Për një sportist do të ishte diçka normale që pas startit të dobët, ta vazhdojë garën me dovrull, sa të shpallet fitues. Dhe padyshim në raste të tilla, kurora e fituesit do kishte njëherësh dy kuptime: kuptimin e kontrastit të garës dhe kuptimin e fituesit. Ndryshe është kur lojtari shkel qëllimisht e bardha të pistës duke dalë afërsisht! Ai tërheq vëmendjen me kujtimin e pafuqisë së vet për të startuar mirë, për të shpërdoruar mirë dhe për të fituar ndëshkim. Ndofa ashtu si në sport, ndodh edhe në politikë. Kënd i retrospektivës i një starti politik, në lejon të dallojmë mirë lojtarët, kurorat dhe ofsajdet. Realiteti shqiptar është i privilegjuar në këtë rast. Brenda një kuadri politik majft impresionues, veprojnë breza politikane-sh dhe qytetarësh të interesave dhe pikëpamjeve krejt të ndryshme. Në dhjetor 1990 kur studentët demonstronin kundër komunizmit, në të vërtetë nuk ishin mijëra apo 100 mijë, por 500-1000 njerëz, të cilët treguan qëndresën e tyre në pikëpamjen e tyre politike edhe në shkundur 1991 në grevën e urisë. Nuk kishte më tepër se 10-20 pedagogë dhe intelektualë që në atë momentin kritik iu ndodhën pranë studentëve. Nuk kishte më tepër se 100-200 intelektualë të njohur që më 31 mars artikul uan mjaft dukshëm kërkesat populitë fundin e komunizmit. Dhe pra, shifrat që s’gënjejnë, sot po të lexosh shtypin shqiptar janë relative. Komunistët në dhjetor ndjeheshin të pafuqishëm e tyrë, kurse demokratët ose më mirë antikomunistët formuan PD. Quditërisht, pse një dy apo tre nga ata të dhjetorit një ditë tjetër, më pas, nuk e gjeti në PD, formuan parti e tyre të përgjumur dhe që në formën të destinuar jo për politikë, por për arkeologji. Njerëz me maska, servilë, frikacakë, fura kolltuqesh apo klube me tribunash, që djehtën ’90 dhe në atë pas luftën për demokraci e ndëgjan si spektatorë kafenëve të Tiranës apo me ekranin bardhë e zi, me R. Alisë, sot janë nëvërapin për të fituar kohën e humbur. Ata vuajnë nga çmira dhe zilia. Mallkojnë veten pse nuk u dhanë me dhjetor, shkuan, marrës, pësë e ’pranuan ftesat e ZD për kontribu në fushatën e zgjedhjeve dhe dhe me 100 mallkime dhe 1 milion oper përprapa, ata betohen për parlamentarë. Duan të zënë fituesit, shupe filutesit kanë mundur komunistin. Pas ndjeshse së mazida akapen mikrofónat dhe kriatikun fjaloret ahsër se shënuan 8 gola, por për të tyre pjesën e 9 golë. Ata politikët me trasa të kësaj ëmbëltura nga bibliotë e Enverit, apo Laniit, vrapojnë sot të marrin poet e ardhmërinë dhe antagonizëm te vërtetuar. Këta njerëz janë kohëhumbur. Fali Zot! Të dëbur pas doplove të ushkit pranë KNK, LSH apo «Evropës», kjo kategori njerëzish, kohëhumbur për parlamentarë me historinë e të tjerës tragjike. Ata janë gati ta falin diktaturës terrorin, masakër, varfërinë, izolimin, por kurrsesi s’mund të pajtohen me shtetin e ri demokratik, i cili nuk i emëroi ambasadorë, deputetë, apo ministra, po i la drejtues, ua falë të sharat, sulmet, shpifjet, i subvencionoi librat revistat, gazetat. Dhe kohëhumburit, ashtu të dehur, vajtojnë. Botojnë gazetatë financuara ilegalisht nga tregtarë të komunizmit, ‘botonjë revista turin plane, mbajnë fjalime dhe shkrijnë tërë arsenalin e vet intelektual e njerëzor, në kontribut kundër drejtuese të çdo niveli shtetëror. Ata tmerröhen kur presidenti i shtetit flet në TV, tmerröhen kur gazetat e pushtetit nuk kërkojnë dorëheqjen e qeverisë, por mbështetje ndaj saj. Të gjithë ata që thonë një fjalë të mirë për shtetin, kori i kohëhumburve, i quajnë tradhëtarë e servilë. Të gjithë ata që mbronë politikën e presidentit, kohëhumburit, i cilësojnë më ironi dhe mllef «bashkëpunëtorë të presidentit». Nocioni i tyre për demokracinë është aq i jashtëzakonshëm sa që ata mendojnë se, që nga gazetat e kurr u zgjodhën presidenti i Republikës dhe qeveria, të gjithë pa përjashtim duhet të shkruajnë kundër tyre, të gjithë duhet t’i sulmojnë dhe të kërkojnë dorëheqjen e tyre. Për ta presidenti nuk përfaganës unike e kombit, por një tabelë qitje, ku «qëllonjësi» më i mirë është më «trim», më «shqiptar», më «demokrat», më «patriot». Nënëse të kulturës fiziike, fizikantë të dëshuar, agronomë dhe gazetarë që kurre s’bënë prokopi me profesionin e tyre, marrin etiketen «gazetare opozitare». Atributet e kësaj etikete janë të shumta. Ai ka të drejtë të fyejë, të shajë, të shpifë të kërcënojë, të tallët, dhe ka imunitet të paprekshëm, nga ligji dhe Zoti!!! Kërkonëhet me vrasje presidenti në «ZP», fyen «shahen nën një inkuzicion imoral me qindra inteligjencë në «letrat nga varri» të «KJ», shpif me akuza ekstreme «Lajmetarja», shan «Alcana»- dhe askush s’ka të drejtë të thotë «të aspe». Sepse ata përgjigjen në kor: jemi në «opozitë»! Shteti po na përndjek. Në mes të Tiranës një gazetashues u pret rrugën kalimtarëve duke thirrur: «S.Berisha, armiku më i madh i popullit shqiptar» dhe gazeta e një pronari të vetëm i të thën, në vend që të kërkojë falje fjalë opinionit, kolegëve dhe vetë presidentit, interviston «viktimën e shtetit policor», siç kujton me nostalgji kohën e Hoxhës. Fali Zot! Këta njerëz janë kohëhumbur! Ndryshta 260 km larg parlamentit shqiptar, kur dëgjon se në atë moment një deputet – aktor ka sulmuar në parlament, duke kujtuar që s’duhet! Ai është prish terezinë se ka fyer një njeri, një familje, një elektorat. Ai se ka parë gjë të behet se ato te të vërtetën dhe vetë të vërtetën duke e konsideruar të vërtetë vetëm atë që i përshtatet atij. Të vërtetë jashtë tij nuk ka. Dhe për të tillë kohëhumbur, unë s’jam ose më mirë s’duhet të jem në familjen time, por në llozhat e parlamentarëve në pritje të akuzave dhe fyerjeve të tij. Njerëz që s’kanë pasur kurrë guxim të mbrojnë një mijë mizë e kur ajo u ka prishur gjumin, na dalin sot trima mbi trima. Akuzohet një minikë s’ka bëre reforma dhe sapo ai e bën, një nga të paaftët që ngarkoi, po që fatkeqësisht është mik i kohëhumburve, hidhet si gjel gazete më gazetë kundër ministrit, i cili sulmoka opozitën dhe atë të aftë. Por, përsëri duhet t’u themi, fal Zot. Këta janë kohëhumbur. Deti u bë kos dhe teoreticënt ndërhën nga radhët e MPB, KQPSH, BRPSH, BP apo ish-Sigurimi i Shtetit. Del shefi i spiunëve të Tiranës dhe akuzon dy-tre emra, pastaj ia mban në Amerikë. Dhe prej, andej ankohet se në Tiranë është vendosur diktatura! Qeveria e tanishme është e para qeveri e deritons me shqipta, që po lufton korrupsionin, qoftë në terren, qoftë në radhët e saj. Por, kohëhumburit s’majtosen me kaq. Ata duan që me çdo kusht Kontrolli i Shtetit të akuzojë kryeministrin, presidentin, PSDH, korrupsion, ndryshë, – thënë ata korruptojnë nuk po sulmohet. Dhe kanë njëherë të drejtë, sepse çdo qenë vetë të zhytur në operacionet të parave të pista, ata s’mund ta imagjinojnë sesi kundërsharët e tyre s’kanë vjedhur. Ky është nocioni i tyre për shtetin, të Kuq ndaj, ka kohëhumbur. Ata kanë humbur kohën, prandaj në kërkim të saj vrapojnë. Dhe vrapi i tyre arrin deri në Beograd, anipse hapat e tyre, trazojnë mendjet dhe zemrat e milionave shqiptarëve, anipse... dhe një ditë pas Beogradit, u bëjnë thirrje kosovarëve të shkojnë në zgjedhjet serbe dhe të largohen nga Rugova e Bukoshi. Një ditë pas Beogradit, shkuan në Athinë. Dhe një ditë pas Athinës iu vërsulën me tonelata sharjesh e shpifjesh TV shqiptar, pse ai mbron politikanë shqiptarë dhe jo serbe e greke. Dhe një ditë pas kësaj, kërkuan presidentin Berisha kërka përvrasje. Dhe një ditë pas kësaj tradhëtari më i madh i popullit shqiptar, tani, Fali Zot për budallalëkun e tyre nëse është budallallëk.

OPINIONE Cili ishte vorrezkëpy juaj për ’94? Me këtë dy pyetje ne ndërtuam një vëzhgim të bisedave dhe të cilit janë ato: Shpëtim Osaku: Viti 1993 më solli mundësi të bëj gjëra që s’ishin të zakonshme. Kjo sepse, në vitet e rritjes ekonomike dhe hap i mirë që mund të mendoj, pas 10 vjetësh. Rritmi i madh i jetës së sotme, me stres, kërkesa më shumë, bie t’i bëjë për rrugë pozitive. Për të ardhmen e njerëzve për mbarëvajtjen. Viti 1993 ishte viti që kushtoi shumë. E ardhmja e kësaj pyetje 1993 në Vitet me punë vlente të mëdha dhe 1993 në Viti 1993. Viti 1994 ishte një vit?... - Si ishte viti 1993 për ju? - Si është viti 1993 për ju? - Si e përjetuat vitin 1993 dhe për mëdha? Në 1993, kur të kemi bërë?... Përgjigjet: ... Përgatiti: SHPËTİM LUKU

Çdo të kujtoni ’92-shit dhe uroni ’94-ës? Kryetari i Kuvendit Popullor, zoti Arbnori dhe kryetarët e tre grupeve kryesore parlamentare, zotërinjtë Spahia, Dokle dhe Laço për “RD”-në pas seancës së fundit plenare të ’93-shit. Dëshironim që, në një rast të tillë, siç është fundi i vitit, të merrnim mesazhet dhe urimet e sinqerta të përfaqësuesve nga të gjitha grupimet politike të Kuvendit Shqiptar. Tentuan ta bënim këtë gjë ditën e mërkurë në mbrëmje, më datën 22.12.1994, përkatësisht pas mbarimit të seancës së fundit plenare të këtij viti. Për arsye objektive nuk mundëm dot t’ia arrinim plotësisht këtij qëllimi. (Ndodhta, këtu ndikoi edhe koha e humbur gjatë ngulmimit tonë për të marrë prej deputetit Dokle prononcimin e tij). Por, megjithatë, përballë pyetjes sonë: «Ç’d të kujtoni ’93-shit dhe ç’doni t’i uroni ’94-ës?» ne mundëm që, prej përfaqësuesve kryesorë, të marrim konsideratat si më poshtë: PJETER ARBNORI (Kryetar i Kuvendit Popullor): - Viti 1993 do t’i kujtojë një punë të madhe, një luftë të madhe. Por gëzohem që «lufta» ishte luftë në rrugë jo në rrugë. Kurrë mos u ktheftë lufta në rrugë Shqipëria ka nevojë për qetësi, për demokraci, ka nevojë për zhvillim ekonomik. Dhe të gjitha këto bëhen edhe me luftë mendimi. Nuk ka gjë më të mirë dhe progresive sa kur ka kundërshtim pikëpamjesh dhe mendimesh. Jam shumë i kënaqur nga zhvillimet e punëve të Kuvendit. Mendoj se deputetët kanë bërë një punë jashtëzakonisht të tensionuar dhe të lodhshme. Nganjëherë më është dashur edhe të ziheshim me ta. Iu heq vërejtje, megjithëse, në ndërgjegjen time, e di që ata shpeshherë kanë qenë edhe të lodhur. Kemi miratuar mbi 220 ligje. Dhe kjo është vërtetë një punë e madhe e këtij Kuvendi demokratik! Për ’94-ën do të kemi përsëri ligje shumë të domosdoshme. Do të mundohemi të miratojmë ligje të arritura, që ta ndihin Shqipërinë në hedhjen e hapave vendimtarë për reformën ekonomike, për bërjen dhe ‘natrimin’ e Kushtetutës, si dhe për një hap final për hyrjen atje ku ka takuar dhe aq më tepër na takon tani: në Evropë. ALI SPAHIA (Kryetar i grupit parlamentar të PD-së): - Ishte një vit i mbarë për Shqipërinë. Natyrisht vështirësitë janë të mëdha, problemet për tu zgjidhur të shumta, por, sipas të dhënave të Bankës Botërore dhe FMN, Shqipëria pati treguesit më të mirë të zhvillimit ekonomik ndër gjithë vendet ish-komuniste. Parlamentari bëri një punë të madhe në miratimin e kuadrit ligjor, brenda të cilit u zhvillua edhe kurba ekonomike dhe e zhvillimeve të tjera sociale në Shqipëri. PD arriti një sukses të madh në ristrukturimin dhe konsolidimin e saj si një parti e qendrës së djathtë. Shpresojmë që të gjitha këto rezultate do të kenë zhvillim edhe më të mira në vitin që vjen. Shpresojmë që Shqipëria, ashtu siç i takon, do të zërë vend në Këshillin e Evropës, mbarëvajtja edhe parlamentarizimi vend demokratik do të konsolidohet akoma më tepër. Shpresojmë se në vitin 1994 një pjesë e madhe e vështirësive, me të cilat ballafaqohemi sot, do të gjajnë zgjidhje. NAMIK DOKLE (Kryetar i grupit parlamentar të PS-së): - Nuk pranoj të të jap intervistë sepse s’kam kohë. Mirupafshim! TEODOR LAÇO (Kryetar i grupit parlamentar të PSD-së): - Viti ’93, përsa i përket jetës parlamentare, do të na kujtojë mjaft çaste të këndshme, sepse vërtetë parlamenti gjatë këtij viti ka miratuar shumë ligje. Dhe është pozitive se disa prej tyre janë miratuar me konsensus. Unë do të kujtoja, gjithashtu, përpjekjet e grupit tonë për shpëtimin e paqes për Kushtetutën. Fatkeqësisht, se në të tonë koalicion komisionit të hartimit të Kushtetutës, puna për të ishte shpërdoruar dhe ajo mbeti për vitin ’94. Nga pikëpamja politike, viti ’93 ka shënuar një afrim më të madh të Shqipërisë në botë, duke rritur lidhur në tepër vëmendje dhe ndihma të perëndimit ndaj nesh. Megjithatë, ekzistojnë mjaft probleme të pazgjidhura në konsolidimin e demokracisë, që është një proces mjaft i vështirë, duke pasur parasysh edhe sistemin shoqëror nga vijmë. Por, lëvizë është qopunon dhe harxhu i partive progresiste për demokracinë, për mendimin tim, po vjen gjithnjë duke u forcuar dhe në kërkim të bashkëpunimeve të reja më të arritura. Personalish, pavarësisht nga mosha, duke e konsideruar veten një politikan të ri, ky vit i tensionuar politik për mua ishte edhe një vit shumë i dobishëm përsa i përket pasurimit të përvojës time politike. Unë nga ky vit kam edhe një kënaqësi të veçantë shpirtërore: Gjatë këtij viti munda të mbaroj një roman, pra nuk u shkëputa nga veprimtaria letrare. Romani mban titullin «Një vit i hidhur». Fatkeqësisht, nuk tani nuk po gjej ndonjë sponsorues të fuqishëm për të përshpejtuar te ’94-a. Viti 1994 do të urojta të sjellë sa më shumë begati për shqiptarët, çka ka shanse të mira, pasi edhe baza legjislative mbi të cilën po ecet tani, është mjaft e këndshme, sidomos kjo e lidhur me dhënien e tokës në fshat. Do të uroja sa më shumë investime të huaja, si dhe një stabilitet më të madhe të Qeverisë për vënien në punë të ndërmarrjeve më të fuqishme, siç janë ato të industrisë ushqimore, që zënë më punë edhe një numër më të madh njerëzish. Do të uroja më shumë mirëkuptim dhe bashkëpunim të forcave politike shqiptare dhe sa më shumë ligje të miratuara prej tyre me konsensus. Do të uroja, gjithashtu, që të ketë zhvillime të favorshme dhe pozitive për çështjen tonë kombëtare, e cila mbetet gjithmonë e hapur. Faleminderit! RAKIP SULÇE

SARANDË. - Për ta kaluar sa më mirë festën e Vitit të Ri, Bashkia e Sarandës ka marrë një sërë masash. Kryetari i kësaj Bashkie, Shtyrë Boci, i bëri të ditur ATSH-së se krahas sigurimit pa ndërprerje të energjisë elektrike dhe ujit të pijshëm për qytetin dhe pesë fshatrat që mblon kjo Bashki, natën e Vitit të Ri do të vihen në dispozicion të qytetarëve disa lokale: kinoteatri «Burrat», shtëpia e kulturës së ushtarakëve, diskoteka e re, mejdiset e Albturizmit dhe qendra e lojërave argëtuese për rininë. Gjithashtu është bashkëbiseduar puna me tregtarët e firmat e ndryshme private për furnizimin e tregut me artikujt e që u nevojiten familjeve për këtë festë, si mish, fruta e pije të ndryshme, lodra për fëmijë, etj. Këto ditë rrjeti 2 mijë emigrantë, kryesisht nga Greqia, po kthehen për ta kaluar Vitin e Ri pranë familjeve të tyre. (ATSH)

SHKODËR. - Pas një mbyllje prej disa muajsh, në Shkodër u rihap diskoteka e vetme e qytetit. Ajo do të funksionojë në këtë prag të Vitit të Ri për të gjithë ata që dëshirojnë të kalojnë festën në një shoqëri gazmore. Përveç diskotekës, për qytetarët shkodranë dhe mje të tyre, do të vihen në dispozicion të paktën e dhe 10 lokale të tjera private. Janë pikërisht këto mejdise, me nivelin e tyre të lartë të shërbimit, që kanë nxitur një masë jo të vogël të rinjsh e familjarësh që këtë festë ta kalojnë këtë herë jo në shtëpitë e tyre. (ATSH)

- Humbjen nuk e kemi në çorë, harrues nuk na falet! Ditën e dielë 26 dhjetor 1993. Teatri Kombëtar përjetoi momente të një memoriali të dhimbshëm. Një ceremoni të thjeshtë, por kuptimplotë, në «ditën e bredhave» në praninë të artistëve të skenës, në oborrin e Teatrit Kombëtar u mbjellja e 16 bredhave si simbol pajtuesie për artistët e skenës. Tek 16 bredhat lexojmë këto emra artistësh: Ibro Kovaci, Mihal Popi, Pjetër Gjakina, Marie Logoreci, Sandër Prosi, Naim Frashëri, Kujtim Shabajlli, Pandi Rahidi, Mihal Stefan, Andon Malo, Andon Pano, Prokop Mibza, Zina Andri, Besim Leponjaki, Behet Nelku. Në këtë memorial midis të tjera u tha thumbjen nuk e kemi në dorë, harrues nuk na falet! MENTOR SHEHU

PESHKOPI. - Arriti në 2100 numri i apartamenteve të banimit të privatizuara nga qyteti e Peshkopisë, nga 2300 gjithsej. Megjithatë në 20 raste, pagesa është bërë e pjesshme. Këto ditë do të privatizohen edhe 80 apartamente të tjera, për të cilat është bërë përgatitur dokumentacioni i nevojshëm. Mëbotën rreth 120 apartamente që me mesa duket shpejt nuk do të ndërrohet pronësia, të cilat kanë lidhje me probleme të ish-pronarëve të tokave dhe mbollëzhën e kësaj pronësie në përputhje me ligjin. (ATSH)

DURRËS. - Numri i udhëtarëve që lëvizin me traget nga Italia, Sllovenia dhe Kroacia, në drejtim të portit të Durrësit, tani në prag të vitit të ri, është trefishuar. Gazetari i ATSH-së mëson në agjencinë Adria në Flasin i pasagjerëve, vë shqiptarë në javë e fundit është rritur nga 500 në rreth 1000 për çdo traget. Për llogari të kësaj agjencie lëvizin nga Italia 8 tragete në javë dhe disa të tjerë punojnë për agjencinë Alban, Shpresa dhe Talmor. Mbi 60 për qind e shqiptarëve që kthehen për të festuar Vitin e Ri pranë familjeve vijnë me automjete apo edhe autobuzë e kamionë, të cilët janë një cilësi e tërë të tjerë që vijnë deri në portin e Durrësit. Gazetari i ATSH-së mësoi gjithashtu se këto ditë janë kthyer nëpërmjet portit të Durrësit edhe shumë shtetas nga Maqedonia e Kosovës, të punësuar në vende të ndryshme të Evropës. (ATSH)