Me i vogli prej tyre ishte vetëm 3 vjeç Më i vogli prej tyre ishte vetëm 3 vjeç Përgjegjësitë e përkoshëm? NGA PRON ÇUPI Ka ardhur sërish dita që digjet një fshat kushtim i bërë dhe ndërpritet qeveria. I ikën mos mendja? Do të ndërhyjë qeveria? Në erë të shkon, për veten ndërtim. Disa vrasin fëmijët? Janë vendosur në qendër të fëmijëve dhe qeveria? Janë kaq të përkohshëm dhe të pakët? Bëhen ndërjyrje? Të gjithë i janë drejtuar policisë. Por pesë ditë e fshatari thonë se po vdesin fëmijë. Përse e mbështjellim një gjë të tillë? Po përse çmimi mund të jetë vdekje? Janë turbulluar shumë arsyet. Mbase këto ditë e gjithë ngjarja do të quhet kjo e kaluar. Kaq ka qenë? Ku gjenden tani vrasësit? Fjalët, deri në kundërshtime? Vjen faji, dhe nuk rindon te vazhdimësia. Vjen afati, dhe nuk rendon te zbatueshmëria. Vjen dhuna, dhe nuk zbardhet asgjë. Vjen edhe shpresa e vonë, ndërkohë që fëmijët ikin përherë. E ndoshta për ta e bën më të rëndë kjo që kërkohet nga botimi. Shifrat flasin: në një pjesë të vogël të vendit, ndodhin vdekje të fëmijëve. Është kjo pjesë e vendit e harruar? Në mos, atëherë kush mban përgjegjësi? Në një shoqëri të lëkundur ku gjithçka duket si në mjegull, tre fëmijë të vrarë janë gjithashtu tri akuza publike. (vijon në faqen 11) Bashkë, shpresat vale racizmi [?] Faqe 9