ZOTERINJ TE MOCIONIT TE 6 GUSHTIT, ÇFARE KERKONI TI BENI KETIJ POPULLI ?
Askujt nuk i ka vajtur ndër mend t'i bëjë obstruksion Demokracisë, po aq sa edhe atyre vetë dhe askush s'ka të drejtë të thotë se në mënyrë të padrejtë. Gjithë puna është se ata që ngrenë mocione, e ngrenë një gjë të tillë nëpërmjet një klime të çuditshme dhe krejt të dëmshme. Ata duan të krijojnë përshtypjen sikur vendi po shkon drejt një katastrofe, sikur çdo gjë po shkatërrohet dhe se vetëm ata mund ta shpëtojnë popullin. Por ky popull nuk është aq naiv sa të mos kuptojë se për çfarë bëhet fjalë.
Në vend që të ndihmojnë në kapërcimin e vështirësive, ata i fryjnë atyre. Në vend që të japin zgjidhje, ata mjaftohen me akuza. Në vend që të respektojnë vullnetin e shprehur në zgjedhje, ata përpiqen të krijojnë një gjendje pasigurie. Kjo është e papranueshme.
Ky popull i ka dhënë verdiktin e vet. Ai ka votuar për ndryshim, për liri, për ekonomi tregu, për ndarjen përfundimtare nga e kaluara komuniste. Askush nuk ka të drejtë t'i kundërvihet këtij verdikti me intriga sallonesh, me llogari të vogla partiake, me kalkulime të ngushta personale.
Ne e dimë se vështirësitë janë të mëdha. Askush nuk i mohon ato. Por ato nuk kapërcehen me mocione të njëpasnjëshme, me thirrje alarmiste, me tentativa për të destabilizuar institucionet. Ato kapërcehen me punë, me durim, me përgjegjësi dhe me mbështetje për reformat.
Ata që sot flasin në emër të popullit duhet më parë ta pyesin veten: ku ishin dje? Çfarë bënë ata kur ky vend rrënohej nga sistemi i vjetër? Çfarë përgjegjësie mbajnë për gjendjen e trashëguar? Nuk mund të lahen duart kaq lehtë.
Populli shqiptar ka vuajtur shumë. Ai nuk meriton të përdoret edhe një herë si vegël për lojëra politike. Ai kërkon qetësi, rend, bukë, punë dhe dinjitet. Ai kërkon që politika të mos sillet si një skenë intrigash, por si një shërbim ndaj interesit kombëtar.
Prandaj, zotërinj të mocionit të 6 gushtit, mendohuni mirë përpara se të flisni në emër të këtij populli. Sepse ky popull di të gjykojë. Dhe ai do t'ju gjykojë jo nga fjalët, por nga veprat.
(Vijon në faqen 2)