Qeveritarët i kalojnë kufijtë e rrogës vetëm me shpenzimet për ushqim Një ministër harxhon për një drekë sa tre pensione e gjysëm Qeveritarët i kalojnë kufijtë e rrogës vetëm me shpenzimet për ushqim Ministrat: Para të dyshimta për lokalet e shtrenjt[a?] Një ministër harxhon për një drekë sa tre pensione e gjysëm faqe 12

Edi Lesi Sali Berisha, megjithëse e ka pesuar nga kryeneçësitë ndaj perëndimit, edhe kësaj radhe është i detyruar t’i mëshojë kërkesës për zgjedhje të parakohshme, përkundër asaj që ka artikuluar me kohë Komuniteti ndërkombëtar, që zgjedhjet e vetme në horizont janë ato Lokale. Ka një argument aritmetik, që është lënë disi në harresë, por që në fakt shpjegon pse Berisha kërkon zhvillime politike jashtë rrjedhës normale, një gjë force rrezikshme kjo, në sytë e apologjetëve ndërkombëtarë e rajonalë të qetësisë e stabilitetit politik në Shqipëri. Po të kujtojmë se në Zgjedhjet e fundit lokale, në tetor të vitit ’96 Berisha fitoi gati 90% të Pushtetit vendor, justifikojë edhe dëshirën e liderit demokrat për të ruajtur në mënyrë fanatike këtë zenit, dhe e vetmja mënyrë është shtyrja sa më shumë e Zgjedhjeve të reja lokale, pasi afërmendsh në situatën e sotme ai nuk do të arrinte ndoshta as gjysmën e suksesit të para katër viteve. Jo vetëm kaq, por nëse në zgjedhjet e vjeshës Berisha do të fitonte, qoftë edhe me 80%, socialistët ruajnë të drejtën të thonë se kanë fituar 10% më shumë në krahasim me të thonë se kanë fituar 10% më shumë në krahasim me zgjedhjet e fundit. Psikologjia e rritjes së përqindjes mund t’i shoqërojë përfaqësuesit e shumicës drejt një rezultati pozitiv edhe në Zgjedhjet kuvendore pas një viti. Krejt e kundërta ndodh me Berishën. Nëse perëndia e tij në Pushtetin vendor ulet, psikologjia e humbjes mund të determinojë edhe zgjedhjet parlamentare. Pra shkurtimisht, Berisha që në këtë moment i ka krahasisht të humbura Zgjedhjet lokale dhe kësisoj krejt në dyshim edhe ato të përgjithshme. Ndërsa, nëse do të kishim eventualisht zgjedhje Parlamentare, nuk është e çuditshme që numrin e përfaqësuesve që Partia Demokratike do të rriste numrin e përfaqësuesve në parlament në një nivel shumë më të lartë nga 27%, që opozita e sotme fitoi në qershor ’97. Dhe kjo në rritje, sado minimale, do të ndihmonte në ruajtjen e apogjeut zgjedhor që ka arritur Berisha në zgjedhjet e fundit vendore. Mirëpo, faskoja që Berisha po provokon në rrugën normale të zhvillimit politik, kërkesa për Zgjedhje lokale, mbështetja e legjislacionit elektoral, KQZ-së etj, dhe paraqitja e ligjit të gjithëshkurtuar, sipas PD-së, të përcaktojë fushatave zgjedhore, në një mënyrë apo tjetër për zgjedhje të parakohshme, në një mënyrë apo tjetër do t’i dalë në krah Berishës përballë lokale, do të mundet të zhvillohen Zgjedhjet lokale, do të jetë mbi një kontestime gjithfarëshe, i gjithë taj do të bëjë mbi socializmin pasi ata janë në pushtet dhe rregullojnë gjithë infrastrukturën e nevojshme, e përgatitën të gjitha kushtet për zgjedhje normale.

Zërat shqiptarë të Çelentanos Faqe 27 Zërat shqiptarë të Çelentanos. Faqe 27

Partia Socialiste, fytyra pa njolla kundër Nanos dhe Metës Daljet në skenë herë pas herë të fraksioneve apo grupëve të ndryshme në gjirin e PS-së, tashmë është një dukuri e zakonshme. Këto grupe pavarësisht se ndodhen në fushën e politikës gjenjë si një kohezion interesash që ndonjëherë nuk kanë të bëjnë me politikën. Në kësi rastesh dominojnë bashkimet në bazë të të cilave qëndrojnë interesa ekonomike. Por, ndryshe paraqitet gjendja me grupimin e fundit në PS, i cili ka filluar të formësohet me shpejtësi. Është fjala për një fraksion, si “kokë” e të cilit janë ish-kryeministri Majko, ish-ministri i Financave, Malaj dhe ish-zv/ministri i Punëve të Jashtme, Blushi. Faqe 2

faqe 13