Presidenti Berisha dhe Gligorov marrin pjesë në përurimin e pikës së kalimit kufitar të Tushemishtit - U hapën tri pika doganore të kalimit kufitar midis Maqedonisë dhe Shqipërisë, ajo e Blatës, Goricës dhe Tushemishtit. Këtë akt e përshëndetën presidentët e të dy vendeve, Sali Berisha dhe Kiro Gligorov, të cilët morën pjesë në përurimin e pikës së kalimit kufitar në Tushemisht. - Këto tri pika kalimi kufitar që po hapim sot, tha Presidenti Berisha, - do t’i lidhin më shumë vendet tona dhe ky është një akt që na gëzon jo vetëm neve, por më shumë ata që kanë të afërmit e tyre këndej e andej vijës së kufirit. Zakonisht vendet e vogla e kuptojnë më mirë njëri-tjetrin, prandaj ne jemi të vendosur për të patur marrëdhënie sa më mira me Maqedoninë. Nga ana e tij edhe Kiro Gligorov, në fjalën e mbajtur në një nga vilat e pritjes në Pogradec e përshëndeti nxehtësisht këtë akt afrimi midis dy vendeve dhe midis dy popujve. I pyetur nga disa gazetarë për vendimin e Edinburgut, për Maqedoninë, zoti Gligorov u shpreh me rezerva duke thënë se: -Ky vendim ishte gjymak dhe i thatë, por jo, përfundimtar. Prandaj ne shpresojmë në të ardhmen-. Në pikëkalimin e kufirit maqedonas, ku ishte edhe dogana maqedonase, zoti Berisha iu përgjigj pyetjeve të disa gazetarëve për synimet e politikës së tij. Ai ritheksoi se «Politika jonë ka qenë dhe është politikë e miqësisë, bashkëpunimit dhe mirëkuptimit me të gjithë fqinjët. Ne do të vazhdojmë të jemi truge me Greqinë, Slloveninë, Malin e Zi, Maqedoninë. Madje, nesër, sigurisht edhe me Serbinë, kur ajo të jetë bërë një vend i vërtetë demokratik mes vendeve të tjera të rajonit. Ne s’kemi paragjykime për këtë, pasi krejt rajoni po kalon në proces integrimi, të cilin ne e konsiderojmë si majft të rëndësishëm.» Lidhur me domethënien e hapjes së pikëkalimeve të reja me Maqedoninë, ai u përgjigj, duke shtuar se «Ky akt shpreh fqinjësinë e mirë dhe mundësinë më të madhe për afrim midis dy vendeve në Ballkan të stabilizuar. Shqipëria ka hapur rrugët e kooperimit dhe bashkëpunimit me Maqedoninë, dhe ky është një tregues domethënës se nuk mund të rrimë larg njëri-tjetrit dy fqinjë». Prej këtu, Presidenti Sali Berisha, i shoqëruar nga Kiro Gligorov, bënë një vizitë në Kishën e Shën Naunit, për të vijuar më tej në një vilë në afërsi të Ohrit, ku zhvilloi bisedime me zotin Gligorov. Pas këtyre bisedimeve, të dy presidentët dhanë deklarata për gazetarët. Zoti Berisha tha: «Kjo që u bë sot me hapjen e pikave të kalimit kufitar ishte me rëndësi, por rëndësi më të madhe do të ketë hapja e pikave të tjera, që sa do të jetë e nevojë, në mënyrë që të garantojmë lëvizjen e lirë të njerëzve ndërmjet dy vendeve tona. Ne zhvilluam bisedime të rëndësishme me zotin President, dhe ramë dakord se të gjitha qeveritë dhe forcat demokratike në Ballkan duhet të bashkëpunojnë dhe bashkërendojnë përpjekjet e tyre për zgjidhjen e konflikteve në Bosnjë-Hercegovinë dhe parandailmin e përhapjes së tij. Kjo duhet të jetë përparësi kryesore e gjithë veprimtarisë sonë, në këto bisedime dominuan mendime jo analeante e veçanta, por bashkëpunimi i plotë ballkanik është rruga që duhet të ndjekin dhe t’i përkushtohemi forcat politike dhe qeveritë ballkanike. Ne bëmë edhe një bilanc të marrëdhënieve midis të dy vendeve dhe shprehëm kënaqësinë për zhvillimin e deritanishëm dhe vendosëm që në takimet e tjera të kemi rezultate të tjera konkrete. Pala shqiptare në këtë takim shprehu qëndrimin e saj të palëkundur, se pavarësia e stabiliteti i Maqedonisë është në interes të Maqedonisë, Shqipërisë dhe krejt rajonit. Ajo gjithashtu shprehu qëndrimin e mirë dhe mundësinë më të madhe për afrim midis dy vendeve në Ballkan të stabilizuar. Shqipëria ka hapur rrugët e kooperimit dhe bashkëpunimit me Maqedoninë, dhe ky është një tregues domethënës se nuk mund të rrimë larg njëri-tjetrit dy fqinjë.» (Vijon në faqen 4)

Shovinizmi Serb MBI POPULLATËN SHQIPTARE Edhe një viktimë tjetër e terrorit serb. Kësaj radhe viktima e pafajshme është një qytetar i Shqipërisë, në zonën kufitare në Tropojë. Krejt pabesisht dhe jashtë çdo norme morale e ligjore ndërkombëtare, ai qëllohet me armë nga forcat kufitare serbe. Është krejt i pafajshëm, ashtu siç ishin të pafajshëm martirët 17-20 vjeçarë të masakrës së Prishtinës disa ditë më parë, siç ishin të pafajshëm viktimat e trazirave të Shkupit. Asgjë nuk është rastësirë. Në qoftë se kjo ngjarje e rëndë tani në kufirin shqiptaro-serb, jani varrë në mënyrë mizore 5 qytetarë të pafajshëm shqiptarë, Pa motiv ligjor, pa etikën minimale të fqinjësisë, terrori serb, po kërkon hapësira të reja ndërshterore. Të gjithë këto ngjarje, ku luhen kartat e Millosheviçit, janë të lidhura rreth një emëruesi të përbashkët - nxitjes së konflikteve dhe tensioneve ndërshterkëtore. Qeveria serbe dhe vetë presidenti i saj e kanë treguar në mënyrë të përsëritur politikën dhe ambiciet drejt genocidit, për të arritur ndërmën e Serbisë së madhe. Në asnjë dokument ndërkombëtar, në asnjë kartë të dimensioneve njerëzore, në asnjë këndvështrim të lirive dhe të drejtave të shtetasve e kombeve, nuk bëhet fjalë e genocidit, dhunës dhe arbitraritetit që diktatura serbe e Millosheviçit po ushtron mbi popullatën shqiptare. Masakra e fundit kufitare, ndaj shtetasit shqiptar është një tregues i qartë i shovinizmit dhe genocidit të shkallëzuar serb, duke i kaluar caqet e incidentit, duke kërkuar një pozicion të ri në marrëdhëniet ndërshterore. Është më se e kuptueshme përse Serbia, në përgjedhjet për president dhe në kulmin e aktivitetit diplomatik të qeverisë shqiptare, synon të justifikojë me incidente, tensione dhe genocid publik, planet e reja të lufës së jugut. Ndërkohë që propaganda e Beogradit lëshon helm ndaj Shqipërisë dhe Kosovës, duke na akuzuar për separatizëm, janë ata që i prijnë terrorit, janë ata që shkelin ligjet ndërkombëtare, janë ata që nxisin e genocidin dhe shovinizmin të panëshmblunt kërkojnë revan mbi miliona shqiptarët e ndarë padrejtësisht. AFRIM KRASNIQI

GJYQI I SHKODRËS GJYQ MES DIKTATURËS DHE DEMOKRACISË GJYQI I SHKODRËS GJYQ MES DIKTATURËS DHE DEMOKRACISË KRIMINELËT E KUQ DUAN T’I MBULOJNË GJURMËT NËPËR RRJETIN E MERIMANGËS Heshtësat që u caktuan nga gjykata për të zbuluar autorët e vrasjeve, ku janë bërë përpjekje për të dëshmuar me 1 pyetësin. Se a kishin parë kush kishte qëlluar me armë, por i përgjigjen se kush ishte organizatorët e mitingut. Këtë gjë po e bëjnë tani edhe ata që janë si të pandëhur në bangën e të akuzuarve. Ata pyesin kush e coi vërrën para gjyqëve të armatëve? Ja dhe përgjigjja që e shtet e qartë për të gjithë, por që ta marrin vesh këtë heshtësit e gjyqit, të pandëhurit që po gjykohet dhe të gjitha merimangat e kuqe: Njerëzit nuk i çoi askush përpara plumbave, por urrëjtja e mbledhur për 50 vjet kundër sistemit kriminal të komunizmit. Dëshmitari Nuri Brahimaj, u tha në sy të pandëhurve se në Orën 400 të nënjërës si 1 prill, ishte kryetar i degës së punëve të brendshme Çapajev Taz- ci kishte thirrur: «Urra...» dhe kjo urra ishte shqoparime të brendërdë të shtënash! Gjithashtu dëshmitari dëshmoi se ishte vënë në mur në oborrin e degës së punëve të brendshme një letër ku shkruhej me gërma kapitale, se Partia e Punës ka fituar 169 vende në Parlament: Në orën 700 të mëngjesit të 2 prillit, tha dëshmitari, Çapajev Taci na mblodhi në zyrën e tij dhe na lexoi telegramet që vinin nga Ministria e Punëve të Brendshme ku thuhej se ishte fiksuar firma: Partia e Punës dhe kishte bënë thirrje që të shtrognonin radhët! Gjithashtu Çapajevi kur kishte dalë në korridore, kishte deklaruar tërë qejf: Tani do t’ua shtypim kokat demokratëve! Çapajevi jo si i pandëhur për krime, por sikur të ishte të drejtonte seancën, ju akërra dëshmitarit për të hëtu nuk i veste gjë; se ai ishte dëm që të merret me sqarimin dhe ashtu është muhsu për vite të tëra. - Gënjen! i tha dëshmitari, gënjen! Por dëshmitari Nuri Brahimaj ka qenë punonjës i kësaj dege dhe ua dinte të gjitha ngjarjet. Qëndrojte ua numroi me radhë, si Çapajevi ashtu edhe Hajredinit, se përveç torturave çnjerëzore që u bënin qytetarëve në oborrin e degës së punëve të brendshme u kishin thënë punonjësve të tyre, se asishin komunistë dhe nuk do të depolitizoheshin kurrë, se ishin me teserën e Partisë në xhep, Prokurori i çështjes në këtë moment në vend të mbrojtjes së akuzën, doli në mbrojtje të pandëhurve, Çapajev e Hajredinit, dhe i vënën në dyshim thëniet e Nuri Brahimajt. Por në këtë kohë ndërhyri menjeherë kryetari i gjyqit z. Qazim Gjon dhe u tha të pandëhurve: - Ju nuk keni thënë në asnjë seancë për telegramet e ardhura nga Ministria e Brendshme dhe qytetarët nuk dinte për këto telegrame. Këta na i zbuloi dëshmitari Nuri Brahimaj, Juve përsëri mohuat ekzistencën e telegramave dhe e pranuat kur ne për fat të mirë i bëmë të rishqyrtimet me shtet e ndryshme. Kjo është në dobi të vendit tonë. Thëniet e tjera të shkurara në gazetë, nuk janë bërë fjalë të besidë, veç sa u tha më lart. Këto janë veç trillime të sajuara, sidomos shprehja «Konferenca Islame» dhe më duket, moj Shqipërinë në rast lufte- Ky është një trill monstruoz, Kryetari H. HAFIZ SABRI KOÇI ... në gjyqet e tij gjatë procesit të gjykimit. Ata nuk folën për asnjë moment se kush i kishte parë, sa i kishin dëgjuar, intriga dhe krimi kanë qenë parimi i Komunizmit. Gjithashtu edhe mjeku ligjor Bardhyl Çipri i thirrur si dëshmitar u përgjigj të gjithë sa shumë mjergull mbi gjyqkimin e çështjes. Ai dëshmoi për gjëra pa rëndësi. Bile arriti deri atje sa propozoi të pritej me njëherë gjykimi i çështjes dhe të çvarrosej, Arbën Broci për të bërë ekspertizën. Po ai e pa Arbënin në 3 prill për se nuk e bëri detyrën? Kur u pyet se a i kishte marrë mjetet për të bërë ekspertizën, ai u përgjigj: jo, se kishte dega e punëve të brendshme të Shkodrës, por kur shkoj te shkopia e Arbën Brocit nuk kishte mjete me vete. Por pse nuk u pyet mjeku z. Çipi po Nuzri Kryegji dhe? udhig në spital në Tiranë përse nuk ja bënë ekspertizën? Por u duk hapur se z. Bardhyl Çipi është në rrjetën e merimangës së kuqe nga ku nuk gjen forca për të dalë, por agjëtor në këto këmbët e veta. Edhe këtë radhë gjyqi i Shkodrës po merr rrugën e tërprutës në tunel, ku nuk duket as hyrja dhe as dalja. Të pandëhurit e kanë çuar rrjedhën e gjykimit aty ku duan ata. Pyetësi e diskutonin për qështën te rëndomta që nuk kanë lidhje fare me çështjen. Ata nuk u përmendin fare vrasjen. Këto ata i bëjnë me qëllime të caktuara për ti shpëtuar përgjegjësisë, për të realizuar skenarin e tyre, ata i ndihmësin edhe akuzaka që nuk do të arrihet as më dhe as peshk! I ndihmon edhe hetimi i dobët i çështjes: Të goditen armiqtë, jepej drejtiva nga lart në telegramet e 1 e 2 prillit. Dhe dega e punëve të brendshme të Shkodrës e kreu me devotshmëri këtë detyrë. Rrjet e armiqë të Partisë së Punës. Dhe Çapajevi i ka dhënë tamam koordinatat e vrasjeve. Smajperët kanë treguar profesionalizëm të lartë dhe besnikëri së pundur karshi Partisë së zëmër së tyre. Ata vranë kamer armëve për të cilët kishin marrë udhëzimet dhe fotografia. Kush ishin këta? Këta jo vetëm që ishin aktivistë të PD-së, por i silnin edhe të dënuar. Arben Broci ishte bil- k i i Beqir Brocit, i cili ishte dënuar si armik i Partisë së Punës. Edhe Nazmi Kryeziu ishte dënuar si armik i 1 PP, Ja përkufizhet se u vranë këta të katër dhe plumbi nuk u është një komunist, ose dalë komunisti. Prandaj Çapajevi duhej t’i “likëronte lista e snajperëve që kishin kapur atë ditë ardhësit dhe snajperët të pa- pargjiten në gjyq e ta pyeten çfarë detyre u dha Çapajevi dhe nga ku kanë qëlluar. Pastaj Çapajevi i tregonte vetë nga i ka marrë udhëzimet, ose mund t’u qëndrojë beknik paradronëve të tij ambas betimit të bërë e të marre përgjegjësitë dhe u vu në përpara, Ata nuk folën për asnjë moment se kush i kishte parë, sa i kishin dëgjuar, intriga dhe krimi kanë qenë parimi i Komunizmit. ... në gjyqit të marrë për sipër të gjithë të pandehurit që kanë qenë pjesë e tij. Gjithashtu duhet të thuhet që një gjyq i tillë u bë... 2 prillit në Shkodër, kush e sinjalizonte dhe çfarë direktiva ka dhënë. Po pas masakrës e ka thirrur në raport ministrin, zëvendësministrin a ndonjë punonjës tjetër të lartë të Ministrisë së Punëve të Brendshme? Çfarë plane kanë brendshme? Çfarë plane kanë thurrur për ta mbuluar këtë krim? Bile duhet të thirren si dëshmitarë të gjithë anëtarët e presidencës së atëhershme për të dëshmuar si e kanë caktuar këtë ngjarje në mbledhjen e presidencës. Të thirret edhe kryeministri i asaj kohe. Të kërkohem me ngutëm të gjitha procesverbalet e tyre ditëve që janë mbajtur në KQ në Kryeministri, në Ministri të Punëve të Brendshme e në DPPB të Shkodrës. Në qoftë se janë çdukur tu kërkohet të përgjigjen përkatësisht shpëngjime mbi ç’dukjen e tyre: ish presidentit, ish kryeministrit, ish ministrit të brendshëm dhe kryetarit të degës së punëve të brendshme të Shkodrës. Kasetora ku mbahet dokumentat sekrete Xhe! mal Dymylja dhe ku u fut e prej filmini i ngjarjes ishte prej darrase apo metalike? Në qoftë se ishte metalike si u çduk pa gjurmë kjo kasafortë? Thuhte se atë ditë në Shkodër kishte shumë gazetarë të huaj që filmonin, bile një gazetari italian ja dinë edhe adresën. Të bëhet çmos që këto filmin të merren me dëshmi patjetër për çdo gjë. Gjithashtu të merren të gjitha filmimet e fotografive që kanë marrë pamje nga masakra e 2 prillit. Të thirren në gjyq të gjithë punonjësit e Komitetit të Partisë që ishin present në atë kohë në KQ. Një sekretar i quajtur Xhorxhi u kap nga turma kur po dilte si hajdut nga KP. Bile ato ditë u tha se ishte i armatosur. Ç’u bë ky person? Pse nuk u fol më për të? Ku është? Në qoftë se është gjallë të thirret në gjyq e të dëshmojë. Gjithashtu të thirren patjetër policët që janë në Greqi. Dikush mund të thotë se këto janë të parëndësishme për tu realizuar. Në qoftë se trup gjykues e sheh që nuk e realizon dot këto ta thotë. Do të thotë dikush se do të zgjatet shumë gjyqi. Le të zgjatet! Ky gjyq nuk do të mbyllet pa u ulur në bankën e të akuzuarve udhëheqësit e masakrës. Ky gjyq nuk do të lejohet të kthehet në komedi. Prandaj mos t’i rrej mendja të pandëhurve se do ta hedhin me nga një dënim simbolik ose me gjoba qesharake. Gjithashtu edhe ata të kërkojnë gjyqet e pandëhurit se shpëtuan po u largur gjyqën e vërtetën. Edhe ata që mendonjë të t’i hapin thahehthe se ky (Vijon në faqen 2)

- Intervistë me z. Tomor Doshi. - Pyetje - Në takimet tuaja të kohës e fundit, ju keni folur për rolin e intelektualëve, për angazhimin e kontributin e tyre në proceset demokratike. A është kjo politikë e çastit apo vijë strategjike e PD? Përgjigje: - Nuk mund të ketë parti të vërtetë demokratike n.q.s nuk ka një pjesëmarrje të gjerë intelektualësh. Duke i konsideruar intelektualët e mirëfilltë si shpirtin dhe mendjen e një kombi kuptohet vetiu roli i madh që luajnë ata në çdo proces të jetës së popullit. Është një obligim moral dhe historik për çdo njeri, që e quan veten intelektual të angazhohet me vullnetin e tij të lirë në jetën tonë politike dhe ekonomike. Mendoj se PD që ka të drejtën e ligjshme të kryesohet nga ata që ka bërë për Shqipërinë duhet të krenhohet edhe për faktin se në gjirin e saj i doq revanishimi, i qdo is-te diktatorial i çdo ngjyrë gotë. Hakmarrja është instikti juridik më i keq. Larg, gjithnjë larg tij. Dashuria dhe respekti reciprok mendoj se duhet të jenë armët tona në betejën për ngritjen e një shoqërie të re. Vetëm, dhe vetëm me këto armë ne do të dalim fitimtarë, do të ndërtojmë shtetin juridik për të vendosur drejtësinë sociale aq të dëshiruar. Pyetje: - Opozita dhe ADA flasin e shkruajnë për një amin Balli Kombëtar dhe Legaliteti të disa drejtuesve, të PD. Si do ta përgjigjesh në këtë akuzë të tyre? Përgjigje: - Kohet e fundit është bërë një akuzë e tillë dhe fatkeqësisht ka njerëz që janë bërë pjesë e saj. B.K dhe Legaliteti janë tashmë dy parti të legalizuara nga M.D., kanë programe, statutet e gazetat përkatëse. Nëse ndonjë drejtues i PD do të kishte prirje drejt tyre, ai mund të aderonte lehtësisht në to. Personalistë i mendoj se një akuzë e tillë është demagogji. Në programin e PD kam menduar e mendoj se ka hapësirë të mjaftueshme për zgjidhjen e tërë problemeve tona.

Më Gazetën «Koha e Jonë», e mërkurë më 9.12.1992 është deformuar thelbësisht intervista e kryetarit të Komunitetit Mysliman z. Hafiz Hafiz Sabri Koçi, me gjithë keqardhëse. Nuk është e vërtetë që H. Hafiz Sabri Koçi ka thënë se Presidenti Sali Berisha nuk është konsultuar me mua para se të merrte vendimin për të zhkur Konferencën Islame, siç shkruhet në gazetë. Nuk është e vërtetë se një pyetje e tillë është bërë dhe për gjëra ka qenë: «Kjo pyetje nuk ka vlerë, se shkuarja e Presidentit nuk ka karakter fetar. Vizita e tij është thjesht shtetërore dhe ka të bëjë me marrëdhënien shtetërore dhe zgjerimin më të madh të marrëdhënieve me shtete të ndryshme, me shtete të ndryshme, me Komunitetin.» Thelbi i të tjerave të shkruara në gazetë, nuk janë bërë fjalë të besidë, veç sa u tha më lart. Këto janë veç trillime të sajuara, sidomos shprehja «Konferenca Islame» dhe më duket, moj Shqipërinë në rast lufte - Ky është një trill monstruoz, Kryetari H. HAFIZ SABRI KOÇI