Të varen kriminelët
Dënimi të kryhet publikisht në mes të sheshëve të qyteteve si në Francë deri në vitet '60 apo daltë sot në Amerikë
Qëllimi fisnik i justifikon çdo mjet
Të varem kriminelët
Dënimi të kryhet publikisht në mes të shesheve të qyteteve si në Francë deri në vitet '60 apo daltë sot në Amerikë
faqe 5
Qëllimi fisnik
justifikon çdo mjet
NGA TODOR ROKO
Tanimë, përmendja nga ngushtica e “rrënimit shoqëror”, e përbën portën, me të cilën përpiqen ta justifikojnë një pjesë të shoqërisë, ne të cilët mendojnë se problemi kryesor i vendit tonë ka të bëjë me ekonominë. Pa lënë pa përmendur premisën sunduese, për të gjitha të bëmat e qenies, se përse pasiguria personale qoftë te fëmijët e qoftë te të rriturit, qoftë te “ferri”, duhet të komandohet nga Zylyftare Veloja e cila duhet akuzuar më vonë, një pjesë e kufijve të njerëzve për kërkimin e zgjidhjes të këtij problemi nuk kanë të njëjtin destinacion. Në vend që të kërkojnë me ngulm forca të caktuara qeverisëse dhe jo qeverisëse të ftojnë urgjentisht shpalljen në vend të dënimit me vdekje, argumenti i tyre mbështetet në qëndrimin ndërmjetësor ndonëse i formuluar me një mprehtësi të skajshme: “Të gjithë këta po i paguajnë bërë me shtrenjtë. Ja ku ta shohë dhe fshati i menduar me një vrimë, ja ku ta ve?”
Tufa që duan dënimin me vdekje e trajtojnë me cinizëm shpërthimin e tmerrshëm të turbullirës që po vjen nga njëra anë e grabitjes njerëzore, me pandehje para së cilës njeriut të zakonshëm i ngrihet mishi kokërr. Por vjen një realitet që më shumë se shpjegon bindshëm nevojën urgjente për dënimin me vdekje, por hedh në diskutim vendin e rangut të kësaj mase. Arsyetimi është i tillë: “Në qoftë se e vret një hajdut të shtëpisë, ashtu si në rastin e një vajze nga Tirana, e cila para pak ditësh u përball me borxh dhe me armë me grabitësit që hynë në shtëpinë e saj e përdhunuan me radhë para syve të të shoqit, duhet çdo mendim i ngjashëm të mund të veprojë pa ndërprerje në kushtet kur duhet të mendohet për një minimum force ndëshkuese, ku nuk duhen shpërdoruar, por përdorur rëndë”.
Dhe kush nuk e ndjen që i tillë qëndrim, e justifikuar nga ndjenja e revoltës, e ka vendin e vet? Nuk kam të bëj me argumente juridike, por me një ndjeshmëri që i ka rrënjët thellë në logjikën e nevojës për t'u mbrojtur. Nuk mund të mos shohësh se ky shqetësim lidhet me përpjekjen për të rivendosur te qytetari i zakonshëm besimin se shteti ekziston dhe vepron.
Në shkrim shtrohet pyetja nëse dënimi me vdekje duhet të rikthehet si një mjet i jashtëzakonshëm për raste të jashtëzakonshme dhe nëse ai do të ketë efekt real në frenimin e krimit. Përballë kësaj pyetjeje ka një tjetër: a është shoqëria jonë kaq e dërrmuar sa të mos arrijë të ndërtojë asnjë mekanizëm tjetër mbrojtës veç ekzekutimit publik?
faqe 5