Original newspaper scan
scroll · drag · double-click

Koha Jonë

E Martë 22 Shtator 1998

Tabuja e shtetit

NGA FROK ÇUPI Shmangia, duket se ka zënë jo nëpër botë, atë që shqipëtarët thonë: “N'shqipëri qenë njerëz për jetë tjetër”. Kjo thënie e dikurshme dhe e dhënë për njerëz të rëndomtë, duket më tepër i ka hije të bëhet për një kastë më të mprehtë, për njerëz të botës shtetërore, e organizuar në shef, në karrige e fron. Mbase nuk do të ishe nevojë të kthehesha aq gjatë dhe kaq larg, meqë gjithsesi organizimi i shqiptarëve njihet. Mirëpo po lë; unë duke shfletuar portretin e djemve pikërisht këtu, tona shtetase, i njoha vrasësit. I suret mashtrues të njeriut më të mesit të i njeriut që i përmasje dikjen nga uria, jo të kuazim “për frymëdije”. Një nuri malësor i ngatërruar kurrë dhe qetësia vring lëvese e shoubit në Shkodrën, ardhur në mëkë pese vjetëmale të Korçës. Ardhi i veshur në një përnote të vjetëruar si shoubit i puthur nga koha si njësia dhe i pështjellë përmbi nogë. Jeta e njeriut i ishte shtuar në sytë dhe priste diçka. “Prej meje s'ka gjë, po botës”, më qe përgjigjur. Kështu më qe përgjigjur. Ishte shkrirë në një kockë dëshire se shefit dhe duronte çfarëdolloj pune dhe qelbej. Këtë lloj njeriu e kanë vënë, shpesh e si shërbëtor në mes njerëzve, jo për t'i dhënë një karrige të botës modeste, e organizuar në shef, e kam. A mund të thuhet se shteti para 1990 qe një shtet, ku shqiptarëve qenë zënë i shtëlës? A i qe vënë në pushtet çdo njeri i rastit?; e cënuar varfëria e më poshtërimit?; syri e shikonte vëngër këtë epror me atë cilësi? S'ka dhe me? Vështirë. Sidomos nuk do me? si shume pyetje, sepse i dhanë formë e esencë asaj që gjatë pesë dekadave brenda i njeriut dhe çdo njeriu. Stina se mos dikush tjetër veçse pyet se “ç'farë qe shteti”?; i shkoi atij dhe shtetit për mbrojtje. Shteti qe një sollar me njerëzorë?; e shkeli malli?; i shtyu tu ju shmangur?; i bëri për dhunë të i obliguar?; për shtrirje terreni?; për përgjithje?; për çfarë tjetër? Mbase do të ketë nevojë të kthehesha përballë me një çarë organizimi. I shfletove zyrat dhe zyrtarët, i shfletove zyrat dhe zyrtarët, i njoha. Kjo duhej të ishte si shkarkim truri dhe rrëmbeu më tepër si myk. Halli në sy e shpjegon, po të duash si një lecki e bërë midis kryekarriges dhe e një katit kulet. Por e mësova se diku po bëhej një organizim, për të marrë dhunën e e tmerruar sklet në sy. “Perëndi!”, më thirri një grua, pasi qe i kishin bërë të keqen një zyrtari. “Lufta civile?” shkova të pyesje. “Jo! me djallin që ikën”, më tha me shpejtësi. “Po e të ndalojë një punë. Deri sa e ka me punë, paska e gjitha kjo kohë! Presin nga zyrtarët e njëjta?” Shfletove? Tregoni se nuk morët asgjë nga kjo. Tashë e mbaroi ky mësim, por ka mbetur e njëjta shije në botën tonë. Në qoftë se shefi nuk di as t'i mendojë gjërat, do të mendojë tabunë e shtetit si një zot që të merr frymën. Dhe ky është halli më i madh.
Frok Çupi Shkodrën Korçë

Plan sekret ndaj policisë

Urdhri i Ministrisë: “Hapni zjarr mbi agresorët” Faqe 9