- Qëndrime Drejtorë Agolli, Poet, Kryetar, politikën, Is. ahmet Kasa, anëtar i PSSh dhe sot i PSSH. Ish anëtar i KQ e PSSh, sot anëtar i KQ e PSSh. Ish deputet për dekada me radhë i Kuvendit Popullor të RPSh-së, sot deputet i PSSh, ish shtat i L.SH.A., mik i familjes Hoxha, hartues biografish dhe aktakuzash për diktaturën dhe artiste të pafajshëm, sot ish politikë në duart e R. Alisë dhe F. Nanos, hartues planesh për rrëzimin e pushtetit të parë demokratik në Shqipëri. Ish-anëtar i qesojt enverist «Në Shqi-» [pjesërisht e palexueshme]...

Për efikasitet politik në Hungari, Poloni, Gjermani Lindore, Rusi, Çeki e Sllovaki e cilësuar si mostër e veçantë e S.E.B.A., Angli, Francë, Kanada... e projektuar dhe realizuar nga NATO, KE, KSB e FNM... konservatorët komunist D. Agolli i duket diktaturë. Dhe duket e akuzuar gjithë botën, gjithë njerëzimin, gjithë shkëputjen e SH. kallin dhe imitojnë patronin e tij ideologjik Enver Hoxhën në përpjekje për vetizolim dhe diktaturë. Agolli e quan reformën administrative të rrezikuar pas vetëm 72 orësh qeverinë e kryetarit të tij komunist F. Nano. Agolli deklaron se pa rinj s'bëhet asgjë, duke harruar të kujtojë se PS është parti më pa keq se një sipërmarrje pas PLP, bile edhe PUK e PE kanë më tepër Rinia s'ka dhe s'mund t'ia lejoi vetvetes pa i bërë mo nostalgjiket e të kaluarës. Ajo është me programe dhe si «demokracinë» dhe sado që veteranët e dështuar tip Agolli mundohet t'i mashtronin, ata s'pranojnë prapakthë, sepse kjo i cilin ditën që Agolli boton artikullin ndaj nga kjo botë, duke marrë ofertat e Agollit për rehabilitim. Duke akuzuar PD se ka në radhët e veta gjeneralë të fashizmit (flitet edhe për Dritëroi), Agolli kërkon mbrojtjen e gjeneralëve të komunizmit. (Shqyrgë e Enverit s'është gjallë se po të ishte, Agolli do ta ftonte në krye të PS si gjeneral kolonel që ishte). Çmenduria e Agollit arrin kulmin kur ai thotë se «sado të ketë varar Sheqfët Peçi - PS duet ta mbrojë». Në terrorist, analfabet, kryehedhel dhe diktator që gjakosi Kokinëshin dhe fyqysim e Shqipërisë, gjene avokat tek PS e D. Agolli me motivacionin se s'ka vrarë më shumë se ballistët. Kur një deputet mohon kriminelët, ai është një gjë tjetër: veçse bashkëvrasës, veçse bashkëpunëtor i kriminelëve. Ndoftha kjo është kthimi i hershëm te vjetra për përseri asgjë nuk e justifikon logjikën diktatoriale të D. Agollit, ku sipas tij Shqipëria duhet ta dojë M. loshëeven sepse ai ka vrarë shqiptarë më pak se Enveri ose e kundërta!!! Agolli kërkon pushtet, kërkon pushtet me çdo kusht, me çdo mjet, me çdo maskë. Ai është dakort të shpallë luftë civile, të mbrojë terroristët dhe diktatorët, t'i fshijë shqiptarët nga zemra e tyre të vetëvrasjë Shqipërinë, në një demokratikë e të ardhmen duket lëverdër se e kaluaren, vetëm që komunistët të vendosen në Shqipëri. I frikëzuar nga masakri konservator në Rusi, i ngacmuar nga dënimi i. Hoxhës dhe diskriminimi i kolegëve të tij të majtë të lartë të paramilitarëve në diktaturë, Agolli kërkon të shfajërojë cilësat shqiptarët kanë arritur në këtë pak muaj demokraci. Me këtë Agolli si «elegërën» e veten në politikë, kërkon të mbrojë betimet e bërë para varrit të diktatorit Hoxha 7 vite më parë. Agolli: «Përgjegjën ti mbyllë të gjitha pavarur e tij me një shifro, poe ia pëtojsën dëshirën me 4 vargje të tij të shkëputur nga «Elegji për Enver Hoxhën». «Ç'them unë e ç'vargje hed h në letër! Zorëft me përzihen sigurisht Valli a mos jam bërë me parti E harroj që jam një komunist» AFRIM KRASNIQI Thirrje për grusht shteti dhe luftë civile e byetxuht më të dalluar të Enver Hoxhës. - Një pelegrin i vonuar në foztia të çmendurës për pushtet - - Deviza e Dritëro Agollit - kthimi i sistemit komunist të E. Hoxhës, përdorimi i demokracisë shqiptare - - D. Agolli në mbrojtje publike të kriminelëve të LANC dhe të pasluftës. - Parlamentin tonë e ka zaptuar një bandë, banda e D. Agollit. ... në orvatje të reformës diktatoriale, duke aluduar këtu përsëri për sulm identik ndaj SHBA dhe Bill Klintonit që shumti të diskriditua-rë të sulmuar e të shpërthyer nga Agolli e kompanì, konservatorësh komuniste. Dëshje pa dashje Agolli pranon se PS është bartëse e komunizmit në Shqipëri, c'ka bërë që shqiptarët ta rrëzojnë nga pushteti 50 vjeçar, me votim thuajse unamim. Kjo duket kur Agolli dukë në anketuar rrezimin e nomenklaturës së vjetër komuniste dhe busteve të diktatorëve thotë se si u hoq qish i lënda ushqyese PS. Pikërisht dy vite pas rrëzimit të bustit të diktatorit, pas hyrjes së studentëve në grevë-unë historike, pas përpjekjeve të shtabit konservator të ushtarakeve të largtë të PP për grusht shteti. Agolli: kërkon revansh, kërkon hakmarrje. Kërkon pushtet kërkon rrit'min e të kaluarës me terror e me gjak. Qëllimet e vërtetë për të festuar përvjetore. Agolli është i qartë që partia e tij s'do ta nënçë ndonjë dite qëndrim prapuzikë. Kjo është e vërtetë për nga i leverdis të largoje të kaluarën, dhe për përfshirjen brezit D Agolli - i cili përfaqëson brezën e vjetër konservator komunist, të refyveri i PS. Ngaqë është larg...

- Merr pjesë zoti Eduard Selami - Në kuadrin e përvjetorit të dytë të krijimit të PD, Skrapar, ditën e dielë më 14 shkurt u zhvillua në Kinoteatrin e Policanit një takim me anëtarë e simpatizantë të PD të rrethit. Qytetarët të shumtë kishin dalë të prisnin ardhjen e Kryetarit të Partisë Demokratike. Në takim përshëndetën nisjen e vijimit të deges, përfaqësues të PS, të shoqatës së të përndjekurve politikë, të sindikatave të pavarura, të Forumit Rinor të PD etj. Në emër të degës foli kryetari i saj zotni Demir Gramoz. Në takim e mori fjalën dhe kryetari i PD z. Eduard Selami. Kjo ishte një ditë simbolike, theksoi ai, jo vetëm për PD por e përbën përpjekjen shqiptarëve që të rikrijim i PD ke nevojë në proces i vështirë me njerëz vendin e vendit në të ardhmen dhe në Skraparit. Më pas, du- (Vijon në faqen 4)

Me gjithë ndryshimet e shumta pozitive në gjëndjen tonë kohët e fundit një pjese njerëzve pjesimizmi përpiqet të përfshin një shtresë të mirë njerëzish. Pamundësia e qeverisë për të zgjedhur të gjitha problemet me anë të shkëputë majkij, me një të goditur, është shkak i këtij pesimizimi. Ata që kanë duruar për 45 vjet nuk durojnë dhe disa muaj. Njerëzit të thjeshtë që por politikën një xhep i thjeshtë i tij bosh dhe çmimet e larta, mund t'ia kuptosh dëshpërimin, por njeriu me shkollë, sidomos intelektuali, gabon rëndë kur prek nga ky pesimizëm. Le të arsyetoj pak. Të gjithë e dimë, e themi dhe e pranojmë se po kalojmë një periudhë tranzitore që është e nevojshme dhe e pashmangshme. Nuk kalohet lehtë nga komunizmi shtetëror në kapitalizmin fryt-dhënës pa një periudhë të rëndësishme. Teorikisht këtë e pranojmë të gjithë, por praktikisht jo. Të paduruarit, në vend që ta shohin çështjen në perspektivë, të tashmen e vështirë e shohin si definitive. Binanci sigurisht nuk kuadron. Atëherë i ndez pesimizmi, kritikojnë dhe atakojnë qeverinë. Është periudha më e përshtatshme për të shfrytëzuar orientime më popull. Dhe dhe të kemi parasysh, se kur kështu shpërthen disa intelektualë, mjaft të ngritur e thjeshtë e anprojë që të mos tregohen të papambetur. Një pjesë tjetër janë të shohin dhe të presin. Në skenën shqiptare po ndodhin gjëra që nuk kanë ndodhur kurrë gjatë këtyre 50 vjetëve. Vizita pune të qeveritarëve tanë në Evropë, e Amerikë, dhe anasjelltas, të huaj vijnë në vendin tonë. Kontakte të shumta me qeveritë e huaja, afaristët etj. Firmosje marrëveshjesh, kontratash, lidhje firmash, kredhish, indhash, marrëveshje tregtare, etj., shohim për nate në televizion. Pjesëm fuqizē janë gjithë këto? Levizje turistike? Marrëveshje boshe? Nënshkrime në hava? Sigurisht që jo. Nuk tallet një Evropë dhe një Amerikë me një popull të vuajtur e të shkaktuar deri në themel. Të gjitha këto janë farë që hidhen sot që të japin frutë nesër, janë ndihma që i japin dorën popullit të çliruar të ngrihet në këmbë. Janë kontrata pune që rinia jonë mos të punojë me si shërbëtorë të huaj. Të mos i kuptosh këto do të thotë që nuk don t'i kuptosh. Një problem tjetër që shqetëson popullin e thjeshtë është se ata që më parë kishin pushtetin politik, tani kanë kapur atë ekonomik. Dhe, kush ka ekonomi, ka pushtetin. Por, nga ana tjetër, është demokracia me parlamentin dhe ligjet që ai miraton. Kemi jetuar 50 vjet pa parlament, se ai ishte vetëm festival estrada dhe gjithë shfaqje dy herë në vit. Ligjet që miratonin parlamenti demokratik janë gur themeli të demokracisë që nuk lëvizin edhe kur qeveritë ndryshojnë. Këto ligje bëjnë që demokracia të mos ketë kthim pas, por të vazhdojë të zhvillohet e të përsoset. Kështu si në perëndim. Rendi demokratik, gjyqësor dhe opinioni publik i shëndoshë do t'u thotë këtyre që kanë sot pushtetin ekonomik: «Ku i gjetët paratë?» Dhe ata janë të detyruar të përgjigjen para ligjit. Opinioni publik nuk do të qetësohet kurrë në qoftë se nuk zbatohet ligji. Por ligjet e demokracisë bëhen që të zbatohen e jo të metën si në komunizëm letra pa vlerë. Ky është fronti ku duhet të bashkohen të gjitha forcat pozitive të vendit. Duam për vështirësitë e momentit, por intransigjencë për zbatimin deri në fund të ligjit. TERETA TASI

Na një shoqëri të vërtetë demokratike dhe pluraliste konkurrojnë parti të ndryshme, që përfaqësojnë alternativa të caktuara për zhvillim e shoqërisë. Socialja nga këto parti është e lidhur me vizionin e tyre për zhvillim dhe me shtrasen e grupime të caktuara sociale. Nisur nga një pozicionim i caktuar, secila nga këto parti përcakton alternativën e saj, ku e gjithë përfytyrimi gjendet e gjerë. Sot anketës e partitë deklarojnë se. Partia Socialiste me tipëz të diktatorit, socialdemokratë e kalltë të pozicionin e majtë, Socialdemokratët, e gjendja e masive. Aleanca Demokratike - qendër, e gjendja e mesme, ndërsa dhe e djathtë, Partia Republikane, e djathtë, kurse Partia Demokratike është qendër e djathtë, përfaqësuar e demokratë. Duket Balli Kombëtar e djathtë e demokratike. Përballë te-ma moristëve, ... Te dhjetat lufonë për një shoqëri ku lulëzon prona private, ekonomia e tregut, respektimi i rendit juridik, respektimi i pasave parimisht të barabartë para ligjit, e drejta e pronës private dhe e trashëgimisë, paprekshmëria e banesës dhe sekretit të korrespondencës, lëvizja e lirë brenda dhe jashtë shtetit etj. Te dhjetat mendonjë le sistem i tregtisë së lirë, dhe integrimi i çdo nënjës individuale dhe njësia e saj janë të domosdoshme për një ekonomi të fortë. Pra, luftë-niklifikim e ngurtë, lulëzon individin dhe i siguron atij mirëqënie, të drejta dhe liri individuale e kolektive. Të majtët, komunistët, socialistët, socialdemokratët luftojnë për të ndërtuar shoqëri socialdemokratë. Parti Socialiste, e cila mendon se të gjithë zhvillimet e shoqërisë të ndërtohen mbi sistem socialistik. E gjithë kjo është e lidhur me pozicionet e njësisë së saj në shoqëri. Partia e dhjathtës luftojnë për një shoqëri ku lulëzon prona private, ekonomia e tregut, respektimi i rendit juridik, respektimi i pasave parimisht të barabartë para ligjit, e drejta e pronës private dhe e trashëgimisë, paprekshmëria e banesës dhe sekretit të korrespondencës, lëvizja e lirë brenda dhe jashtë shtetit etj. Të dhjathtës mendonjë le sistem i tregtisë së lirë, dhe integrimi i çdo nënjës individuale dhe njësia e saj janë të domosdoshme për një ekonomi të fortë. Pra, lulëzimi i pronës private në bazë të akumulimit të madh dhe kapitalit në bazë të rritjes së pasurisë individuale, çon për rritjen e mirëqenies e pasurisë së të gjithë shoqërisë. Idhur me konceptin e shtetit, të djathtët ruajnë konceptin e pushtetit si një vend bosh. Kjo do të thotë se asnjë klasë, asnjë shtresë shoqërore, asnjë parti politike, cilado qoftë ajo, nuk ka të drejtë të thotë se shteti jam unë. Këtë e përdorin të majtët kur lidhin në pushtet duke u shprehur se shtetin e kemi lënë nga dhe do ta mbrojmë me gjak, se shtetin e kemi fituar njerëz me vullnetin ose jo të popullit dhe do ta mbajmë gjithnjë të shenjtë. Kjo është që i denatyron në krahësin me fazën fillestare. Të djathtët nuk njohin tapi në shtet, si një mjedom pronsia indivi-[vijon në faqen 3]