- DEKLARATË E GRUPIT PARLAMENTAR TË PD NË LIDHJE ME SHKRUARJEN E PËRFAQËSUESVE TË PAD NË BEOGRAD - Në një kohë kur klima e Millosheviçit me Sheshel e Ço, mba- Në një kohë kur klima e Millosheviçit me Sheshel e Ço, mbatarë, për shqiptarët në Jugosllavi, kanë vrarë e vazhdojnë të vrasin dhe kanë fillur një valë të re arrestimesh e gëllimin e tyre për të përhapur konfliktin në Kosovë, tre liderë të partisë Aleanca Demokratike, mes të cilëve edhe një deputet, shkojnë në Beograd për takime e bisedime me klikat e milicisë antishqiptare. Se cili është Millosheviqi dhe bashkëpunëtorët e tij, kjo është e qartë për të gjithë. Opinioni botëror ka kërkuar tashmë që ata të dalin para bankës së të akuzuarit për krime të rënda kundër njerëzimit, ndërsa bashkëbiseduesit e tyre në Shqipëri nuk përfaqësojnë asgjë. Ata janë Halit Tërnovcat e Shqipërisë dhe misioni i tyre i jen Millosheviçit të izoluar nga bota, një shteg e argument për të pretenduar se po bashkëbisedon me shqiptarët, në një kohë kur për shqiptarët është rezervuar vetëm gjuhë e plumbit dhe e kërbaçit e burgosjes dhe e asimilimit etnik.

Ajo çka të vinte menjëherë në mend duke parë fletët e bardha që botuan para pak ditësh në shesh proteste disa gazeta, ishte fakti se tashmë gazetarët «ZP», «KJ», dhe «A» botonin nga një fletë të bardhë pasi kishin botuar rradhazi pandërprerë disa fletë të zeza. Me pas edhe fleuthskat «Populli», «Shqip», «Alternativa» e ndonjë tjetër, kënduan refrenin e «motrave» të tyre të tmerrta, duke bërë me greve private. Gjithshka bëhej në shenjë proteste për ligjin e shtypit të miratuar në Parlament. Por tani, megjithëqë është fakt, shqetësimi drejtohen kundër Presidentit duke i bërë presion për mosfirmosjen e tij. Është e natyrshme që të kundërshtohet diçka e re rastin konkret edhe ligji për shtypin, por mendjoj se para se të kundërshtohet duhet studiuar në kompleksitetin e vet në përputhje me kushtet e shtypit shqiptar në përgjithësi, sepse fare normalisht lind pyetja: Çfarë u aprovua në Parlament e nuk gjen kundërshtimin e këtyre gazetave? Pra, është më natyrën e gazetave në fjalë që të kundërshtojnë gjithshka, mjafton që objekt i kundërshtuar të lidhet me PD-në, qeverinë apo Presidentin. E kjo është në strategjinë dhe taktikën e tyre. Le të kthehemi tek ligji në fjalë. Thuhet se ky është një ligj i ashpër, por harrohet të citohet se çdo ligj është i rreptë e i ashpër në kompleksitetin e tij. Ndryshe nuk do të quhej ligj. Harrohet të thuhet se ligji në fjalë është ndër më demokratikët. Harrohet të thuhet se vetë shtypi në Shqipëri është i ashpër dhe herë-herë i pafre, e të gjitha këto, kur mendon se Shqipëria mban një ndër vendet e para në botë me shifën rekord një gazetë për 4000 banorë, e kur gazetaria në Shqipëri në përgjithësi nuk është profesioniste. Me «gazetarët» shqiptarë ndodh diçka e çuditshme. Eshtë mi-tuar ligji që i paramboton ata, por që nuk duan ta pranojnë. «Duhet punuar 15 vjet që gazetarët të paguajnë një gjobë» - shkruante një gazetë para pak ditësh. Mos gënjen, mos fyej dhe mos shpif, kështu që nuk do të paguash asnjë lek - kjo është përgjigjja. Është njëlloj si të ankoheshin hajdutët se përse vallë i futin në burg ata, kur dihet se zanati i hajdutëve është të grabisin, sikundër dihet se zanati i gazetarëve është të mos shajnë të mos fyejnë e të mos shpifin. Por meqë gazetat e kanë harruar pasksa zanatin e tyre ose meqë zanatin e gazetarisë kanë vërshuar edhe ata që s'i lidh asgjë me gazetarinë, atëherë këta frikësohen duke paditur vetveten. Gazetarët e ndershëm nuk do të kishin pësë tri trembeshin një ligji për shtypin në asnjë rast e jo në rastin tonë kur kemi një ligj të tillë. Nuk besoj se gazetarët të t'u Majën Elezi, Rudolf Marku, Skënder Bucpapa, Khevalir Shpahiu, Preç Zogaj etj., do të shkruanin ndonjë rresht me kompleksin e ndikimit të mundshëm që t'i jep ligji. Kjo është profesianalizëm. Antiprofesionalistët që janë mësuar të shkruajnë si t'u vijë, natyrisht që e kanë të vështirë kontrollin e ligjit. Si përfundim, njëri nga nevojë të mos lexojmë gazetarinë e murgës dhe të tjerave. Këtë do ta mundësojë ligji për shtypin, i cili mungoi për një kohë të gjatë duke i hapur udhë jo pak herë jo shtypit, por antilarjanizmit gazetarik. H. 20/03 MARASH MIRASHI

Ka nret ditë që Kryetari i Partisë së Unitetit Kombëtar, i burgosuri Idajet Beqiri, nëpërmjet administratës së burgut i ka kërkuar Gjykatës së Tiranës lirimin para kohe me kusht. Sic dihet Idajet Beqiri është dënuar në bazë të Kodit Penal me 6 muaj heqje lirie, për fajie ndaj Presidentit të Republikës, duke e cilësuar atë «rrasës të të gjithë shqiptarëve». Jo vetëm z. Beqiri, por aza gazeta «Kombi» e ndonjë gazetë tjetër e krahut të majtë nuk e kanë pranuar e denoncuar fijen e tij. Përkundrazi, kanë protestuar deri në Antarktidë se burgosja e tij ishte «shkelje e të drejtave të njeriut». Natyrisht ankesa e tyre ishte një zë në shkretëtirë për të cilën tashmë si duket është i bindur edhe vetë z. Beqiri. Lirimi para kohe me kusht bëhet kur personi ka vuajtur gjysmën e dënimit e me qëndrim e tij tregon se është penduar, pra është edukuar. Duke patur parasysh se z. Beqiri është edhe jurist e i di mirë ligjet, janë të qarta edhe motivet për të cilat ai kërkon lirimin me kusht. Ndaj jam i mendimit se gjykata e Tiranës duhet të ketë parasysh dhe në zyrë të Jezu Krishtit: «Falë, o Zot, se s'di çfarë bëjnë». ZEF LLESHI

U MIRATUA PROJEKTIGJ I «PER PARANDALIMIN DHE LUFTIMIN E SEMUNDJEVE NGJITESE» Dje paradite Kuvendi Popullor zhvilloi seancën e parë parlamentare të kësaj jave parlamentare. Seanca ku kushtua diskutimit dhe miratimit të projektligjit «Për parandalimin dhe luftimin e sëmundjeve ngjitëse». Në relacionin shoqërues të tij thuhej se ky projektligj me 33 nenet e tij është i shtjelluar në mënyrë të veçantë në vendosjen në ligj të një rendësie të veçantë për të viju-stuar të vitit 1954 e që aktualisht bëhet pengesë për organizimin e shëndetësisë, por ose përmban edhe mjaft koncepte të reja që përkojnë me ligjet e vendeve të përparuara dhe që për reformën shqiptare janë të dorës së parë. Pas diskutimit dhe disa vërejtjeve më tepër e karakterit redaksional ligji u miratua si në parim, për nen e nen e në tërësi nga të gjithë deputetët. Në fund të seancës deputeti Hilit Shamata lexoi një deklaratë të grupit parlamentar të «PD, ku dënohej» dhe distancohej nga shkruarja e përfaqësuesve të partisë «Aleanca Demokratike» në Beograd. Korresp. i «RD»

Spektakli politik antikombëtar i Aleancës Demokratike, kësaj radhe u shfaq në skenën tragjike të Beogradit, ku tërheqë janë përpunuar skemat dhe teoritë e zhdukjes dhe masakrimit të shqiptarëve, ku tërë këtë shekull janë ndarë medaljet serbe për shqiptarët e vendosur të shërbim të politikës shfarosëse «Për shqiptarët e ndershëm» të natyrës së Halit Tërnovçev, të cilët kanë ngjyer karrierën e tyre me gjakun e bashkëkombësve shqiptarë. Kësaj radhe, këto medalje serbe u vunë nga kriminelët e Bosnjës dhe të Malit Ballkanit, në gjoksin e të ftuarve specialë të Beogradit, ose Halit Tërnovçev të rinj, Neritan Alia, Spartak Ngjela dhe Arben Imami. Në vërtetë Ballkani ka nevojë për dialog e për paqe, por zgjidhja e tij është e shovinizmit serb nuk kanë dhënë asnjë shenjë e cila duhet vlerësuar si serioze në drejtim të paqës së dëshiruar. Vërtetë do të ishte një akt human do mosqëllë për paqe mes agresorëve serbë dhe shqiptarëve të pambrojtur, por shovinistët serbë nuk kanë dhënë asnjë shenjë në drejtim të respektimit të të drejtave njerëzore dhe kombëtare. Përkundrazi, regjimi diktatorial i Millosheviçit ka mohuar çdo të drejtë të natyrës së ekzistencës së shqiptarëve. Mubushin e Kosovës me tanke, avionë, ushtarë e rezervistë, përforëcimet ushtarake në kufirin me Shqipërinë dhe vrase e dhjetëra shqiptarëve në Kosovë dhe në kufirin shqiptar-serb, e bëjnë krejt absurde vizitën speciale të Tërnovçev në Beograd. Kjo lloj vizite të Serbisë në Kosovë gjejta është shqetësuese dhe treguar se Beogradi në kohë e në rrethana të ndryshme, për të shtypur kosovarët, për të zbatuar pikë për pikë skenarien e shfarosjes dhe të dëbimit të tyre, gjithnjë ka kërkuar dhe ka gjetur shqiptarë të dëbët; të natyrës së Tërnovçev, të cilët e kanë vënë vetën në shërbim të politikës serbe, duke u udhëhequr personalisht e vjetërve të tyre. Kjo ndoshta përban një nga tragjeditë më të mëdha të shqiptarëve, pasi përveç të tjerëve, janë marrë në shënjestër e një gjaku, e të një gjaku. Kjo më është kuptuar sa po mjetet e informimit dhe lajmin e mërhijnës së Beogradit, të Neritan Alisë, Spartak Ngjela e Arben Imami. Dhe me të vërtetë kur nuk u gjend asnjë shqiptar që të shovët të ujë në tavolinë me bashkëbiseduesit e Millosheviçit u ble „aleta“ në Tiranë. Ruajna zot çfarë mund të ndodhë pas kësaj vizite, pasi jemi mësuar me Tërnovçet e 2 korrikut 1990, më 1948, e më 8 nëntor 1941. Nga analiza e fundit e vizitës së Çekeç, Ngjelës dhe Imamit del se ata shkuan si viktima të kthehli Millosheviç, i cili u garoi aleatëve gjithnjë sipas mjeteve të informimit serb, se autonomia shqiptareve e vitit 1974 është e vjetëruar dhe jashtë mode. Dhe se shqiptarët e shpallura dhe të mund të zbihen vetë me kuadrin e minoriteteve. Ky është suksesi i Halit Tërnovçev e Aleancës, të cilët shkelën mbi gjakun shekullor të shqiptarëve të Kosovës, pasi «aleatë» nuk kishin asnjë mundësi, as met vlerë të ndershmarë nën të tyre, tragjik. Çështja e dytë që del nga vizita e Çekeç, Ngjelës dhe Imamit, është se serbët po kërkojnë të fitojnë kohë duke futur në lojë elementin shqiptar (në rastin tona disa Halit Tërnovçev të Aleancës Demokratike), për t’i thënë botës se serbët janë pa drejtë dhe dhe me shqiptarët. Pas Bosnjës, radha e zgjidhjes po vjen gjithnjë shqiptarët. Si gjithe serbët kanë një plan të gatshëm për të ekspozuar në skenën politike evropiane. Plan i cili po ndihmohet për të realizuar nga «aleatët» Çekeq, Ngjela, Imami, ose Halit Tërnovçev e Shqipërisë. 20/10 MUJE BUCAPAJ

PRISHTINË, 17 tetor. Kohët e fundit autoritetet maqedone po dëbojnë shqiptarët nga Kosova, që jetojnë dhe punojnë në këte ish-Republikë Jugosllave, apo që janë larguar përkohësisht nga Kosova për shkak të rrezikimit nga dhuna serbe, për çka është njoftuar Emnisti Interneshënell. Kjo organizatë ndërkombëtare për mbrojtjen e të drejtave të njeriut siç njoftohet, ka ndërmarrë një aksion urgjent kundër dëbimit të shqiptarëve të Kosovës nga Maqedonia dhe u ka bërë thirrje autoriteteve maqedone të ndërpresin këto praktika. Qeverisë maqedone i tërhiqet vërejtja mbi obligimet e saj sipas të drejtës ndërkombëtare për mos kthimin me forcë të njerëzve në vendet, ku ata rrezikohen të shkelën të drejtat njerëzore. (ATSH)

vazhdën e gjisht protestave të tyre vazhdojnë grevën edhe për 10 vjet të tjera sepse kështu do t'i bëjnë mirë gjithë opinionit shqiptar. A e ka takuar Nano, Papandreu? Në letërat që Nano i dërgon Kryetarit të PASOK-ut, Papandreu, shprehet me mjaft dashamirësi dhe e quan herë pas here të «mik i dashur». Nuk ka asgjë të keqe në një fakt të tillë por ka diçka që të çudit. Që të quash dikë «mik i dashur» duhet të kesh të paktën disa kontakte me të, të jesh njohur nga afër, të kesh biseduar si njerëz, ndë të tjerë. Kush e di se ku i përgjigjej Nano pyetjeve: «A e ka takuar ndonjëherë kryetarin e PASOK-ut? A e ka pritur ndonjëherë në takim zyrtar apo qoftë edhe privat?» Kosiga për përfaqësuesit diplomatikë shqiptarë të regjimit komunist. PSSH «proteston» kundër Skalfaros Disa kohë më parë Parlamenti Italian anuloi kërkesën për heqjen e imunitetit (lejën për të procedur ligjërisht), ndaj ish-Ministrit të Shëndetësisë së Republikës Italiane De Lorenci i akuzuar nga gjykatësia e operacionit «Duart e Pastra». Presidenti Skalfaro duke respektuar opinionin e gjyqësor italian, u cil reagoi ndaj veprimit të Parlamentit, anuloi nga ana e tij imunitetin e Parlamentit. Cumundi të thonë për këtë ekstremistët e majtë shqiptarë të cilët edhe vendimin e Parlamentit Shqiptar për t'i hequr imunitetin F. Nanos dhe për të lejuar drejtësinë të procedojë e quajnë «revolucionarë dhe shkamarrje politike»? Me siguri që edhe Skalfaron do ta akuzojnë për totalitarizmin dhe diktaturë të djathtë. De Lorenci është socialist i ndershëm dhe gazetar që njofton gjyqësisë e tij popullit shqiptar.

Dje u mblodh Kryesia e Lidhjes së Gazetarëve të Shqipërisë për të analizuar disa probleme të shtruara më parë dhe që kanë të bëjnë me funksionimin e Lidhjes. Kryesia bëri kritika për një ngadalësi në përfundimin e regjistrimit të anëtarëve të saj, të statusit, vendosjes së lidhjeve me jashtë si dhe të verifikimit dhe marrjes në dorëzim të inventarit të ish Bashkimit të gazetarëve. Anëtarët e kryesisë theksuan se në moszgjidhjen në kohën e duhur të këtyre problemeve kanë ndikuar pasiviteti i anëtarëve. Po më e parapërparuar ishte ecuria e kryesisë së Lidhjes së gazetarëve të Shqipërisë – Mero Baze, nuk ka kundër as më thellat e kryesisë dhe anëtarë duhet të jenë të ndjeftuar vetëm. Ndër rastet tepër të rralla që merret është kjo e fundit, dhe që më minutën e para të saj deklaronin me shkrim dog-rregullin e thënies e kërkohet e të tjera largia më mbyrë e kulturor. Në këtë kuadër Kryesia e Lidhjes së Gazetarëve e Shqipërisë sërish vlerësoi e modhue pa-përur nga dorëheqja e Mero

Z. Dylber Vrioni Guvernator i Bankës së Shqipërisë Me dekret të veçantë sot Presidenti i Republikës së Shqipërisë zoti Sali Berisha, mbasi bazuar në propozimit të Këshillit Drejtues të Bankës së Shqipërisë nr. 1240, datë 19.10.1993, emëroi zotin Dylber Vrioni në detyrën e Guvernatorit të Bankës së Shqipërisë, në vend të zotit Ilir Hoti, i cili dha dorëheqjen nga kjo detyrë. Zyra e Shtypit dhe e Informacionit pranë Presidentit Tiranë, më 19.10.1993

Sic dihet, këto ditë 11 nga mbi 200 gazetat shqiptare të «udhëhequra» nga «ZP» zhvilluan një grevë dy ditore në shenjë proteste ndaj aprovimit të ligjit të shtypit nga parlamenti. Shkruajnë «të udhëhequrat» nga «ZP» sepse kjo protestë ishte në kundërshtim me ligjin që është e kuptueshme (mjafton të lexosh faqet e tyre për ta kuptuar se pse i tremben një ligji që dënon shpifjen dhe sharjet) dhe janë përkrahës të gazetave që e bëjnë të njohshme ekzistencën e këtij ligji. Sidoqoftë gjithçka për to ekziston, mjafton që të va-ndonjëherë kryetarin e PASOK-ut? A e ka pritur ndonjëherë në takim zyrtar apo qoftë edhe privat? Kosiga për përfaqësuesit diplomatikë shqiptarë të regjimit komunist PSSH «proteston» kundër Skalfaros Disa kohë më parë Parlamenti Italian anuloi kërkesën për heqjen e imunitetit (lejën për të proce-dur ligjërisht), ndaj ish-Ministrit të Shëndetësisë së Republikës Ita-liane De Lorenci i akuzuar nga gjykatësia e operacionit «Duart e Pastra». Presidenti Skalfaro duke res-pektuar opinonin e gjyqësor italian, u cil reagoi ndaj veprimit të Parlamentit, anuloi nga ana e tij imunitetin e Parlamentit. Cumundi të thonë për këtë eks-tremistët e majtë shqiptarë të cilët edhe vendimin e Parlamentit Shqiptar për li hequr imunitetin F. Nanos dhe për të lejuar drejtësinë të procedojë e quajnë «revolucionarë dhe shkamarrje politike»? Me siguri që edhe Skalfaron do ta akuzojnë për totalitarizmin dhe diktaturë të djathtë. De Lorenci është socialist i ndejshëm dhe gazetar që njofton gjyqësisë e tij popullit shqiptar, duke parë se këto gazetat ta kuptojnë, mjafton që të va-