshoi dje. Berisha mbylli fundin e mbylljes së marrëdhënieve me mandatin presidencial, te premten e lënë akoma në mëdyshje, por as me Kuvendin me marrëdhënie të ligjërta. Vetëm tre orë para se Shqipëria të kishte një tjetër President, Sali Berisha ka ofruar te tij një tjetër pallat. Sali Berisha ka ofruar te tij, duke pritur t'i jepet si pronë, në vilën nr. 31, përgjigjen me marrëveshjen presidenciale. Me që se është mençuri e trime(?) t'i jesh nënshtruar të vërtetës publike. Tre javë pasi kanë marrë në duar pushtetin përmes një pakti që paralajmëronte bandat e opurtunitetit shqiptar dhe ndërhyrjes së rrezikshme të medias së lirë, Sali Berisha dhe qeveria e tij hynë me një maskë. S'di të kishte se ç'të zinte të parësh Berishës teksa ece ne rrugën e mbylljes së tij. Ai e gjeti te unë, tek porta. I tërë e ngrirë dhe i vogël e fundit, historia e pushtetit të Sali Berishës ishte shembja e një murri. Jarzmi i historisë u qep me Sali Berishën në këto pesë vite. Dhe tani, ai po jepet si një qindarkë pas dyerve të Kuvendit. Parakalimi i djeshëm i një prej drejtuesve të vendit, me zbrazjen e shënuar të këtij emri, me hapin e rëndë të ikjes, nuk mund të ngjallte veçse një ndjesi depresive. Një qeverisje e bërë me hunj e me xhama, e cila me dhunë, rrugë, qoka e shpifje, u detyrua dje të linte vendin mes një tymnaje me zemërim dhe së shumtëve duartrokitjeve të përmbajtura. Berisha ishte një fund i tillë dhe parlamenti po bëhej mbyllja e tij. Marrrja e kësaj zyre me një kaq shumë lot. Tre javë pasi kanë marrë në duar pushtetin përmes një pakti që paralajmëronte bandat e opurtunitetit shqiptar dhe ndërhyrjes së rrezikshme të medias së lirë, qeveria e re i vuri në fytyrë edhe një herë maskën e një fushate të gjatë për demokratizimin. Një turmë e mjerë, e heshtur dhe e humbur, me baticën e dalluar të emrave, përpara syve të Shqipërisë, ishte dje çehrja e fundit e një epoke të gjatë. E plagosur por pastaj po ngrihej. Fundi i sundimit të Sali Berishës duket se do të kujtohet me disa shenja të qarta. E para, vullneti bazë u shfaq me një trishtim të papërshkrueshëm për të shkëputur pushtetin. E dyta, hyrja te rezidenca presidenciale, e vendosur përballë 29 nëntorit, ndodhi në orë të mbrëmjes me shpejtësi të pazakontë, me nxitimin e një largimi nga pallati. E treta, e cila mbase ka lënë dhe shijen më të hidhur për fundin e një regjimi, ishte mungesa e përmbajtjes së simbolikës së shtetit. Ajo që dukej si një largim fizik nga një zyrë, u bë një largim i ashpër, i paqytetëruar dhe pa respektin e nevojshëm për kulturën e shtetit. Fundi i sundimit të Sali Berishës duke se do të mbahet mend për kujdestarinë e tij disiplinore, e cila me kërcënime, përdorim të policisë dhe nënshtrim të administratës e shoqërisë, krijoi një model qeverisjeje që do të rëndojë gjatë. Ky model u rrëzua dje në një pamje gati të heshtur, por jo pa zemërimin e një pjese të shoqërisë që e kishte provuar në kurriz arbitraritetin e tij. Ai që deri dje konsideronte shtetin si një pronë të vetën, dje u pa si një njeri që po largohej me ngut nga simboli i shtetit që kishte përdorur pa mëshirë. Për këtë arsye, fundi i tij politik nuk mund të shihet thjesht si një fund personal, por si mbarimi i një periudhe të ngarkuar me dhunë, frikë dhe përçarje. Nëse në vitin 1990 përvëloi(?) në rrugët e Shqipërisë me idealin e demokracisë, në vitin 1997 ai largohet nën hijen e një shteti të rrënuar, të institucioneve të rëna dhe të një ekonomie të shkatërruar. Kjo është drama më e madhe e figurës së tij publike. Nuk ishte një ikje e denjë. Ishte një fund pa nder!

Deputetë e parlamentit, 1 minutë heshtje për minierat viktimat e muajit të fundit

Iken Berisha, grabitet Presidenca Veten pak minuta pas Presidenti lëvizi post qeveritari nga rezidenca në presidencë. Qytetarë dhe ushtarë hynë lirshëm në oborrin e Presidencës. Akoma të pakonfirmuara, janë informacionet, sipas të cilave janë vjedhur disa dokumenta, armë e automjete. Gazetarët e "Koha Jonë" panë lëvizjet e para të civilëve që hynin në oborrin e Presidencës, tri minuta pas kalimit të eskortës në rrugën kryesore. Vetëm pak minuta më pas Presidenca humbi kontrollin, ndërsa turma me qindra vetë qëndronte në oborr. Gjatë orëve të mbrëmjes, në një pjesë të godinës nuk kishte energji elektrike. Dëgjoheshin thyerje xhamash, ndërsa disa vetura të Presidencës u panë të lëviznin drejt qendrës së Tiranës. Gazetarë të pranishëm panë edhe njerëz që mbanin në duar objekte të ndryshme, të marra nga ambientet e godinës.

Foto GENT SHKULLAKU Njoftim i gazetës “INDIPENDENT” Sot, 1 gazetaës së pavarur “INDIPENDENT”, njofton lexuesit e saj, se për arsye jo teknike, nuk ka dalë dje dhe sot në treg. Pas disa ndryshimeve strukturore, ajo do të jetë përsëri në duart tuaja, pas disa ditësh.