Në 7 shtator të vitit që shkoi, me votën e lirë, 111 delegatët e Kuvendit të Kosovës shpallën Kushtetutën e Kaçanikut, me të cilën sanksionohej pavarësia e Kosovës. Jo rastësisht, ky veprim i guximshëm dhe i mençur u parapri nga deklarata kushtetuese e 2 korrikut 1990, me anë të së cilës Kosova shpallej njësi e barabartë e federatës jugosllave. Siç shkruante në ato ditë gazeta "Bujku", "në Jugosllavi ka vdekur Jugosllavia e vjetër dhe ne shqiptarët, duke e bërë Kosovën republikë në kuadër të federatës jugosllave, po zgjidhim me realizëm dhe mençuri statusin tonë dhe po e bëjmë jetën dhe punën tonë të lirë në familjen e popujve të lirë të Jugosllavisë së re". Sërbia dhe serbët ishin të vetmit që nuk e kuptonin këtë gjë. Më 5 korrik 1990, ditën kur u mblodh parlamenti i Sërbisë, qeveria serbe pezulloi Kuvendin dhe Këshillin Ekzekutiv të Kosovës, shpërndau Kuvendin dhe qeverinë, pezulloi Gjykatën Kushtetuese, zuri me polici Radio-Televizionin e Prishtinës dhe gazetën "Rilindja". Që nga ajo ditë filloi një terror i paparë policor e ushtarak mbi shqiptarët e Kosovës. Në këto kushte u mblodh Kuvendi i Kosovës në Kaçanik dhe shpalli Kushtetutën e Republikës së Kosovës. Kombi shqiptar kudo në botë e përshëndeti këtë akt madhor historik. Ai vulosi përfundimisht vullnetin e popullit shqiptar të Kosovës për të jetuar i lirë dhe i pavarur. Një vit më pas, Kosova ndodhet ende nën një regjim të egër policor-ushtarak, por rezistenca e popullsisë shqiptare nuk është mposhtur. Përkundrazi, ajo është forcuar dhe është shndërruar në një lëvizje të gjithanshme politike e qytetare. Popullsia shqiptare e Kosovës i është përgjigjur dhunës me unitet, maturi dhe vendosmëri. Mbyllja e institucioneve, pushimet nga puna, burgosjet, torturat dhe vrasjet nuk kanë mundur ta shuajnë aspiratën për liri e pavarësi. Përkundrazi, ato e kanë bërë edhe më të qartë natyrën kolonialiste të politikës së Beogradit ndaj Kosovës. Sot, pas një viti, çështja e Kosovës është bërë çështje ndërkombëtare. Opinioni demokratik në Evropë dhe në botë e sheh gjithnjë e më qartë se zgjidhja e vetme është njohja e vullnetit të popullit shqiptar të Kosovës. Kjo kërkon mbështetje të vazhdueshme politike dhe morale. Shqipëria dhe gjithë shqiptarët duhet ta ndihmojnë me të gjitha mjetet legjitime këtë përpjekje historike. Kushtetuta e Kaçanikut mbetet një monument i guximit politik të përfaqësuesve të zgjedhur të Kosovës dhe një dëshmi se liria nuk dhurohet, por fitohet. Populli i Kosovës ka hyrë në një rrugë pa kthim.

Më datën 4 shtator, qindra anëtarë të Shoqatës Politike Atdhetare "Kosova" zhvilluan një miting proteste para ambasadës jugosllave në Tiranë. Në këtë tubim, i cili zgjati më shumë se tri orë, u ngritën parulla dhe u bënë thirrje kundër politikës shtypëse të Beogradit ndaj shqiptarëve në Kosovë. Pjesëmarrësit dënuan arrestimet, vrasjet, pushimet masive nga puna dhe mbylljen e shkollave e të institucioneve shqiptare në Kosovë. Ata kërkuan ndërhyrjen e opinionit ndërkombëtar dhe të organizmave evropiane për t'i dhënë fund terrorit policor-serb. Në fund të mitingut, një delegacion i protestuesve i dorëzoi ambasadës një protestë me shkrim. Pjesëmarrësit deklaruan se do të vazhdojnë veprimtarinë e tyre deri në realizimin e të drejtave kombëtare të shqiptarëve të Kosovës. (Vijon në faqen 6)

Nga konferencat e partisë në rrethe LUSHNJË Nga konferencat, duke folur për organizimin dhe zhvillimin e Kongresit të Partisë, z. Bashkim Kopliku u bëri thirrje demokratëve të rretheve që të forcojnë më tej unitetin e tyre dhe të marrin pjesë aktive në zgjedhjen e delegatëve për në Kuvendin Kombëtar të Partisë Demokratike. (Vijon në faqen 6) TEPELENË Muaj më parë u shtrua në shtypin e Partisë Demokratike nevoja e ngritjes së kooperativave të tipit të ri. Sokol Olli dhe bashkëfshatarët e tij nga Nivica kanë bërë përpjekje për krijimin e një shoqërie bujqësore të lirë. Kjo nismë e tyre tregon se fshati shqiptar po kërkon forma të reja organizimi ekonomik. (Vijon në faqen 6)

Proceset e ditëve të fundit në Bashkimin Sovjetik kanë çuar në ndryshime të mëdha politike, që prekin drejtpërdrejt të gjithë Evropën Lindore. Në këto kushte, ne mendojmë se është e domosdoshme që vendi ynë të ndërmarrë hapa të guximshëm për të dalë nga izolimi dhe për t'u integruar në strukturat evropiane. I kërkojmë Kuvendit Popullor, Presidiumit dhe Qeverisë që të shpejtojnë marrjen e vendimeve përkatëse për anëtarësimin e Shqipërisë në KSBE, OKB dhe organizma të tjerë ndërkombëtarë. Po ashtu kërkojmë që të ndërmerren masa për vendosjen e marrëdhënieve të plota diplomatike me Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe me vendet e Komunitetit Evropian. Shqipëria nuk mund të mbetet më peng i një politike të vjetruar. Kjo është një kërkesë qytetare dhe kombëtare. OFR [?]

Në ditën e dytë të grevës së urisë, intelektualë dhe qytetarë të Tiranës i janë drejtuar me një apel Presidentit dhe Qeverisë për zgjidhjen e gjendjes së krijuar. Ata kërkojnë respektimin e të drejtave demokratike dhe hapjen e dialogut me forcat politike të vendit.