Tiranë, 6 gusht. (BIM) — Një nga dukuritë më monstruoze, që shoqëristë në demokraci ka trashëguar dhe po vazhdon ende të vuajë, janë krimet e shëmtuara, të kryera gjatë 45 viteve të diktaturës komuniste. Këto krime, që po vijnë çdo ditë në dritë, kanë qenë shpesh objekt i trajtimit të shtypit tonë të lirë. E tillë janë edhe rastet e denoncuara në organin e PD-së. Kjo gjë ka ngjallur me të drejtë zemërimin e social-komunistëve, të cilët nuk po mund t'u gëzohen parave amerikane për të përdhosur demokracinë e re. Madje, të tronditur, ata po përpiqen të gjejnë justifikime dhe të shpikin alibi për krimet e kryera. Këtë e bën me një cinizëm të habitshëm edhe 'Zëri i Popullit'. Ora 18 e ditës së hënë, në një takim pune me sekretarët e rretheve, kryetari i PDSH, Sali Berisha, denoncoi krime të tjera të komunizmit, duke vënë në dukje se nuk është e vërtetë se, siç pretendojnë falsifikatorët e historisë, qeveria e mëparshme nuk e dinte se ç'ndodhte në kampet e internimit. Midis të tjerash ai tha se, për shembull, në vitin 1959, në internim vdiqën 9 fëmijë, të moshës nga 6 muaj deri në 10 vjeç. Komentatorit të 'ZP' i ka mjaftuar vetëm kaq për t'u lëshuar si i tërbuar kundër Presidentit dhe në vend të argumentit, ai përdor gjuhën e zakonshme të sharjeve dhe trillimeve. Duke e quajtur deklaratën e presidentit 'bombë të kurdisur për opinionin e huaj', ai kujton se me të mbaron puna. Mirëpo faktet që po dalin dita-ditës flasin krejt ndryshe. Shumë familje shqiptare e dinë fare mirë se ç'është internimi, vdekja nëpër kampe dhe varret pa emër. Përpjekja për të fshehur të vërtetën vetëm sa e bën më të rëndë përgjegjësinë morale dhe politike të atyre që për 45 vjet sunduan me terror. Shkrimi i 'Zërit të Popullit' vazhdon me të njëjtin ton, duke akuzuar PD-në se përdor viktimat për propagandë. Por nuk janë demokratët që i kanë vrarë këta njerëz, as që kanë ndërtuar kampet e internimit. Krimet kanë autorë dhe autorët kanë pasur pushtet, emra, poste dhe parti. Po të kishte sadopak ndjeshmëri njerëzore, social-komunistët do të kërkonin falje dhe jo të sulmonin ata që kërkojnë drejtësi. Sot, kur Shqipëria po përpiqet të ndërtojë shtetin ligjor, kujtesa për viktimat e komunizmit është një detyrim qytetar. Nuk mund të ketë pajtim pa të vërtetë, as demokraci pa dënimin moral të së keqes. Kush tallet me varret, kush mohon internimet dhe kush shtrembëron historinë, tregon se ende ëndërron vepra të vjetra makabre.

Probleme dhe shenja përmirësimi Ora 18 e ditës së hënë bashkë me një takim pune me sekretarët e rretheve të PDSH shfrytëzoi kohën për të dëgjuar dhe diskutuar rreth disa problemeve të aktualitetit me drejtues të Durrësit. Kështu në praninë e Presidentit Berisha merrnin pjesë drejtues të pushtetit lokal, kryetari i degës së PD, kryetari i Bashkisë, prefekti dhe drejtues të tjerë të rrethit. Ndoshta dhe karakteristikat e veçanta e bëjnë Durrësin një qytet më problematik se të tjerët. Porta më e madhe e vendit, vija e gjerë bregdetare, lëvizja më e madhe e mallrave dhe njerëzve, lidhjet me Italinë e fqinjë të tjerë e bëjnë këtë qytet të ketë një gjallëri dhe prurje problemesh më të mëdha. Gjendja e rendit publik, zaptimet, tregtia e pakontrolluar, situata e pronës dhe problemet e papunësisë zunë vend në diskutime. Në takim u vu theksi në faktin se megjithë vështirësitë janë bërë hapa përpara. U fol për përmirësime në administratë, në bashkëpunimin mes institucioneve dhe në përpjekjet për të mbajtur nën kontroll kriminalitetin. Presidenti vlerësoi frymën demokratike të qytetit dhe rolin e degës së PD-së në mbajtjen gjallë të kësaj fryme. Durrësi paraqitet si një bastion i rëndësishëm i demokracisë dhe kjo sipas diskutantëve nuk është vetëm meritë e traditës qytetare, por edhe e përballjes së drejtë me problemet. U kërkua që puna të vazhdojë me më shumë ritëm, sidomos për qetësinë publike, urbanistikën dhe trajtimin e çështjeve sociale.

- K Islami, jo vetëm miks i civilizayes, por edhe mashtrues i madhjeshëm. Jody Schkib, deputeti i parlamentit? K. Islami i gjilbëruar pa majë! Sekretari i PS, si i gjallë parlamentarëve, duke veshur klube të zinj godet! Sulet drejt "sheshit", për t'u kthyer tek "sheshi", ku shokët për pak sa s'ja mbrendën të jem të ardhmen! Po ç'të bëjë i mjeri nën diktatin e të vjetërve, kur këlyshi i tyre i madh, po sa do frikësojë, për të dalë nga tuneli, vërtitet prapë mes errësirës së djeshme. Çfarë e mbron e mbron këtë zellë kryetarësh të rraskapitur e të zhurmshëm? Frika se mos zbulohet e kaluara, humbja e privilegjeve, apo nevoja për të luajtur ende teatrin e opozitës? E PS nuk dihet ç'don: përmirësim të jetës politike apo rikthim në skenat e vjetra të konfliktit verbal. K. Islami del çdo ditë me poza të reja, por thelbi mbetet i njëjtë: zhurmë, akuzë, mllef dhe asnjë alternativë. Publiku tashmë e njeh mirë këtë lloj politike dhe nuk mashtrohet lehtë nga fjalimet e forta dhe gjestet boshe.

TITINA SHEHU Në kombinatin e mbyllur prej kohësh, për shkak të ndërprerjes së prodhimit, kanë filluar të hyjnë makinat me miell. Korrespondenti ynë për Elbasanin, njofton se dje paradite 100 tonë miell në kuadrin e ndihmës së Komunitetit Evropian dhe të Programit Botëror të Ushqimit, kanë hyrë në mjediset e K.M. Ura vajti për t'u përdorur për repartin e bukës. Brenda dy muajve ky kombinat do të marrë 500 tonë miell. Ndihma e mësipërme do të shpërndahet për punëtorët e ish kombinatit metalurgjik. Nga sa bëhet e ditur një sasi e caktuar e miellit do të shitet me kuponat e shpërndarë nga dega e ndihmës ekonomike. Po dje, në mjediset e K.M. filloi puna për riparimin e furrës së bukës. Nën drejtimin e specialistëve të P.S. italiane po kryhen punimet për venien e saj në funksionim. Tani për tani, furra do të prodhojë bukë për nevojat e ndërmarrjes dhe më vonë edhe për komunitetin.

Mishërimi për forcën demokratike Aparati i propagandës së social-komunistëve i vënë në lëvizje për të mohuar të vërtetat e dala në dritë mbi krimet e së kaluarës, po përpiqet të kthejë gjithçka në sulm politik kundër Presidentit dhe forcave demokratike. Në qendër të këtij reagimi është Fatos Nano, i cili shfaqet si mbrojtës i të njëjtëve mekanizma që prodhuan internime, burgje dhe heshtje. Kjo sjellje nuk është e re. Sa herë që përmenden kampet, viktimat apo përgjegjësitë e ish-udhëheqjes, social-komunistët nisin të flasin për shpifje, manipulime dhe propagandë. Por opinioni publik e di se asgjë nuk mund të fshijë gjurmët e një sistemi që e ndërtoi pushtetin mbi frikën. Kush mbron atë sistem, bie vetë nën peshën e së kaluarës. Fatos Nano dhe njerëzit rreth tij kërkojnë të paraqiten si reformatorë, por gjuha që përdorin dhe nervozizmi që tregojnë sa herë del një fakt i ri, i tradhton. Ata nuk distancohen nga e keqja, por nga zbulimi i saj. Dhe kjo i vendos politikisht në anën e gabuar të historisë. Forca demokratike, përkundrazi, nuk ka pse të tërhiqet. Ajo ka detyrën të mbrojë kujtesën kombëtare, të kërkojë drejtësi morale për viktimat dhe të mos lejojë rikthimin e frymës së mohimit. Prandaj pyetja mbetet e thjeshtë: me kë jeni, me të vërtetën apo me ata që e shtypën atë për dekada? Ju jeni me ata... shoku Fatos.

SHTEPIA BOTUESE LUNGU