Shqipëria, toka e Mafias, drogës, armëve, parave të pista... Faqe 5 Një palë - sa palë?! NGA FROK ÇUPI Ndoshta është pyetja më e vjetër e tërë qeverive organizative sindikale, odatave të tregtisë, pajave e kaq shumë prej prapave të tjera që nxitin dhe ushqejnë “solidaritetin social”, forma e lashtë skllavëruese ka për këtë palë. Jemi te pajtimi tonë, na disa dhëra: palë? “Sa me e mirë qënka shëtitja në vend të plaçkitjes”, është fytyra e politikës kundër qeverisë kosovare; është fytyra e partive shqiptare po ashtu dhe fytyra e pajtimit shqiptar mbi konfliktet e Kosovës! [? Të paktën në formulime publike partia e përzierë shqiptare (ne të paktën mbrëmë e ka quajtur veten “parti e qendrës” në vendosjen e Fatos Nanos), e paraqitur me njeriun e shpurës së tij për të përmbushur kërkesat kundër me “UCK”. “Ne duam të bëjmë paqe!”, thanë organizatorët dhe drejtuesit e “UK”. “Ne duam të bëjmë paqe pa luftë!”, thanë këta, të cilët me vërtetë nuk kanë bërë asnjëherë luftë duke pasur asnjë ideal. Ata janë të gjithë, një palë në një anë, një palë në tjetrën. Nëse e shikojmë me sy politik shqiptar, del një dilemë e vjetër: vallë kjo lloj qeverisjeje e qetëson vendin apo i jep fuqi atyre që trafikojnë me emrin e tij? Një palë thotë se duhet të rrimë urtë, një palë tjetër se duhet të mbajmë qëndrim. Në këtë mes, Nano dhe ata që e rrethojnë kërkojnë ndihmë, kërkojnë durim, kërkojnë heshtje. Po a duhet ndihmuar një qeveri që në vend të rregullit mban peshoren e pazareve? [? Në Shqipëri, të paktën kështu duket, fjala “solidaritet” po përdoret për të justifikuar pafund gjërat më të padenja. Dhe kjo pyetje e vjetër mbetet: një palë - sa palë?!