Bufi dhe Shuli në luftë për çimenton
Kontradikta mes ministrave për firmën italiane
Mirësi i privatizimit kërkon ta shesë fabrikën e Fushë-Krujës. Ndërtimi e pengon
Shqipëria mes integrimit dhe izolimit
Pakë i stabilitetit për Ballkanin ka sjellë në tryezën e politikës së lartë shqiptare një tjetër debat me sfond ekonomik. Kjo favorë zyrtare me në të lartë: për marrëdhëniet diplomatike e zyrtare me Italinë. Tashmë në tavolinë është hedhur për herë të parë një projekt konkret për industrinë e rëndë të vendit, duke folur për herë të parë për privatizimin e një fabrike çimentoje. Bëhet fjalë, konkretisht, për fabrikën e Fushë-Krujës, dhe më saktë për pronësinë e zyrtareve me të lartë: deputë Miran Bufi, ministër i Industrisë dhe Tregtisë, dhe eurodeputeti i qeverisë, Bujar Shuli, ministër i Ndërtimit. Dy ministrat e para po ndeshen me një debat ligjor dhe ekonomik rreth një sipërmarrjeje të huaj që synon të blejë fabrikën dhe ta vërë atë në punë. Ndërsa njëri mendon se kjo do të thotë ringjallje e industrisë dhe rritje të investimeve, tjetri e sheh si përplasje të kompetencave dhe si një mënyrë për të penguar sektorin e ndërtimit.
Në qendër të debatit është një kompani italiane, e cila ka paraqitur interes për blerjen e fabrikës së çimentos në Fushë-Krujë. Ministria e Industrisë duket e vendosur ta çojë përpara procesin, ndërsa Ministria e Ndërtimit shfaq rezerva, duke e konsideruar të papërshtatshëm mënyrën dhe afatet e privatizimit. Përplasja mes dy ministrive ka nxjerrë në pah jo vetëm dallimet e qasjes, por edhe mungesën e një politike të unifikuar për industrinë e materialeve të ndërtimit.
Nëse projekti italian do të marrë dritën jeshile, fabrika e Fushë-Krujës mund të kthehet në një pikë të rëndësishme prodhimi për tregun vendas. Por nëse kundërshtitë vazhdojnë, Shqipëria rrezikon të japë një tjetër sinjal negativ për investitorët e huaj. Në këtë kuptim, debati për çimenton është më shumë se një grindje mes dy ministrave: është një provë për seriozitetin institucional të shtetit shqiptar.
Faqe 4