Pas fitores së saj të padiskutueshme në zgjedhjet e përgjithshme parlamentare dhe presidentiale të 22 marsit, Partia Demokratike iu paraqit popullit me shansin e madh dhe me guximin për të nxjerrë vendin nga mjerimi i skajshëm ekonomik që trashëgoi, nga izolimi ku e kishte futur për afro 50 vjet regjimi komunist, si dhe me premtimin për ta kthyer Shqipërinë në një shtet ligjor, demokratik, ku do të respektoheshin të drejtat e liritë e njeriut. Dhe, në qershorin e vitit të kaluar, qeveria që doli pas fitores së 22 marsit, e drejtuar fillimisht nga kryeministri Aleksandër Meksi, ishte më tepër se një kabinet qeveritar; ajo përfaqësonte një shkëputje historike me të kaluarën dhe me modelin e vjetër të sundimit. Në fillim të punës së saj, qeveria demokratike u përball me një trashëgimi tepër të rëndë: ekonomi të rrënuar, mungesë energjie elektrike, zbrazje të tregut, inflacion, sistem bankar e financiar pothuajse të paralizuar, industri të dala jashtë funksionit dhe një administratë të mësuar me urdhërin politik e jo me ligjin. Në këto rrethana, prioriteti kryesor ishte stabilizimi ekonomik dhe vendosja e themeleve të reformës së tregut. U ndërmorën masa të guximshme për liberalizimin e çmimeve, për privatizimin e disa sektorëve, për nxitjen e iniciativës së lirë dhe për lidhjen e ekonomisë shqiptare me institucionet ndërkombëtare financiare. Këto hapa ishin të dhimbshëm, por të domosdoshëm për ta nxjerrë vendin nga kolapsi. Ndërkohë, në planin politik, qeveria e re kishte përpara detyrën e vështirë të demokratizimit të jetës publike, të çrrënjosjes së frikës dhe të praktikave të vjetra totalitare, si dhe të ndërtimit të institucioneve të pavarura. U bë e qartë se kalimi nga monizmi në pluralizëm nuk mund të kryhej menjëherë dhe pa tensione, por rruga ishte e pakthyeshme. Një vëmendje e veçantë iu kushtua hapjes së Shqipërisë ndaj botës, rivendosjes së marrëdhënieve me vendet perëndimore dhe rikthimit të besimit tek partnerët ndërkombëtarë. Për herë të parë pas shumë dekadash, Shqipëria po paraqitej si një vend që kërkonte të ecte drejt Evropës, jo më si një ishull i mbyllur ideologjik. Në një vit qeverisje, vështirësitë nuk munguan: mungesa e burimeve, trashëgimia e varfërisë, rezistenca e strukturave të vjetra dhe pritshmëritë e larta të qytetarëve. Megjithatë, rëndësia e kësaj qeverie qëndronte pikërisht në faktin se ajo ishte qeveria e parë demokratike pas një periudhe të gjatë komuniste, dhe se ajo hapi rrugën e reformave themelore që do të përcaktonin të ardhmen e vendit.

U MBLODHI KONFERENCA KOMBËTARE E JASHTËZAKONSHME E PD - Zoti Eduard Selami zgjidhet kryetar i kryesisë së partisë - Dje në orën 18 filloi, në sallën e teatrit të operas dhe baletit, Konferenca Kombëtare e Jashtëzakonshme e Partisë Demokratike e Shqipërisë, e cila zgjodhi kryetarin e saj të ri, zotin Eduard Selami. Në konferencë morën pjesë 580 delegatë nga rrethet e vendit. Në fillim të mbledhjes, konferenca zgjodhi komisionin e mandatit dhe miratoi rendin e ditës. Më pas u paraqitën propozimet për kryetar të kryesisë së partisë dhe pas diskutimeve delegatët votuan për zotin Eduard Selami. Në fjalën e tij, zoti Selami falënderoi delegatët për besimin dhe theksoi se Partia Demokratike duhet të vazhdojë rrugën e reformave, të ruajë unitetin e saj dhe të forcojë lidhjet me anëtarësinë e gjerë e me elektoratin. Ai vuri theksin te përgjegjësia e PD-së për të çuar përpara proceset demokratike në vend. Punimet e konferencës vazhduan deri në orët e vona të mbrëmjes.

Nga TEODOR KEKO, deputet i PD- Faleminderit të gjithëve, faleminderit edhe Italisë! -Nga TEODOR KEKO, deputet i PD- Fillon se demokracia- ne Shqipëri nuk erdhi falë forcave tona, por falë SHBA, GJER, ITALIA, Vatikanit e të tjerë, të cilët paskan pasur një strategji të caktuar kundër komunizmit. Veçanërisht Italia na paska ndihmuar që të shpëtojmë nga komunizmi e të pavarësohemi. Më vjen keq e më vjen turp që ky opinion mund të ekzistojë. Jam plotësisht kundër tij. Italianët jo vetëm nuk na e sollën demokracinë, por, përkundrazi, shpeshherë u bënë pengesë për të. Për më tepër, Italia shpesh e ka keqkuptuar situatën shqiptare, duke mbështetur qarqe të caktuara që nuk i shërbenin ndryshimit demokratik. Por, a duhet të mohojmë ndihmën e Italisë? Aspak. Italia ka ndihmuar Shqipërinë në shumë raste, veçanërisht në momente të vështira të tranzicionit. Ka pritur emigrantë, ka dërguar ndihma humanitare, ka ofruar asistencë dhe ka luajtur rol të rëndësishëm në afrimin e Shqipërisë me Perëndimin. Për këtë, ne duhet të jemi mirënjohës. Ndaj unë them: faleminderit të gjithëve që ndihmuan Shqipërinë, dhe faleminderit edhe Italisë. Por demokracia këtu nuk erdhi si dhuratë; ajo erdhi sepse shqiptarët e deshën, e fituan me sakrifica dhe e mbrojtën me guxim. Prandaj, le t'i japim secilit meritën që i takon. As të mos biem në provincializëm, as të mos ulim dinjitetin tonë kombëtar. Shqipëria ka nevojë për miq, por edhe për vetëbesim.

Presidenti i Republikës, Sali Berisha, priti në një takim kortezie ambasadorin e vendit [?] T. Cadili. Gjatë takimit u diskutua mbi marrëdhëniet dypalëshe dhe mbi mundësitë e zgjerimit të bashkëpunimit në fusha me interes të ndërsjellë. Bashkëbiseduesit vlerësuan zhvillimet demokratike në Shqipëri dhe shprehën gatishmërinë për forcimin e mëtejshëm të lidhjeve mes dy vendeve.

Për [?] dekoron. Për shumë skore në GAZETA PESËSË NACIONALISTE 55. SKUZIT. Me këtë fillim pyetja e gazetës ishte në numrin e 16-17 të saj, që është shkrimi i A- (ATSH) mëret i kësaj fjalë bashkë me tyro ndihmahe.