Në seancën e djeshme plenare që u hap në orën 17.15, Kuvendi Popullor shqyrtoi raportin e paraqitur një ditë më parë nga Komisioni i Mandateve për heqjen e imunitetit deputetit të PS-së, Ilir Rexhep Meta, me kërkesë të Prokurorisë së Përgjithshme, për lejimin e hetimit lidhur me ngjarjet në qytetin e Poliçanit, Në fillim, deputetët debatuan rreth kërkesës së bërë në emër të grupit parlamentar të PS nga kryetari, tij deputeti N. Dokle, për transmetimin e plotë të kësaj seance në televizion. Nënkryetari i Kryesisë së Kuvendit Popullor, Tomor Malasi, që drejtoi seancën, sqaroi se në bazë të nenit 98 të rregullores, kjo duhet të vendoset me konsensusin e të gjitha grupeve parlamentare dhe fitoi kryetarët e tyre të shprehen. Në emër të grupit parlamentar të PSD-së, deputeti T. Laço, u shpreh pro këtij propozimi, duke theksuar që edhe tani të veprohet si në rastet e tjera. Kryetari i grupit parlamentar të PD, deputeti P. Minga, mbështetur në nenin 98 të rregullores, u shpreh kundër, duke theksuar se mbështet për këtë grupin e PSD-së. Deputeti Laço që kërkoi fjalën, tha se dua të korrigjoj zotin Minga, se grupi ynë parlamentar është dakord që seanca e sotme të transmetohet e plotë në televizion dhe përsëriti mendimin që për shkurtim kohe, diskutimet të reduktohen. Pas pushimit, seancën që rifilloi në orën 20.00, e drejtoi kryetari i Kryesisë së Kuvendit Popullor, Pjetër Arbnori, i cili njoftoi deputetët se, pas diskutimit me kryetarët e grupeve parlamentare dhe Komisionin e Informimit, u bënë propozime të ndryshme dhe u vendos që seanca e sotme të mos transmetohet e plotë në televizion, përveçse në kronikë. Pastaj, ai ia dha fjalën deputetes A. Zëri, e cila në emër të Komisionit të Mandateve iu përgjigj pyetjeve të bëra nga deputetët. Gjatë kësaj kohe në sallë mungonte grupi i deputetëve të PS-së, i cili ishte tërhequr për konsultim, dhe disa deputetë në sallë kërkuan që diskutimi të bëhej në prezencë të deputetit të akuzuar. • Spektakël politik i PS i montuar mbi dinjitetin e një deputeti • PS shfrytëzon rastin për të manipuluar veten si «e persekutuara politike» e kombit (!!) • A mund PS ta lërë pa shqyrtuar ngjarjen e Poliçanit? (!!) • Falë vesit të saj të moshtrimit, PS mundohet të deformojë realitetin demokratik • Diskutimi i imunitetit të një deputeti nuk mund “të përdhunoje demokracinë” dhe “të kërcënojë falas e Athëun” • Qeveria Demokratike dhe Presidenti u janë përgjigjur me prioritet

Qeveria demokratike shqiptare, e ballafaquar me shumë vështirësi të trashëguara, ka ndër kujdeset e para zhvillimin e marrëdhënieve sa më intënsive e cilësore me fqinjët e saj. Ajo është vullnetmirë e realiste, veçanërisht ndaj Greqisë; mbasi këtë e kërkojnë, veç të tjerash, edhe interesat e ndërsjellta. Kriza jugosllave, si dhe agresiviteti i Millosheviçit si personifikim i krahut shovinist e iracional serb, përbëjnë një arsye më tepër për prudencë e frymë mirëkuptimi. Edhe vetë prononcimet e personaliteteve të tilla si zoti Micotaqis dhe ministri i jashtëm grek ishin mjaft të qarta e inkurajuese. Mirëpo, duke ndjekur zhvillimet politike në Greqi, konstatojmë me keqardhje shmangie, brengosëse nga deklarimet zyrtare. Në shtypin grek, në qarqet e caktuara nacionaliste e fetare greke, në kongresin e sëlugut të avokatëve të Athinës dhe bashkësimit të këshillit juridik të shtetit që u zhvillua në Athinë në qershor 1992, dhe; sidomos; në rezolutën e kongresit botëror mbi të ashtuquajturën autonomi të Vorioepirit, po ringjallen nostalgjitë e vjetra. Madje ky farë kongresi, i patrazuar nga asnjë vërejtje zyrtare nxjerr nga arkivat protokollin e Korfuzit të 17 majit 1914, duke bërë paralelizma të rrezikshme për sot dhe për nesër. Pjesëmarrësit e këtij kongresi, të zgjedhur sipas kritereve të mirënjohura, ku u dalluan edhe deputetë e eksponentë të organizatës politike «Omonia», si dhe një ministër i qeverisë greke, dëshmojnë se kemi të bëjmë me një program të caktuar destabilizues për Shqipërinë. Këto veprime, nga ana tjetër, janë prova të përkrahjes për Serbinë nga politikat tradicionaliste e të egoizmit nacional. Të gjitha këto aktivitete antishqiptare zhvillohen në Greqi; po ato, natyrisht, synojnë të shtrihen edhe përtej kufirit. Faktet tashmë janë të shumta. Dhe në qoftë se ato, deri më sot; nuk i kemi trajtuar me gjuhën e publicitetin e duhur; kjo nuk do të thotë se nuk mbajmë shënim për to; e se do t’i tolerojmë. Po kështu personalitete politike zyrtare greke; nga më të Lartat; i kanë dënuar intervistat e tyre; në të cilat pretendojnë të bëhen interprete të çështjes shqiptare. Populli shqiptar nuk ka nevojë të huazojë zëdhënës të tij. Drejtuesit politikë shqiptare të Kosovës prej kohësh janë bërë të njohur për durimin e tyre, për urtësinë e tyre, duke fituar kështu simpatinë e botës liridashëse. Aq më pak i lejohen ndokujt të paragjykojë zgjidhjen politike të problemit të Kosovës dhe politikën konstruktive të qeverisë shqiptare. Dialogu shqiptaro-serb filloi. Ai do të jetë i vështirë, por le të shpresojmë se do të rezultojë me sukses. E sa për ndonjë deklaratë qëllimkeqe, sipas së cilës, ndër shqiptarët ka kërkesa, të tepëruara dhe intrigacionce, zonja Qudër duhet ta dijë se ekzistojnë dokumente të panumërta që tregojnë të kundërtën. Në fund të fundit, këtej gjë e vërtetojnë edhe dokumentet e organizmave ndërkombëtare që cilat theksojnë karakterin konstruktiv të politikës sonë ndaj Kosovës dhe të u-dhëheqësve të vetë Kosovës. Megjithatë, qeveria shqiptare vazhdon të besojë se të gjitha këto deformime do të mbeten vetëm episode të dhunshme, që, nuk do të mundin të prishin ecurinë e marrëdhënieve shqiptaro-greke. Dy popujt tanë të lashtë e të kultururë e dy qeveritë tona kanë motive të forta për të mënjanuar çdo keqkuptim, mbajtur të respektuar parimi i mosndërhyrjes në punët e brendshme dhe heqja dorë nga pretendimet të pabazuara e anakronike.

■ Qeveria Demokratike dhe Presidenti u janë përgjigjur me prioritet kërkesave të drejta të policianëve... edhe pse nuk është faj i tyre për arkën bosh të shtetit ... kronikë. Pastaj, ai la dha lajmin Mandateve u diskutimi të bëhet në prani të deputetit që akuzohet. Pasi deputetët e PS-së hynë në sallë, fjalën e mori zoti Dokle, i cili protestoi për rifillimin e seancës dhe për vendimin për mos transmetimin e plotë të ... (Vijon në faqen 4) që janë në periudhën e tranzicionit, kjo është një periudhë e turbullt dhe pasigurie të madhe. Në vende të tjera duket të mbizotërojë ankaria. Në pjesën më të madhe të botës mjerimi i ekonomisë sjell pasiguri dhe frikë. Epoka e parë e të vërtetë tashmë ka filluar. Çështjet kritike, gjithnjë në rritje, kërkojnë një vëmendje dhe përpjekje universale. Zhvillimi, çarmatimi, standardit më të lartë të jetesës në një njëri më të madh... S’ka...

Refleksione E ardhmja e ndritur s’është larg. Shenjat e shpresës, përmes kësaj dhimbjeje të thellë që po kalojmë, sa kohë ikën bëhen më të dukshme. Po, Shqipëria do të bëhet, kjo unë me aq diskutohen, edhe pse ka plot njerëz të lekundur të shtret- saver të ndryshme që u është zbehur apo e kanë humbur besimin për të ardhmen. Reforma që po thellohet dita-ditës dhe faza e tranzicionit, së të vështira, do t’i sjellin më në fund popullit të shumëvuajtur atë që dëshiron dhe që e ka ëndërruar prej kohësh. Shqipëria do të rindërtohet, do të rritet e zbukurohet, do të tregojë mirëqenien e të pasurohet duke krijuar imazhin e një shteti të vërtetë evropian. Për këtë s’duhet të dyshojë më një se përvoja e shteteve të tjera të Lindjes e ka vërtetuar e po e vërteton dita-ditës zhvillimin e vrullshëm kapitalist të këtyre vendeve. Natyrisht që pengesat, vështirësitë, lufta e ashpër politike etj. te ne janë jetët të vështira, sepse dhe vetë diktatura komuniste ushtroi shtrëngim e brutalitet me egërsi së kudo. Padyshim proceset ekonomike në zhvillimin e tyre do të ecin e do të sjellin rezultatet e dëshiruara më shpejt se procesi i ndërlikuar e delikat, riedukimi dhe formimi i njeriut të vërtetë shqiptar. Ky përherë do të jetë procesi më i gjatë e më i vështirë, “thembra e Akilit” për Shqipërinë, e pse në këtë aspekt edhe grushti vdekjeprurës i diktaturës së kuqe këtu ka qenë më i rëndë. Nuk do të zgjasemi këtu për të rrefyer e argumentuar se si u shndërrua njeriu shqiptar me plot virtyte e tradita nga më të vyerat në një robot të tipit e gradita nga më të shëmtuarat në një regjim totalitar të PPSH dhe E. Hoxhës. E vërteta është se në këtë regjim të urryer shqiptari u godit në nderin dhe karakterin e tij, sepse “kanë si shpëtohen ndryshe, sado të rralla qofshin, rastet makabre e turpiëte të vrasjeve të shqiptarëve, rregullas midis tyre në dhe huaj për cara. S’ka si shpjegohen sjelljet dhe veprimet banditike të një serë të rinjve tanë në vendet ku kanë shkuar, gjë që ka sjellë shpesh shpërfytyrimin e imazhit të bukur për Shqiptarët dhe shqiptarët. S’ka si shpjegohen vjedhjet, krimet, vrasjet për një copë tokë etj. në Shqipëri, përgjegjësit shkatërrimet deri edhe të shkollave, kopshteve e çerdheve të fëmijëve, që kudo në botë mbahen si tempuj të shenjtë. Pra regjimi komunist, veç varfërisë, injektoi me këmbëngulje e dhunë në mendjen e ndërgjegjen e një sërë brezash zbejejn e ndjenjave atdhedashëse e duke i zëvendësuar me “internacionalizmin proletar”, urr- itjen e thellë midis njerëzve nëpërmjet luftës së klasave, dembelizmit, hajdutllëkun, tarafllëkun, mashtrimin etj, me pagat qesharake dhe nivelimin e tyre përgjimin ndaj kulturës botërore, ndaj letërsisë dhe arteve të vërteta me izolimin e plotë etj. etj. Kuhtohet, nga e gjithë kjo katraurë ideologjike, nuk u molespën të gjithë njëlloj. Shqipëria sot, megjithë këtë goditje të rëndë dhe eksodet e njëpasnjëshme, ka plot njerëz të ndershëm, intelektualë të mencur, me kulturë të gjerë e gjuhë të huaja, që edhe bota do t’ia kishte zili, një radhe specialistësh të të gjitha fushave, që me përkushtim do t’u përshtaten menjëherë kushteve të reja të zhvillimit të vendit, të cilat solli ekonomia e tregut. Por, kur ndërtojmë të ardhmen dhe kemi parasysh se proceset e zhvillimit ekonomik do të jenë më të shpejta, se procesi i ridukimit dhe formimit të njeriut shqiptar në udhën drejt Evropës, është aspak herët t’i kushtohet këtij procesi një rëndësi e veçantë. Vërtet qeveria demokratike ka ndërmarrë e po ndërmerr një sërë masash në këtë drejtim, duke dërguar jashtë për studime mijfat të rinj e të reja të moshave të ndryshme, një gjysmë ore me makinën». «Pse nuk e merr makinën?» - e pyetën inxhinierit tanë. Ai qeshi dhe ua ktheu: «Kjo makinë është e firmës dhe është caktuar për ju, prandaj s’mund ta përdor. Do të marr një taksi deri te kushërinjtë». «Kur u kthyen, - vazhdoi shoku im, - pamë nëpër murë portretin e një njeriu që na la mbresë. E pyeta përsëri inxhinierin që na shoqëronte: «Cili është ky?» «Kryetari i sindikatave», - u përgjigj. «A është burrë i mirë?» Ai tundi kryet dhe rrudhi buzët. «Për mua jo, sepse ky kërkon të ulë orarin e punës së punëtorëve dy orë». «Mirë e paska», - ia ktheu shoku im. Ai vuri buzën në gaz: «E ç’mirë, po të ndodhë kjo, atëherë do të bjerë e gjithë prodhimi i vendit, kështu që do të ulet edhe mirëqenia e njerëzve». E këtë e thoshte djali i një milioneri. Shembulli që solla besoj se s’ka nevojë për komente të tepërta se është krejt i kuptueshëm. Ja, pra, ç’mënyrë të menduari ka sot evropiani në vendet kapitaliste, ç’edukatë të jetës e të punës ka fituar ai. Prandaj, nëse duam të rrisim breza të rinj të aftë në ekonominë e tregut e të ecin me hapa të sigurt drejt Evropës, duhet menduar gjatë qysh tani për edukimin dhe formimin e tyre. Por, fatkeqësisht, ka disa dukuri të tilla që të lënë të kuptosh se për këtë proces qysh në moshat fare të njoma nuk tregojmë kujdes, vihemi në indiferentizmi, moskokëçarja etj. Fëmijëve u mungojnë tekstet shkollore, librat artistikë apo revistat, të cilat për mungesë letra janë pezulluar qysh prej një viti e gjysmë. A nuk është paradoksale kjo?!... Shpresojmë që këto të dalin së shpejti që të mbushin atë boshllëk që u është krijuar të vegjëlve. Prandaj qeveria dhe institucionet përkatëse në këtë drejtim duhet të rrisin vëmendjen e tyre në më të arsyeshëm në investime e subvencioni- me, sepse paratë e harxhuara për edukimin dhe formimin e brezave më të rinj me mendësi të kohës janë investimi më i sigurt për fatet e ardh- dheut e të kombit. SOKOL JAKOVA

NË DITËN E KOMBEVE TË BASHKUARA - 24 TETOR 1992 Mesazhi im në këtë ditë të Kombeve të Bashkuara është një mesazh shprese. Pavarësisht nga lajmet që lufërat, uria dhe sëmundjet kanë përbërë miliona njerëz të pastrehë, bota po shkon drejt një rruge me pjesëmarrje më të madhe të njerëzve dhe duke pasur ata në qendër të vëmendjes në diskutimin e çështjeve ndërkombëtare. Për shumë njerëz, veçanërisht për ata që jetojnë në vende që janë në periudhën e tranzicionit, kjo është një peri- Dhe vetë Kombet e Bashkuara po pësojnë ndryshime. Karta shtron para nesh sfidën: të bëhemi breza tërë nga ndërtimi i luftës dhe i çarjes shkatërruese; progresit social dhe standartit më të lartë të jetesës në një liri më të madhe. Sot ne kemi mundësi më të gjera për të plotësuar qëllimet dhe principet e Kartës. Qëllimi i saj është paqja, prosperiteti dhe pjesëmarrja politike, janë parakërkesat e një jete më dinjitetit që aspiron çdo njeri, burrë apo grua. Mjedisi, të drejtat e njeriut dhe shkaqet e tjera të brendshme që të konfliktojnë kanë qenë në dimensionin global. Nevoja për kontributin e Organizatën Botërore sot është më e madhe se çdo herë ndonjëherë që nga krijimi i saj. Unë shoh shenja shprese se një epokë më e mirë po shfaqet. Një Organizate Kombesh të Bashkuara më e fuqizuar do të jetë në zemër të përparimit mbarëbotëror. Në këtë ditë të Kombeve të Bashkuara, le t’i dedikoh emi