EKSTREMISTËT E MAJTË FESTOJNË PËRVJETORIN E GAZETËS SË E. HOXHËS Europa ruopp “te mbroje” Nanos “Ata nuk janë shokët e tij del. hiq po as armiqte e tij”, deklaroi dje. Zëri i Popullit duke komentuar me histeri takimin e Presidentit të Republikës me aktivistët e PSDH. “ZP” kësaj radhe e niste me zyrën dhe jo në dyert e redaksisë. “ZP” e padiskutueshme si pijaneci dehjen e vet kishte hall të halloste botën me llafazanërinë e vet. Në vend të denonconte me përgjegjësit e tij të takimit, “ZP” kishte hall të nxinte “opozitën” e ta paraqiste atë si antikombëtare. Ka[r]ol(?) në vitet shtatëdhjetë komuniste dërtoi emrin për hero të vetëm nga gjiri i të afërmve të tij. I pagoi deri më 90 grosh (?) me honorare që i quante me emrin e elitës së “ZP” dhe me sy e mendje gjithmonë tek zgafella e skuthit turk socialiste, kjo revistë e ndërkëmbyeshme me demokracinë e tyre të pafat, me po atë stil hoxhist, me po atë fjalor, me po atë botëkuptim, vazhdon të zejë edhe sot në panairin e së majtës. Kur qeveria e Adil Çarçanit i bënte bujë një darke për “fitoren” e socializmit, “ZP” i jepte me fanfare vendin e komeditë të saj. Kur në Shqipëri po lëvizte edhe fjala e fundit e lirisë, “ZP” vazhdonte të shkruante me serën e shkrimeve të saj për “fitoret”. Kur doli pluralizmi, “ZP” e nderroi vetëm lëkurën, po jo mendësinë. Në editorialet e saj gjejmë po atë gjuhë urrejtjeje për kundërshtarin, po atë fjalor përçarës, po atë frikë nga hapja e Shqipërisë ndaj Europës, po atë nostalgji për kohën e bunkerëve. Dhe sot, kur vendi po përpiqet të dalë nga rrënojat e sistemit totalitar, “ZP” risjell në skenë simbolet, emrat dhe mitet e vjetra të një kohe që shqiptarët e kanë refuzuar. Te gjithë e dinë se përvjetori i gazetës së Enver Hoxhës nuk është thjesht një datë jubileu. Ai është një provokim politik. Pas festës fshihen lidhjet, skemat dhe grupimet që ende kërkojnë të mbajnë gjallë frymën e djeshme. Nuk është rastësi që propaganda e tyre kërkon të zërë vend pikërisht në kohën kur reforma, privatizimi dhe hapja me botën po ecin përpara. “ZP” e djeshme dhe e sotme ka të njëjtin problem: nuk e pranon dot lirinë e tjetrit. Nuk e pranon dot humbjen e privilegjeve. Nuk e pranon dot shtetin ligjor. Dhe ndaj i duhet armiku, i duhet shpifja, i duhet zhurma. Kjo është arsyeja pse ekstremistët e majtë sot festojnë jo një gazetë, por një simbol të mendësisë së vjetër. (ATSH)

Dje në Ministrinë e Bujqësisë e Ushqimit u prit z. Salman El Berr, përfaqësues i Fondit Saudit për zhvillim, i cili i dorëzoi ministrit Serreqi projektin e marrëveshjes së huasë për financimin e fazës së dytë të projektit për bonifikimin e rezervuarit të Kosovës. Në bisedë u trajtuan çështje të forcimit të bashkëpunimit dypalësh në fushën e bujqësisë. Po dje ministri i Bujqësisë e Ushqimit, z. Hasan Halili Serreqi, priti deputetin e Bundestagut gjerman, dr. [Schwartz/Schwarc?], me të cilin bisedoi për mundësitë e bashkëpunimit të mëtejshëm dhe për investimet e huaja në sektorin e bujqësisë shqiptare. Ministri paraqiti prioritetet e reformës në fshat, privatizimin e tokës dhe nevojën për teknologji moderne. Miku gjerman vlerësoi arritjet e deritanishme dhe shprehu interes për të nxitur sipërmarrësit gjermanë që të kontribuojnë në projektet bujqësore dhe agroindustriale në Shqipëri. Palët shprehën gatishmërinë për vazhdimin e kontakteve në të ardhmen. (ATSH)

TV private është mënjanuar të veprojë në bazë të marrëveshjes që ka nënshkruar me Televizionin shqiptar. Kështu deklaroi dje zëdhënësi i PPSH-së, [..]. Mili[s] tha se në fazën e strukturimit të saj PDSH ka treguar korrektësi në zbatimin e ligjit dhe se është e gatshme për zhvillimin e mëtejshëm të veprimtarisë mediatike në vend. Ai nënvizoi se bashkëpunimi me organizata dhe fondacione të huaja është bërë në përputhje me rregullat përkatëse dhe se projekti për ngritjen e një televizioni privat mbetet një synim i rëndësishëm. Më tej ai shtoi se hapja e tregut të medias do të krijojë mundësi të reja për komunikim dhe informacion. (ATSH)

Pas skemës parlamentare të dukjes që e kthen në rregulloren e PPSH, Teme Sejko (?) po dorë me po të gjitha tektet e “deputetëve” të rinj. Por a duhet vetë fajit Nano, Alimero dhe Mëzoz (?) të legalizojnë përjetimet e tyre dhe trimëritë e tyre të fshehura? Atëherë e kishin më të lehtë të shkruanin për “heroizmat” e djeshme, por sot koha kërkon përgjegjësi të qarta. Shkrimi, me tone polemike, merret me figurën e Tosit dhe me mënyrën si ai përpiqet të mbajë gjallë një mit personal nga qelia. Përmes një vargu krahasimesh dhe nënkuptimesh politike, autori e lidh këtë korrespondencë me debatet e ditës rreth së majtës dhe krizës së saj morale. Në mbyllje thuhet se letra nga burgu nuk e ndryshon të vërtetën politike dhe se publiku i njeh tashmë mjaft mirë aktorët e kësaj historie. E PAVAR

Tiranaformacion O u ça rrellimi i Ajdin Sejdisë(!) Me turrin e dhe revizmi i MA Turri i Leçit (?) e mospërputhja me dekretin ligjore të dekomunistizimit, “ZP” sa e ka mbyllur sytë para 400 km ori e strehohet tek hovët e “socialdemokracisë” për të dalë lakuriqësisht nga lëkura e saj. Kështu shkruan një koment që ironizon deklaratat e fundit të Ajdin Sejdisë dhe të disa përkrahësve të tij. Sipas shkrimit, retorika e përdorur në mbrojtje të tij nuk ka asgjë të re nga fjalori i vjetër politik, ndërsa përpjekja për t’u paraqitur si reformator shihet si e pasinqertë. Autori sjell shembuj nga qëndrimet e mëparshme publike dhe thekson se kontradiktat e tij janë bërë tashmë të dukshme. Në fund nënvizohet se publiku shqiptar nuk mund të mashtrohet më nga etiketime të reja kur përmbajtja mbetet e njëjtë. Çdo përpjekje për të fshehur përgjegjësitë e së kaluarës, thuhet në shkrim, është e destinuar të dështojë. (ATSH)

Sot si gjithnjë të ecim në rrugë të zgjedhura të qeta dhe ta përmbajmë veten. Të mos e përdorim si kartë përfitimi nacionalizmin. Të mos e trajtojmë kombin si pronë private të askujt. Nëse duam një Shqipëri të lirë dhe europiane, atëherë duhet të mësojmë të jemi qytetarë para se të jemi brohoritës. Kjo thirrje është një kujtesë morale për shoqërinë shqiptare që të mos bjerë në grackën e urrejtjes, të hakmarrjes dhe të përçarjes. Të jemi shqiptarë do të thotë të dimë të bashkëjetojmë me dallimet, të pranojmë ligjin dhe të mbrojmë dinjitetin njerëzor. Në fund autori thekson se e ardhmja e vendit nuk ndërtohet me slogane boshe, por me punë, vetëpërmbajtje dhe përgjegjësi. (Yllin e faqes 4-5)

BIBLIOTEKA KOMBËTARE TIRANË “Jam vertet i impresionuar nga zhvillimet e vendit tuaj” - Nga takimi i Presidentit Berisha me parlamentarin gjerman, Sharc - Anjlos se kontrolli i dllit do ta forcoje me teper imazhin e qeverise dhe te Presidentit qe po lufton aktivisht kunder korrupsionit. Parlamentari gjerman i tha se nese ristrukturimet do te shkojne deri tek gjithe nivelet e qeverisjes dhe parlamenti e vendi do te arrije shume. Ai tha se shpresa e tij per zgjedhjen e vendeve te Kongresit te grupit te Bashkimit Demokrat ne Tirane eshte se ai mund te jete nje nxitje per investitoret gjermane ne Shqiperi. (ATSH)