Shkodra gjykon
Qëndrimin tuaj ndaj ngjarjeve të ditëve të fundit në vend, e kam kuptuar mirë,
është dhe ndjenja juaj e indinjatës e revoltës për veprimet mjaft të dënueshme të disa njësive ushtarake e veçanërisht të repartit të Shkodrës. Për këtë arsye, është e domosdoshme të sqarohen disa çështje. Duke shprehur indinjatën tonë për veprimet e papërgjegjshme të disa ushtarakëve, dëshiroj të them qartë se është i padrejtë e i pambështetur çdo pohim që bën përgjegjës për këto veprime të gjithë ushtrinë shqiptare, ose komandën e saj.
Partia Demokratike e Shkodrës, qytetarët e saj, nuk kanë qenë dhe nuk do të jenë kurrë armiq të ushtrisë. Ushtria është e popullit dhe jo e një klike të caktuar politike. Por po aq qartë themi se askush, qoftë ai i veshur me uniformë ushtarake, nuk mund të vendoset mbi ligjin e mbi popullin. Veprimet që janë kryer në Shkodër, duke përdorur armë, mjete luftarake e duke terrorizuar qytetarët, përbëjnë shkelje të rënda të ligjit dhe duhet të marrin dënimin e merituar.
Qytetarët shkodranë, me pjekurinë e tyre të admirueshme, nuk ranë pre e provokimeve. Ata treguan se e duan rendin, qetësinë dhe demokracinë. Kjo pjekuri e qytetarëve tanë është garancia më e mirë se Shkodra nuk do të bëhet kurrë arenë aventurash të verbra politike. Përkundrazi, ajo do të mbetet qytet i kulturës, i guximit qytetar dhe i dinjitetit kombëtar.
Ne kërkojmë hetim të plotë, publik e të paanshëm për ngjarjet. Ata që dhanë urdhra të paligjshëm, ata që qëlluan mbi popullin ose e kërcënuan atë, duhet të japin llogari para drejtësisë. Vetëm kështu mund të vendoset besimi te shteti ligjor dhe te institucionet demokratike që po lindin me vështirësi në vendin tonë.
Shkodra nuk kërkon hakmarrje, por drejtësi. Nuk kërkon përçarje, por qartësi morale e politike. Nuk kërkon privilegje, por respektimin e të drejtave të qytetarit. Kjo është arsyeja pse zëri i Shkodrës sot duhet dëgjuar me vëmendje në mbarë Shqipërinë.
[Shënim OCR: pjesë të tekstit janë pjesërisht të palexueshme në figurë; transkriptimi i plotë fjalë për fjalë nuk mund të garantohet.]
DEKLARATË E Z. A. MERO NE KUVENDIN POPULLOR
Qëndrimi dhe deklaratat tuaja në këtë seancë të parlamentit në lidhje me ngjarjet e rënda që ndodhën në Shkodër, të cilat tronditën gjithë opinionin publik shqiptar, janë të papranueshme, sepse ju u përpoqët t’i minimizonit ato dhe të justifikonit autorët. Populli i Shkodrës, por edhe i gjithë Shqipërisë, pret nga ky kuvend jo shmangie nga përgjegjësia, por një dënim të qartë politik e moral të atyre që urdhëruan dhe kryen akte të tilla.
Nuk mund të quhen incidente të zakonshme ngjarje ku janë përdorur armë e mjete ushtarake kundër qytetarëve. Nuk mund të quhet ruajtje e rendit terrori psikologjik ndaj një populli të pambrojtur. Kjo është një çështje thelbësore për fatin e demokracisë në Shqipëri. Nëse ky parlament hesht ose e relativizon të vërtetën, ai humbet të drejtën morale për të përfaqësuar popullin.
Ne nuk po kërkojmë asgjë tjetër veçse transparencë, përgjegjësi dhe drejtësi. Të bëhet e ditur zinxhiri i komandimit, të sqarohen urdhrat e dhëna, të identifikohen personat që përdorën forcën dhe të vendosen përpara ligjit. Vetëm kështu mund të shmanget përsëritja e tragjedive dhe vetëm kështu mund të forcohet besimi i qytetarëve tek institucionet.
Shkodra është plagosur rëndë, por ajo nuk është thyer. Qëndresa qytetare e saj, qetësia dhe maturia me të cilat u përball provokimi, janë një shembull për gjithë vendin. Kjo duhet respektuar dhe jo përdhosur me deklarata justifikuese.
(Vijon në faqen 6)
Shënim i redaksisë
Është për të vënë në dukje se në Hot i Ri, pranë qytetit të Shkodrës, ka ndodhur një përplasje e rëndë që ka sjellë pasoja të mëdha morale e politike. Popullsia është tronditur thellë dhe ka kërkuar sqarime të plota. Redaksia jonë gjykon se këto ngjarje nuk mund të kalohen me heshtje dhe nuk mund të paraqiten si episode të rastit. Ato kërkojnë hetim serioz dhe transparencë të plotë.
Nga të dhënat e para që kanë ardhur në redaksi, rezulton se janë përdorur mjete e armë luftarake në rrethana që duhen sqaruar urgjentisht. Qytetarët kanë të drejtë të dinë kush dha urdhër, kush e zbaton dhe mbi ç’bazë ligjore u ndërmorën veprimet. Vetëm një sqarim publik mund të shuajë dyshimet dhe të rikthejë qetësinë.
Redaksia e konsideron të domosdoshme që organet përkatëse të veprojnë pa vonesë dhe t’i japin opinionit publik informacion të saktë. Demokracia nuk mund të ndërtohet mbi fshehje, mbi frikë ose mbi propagandë. Ajo ndërtohet mbi të vërtetën.
(Vijon në faqen 6)
Ku shkuan fondet?
Në muajt e fundit janë bërë publike një sërë shifrash e premtimesh për ndihma, fonde e mbështetje ekonomike, por rezultatet konkrete në jetën e përditshme të qytetarëve duken shumë të pakta. Pyetja që shtrohet me të drejtë është: ku kanë shkuar fondet? Kush i administroi ato? Çfarë kriteresh u përdorën?
Qytetarët, të lodhur nga mungesat, radhët, inflacioni dhe premtimet boshe, kërkojnë llogari. Nuk mjafton të shpallen shuma në tribunat politike; duhet të bëhen publike destinacionet, përfituesit dhe efektet reale. Pa këtë transparencë, çdo fond mbetet një hije propagandistike.
Ekonomia shqiptare në këtë periudhë tranzicioni ka nevojë për besim. Por besimi nuk lind nga deklaratat, por nga kontrolli publik, nga administrimi i ndershëm dhe nga vullneti politik për të mos lejuar abuzimin. Nëse fondet janë shpërdoruar ose janë zhdukur në hallkat e burokracisë, përgjegjësit duhet të mbajnë përgjegjësi.
Kjo çështje nuk është vetëm ekonomike; ajo është thellësisht morale e politike. Vendi nuk mund të ecë përpara nëse ndihmat bëhen objekt klientelizmi ose përfitimi të ngushtë. Duhet një hetim i pavarur dhe një informacion i plotë për publikun.
(Vijon në faqen 6)
Brenga shqiptare
Iken çantjet, ikën shpata,
Pranë qengja e lëshon fjalën,
Iken shtegtarët, lëvizin malet,
Shikon detin e largon mallin.
Pritet zjarri, pritë vatra,
Sa mbaron e sa fillon,
Pritet brezi, pritë sofrat,
Ikën fjala, shpresa jonë.
Malli vjen e malli ikën,
Ikën gjumi, ikën nata,
Zëri i dhimbjes na mbledh,
Përtej brezave, brezi ynë.
Kur të mblidhet e të flitet,
Kur të flasë i varfri prapë,
Shqipëria s’do të humbë,
Nëse mban të gjallë një hap.