Zoli Selami në çastet e para pas marrjes së mandatit të ri Ora 18.15 e datës 5 dhjetor 1993. Jemi në sallën kryesore të Pallatit të Kulturës – Tiranë, disa çaste pasi zoti Engjëll Hynesbegasi, kryetar i komisionit të votimit, shpalli rezultatet e votimit të Kuvendit të Dytë Kombëtar të PD-së për kryetarin e partisë. Zoti Eduart Selami, përkrah «sfidantit» të vet zotit Ylli Vejsiu, me rreth 90 për qind të votave të mundshme rizgjidhet kryetar i PD-së. Një fitore e pritur e një personaliteti, të cilit mosha, kontributi dhe kultura i ofrojnë shanset e një suksesi të shkëlqyer në korsinë e sfidave shqiptare të erës së historisë demokratike të saj. Zoti Selami përshëndet të pranishmit, votuesit e tij si edhe ata të rivalit të nderuar Vejsiu, premton se do ta justifikojë me devotshmëri besimin e dhënë, në funksion të konsolidimit të demokracisë dhe të fitores së ardhshme të PD-së në zgjedhjet e vitit 1996. Pikërisht, disa çaste pas kësaj përshëndetjeje të rastit i drejtuam mikrofonin tonë: - Zoti Selami, në këto momente emocionante për ju dhe ne, bashkë me urimin tonë të sinqertë që suksesi tuaj, dëshironim diçka ekskluzivisht për «RD»-në. - Ç’pata për të thënë, bashkë me falënderimet e mia të thashë pak më parë. Tani është koha (Vijon në faqen 5)

LIRIA DO TA SHPEJTOJË ZHVILLIMIN E SHQIPËRISË, DO TA LARTËSOJË MË SHUMË VENDIN TONË - Fjala e Presidentit të Republikës Sali Berisha - I nderuar Zoti Kryetar, Të nderuar miq dhe të ftuar, Zonja dhe Zotërinj, delegate në këtë Kuvend, Ky Kuvend, mblidhet sot pas një fushate dy mujore të zgjedhjeve që zhvilloi PD në mijëra e mijëra seksione dhe 37 degë të saja të mëdha. Kjo fushatë që ishte një zhvillim i mëtejshëm i demokracisë në PD, u karakterizua nga një anëtarësim i madh intelektual si dhe i mijëra e mijëra qytetarë dhe fshatarëve në radhët e PD dhe nga një zhvillim i mëtejshëm i parimeve të saj të mëdha, i koncepteve mbi liritë dhe të drejtat e njeriut. Dua në këtë rast, të përgëzoj të gjithë ata që e vlerësuan rishtas dhe të gjithë anëtarët e PD, të zgjedhur në forumet drejtuese, komisionin e organizimit, por në mënyrë të veçantë, Kryetarin e PD, z. E. Selami, për drejtimin e shkëlqyer të kësaj fushate nga e cila PD doli më e fortë, më e organizuar, më e pasur në njerëz, në energji, në ide, në koncepte, dhe në platformë. Nomenklatura e kuqe me bashkëpunëtorët e vet po përgatiteshin t’i jepnin goditjet e fundit lëvizjes demokratike shqiptare. Ata vendosën të zëvendësonin trekëmbëshat, kampet dhe burgjet me vrasjet, prapaskenat, eksodet, djegjet, shkatërrimet dhe korrupsionin. Me këto ata donin të krijonin harrësën për të gjithë katastrofën që i krijuan Shqipërisë gjatë 50 vjetëve. Duke organizuar vrasjet, djegjet, plaçkitjet dhe eksodet masive, donin të kriminalizonin popullin e tërë dhe të paraqisnin shqiptarët para Europës si një individ të paqytetëruar, si një rritun e përçudnuar, të padënjë për demokracinë. Dhe mjerisht, Evropa pa tek banorët e saj njerëzit e varkave dhe dukuri të rënda, që ishin vënë re vetëm në kontinentet të tjera. Padyshim që emri i shqiptarit dhe i Shqipërisë u tronditën thellë para botës dhe Evropës së qytetëruar. Pasllaharallët e kuq, ata që deri dje i krijuan kampet, burgjet, bunkerët, izolimin dhe mjerimin Shqipërisë, strategjinë e tyre makabre të kriminalizimit të popullit shqiptar, poshtërimin dhe perçudnimin e shoqërisë, e projektuan të mbanin mbi shqiptarët hijen e turpit, të shkeljes së ligjit, dhe të krimit. Por, pavarësisht nga mjegulla e madhe dhe konfuzioni në të cilin u mblodh Kuvendi i parë i PD, ai përcaktoi qartë dhe përfundimisht rrugën që duhet të ndiqte kjo parti për realizimin e fitores. Në këtë Kuvend, siç e dini u vendos vazhdimi i veprimit politik qytetar, krijimi i aleancës dhe lidhjeve me forcat e tjera opozitare, u përcaktuan objektivat, të cilat mbledhja historike e Këshillit Kombëtar, e datës 26 nëntor, i formuloi dhe i paraqiti si kushte të domosdoshme për zhvillimin e mëtejshëm të demokracisë dhe që për shkak të mosplotësimit të tyre me datën 4 dhjetor, të vitit 1991, PD morri vendimin e saj historik, largimin nga qeveria e stabilitetit dhe kalimin e saj plotësisht si opozitë e pastër e pushtetit të kuq, ashtu siç u krijua në dhjetor të 1990. Prandaj dhe ky akt gjeti mbështetje të madhe popullore në Shqipëri. Në Dhjetorin e dytë të saj, punëtorët, studentët, të persekutuarit, intelektualët e Tiranës, Shkodrës, Kavajës, Korçës, Durrësit, Elbasanit më mbushën rrugët e qyteteve, mbështetën PD dhe i dhanë dinjitetin e shoqërisë shqiptare. ...gut dhe integrimin e Shqipërisë në Evropë. Objektivat ishin tejet ambicioze, vështirësitë për realizimin e tyre ishin të jashtëzakonshme, por ato ishin vendimtare për fatin e Shqipërisë dhe kombit shqiptar. Si një forcë politike serioze PD në fushatën elektorale, nuk u lëshua pas premtimeve të shumta dhe boshe, por premtoi vetëm zgjidhjen e shpejtë të problemeve më të mprehta: vendosjen e rendit dhe qetësisë, fillimin e reformave të mëdha, hapjen e vendit, ndërtimin e një Shqipërie të lirë, që do të kishte për dimension themelor dimensionin njerëzor. Zonja dhe zotërinj, Nga zgjedhjet e 22 marsit, PD realizoi një fitore të thellë dhe historike. Elektorati shqiptar më 22 mars votoi për programin e PD, sepse ai program ngrinte kundër të gjitha vuajtjeve, torturave, vrasjeve dhe masakrave, që regjimi komunist ushtroi në Shqipëri për gjysëm shekulli, kundër përdhuni[tura në skajin e poshtëm] … të fshatarëve në radhët e PD dhe fillimi i mëtejshëm i parimeve të saj të mëdha, koncepteve mbi liritë dhe të drejtat e njeriut. Dua me këtë rast, të përgëzoj të gjithë ata që u dëshmuan rishtas dhe të gjithë anëtarët e PD, të përfshirë e fortë, më e organizuar, më demokratike. Pak më shumë se dy vjet kanë kaluar nga Kuvendi i parë i PD. Pra koha është e shkurtër, ndërsa ngjarjet e zhvilluara në këtë periudhë janë historike dhe të papërsëritshme për Shqipërinë dhe kombin shqiptar. Kurrë ndonjëherë në një periudhë kaq të shkurtër, vendi ynë nuk përjetoi ndryshime kaq të mëdha. Në dy vjet Shqipëria ndryshoi regjimin, sistemin dhe institucionet, ekonominë dhe strukturën e saj. Të gjitha këto zhvillime historike u bënë kaq shpejt, projektuar dhe u zbatuan pas programit të PD. Rrallë ndonjëherë një parti politike ka arritur të projektojë dhe drejtojë ndryshime kaq të thella dhe në një kohë kaq të shkurtër si PD e Shqipërisë. Prandaj sot, kjo parti ka mbledhur në Kuvendin e Dytë të saj me një krenari të ligjshme për udhëheqjen e madhe shembullore që realizoi për Shqipërinë dhe mbarë shqiptarët. Sot jemi sot, dhe brezat që vijnë do t’i jenë asaj mirënjohës përjetë. Kuvendi i parë i PD u mblodh në kushtet kur… … nga një regjim e përçudnuar, të padenjë re vetëm në kontinente të tjera. Padyshim që emri i shqiptarëve dhe Pashallarët e kuq, ata që deri dje i kryen makabre të kriminalizimit të popullit shqiptar, poshtërimin dhe përçudnimin e tij, u përpoqën me të gjitha mjetet ta lidhin dhe shpjegonin me krijimin e forcave të reja demokratike. Ata shfrytëzuan për këto qëllime djalëzore Qeverinë e Stabilitetit, të cilën PD e pranoi me synimin e lartë dhe fisnik të shmangies së gjakderdhjes, por që fatkeqësisht, për arsye të shumta u shndërrua në një buroje të vërtetë politike të pushtetit të vjetër dhe në një instrument të rrezikshëm në duart e tij kundër opozitës dhe zhvillimit të demokracisë në Shqipëri. Zonja dhe zotërinj, Koha kur u mblodh Kuvendi i parë i PD, ishte tejet e vështirë. Studentët, punëtorët dhe intelektualët që themeluan PD ishin tepër të shqetësuar për fatin e opozitës. Bllokmenët e vjetër dhe të rinj shtrëngonin radhët njëri me tjetrin. Ata vendosën një bashkëpunim të ngushtë me qarqet e Beogradit, mobilizuan kundër demokracisë të gjitha lidhjet e tyre të fshehta dhe kriminale. Ata luftonin për jetë ose vdekje. … Por edhe në javët dhe muajt e fundit të agosjes së tij, ky pushtet i vjetër vazhdoi me të gjitha mjetet veprën e tij njerëzore. Vendi u mbulua nga kaosi dhe anarkia, u ndërpre puna, u shkatërrua rrjeti telefonik, ekonomia dhe prodhimi u paralizuan, toka mbeti djerrë, sipas disa statistikave u mboll vetëm 21 për qind e saj, mijëra shkolla dhe shumë ujësjellësa u shkatërruan. Diktatura e bukës, urisë, anarkisë, dhunës dhe të shtënave mbuloi Shqipërinë. Në këtë situatë tragjike për vendin, Partia Demokratike hartoi dhe shpalli programin e saj elektoral, atë të një partie të qendrës së djathtë, e cila duhej të kishte dy kolona: çrrënjosjen e komunizmit nga Shqipëria dhe fitore e demokracisë, ndërtimin e shtetit të së drejtës, ekonomisë sociale të tregut… … t’yrë dhe ky akt gjeti mbështetje të gjerë studentët, të persektuarit, intelektualët e Tiranës, Shkodrës, Kavajës, Korçës, Durrësit, Elbasanit mbushën rrugët e qyteteve, mbështetën PD dhe i dhanë goditjen fatale pushtetit komunist e shtynë atë në dimrin e tij të përjetshëm. Ndër gjithëmonë studentëve, punëtorëve, të persektuarve, intelektualëve shqiptarë që shkërruan kurthet ramiziste dhe shpëtuan opozitën shqiptare. komunist ushtroi në Shqipëri për gjysmë shekulli, kundër përçudnimit, ateizmit, izolimit që ky regjim i imponoi njeriut, kundër mashtrimit, kolektivizimit, çpronësimit dhe izolimit që ai praktikoi ndaj shqiptarëve dhe Shqipërisë. Ai votoi me një mahnorancë të atillë sa asnjë popull tjetër në Lindje, për një Shqipëri të lirë dhe të integruar në Evropë. Këtë fitore, të cilën da ta quaja një nga mrekullitë e mëdha të shqiptarëve në të gjithë historinë e tyre, PD e realizoi në një koalicion me PR, PSD, BSPSH, shoqatën e të burgosurve politikë. Nder paçin gjithnjë aleatët tanë që së bashku me ne mundëm komunizmin dhe e futëm vendin në rrugën e lirisë. Zonja dhe zotërinj, Fitorja e PD dhe opozitës shqiptare ishte rezultat: Së pari, i programit të shkëlqyer që PD, si parti e qendrës së djathtë, paraqiti para elektoratit shqiptar dhe shpjegimeve dhe interpretimeve të qarta që iu bënë këtij programi. (Vijon në faqen 2)

Kuvendi i dytë Kombëtar i Partisë Demokratike Shqiptare shënoi arritje të rëndësishme në riorganizimin dhe strukturimin e Partisë Demokratike si një parti bashkëkohore dhe të fuqishme për kërkesat dhe forcat demokratike dhe përparimin e mëtejshëm të demokracisë në Shqipëri. Ai i vlerësoi historike për Shqipërinë arritjet e katër viteve për rrëzimin e komunizmit dhe krijimin e pasojave që ai la. Vlerësoi shtetin ligjor, mbrojtjen e zgjerimit të lirive e të drejtave të individit, instalimin e ekonomisë sociale të tregut, kapërcimin e izolimit 50-vjeçar dhe integrimin e Shqipërisë në strukturat Evropiane dhe botërore, në rrugën e rendit dhe të qetësisë publike, reformën në bujqësi dhe privatizimin e ekonomisë, privatizimin e industrisë dhe të banesave, krijimin e asistencës sociale, luftën kundër krimit, punësimin, shkurtimin e papunësisë dhe rritjen e mirëqenies së përgjithshme. Ai vuri theksin në zgjidhjen me përparësi të disa nevojave të emergjencës, shkurtimin e mëtejshëm të papunësisë përmes krijimit të kushteve për hapjen e vendeve të reja të punës, shpejtimin e ritmeve të privatizimit dhe rritjen e përkrahjes për shtresat e popullsisë që janë të prekura më shumë nga pasojat e pashmangshme negative të reformës ekonomike. Kuvendi vlerësoi ndihmën dhe bashkëpunimin me partitë e koalicionit dhe me partitë e tjera brenda spektrit tonë politik. Vlerësoi rëndësinë e bashkëpunimit me partitë e Unionit Demokratik Evropian e Partisë Amerikane. Ai shtroi nevojën e intensifikimit të marrëdhënieve të mëtejshme me çdo parti në interes të kombit dhe përparimit të Shqipërisë. Afirrmoi politikën e jashtme në përputhje me interesat kombëtare të Shqipërisë, për të ndjekur nga shteti demokratik dhe shpëtuar përkatës… vazhdimin e saj të mëtejshëm në interes të kombit tonë, progresit, paqes dhe stabilitetit në rajon. Ai shprehu angazhimin e tij për zgjidhjen paqësore dhe të drejtë të çështjes shqiptare në ish-Jugosllavi në një bashkëpunim me qeveritë dhe forcat demokratike ndërkombëtare. Vlerësoi punën e deritanishme të seksioneve dhe degëve të Partisë Demokratike dhe të Këshillit Kombëtar e të Kryesisë së PD për rritjen e anëtarësimeve dhe kërkoi intensifikimin e anëtarësimeve të reja dhe të tërheqjes së forcave sa më të kualifikuara e intelektuale në zhvillimin e jetës politike, ekonomike, social-kulturore shqiptare si garanci për konsolidimin e demokracisë dhe forcimin e vetë Partisë Demokratike. Kuvendi Kombëtar shprehu përkrahjen e plotë të tij ndaj qeverisjes të PD, politikës së saj antikomuniste dhe siguroi mbështetjen politike për ecjen e mëtejshme të shtetit demokratik në përputhje me platformën tonë demokratike në interes të progresit e përparimit kombëtar. Tiranë, 5.12.1993

Seanca e fundit e Kuvendit të Dytë Kombëtar të Partisë Demokratike ishte ajo e votimit. U paraqitën në Kuvend propozimet e Kryesisë së PD-së për Kryetarin e Partisë Demokratike dhe për në Këshillin Kombëtar. Nga Kuvendi u bënë propozime mbi listën e paraqitur nga Kryesia e Partisë Demokratike. Kështu u kandiduan nga 101 vetë që u paraqitën fillimisht në listë, edhe 10 të tjerë që u shtuan asaj nga propozimet e sallës, pra gjithsejt 111 vetë. Në këtë Kuvend zgjodhi me votim të fshehtë 65 vetë. Këtu nuk përfshiheshin kryetarët e degëve të PD në rrethe (të automatikisht ishin të zgjedhur si anëtarë të Këshillit Kombëtar në përputhje me Statutin e PD). Po kështu u veprua edhe me përfaqësuesin e studentëve. Pas votimit të fshehtë dhe nxjerrjes së rezultateve, procedura jo që zgjati mbi 14 orë, Komisioni i votimit shpalli si Kryetar të Partisë Demokratike zotin Eduard Selami që mori rreth 86 për qind të votave. Oponenti i tij, zoti Ylli Vejsiu mori rreth 13 për qind të votave. Pastaj u shpallën 65 anëtarët e Këshillit Kombëtar që fituan në votimet e Kuvendit Kombëtar. 1. Eduard Selami Kryetar 2. Afërdita Zëri anëtare 3. Agron Musaraj 4. Aleksandër Meksi 5. Alfred Serreqi 6. Ali Spahia 7. Arben Lika 8. Artan Hoxha 9. Azem Hajdari 10. Bahri Bregu 11. Bashkim Kopliku 12. Bashkim Trenova 13. Blerim Çela 14. Bujar Nepravish ta 15. Dashamir Shehi 16. Dritan Broci 17. Edi Paloka 18. Elisabeta Semini 19. Engjëll Hysenbegasi 20. Fedhon Meksi 21. Flutura Hasko 22. Genc Pollo 23. Genc Ruli 24. Halit Shamata 25. Hysen Osmani 26. Ibrahim Vasjari 27. Iliaz Vrioni 28. Ilir Disdari 29. Ilir Manushi 30. Ismet Ferizaj 31. Izet Shehu (Vijon në faqen 9)