Betejë për Qeverinë
Partitë fituese: Nano të na llogarisë edhe ne për vendimet që merr kabineti i tij
Fino: “Ne nuk mund të jemi koalicionin për punën tonë”
Fund çmendurisë kriminale
NGA Fatos LUBONJA
Korte e fundit, gjithnjë e më shumë, Shqipëria të përpijësh nga të tërë se kanë arritur deri në adhurim e panik ndaj forcës që me sa duket po rritet. Zakonisht, edhe pse më shumë flitet se është faji ynë, gjithnjë për të pashpresën se dhe nuk ka ardhur dot ndryshimi për të gjithë njëherësh, në vendet ku njerëzit janë të fyer nga institucionet, jo shteti, dhe njerëzit veprojnë si individë duke menduar vetëm për veten. Megjithatë, kemi parë se si bashkë me entuziazmin dhe me shpresën në vitin 1991 e 1992, me pak muaj dhe shumë zhgënjime, me mungesën e shtetit, gjithçka degjeneroi në brutalitet. S’është çudi që në shumë njerëz të zakonshëm të krijohet ideja se shpëtimi vjen vetëm nga forca, nga dikush që vendos rregull. Kjo është arsyeja pse kaq shpesh në Shqipëri, edhe në momente të vështira, shfaqet tundimi për të pranuar autoritarizmin si ilaç për kaosin.
Te pjesa tjetër e publikut, jo pak herë, ekziston një ndjenjë se rendi duhet rivendosur me çdo kusht. Është një mënyrë të menduari që ushqehet nga humbja e besimit tek ligji dhe shteti. Në këtë klimë, ka nga ata që e glorifikojnë forcën si shpëtim. Por kjo nuk është zgjidhje. Në një shoqëri ku mungon drejtësia dhe llogaridhënia, përdorimi i forcës nuk sjell paqe, por vetëm shtyn konfliktin.
Komenti i gjatë vazhdon me analizë mbi shtetin, qytetarin, rendin dhe përgjegjësinë, por teksti në figurë është pjesërisht i palexueshëm dhe i prerë në disa rreshta.[?]