DITËT E BRAKTISJES DHE TË VEMJES SE MADHE
- Kur mbjell erën korri furtunën
- Udhëheqje e PS nën urdhrin e provokoi
Qëkur u publikuar vendimi dhe njoftimi i kryesisë së re të PS, ndaj një bashkëpunëtoreje e [?!] dhe një presidente e [?!] nga PSD, lindën një lloj thashethemesh e shpjegimesh.
Kundër veprimit të PS, ka reaguar kryetari i ve [?] i një sindikate. Gjë kjo ka befasuar, jo pak kënd. Ai qenka habitur edhe me qëndrimin e fundit të PS. Proteston de deklaron se e konsideron aktin e kryesisë së PS si një veprim antidemokratik. Po në ç’mënyrë? I thonë atij që me sa duket ka harruar disa nga datat e vitit 1991, njëra prej të cilave pikërisht kjo. I ka harruar ose po bën sikur i ka harruar? Sigurisht së pari ai dhe kolegu i tij bashkëpunues i [?!] duhet ta kenë lexuar [?!] dhe vendimet e asaj kohe. Ato fakte dihen e bëhen gjithnjë e më bindëse në këtë shkrim. Nëse për 2 vjet ka qenë i ndryshëm mendimi, kujt t’i kërkohet llogari? Ata që sot bëjnë të habiturin [?!] vetë i provokuan dhe rrëshqitën.
Në komplotin marksist që mban gjallë [?!] e [?!], gjithnjë e më i dukshëm u bë inati ndaj PD. Por kulmi i këtyre qendrimeve u shfaq në periudhën e fundit, para, gjatë dhe pas votimeve të korrikut. E kur u pa qartë se përballë demokratëve e djathta po fitonte, filluan veprimet e papërgjegjshme, [?!] deklaratat politike për [?!], dhe aktet që dëshmonin se po përgatitej një klimë e [?!].
Për papërgjegjësinë e udhëheqjes së PS mund të kujtohen me dhjetëra raste. Polemika e tyre e përditshme me të gjithë demokratët, me bazën e kundërshtarëve dhe me çdo zë që nuk i bindej urdhrit të partisë, u shndërrua në veprim të përhershëm. Akoma më i rëndë ishte provokimi për shpifje e [?!], i cili u shtua sidomos pas zgjedhjeve të 22 marsit.
Ashtu dhe nga njëra anë po [?!] me retorikë ndërsa nga ana tjetër po ushqenin veprime të cilat çonin në acarim. Ishte e qartë se [?!] e kishin marrë mision për të krijuar [?!] politik. Disa nga deklaratat e tyre, mjaft të ashpra, u përdorën menjëherë si gur [?!] për protesta e kundërshtime. E dukej se çdo gjë bëhej jo nga hallet e vendit, por nga etja për të kthyer pas [?!].
Shenjat e para të kësaj sjelljeje u panë herët. U bënë [?!] dhe lëshuan akuza, pa asnjë provë bindëse, ndaj institucioneve të reja. Më pas [?!] në rrugë [?!], me kërkesa e slogane që nuk kishin asnjë lidhje me problemet reale të qytetarëve. [?!] u tha se po mbronin pluralizmin, kur në të vërtetë po [?!] klimën e përplasjes.
Me të njëjtin ton u përdorën edhe [?!] për të nxitur zemërim. Disa shtresa shoqërore u vunë përballë njëra-tjetrës. Dikush duhej të mbante përgjegjësi për këtë gjuhë dhe këtë sjellje. Në vend që të qetësohej situata, drejtuesit e PS i frynë më shumë [?!]. [?!] këtë e panë të gjithë, ndonëse tani disa mundohen ta mohojnë.
Në fund, pas gjithë kësaj vale, u desh të dilte në pah se kush e kishte nisur dhe kush po e nxiste. U tregua se provokimi nuk lindi nga hiçi. Ai kishte autorë dhe emra politikë. Dhe sot, po të njëjtët, bëjnë sikur çuditen. Nëse mbjell erën, korr furtunën.
(teksti pjesërisht i palexueshëm në figurë, disa fjalë të shënuara me [?])