5 Janar 1991.Ende pa gdhire qindra mijera shqiptare do te versuleshin rrugeve me shishe qumeshti ne dore, por jo per te blere qumesht. Kete here radhët e pafundme formoheshin perpara librarive e kinkalerive. “Do te dale sot, apo jo?” “U kane dhene urdher librarive te mos hapen sot” “Ramiz Alia ka dhene urdher te ndalohet botimi ...” Keto dialogje degjoheshin rrugeve te Tiranes.Ishtë e shume ora 4 e mengjesit.Njerzit prisnin me dite “Rilindja Demokratike” gazeta e pare opozitare.Askush , perveç botuesve te saj , nuk arrinte te imagjinonte se si do te ishte kjo gazete e re , qe do te perplasej me diktaturen. Ideja e nxjerrjes se gazetes lindi bashke me lindjen e PD ditet e dhjetorit, por askush nuk e dinte nese ajo do te mund te botohej.Deri naten e fundit , kur njerzit te etur e moren ne duar , fati i “RD” nuk dihej.Por mrekullia ndodhi. Nje grup intelektualesh dhe studentësh do te beheshin botuesit e numrit te pare. Dijetra te tyre, punetore shtypshkronje, shperndares, shites gazetash, do te jepnin diçka nga vetja per “RD” Dhe “RD” me 5 janar 1991 pas perpjekjeve te shumta, doli ne drite. Nje lek ishte çmimi i numrit te pare te “RD”-se , por arriti deri ne 15 leke!50.000 kopjet e para u shperndane e u lexuan si trakt ne çdo familje.Nje radhe dhe shpresa rritet, rritej guximi , forca. Ne anen tjeter fillonin te zinin vend mitingjet e antimitingjet , brohoritjet, urimet perbuza dhe urrejtja. Ne kampin tjeter thuhej: “Ujqerit mprihnin dhembet dhe pas çdo numri te “RD” pysenin : “A do te dale numri tjeter ?” Makinat e sigurimit ishin bere shqetesues te perhershem te atyre qe hynin e dilnin ne seline e PD.Mikrofonet nuk dihej se ku pergjomonin , por “RD” vazhdonte te dilte, “ZP” villte vrer, kercenonte, bente thirrje per gjak, por “RD”-ja vazhdonte te dilte, duke afruar vdekjen e diktatures dhe lindjen e demokracise. Zedhenesja e PD, e demokracise, do te shqonge çdo ngjarje te rendesishme, greven e urise se studenteve, rrezimin e monumentit te diktatorit, zgjedhjet e 31 marsit , krimin e 2 prillit, e 2 prillit, rrezimin e qeverise komuniste, forcimin dhe shperndarjen e qeverise se stabilitetit per te arritur ne fitoren e 22 marsit. Por sot , çfare ka ndryshuar e çfare ka mbetur siç ishte? “RD”-ja si dikur vazhdon te mbetet ne krye te luftes kunder komunizmit, ne krye te perpjekjeve per vendosjen e demokracise. Pothuajse e vetme kunder lukunise se kuqe “ZP” vazhdon si dikur me perversitetet e saj me thirrjet per gjak e nuk eshte e vetme ne rrugen e krimit kunder demokracise. Sot roli i “RD”-se eshte mjaft i veshtire. Perballë ... nga vjetja për “RD”. Dhe “RD” me 5 janar 1991 pas peripecive të shumta, doli në dritë. Një lek ishte çmimi i numrit të parë të “RD”-së, por arriti deri në 15 lekë. 50.000 kopjet e para u shpërndanë e u lexuan si trakë në çdo familje. Një radhë dhe shpresa rritej, rritej guximi, forca. Ne anën tjetër rritej frika, terbimi. Mbas godinës 15 në Qytetin “Studenti” - nje ndërtesë dykatëshe me emrin “Asim Vokshi” në Tiranë do të ishte selia e PD dhe e “RD” (këtë ndërtesë edhe sot “RD”-ja). Karrige të thyera, tavolina të shtrembëruara dhe dy makina shkrimi te vjetra do të ishin mjetet me të cilat punonin ata që do të nxirrnin “RD” ajo ditë. Por, në të vërtetë, nuk ishin makinat që e nxirrnin gazetën e PD, por njerëzit. E vërteta e pabesueshme, e vërteta larg mendjes njerëzore të shqiptarëve, do të bënte që e merkura dhe e shtuna (ditët kur dilte “RD”) të ishin edhe krejt të veçanta. Një zë kundër diktaturës, shqiptarët jetonin ditët e një ëndrre të mrekullueshme. Qindra e mijëra do të ishin ata që do të “pushtonin” zyrat e “RD” ato ditë. Të përkushtuar që kërkonin vetëm të nxirrnin dufin, të rrëfenin, e rinj me shpresa të shumta, pleq me fytyra të habitura, intelektualë disi të trembura, heronj gjaknxehtë e të pafund. “RD” leshonte kudo shkëndijat e demokracisë, shkëndija që ndiznin e ktheheshin në flakë për diktaturën. Për ditë në faqet e “RD” do të komunizmit, në krye të përpjekjeve për vendosjen e demokracisë. Pothuajse e vetme kundër lukunisë së thirrjet për gjak e nuk është e vetme në rrugën e krimit kundër demokracisë. Sot roli i “RD”-së është mjaft i vështirë. Periudha e tranzicionit, reforma ekonomike e shoqëruar me dhimbje nga një mase e gjerë njerëzish, mungesa e kuptimit të thellë të tyre dhe e durimit, nxitur dhe amplifikuar nga propaganda nihiliste, destruktive, manipuluese dhe pesimizëm ndjellëse e “ZP” dhe e organeve të tjera që i mbajnë iso, e bëjnë tepër të vështirë misionin dhe angazhimin e “RD”-së për të mos lejuar fikjen e rrezeve të shpresës dhe të besimit, për të kapur, ndriçuar dhe propaganduar filizat e konsolidimit, përparimit, modernizimit, për të krijuar bindjen e patundur te shumica se jemi futur në rrugë të drejtë, të provuar me sukses nga Evropa dhe bota, se po ecim përpara, se demokracia, pavarësisht nga plagët e pashmangshme të saj, është një milion herë më progresive, më pozitive, më njerëzore, më efektive se diktatura enveriane, ramiziane apo fatosiane dhe “socializmi i tyre”. Plot njerëz, të torturuar dhe zhgënjyer tmerrësisht për 47 vjet nga socializmi, prisnin dhe kërkonin që demokracia t’u jepte gjithçka për 47 ditë. Kjo është utopi, e pamundur ashtu si lindja e një fëmije normal brenda një periudhe të tillë të shkurtër. Të tjerë, të çliruar nga komunizmi, vetme kundër lukunisë së e krimit kundër demokracisë. Kolektivi i “RD” në këtë periudhë është i ndërlikueshëm se krahas sfidave të sensacionalizmit dhe falsitetit të shtypit të opozitës, për ta bërë sa më të lexueshme gazetën, duhet të përballojë edhe sfidat e indiferentizmit apo të depolitizimit të një mase lexuesish, të besës e organizatave të degëve të PD, apo të shpërndarjes e tregtimit. Ky përvetor na jep mundësi edhe të shohim me sy kritik e autokritik edhe metat tona e aspektin publicistik, të perceptojmë objektiva e detyra që la bëjnë “RD” një gazetë me nivel me të lartë profesional, më se vetën bashkëkohore, zëdhënëse e të vërtetës, e shoqëruar me informacione të e të shqetësimeve e problemeve të shoqërisë sonë, lexim e të lexueshme nga një masë shumë e madhe lexuesish në qytet e fshat në vend e në botë. Këtij artikulli i mungon fillimi dhe vazhdimi përtej kufirit të figurës.

Keto dite Gjykata e Tiranes dha vendimin me te cilin denoi nje bande te privilegjuarish, injorantesh, xhahilesh, te cilet diskriminimin dhe pabarazine e shnderruan ne ligjin themelor te shoqerise shqiptare. Ishte ky nje gjyq i shumepritur nga opinioni yne qe ka vuajtur te gjitha pasojat e pameshirshme te arbitraritetit te tyre, te arrogances, perçmimit dhe shkeljes se çdo te drejte njerezore, madje edhe te te drejtes per te jetuar si njerez, te drejtes per te jetuar me nder dhe dinjitet. Keta feudale te shekullit XX, qe trumbetonin me cinizem te paskrupullt ndertimin e nje shoqerie te re, te barazise dhe te lirise, te nje shoqerie te drejte, siç thote edhe nje statit i shquar perendimor, krijuan per veten e tyre, per klanin e tyre te kuq nga gjaku qe i thithen popullit shqiptar, per oborrin e tyre te izoluar nga jeta shqiptare, privilegje te paligjshme, qe i ligjeronin me forcen e diktatures. Ata krijuan per veten e tyre nje jete princerore, qe nuk kishte te krahasuar edhe me ate te pronareve te medhenj te firmave ne perendim apo ate te sheikeve ne lindje ne nje kohe kur popullin e detyruan te jetonte ne nje mjerim te papare ne historine e tij le te jashte mirenjohëse. Jeta e tyre kalonte ne vila luksoze te grabitura ose te ndertuara me djersen e popullit te varfer deri ne ekstreme. Ata i japin te drejten klanit te tyre te rrethohej nga lukse te shfrenuara qe nuk njihnin asnje cak, te kalonin vitet ne pushime e palestra, ne ambiente nga me te kushtueshmet sidomos per nje vend te varfer siç ishte Shqiperia, kurse te tjereve ua konfiskonin shtepite e vilat per te plotesuar orkest e tyre te pangopura gjihsesi. Keta diskriminatore e pashallare te kuq shëtisnin ne menyre demonstrative rrugeve te qyteteve tona, plazheve dhe ambienteve turistike te rezervuara vetem per ta me limuzina e benzë ne kohen kur qytetaret e thjeshte nuk u lejonin as te enderronin per te patur mundesine te kishin nje automejt te tyre apo te hidhnin nje sy ne parajsen e tyre, as qe u lejonin te pershperisnin diçka mbi kete parajse te ndertuar duke shnderruar te gjithe Shqiperine ne burg. Keto demone vrisnin njerzit ne gjak njelloj si kafshet per te permbushur deshirat e tyre te çmendura kanibalëske dhe as qe donin ta dinin per jetet njerezore te shuara prej tyre, nderkohe qe per nje aksident rrugor te kalbin ne burgje per vite te tera. Ata mbanin ferma speciale per rritjen e viçave dhe kultivimin e ushqimeve te destinuara vetem per specien e tyre kur ne Shqiperi vdisnin qindra femije e pleq nga uria e mungesa e ushqimit, kur populli shqiptar me vite te tera qendronte ne neteve te acarta ne rradhet e gjata te tollonave per te siguruar nje liter qumesht ose disa gram gjalp. Keta kriminele, qe zor se mund t'i njohe historia e perboteshme, mbyllen kufijte per shqiptaret, i detyruan ata te jetojne ne nje kamp masiv perqendrimi ne nje kohe kur per vete dhe femijet e tyre, me djersen dhe mundin e nje populli te tere te skllaveruar, benin orgjira te shfrenuara dhe bridhnin nga nje kontinent ne tjetrin. Keta hipokrite dhe lucifere te papenduar deri ne fund per monstruozitetet e tyre, aq sa ishin te eger, te pashpirte dhe te paperfillshëm ndaj njeriuve te thjeshte, aq ishin te pangopur e te pamorale ne privilegjet e tyre. Keta uzurpuese te paligjshem te pushtetit, qe shkelen mbi endrrat dhe gjakun e martireve, qe te degdisnin me breza te tere edhe per nje fjale goje, per nje pakenaqesi nga me ordinert, nga me te natyrshmet, u denuan nga nje rend demokratik ne baze te normave demokratike qe as i kane njohur, as mund t’i njihnin dhe as mund t’i njohin. Denimi i ketyre diskriminatoreve te medhenj dhe shushunjave te popullit eshte drejtesia e demokracise se pakthyeshme shqiptare, requiem per ta dhe per boten e tyre njerezore.

Nëpër dikastere -Kromi, nafta dhe bakri në eficencë -432,3 milionë lekë investime të reja -103 507 punonjës të zënë në punë Nëpër dikastere EDHE NJE VIT DREJT RRITJES... -Kromi, nafta dhe bakri në eficencë -432,3 milionë lekë investime të reja -103 507 punonjës të zënë në punë Shumë ekspertë nga vendi dhe të lashtmen dhe të ardhmen e mineraleve së shqiptarëve e shohin në tentoka, bujqësia dhe turizmi. Zhvillimi i tyre, bashkë me konceptet e ekonomisë kapitaliste të tregut, do të jetë prioritar për të ardhmen ekonomike të vendit, pa mohuar e as rolin më pozitiv që kanë tregtia dhe ndërmarrjet. Dhe tani në zbatimin e dyte të qeverisjes demokratike, është fakt i sigurt sinjalistikë që e tregon këtë fushë të zhvillimit të ekonomisë rezultojnë me rritje. Me shumë se çdo propagandë oratorësh flasin shifrat matematike që gjithsesi s’e lejojnë të dalësh nga realiteti, i cili, edhe me fjalë, tregon për çarjen e zhvillimit të Shqipërisë sipas programit të PDSH-së. ZERI I PROGRESIT NGA NENTOKA Shifrat e këtij fundviti e krahasuar me vitin 1992 për të gjitha mineralet dhe industritë përpunuese janë me lehtë. Kështu krahasuar me të njëjtën periudhë të vitit 92, Korporata e Kromit realizon 10 muaj 1993.455 mijë lekë mall të shitur ose 677558 mijë lekë më shumë se më 1992. Rritje 1.47 herë. Korporata e Bakrit ende pa u mbyllur viti ka realizuar 1295 822 mijë lekë mall të shitur, ose 167043 mijë lekë me tepër se vitin e kaluar. Rritje 1.15 herë. Puna vazhdon pa ndërprerje. Me logjiken e rritjes flitet edhe Korporata e Naftës 635 541 mijë lekë naftë e shitur për korën janar-fundi tetor 93. Me shumë se në ’92 me 2082745 mijë lekë prodhimi i shitur. Rritje 1.48 herë. Elektro-Energjitika vjen në Vitin e Ri me 735521 mijë lekë prodhim le shitur me shumë se në vitin e pare të demokracisë, e kështu pas është në sfidë demokracie, ku si vijë demokracia ndihmoj, zbulimet dhe jetes lira e të begata e saj. Filmim statistikor kompleksi i vendosjes. Fillimi i prandaj 27 demokrata, natyrisht që ky ishte vullneti i popullit shqiptar i filluar për një gjysmëshekulli nën diktaturë. Me tej me 1993 nafta përpunuhet 24889, tone me shumë se në ’92-shin, 7882 tone, vaj lubrifikant 13 tone me shumë here me tepër, solar distilato 13 162 tone apo 1.26 here më 17. Po kështu me kahle pozitive janë edhe në prodhimet e tjera të naftës si bitum nafte dhe koks nafte përpunuar me 6444 tone dhe 7895 tone. Një vit i mbarë ky i sivjetmi ka qenë edhe për mineralet e kromit të cilat janë thesari i mëntokes shqiptare bashkë me naftë e bakrin. Kromi i pasur 41.6% me 1993 është prodhuar 51.56 tone (Vijon në faqen 4)

Dje në selinë e gazetës “Rilindja Demokratike” u bë akti i dhurimit nga International Medias Fond të shtypshkronjës “Demokracia” fondacionit shqiptar për të mbrojtur gazetat Alternativa SD, Republika, Bashkimi, Sindikalisti, Drita, Zëri i Rinisë dhe Rilindja Demokratike. Me këtë rast u firmosën nga kryeredaktorët e shtatë gazetave të mesipërme dhe përfaqësuesi i IMF-së akti i dhurimit dhe dokumente të tjera karakterit juridik që shoqërojnë këtë akt. Ne ceremoninë e dhurimit bordi i të shtatë gazetave falënderoi IMF për këtë dhuratë tepër të çmuar që i bëhet shtypit të lirë, demokratik e pluralist shqiptar dy vjet më parë nga sa ishte parashikuar në marrëveshjen e mëparshme midis palëve. Sipas Aktit përkatës të dhurimit të Qeverisë së Shteteve të Bashkuara të Amerikës, IMF financoi ndërtimin e kësaj shtypshkronje me të gjitha pajisjet, anekset dhe mjetet e nevojshme, trajnimin dhe ndërtimin mbi truallin. Fondacioni shqiptar i quajtur ”Agjencia Botuese Shqiptare-Shtypshkronja Demokracia”, i organizuar sipas ligjeve të Republikës së Shqipërisë, bëhet tani pronar i plotë i shtypshkronjës. Vlera e kësaj dhurate është mbi 1 milion dollarë amerikane.

Gazetari i “Bujkut” kërkoi komentin e dr. Aganit lidhur me një shkrim të Frrok Çupit, të botuar me pare në revistën “Koha Jonë” në Shqipëri, i cili u përkthye dhe u botua keto ditë ne gazetat serbe “Politika” dhe “Borba”. Gazetari i “Bujkut” kërkoi komentet e dr. Aganit lidhur me një shkrim të Frrok Çupit, të botuar me pare në revistën “Koha Jonë” në Shqipëri, i cili u përkthye dhe u botua këto ditë në gazetat serbe “Politika” dhe “Borba”. “Pershkrimi ime është se kemi të bëjmë me një shkrim të mjerë, nga i cili autori duhet të urojë vet. Ai është një vulgare, pasi eshtë krejtësisht i varfër sa u përket fakteve, karakterizohet nga mosnjohja e gjendjes dhe është aq i varfër në mendim. Ky tekst sikur është shkruar me qëllim të vetëm, për të treguar se për Kosovën nuk ka kurrfarë dalje nga Serbia. Në shkrimin mohohet lehtë mundësia e pavarësisë së Kosovës, e pastaj e bashkimit të saj me Shqipërinë, dhe këtë e bëhet edhe në këtë mënyrë Kosova do të jetë e organizuar si një shoqëri e pacivilizuar, që nuk mund të jetojë, autor përfundon se nuk ka zgjidhje tjetër pos që Kosova të jetë në Serbi. E gjithë kjo bëhet gjoja ne kuadër realitë, por ky realizëm, i pranimit të pragjeve, është karakteristik vetëm për ata që kanë përcaktimin e kapitulues. Populli është çliruar prej këtyre farë justifikimeve, ky realizëm disfatisht nuk i përgjigjet kërkesës, siç e përpiqet vetëm në arsyetojë pozitën kapitulluese të autorit. Lidhur me këtë shkrim, mund të përkujtojmë deklaratën e përfaqësuesve të Partisë Socialiste të Serbisë, me rastin e një delegacioni të Partisë së Aleancës Demokratike të Shqipërisë në Beograd. I pyetur se a ishin përfaqësuesit e Aleancës Demokratike për atë që Kosova të mbetet nën Serbi, përfaqësuesi i Partisë Socialiste të Serbisë tha se ata ishin pranuar për vizitë në Beograd vetëm me këtë kusht. Prandaj, ky shkrim, mendoj se i shpreh pikëpamjet e partisë Socialiste të Serbisë dhe të Aleancës Demokratike dhe si i tillë ai është me i mjerë. Qëndrimet tona janë të mohuara për viziten e Partisë së Aleancës Demokratike në Beograd dhe lidhur me qëndrimet e saj të shprehura gjatë asaj vizite. Natyrisht, qëndrimet dhe kritika jonë nuk janë të obligueshme për të tjerët, por megjithatë mendonim se Aleanca Demokratike ka pasur mundësi kohe qe le mendoje per nje ceshtjepërse dhe ofrani në Beograd e nuk mundën me vizitojne(?!), dhe perse aq pambershm e shtiten ne Beograd, përse zyrra e nëpër ekrane televizive, perse u takuan me pergjegjesi kyresore për krime kunder njerrezimit; perse u takuan me dr. Danilo Zh. Markoviçin, i cili si minister serb ka ndaluar shkollën shqipe ne Kosove? Nese nuk eshte lejuar qe te vizitojne Kosovën, atëherë ky eshte fakti i mjaftueshem per ta që të rishqyrtojne qendrimin e tyre. Nese kane pasur mundesi dhe kete nuk e kane shfrytezuar, atëherë ky është shkas i mjaftueshëm që ne t’ua themi atyre që e kanë si fjalen si agje per Kosovën, sepse ne kete munduri e nuk kane dashur te vizitojne asnjehere Kosoven, atëherë bëhet fjalë për diçka tjetër, përndryshe për interesat e Kosovës veç ata flasin për Kosovën. (Murre nga gazeta “Iliria”)

nga vjetja për “RD”. Dhe “RD” me 5 janar 1991 pas peripecive të shumta, doli në dritë.

FLESH NGA “ZP” -Nano uron ne emer te te persekutuarve - “Ne emer te PSSH, ne emrin tim dhe te gjithe te persekutuarve ...” Keshtu fillon urimi i ish-kryeministrit komunist , sot burgaxhi ne krye te PS, F.Nano. Ne “urimin” e tij Nano u qan hallin shqiptareve qe “po vuajne” nen “diktaturen” e PD. “Mos u ligeshtoni” - shkruan ai. Ish-kretri, me siguri qe nuk arrin as ta imagjinoje se shqiptarëve te ç'drefrin as qe u shkojne ndermend te kujtojnë se ç'bënte ish-kryeministri në Vitet te Ri. “Te ardhmen nuk do ta ndertojme vete” - vazhdon Nano dhe kujton se shqiptaret i ka lene mendja qe t’i lene perseri ne dore atij te ardhmen e tyre mbasi juaen per 50 vjet ne te mirat e socializmit! Qe burgu nuk i ben mire shendetit dhe trurit , kjo dihet , keshtu qe eshte e kuptueshme se perse Nano shkruan se Evropa do te na mbylle perfundimisht urat. Nano flet per tolerance.Eshte shume lehte te flasesh nga qelia e burgut per tolerancene e paftim. Por nuk ka qene kjo gjuha e Nanos kur ishte kryeminister (edhe me 2 prill 1991 ishte Nano) ne podiumin e Ulqin ... “Femijet lodhen e shohin prinderit”. Shume “prekes” artikulli i “ZP”. “Femijet qe nuk e kuptojne nderrimin e sistemeve”, kerkojne qe te kthehet sistemi qe u jepte pako ! Gazetari i shquar qe ngrе kete problem bombe “harron” te kujtoje qe “pakot” ishin ne shumicen e rasteve disa kukulla plastike “tip gogel” te cilat i paguanin prinderit dhe jo Bashkimet Profesionale. “Privilegji” qe behej ne kete rast ishte se femijet kishin shprese qe te pakten te kishin ndonje loder ne NISH Goma Durres, pasi ne dyqane mund te mos i gjeje as ato. Po sot ? Eshte qesharake te besh replike per keto gjera , por , kur ke te besh me klloun, vetem ne kete menyre mund te reagosh.Sot lodrat qe gjenden neper dyqane, jane aq te shumta e te ndryshme, sa fantazia e atyre qe kerkojne “sistemin e pakove” nuk mund t’i kape. Sidogjofte, ata e kane nje te drejte , mendja e tyre eshte teper e paperpunuar per te kuptuar se si luhet me lodra elektronike, prandaj kerkojne te kthehen ne sistemin e pakove dhe kukullave “tip gogol”. -Humor italian ne faqet e “ZP” dhe kukullave “tip lugat”. “-Humor italian në faqet e “ZP”-së. Një “njohës i shkëlqyer” i italishtes (aq sa mund të jetë një punon në “ZP”) ka marrë nga një gazetë italiane humor (sipas tij) për “Albania hanno zero”. Në të vërtetë gazeta e Shqipërisë dhe sipër shkruan: “Albania hanno zero”. Në të vërtetë, gazeta e Shqipërisë “ZP” bashkon Van Gogun me Gogenin. Ai që ka bërë këtë “zbulim” do të jetë ndonjë nga ata që ngrinin në qiell deri dje fitoret e socializmit, “fitore” që e çuan Shqipërinë në zero, por edhe 100 vjet përpara Krishtit, a jke u gjet PD-ja. E. PALOKA