Fjala e Presidentit Sali Berisha mbajtur në 5-vjetorin e themelimit të PD-së Partia Demokratike Parti e te ardhmes se shqiptareve Është nder i veçantë dhe privilegj për mua t’ju përshëndes nga zemra dhe t’ju uroj sonte anëtarëve, simpatizantëve, elektoratit, miqve dhe dashamirësve të Partisë Demokratike në Shqipëri dhe kudo në botë: Gëzuar 5 vjetorin e Partisë Demokratike, festën e madhe të saj. Partia Demokratike, në pesë vjet jetë në opozitë dhe në pushtet, duke zbatuar programin e saj, përmbysi diktaturën më të egër komuniste të Evropës Lindore, shmangu gjakderdhjen e gërryerjen e kombit në agoni e tij 47-vjeçare e provokoi dhe në 22 mars 1992 arriti me votë të lirë fitoren e vërtetë historike. Në këto periudha të shkurtra koha ajo ndërtoi institucione të shtetit ligjor; zëvendësoi ligjet e sistemit komunist me ligje të reja; e shndërroi Shqipërinë në vendin e pronës private dhe të ekonomisë së tregut, të nismës së shpejtë ekonomike, të mendësisë së konvertueshme dhe inflacionit më të ulët. Ajo nxorri vendin nga izolimi i thellë gjysmëshekullor. Shqipëria sot është anëtare e KËE-së. Pesë vjet me radhë Shqipëria hyri në dhjetë vendin e fundit të këtij shekulli si vendi i bunkereve dhe klisheve, vendi i aizimit të imponuar, i shpresave të humbura e kohës së ndaluar. Fladi i lirisë së vendeve lindore e grisi Shqipërinë në heshtjen dhe kohën e vdekur si lindje dhe as perëndim. Ajo e rezistonte të mbetej Kuba e Adriatikut. Dhe ishte një komb i zi, ishte rruga e shuarjes, e tjetërsimit të përfundimtar të qytetarëve të mijëravjeçarë. Por, kësaj alternative do t’i përgjigjej me një “JO” më të madhe se gjithë vota Shqipëria, mbarë shqiptare. Në fillim të vitit 1990, por edhe më herët, në kufijtë e Shqipërisë dhe në qytetet e saj të Shkodër, Kavajë, Tiranë, Korçë, Elbasan, Fier, Lushnjë ai nisi duelin me diktaturën që do të kulmonte me lëvizjen studentore të Dhjetorit ’90. Lëvizja e rinisë studentore e dhjetorit ’90 ishte lëvizja më progresiste e pashpirtërve për demokraci e përparim dhe lëvizja studentore antikomuniste më e suksesshme në Evropën Lindore. Lavja e parë e Dhjetorit të vitit 1990, studentët e pedagogët e Universitetit të Tiranës ngritën lëvizjen biblike të Davidit dhe Goliatit. Për dy jetë studentëve fitimtarë të Dhjetorit! Ata bënë histori! Pesë vjet në jetën e një partie, kombi apo vendi nuk janë dhe shumë, por historia e Shqipërisë provon se pesë vjet në liri dhe dritë janë më shumë se 500 vjet errësirë dhe se në këta pesë vjet në Shqipëri u realizuan qindra dhe qindra shekullore shqiptarëve për ta bërë Shqipërinë qytet i lirisë, besimit, iniciativës së lirë. Pesë vjet më parë Shqipëria hyri në dhjetëvjeçarin e fundit të këtij shekulli si vendi i bunkereve dhe gulageve, vendi i izolimit të imponuar, i shpresave të humbura e kohës së ndaluar. Fladi i lirive të vendeve lindore e grisi Shqipërinë në heshtjen dhe kohën e vdekur si lindje dhe as perëndim. Ajo e rezistonte të mbetej Kuba e Adriatikut. Dhe ishte një komb i zi, ishte rruga e shuarjes, e tjetërsimit të qytetarëve të mijëravjeçarë. Por, kësaj alternative do t’i përgjigjej me një “JO” më të madhe se gjithë vota Shqipëria, mbarë shqiptare. Në fillim të vitit 1990, por edhe më herët, në kufijtë e Shqipërisë dhe në qytetet e saj Shkodër, Kavajë, Tiranë, Korçë, Elbasan, Fier, Lushnjë ai nisi duelin me diktaturën që do të kulmonte me lëvizjen studentore të Dhjetorit ’90. Më 8 Dhjetor, vetëm disa orë pas gjunjëzimit të diktatorit komunist, studenti i pedagogut Ujësjellësit u bashkua me punëtorët dhe qytetarët e Tiranës themeluan Partinë Demokratike, forca politike opozitare më e fuqishme në historinë e Shqipërisë. Partia Demokratike u themelua si kthesë imperative e mendimit përparimtar shqiptar, ideve të mëdha të Bogdanit e Budit dhe Rilindësve tanë e që kishin përcaktuar në përfundim vendin e Shqipërisë, me dominim ndërkombëtar shqiptar ndaj absolutizmit, monizmit lokal të qindra dhe mijëra intelektualëve, punëtorëve dhe fshatarëve shqiptarë që për fjalën e lirë, për Zotin e madh, për Krishtin mbret, për dinjitetin e lirë të Shqipërisë e lirë u martirizuan për së gjalli, ranë për lirinë e pavdekshme në legjendën e vjetër të qendresës njerëzore ndaj genocidit të egër të sistemit komunist totalitar. Ndërmjet të gjithë shqiptarëve që luftuan dhe ranë për lirinë e Shqipërisë, për fjalë, besim dhe mendim të lirë Partia Demokratike, në programin e saj të parë, e shpalli veten si familje e vërtetë të drejtave njerëzore dhe përcaktoi si mision të saj përmbysjen e mitit të përgjakur të diktaturës komuniste në Shqipëri, ndërtimin e shtetit ligjor dhe ekonomisë së tregut, integrimin e vendit në Evropë dhe zgjidhjen e çështjes së kombit. Pikërisht, në sakrificën më të madhe të shqiptarëve për liri, në uraganin e egërve të rinisë shqiptare, në pajtim e programit të Partisë Demokratike qëndronte Studentët e dhjetorit bënë histori

U festua 5 vjetori i themelimit të PD dhe pluralizmit në Shqipëri Me një ceremoni të thjeshtë dhe jashtë protokolleve zyrtare u festua mbrëmë në sallën e teatrit të Operas dhe Baletit pesë vjetori i themelimit të Partisë Demokratike dhe pluralizmit në Shqipëri. Nëpërmjet përshëndetjes së Presidentit të Republikës Sali Berisha u përcollën mesazhet e përparitjes dhe triumfit të demokracisë. Shqiptarët, tha Berisha po trokasin në shekullin e ardhshëm me mesazhet e konsolidimit të lirisë dhe demokracisë të shtetit ligjor dhe të emancipimit qytetar, me mesazhet e rëndësishme të zgjedhjes së qetësisë kombëtare. Kryeministri Aleksandër Meksi theksoi në përshëndetjen e tij arritjet ekonomike të qeverisë së PD, duke garantuar se vendi do të jetë zhvillimi i shpejtë dhe mirëqenia për të gjithë. Partia Demokratike është parti e së ardhmes së Shqipërisë e qëndrimit dinjitoz në Evropë dhe sigurimit të ardhmes demokratike theksoi në përshëndetjen e tij z. Tritan Shehu, Sekretar i Përgjithshëm i PD. Në fund ceremonia u mbyll me një koktej në të cilin morën pjesë përveç personaliteteve të larta të partisë dhe shtetit, qindra anëtarë dhe simpatizantë të PD diplomatët, miq dhe të ftuar të tjerë të PD-së. Korresp. i "RD"-së

Çfarë alternative paraqisni ju zotërinj socialistë, për privatizimin e ekonomisë në një kohë që kundërshtoni bordet e privatizimit në të cilat merrni pjesë, bojkotoni tavolinën e rrumbullakët dhe votoni kundër ligjit për letrat me vlerë dhe në shtypin tuaj kritikoni duhet privatizimin me ligje të sektorëve strategjikë? Cila është alternativa juaj për investimet e huaja, kur ju në parlament votoni kundër ligjeve të shitblerjes së tokës, trojeve dhe me nënshkrimin tuaj sulmoni Fondin Shqiptaro-Amerikan të Sipërmarrjes, ndihmën bujare gjermane, ndihmën bujare dhe investimet italiane, investimet britanike? Çfarë alternative ofroni ju për bashkëpunimin e Shqipërisë me SHBA-së, kur përçmimi kokat udhëheqjes suaj se synojnë të përshëndetin vizitën e Kryetarit të Shtetit të tyre në atë vend të madh mik? Çfarë alternative ofroni ju në bashkëpunimin me Gjermaninë, kur sulmoni dhe fyeni personalitete të rëndësishme të politikës gjermane dhe shkoni e paragjykoni heshtas me dëshpërim te Honekerri? Çfarë alternative ofroni ju në bashkëpunimin me Italinë, kur etiketoni reformatoret e mëdhenj të jetës politike të saj si fashiste apo si tregtare politike? Çfarë alternative ofroni ju për anëtarësimin e Shqipërisë në NATO, kur jeni të vetmit që kundërshtuat ofertën që Presidenti i Republikës i bëri Aleancës për lehtësira aeroportuale? Zotërinj, më lejoni t’ju pyes: thirrjet për thyerje kafkash, për Natën e Shën Bartolemeut, për luftë civile gjatë viteve ‘93-’95 vijnë nga Komitetet e PPSH, nga shpellat e kaçeve, strofkullat e tupamarresve apo nga zhgënjimet e udhëheqjen tuaj aktuale. Po kështu dëshiroj t’ju pyes: Çfarë dallimi ka ndërmjet procesit që Enver Hoxha dhe banda e tij i bëri klerit fetar e atyre socialdemokrate shqiptare Sejtfulla Malëshova në vitin ’45, me procesin që ju i bëti grupit të pavarësive malëshoviste që ndanë nga ju u bashkuan me PS për ta reformuar atë? Përse kur ligji penalizon elemente drejtuese të udhëheqjes suaj të implikuar në genocidin ndaj popullit shqiptar ju godisni elementë reformatorë në kryesinë tuaj. Ju mund të thoni se po ju përgjigjemi e ndërhyjmë në punë të brendshme. Përgjigjia ime është se ju përçani jo vetëm të majtën, por lëndoni edhe imazhin e demokracisë shqiptare. (Vijon në faqen 3)

Fjala e sekretarit të Përgjithshëm të PD, Tritan Shehu Shqiperia ka nevoje per nje PD te mazhorances Diktaturat gjithmonë kanë një fund. Sado të fuqishme, të papreshme që të duken fundi i tyre pa më të voglin dyshim vjen. Por ama vjen atëherë kur njerëzit bëhen koshientë të forcës së tyre, kur njerëzit s’kanë më frikë nga ato. Fundi, shkatërrimi i saj lidhjet gjithmonë në mënyrë të pazgjidhshme me lindjen e së resë, progresives, me lindjen e asaj force politike e cila ashtu si afte i hapë rrugë demokracisë, zhvillimit të saj qënë bazë te filozofisë së vet ka pluralizmin, të asaj force e cila lufton për njeriun për individin si themel të shoqërisë njerëzore. PD muaji 5 vjet më parë pikërisht mbi këto principe, pikërisht për t’i prerë rrugën diktaturës, pikërisht për të hapur rrugë së ardhmes. Megjithëse 5 vjet janë pak në historinë e një populli, PD në këto vite hyri në histori si ajo forcë politike, e cila për herë të parë vuri themelet e një shoqërie demokratike e të përparuar, një Shqipërie, e cila fut tashmë në rrugën e progresit, e cila mësëfundmi po ecën në atë rrugë që do ta çojë padyshim në sigurimin e plotësisht individëve evropianë. Ngjithëse do të tentojnë analizojnë momentin kur u krijua PD do të konstatojmë se ishte nga më të papriturat për fat e vendit. Një diktaturë e gjatë, e cila në agoni e saj solli një kolaps të plotë, çoi një vend në prag të shkatërrimit të tij. Njeftesa e analizojmë misionin e PD-së ai do të ishte mjerë a vendi nga shtypja, zhvillimi i përgjithshëm i familjen evropiane. Gjatë kësaj periudhe realizimet tonë janë evidente, zotërinj i programit tonë është i padiskutueshëm. Megjithatë misioni i PD është vetëm në fillimet e tij. Ne sa kemi vënë themelet e së ardhmes. Për të arritur aty ku ne synojmë duhet qënë në rrugën që të gjatë, në rrugën nga ka kaluar qytetërimi modern evropian, demokracia botërore. Duhet kohë e duhet mjaltë pune, duhet një vizion i qartë, duhet alternativë jo vetëm veprave e cila qëndron vetëm mbi një PD të fortë, të organizuar, të gjerë. Njeftesa e mendojmë këtu, arritëm se patëm një alternativë demokratike të qartë, një forcë politike solide. Njeftesa duam të realizojmë objektivin tonë që e së ardhmes na duhet përsëri një PD e fuqishme. Pra pa as më të voglin hezitim forci[n?] shtrirja, ripërtëritja, zgjerimi e konsolidimi i kësaj force politike ngel detyra jonë kryesore, objektivi ynë madhor i cili lidhet pazgjidhshmërisht me fatet e demokracisë shqiptare, me rritjen e integrimin në Evropë, me ritmet e zhvillimit. Dhe pikërisht sot në këtë 5 vjetor më kënaqësi konstatojmë se strukturat tona janë më efikase, më të afërta individit. Me kënaqësi konstatojmë se kjo parti, si forcë e shpresës, falë programit të saj, idealeve demokratike që ngritën, militantizmit e anëtarëve dhe simpatizantëve të saj, aftësive të treguara dhe këtu në radhë të parë të figurës qendrore të saj, nga krijimi te Sali Berisha, ajo arriti të bëhet forca kryesore politike shqiptare, forca më shumicës së popullsisë, forca politike e organizuar e më dinamike. Pikërisht janë këto cilësi, që ishin baza të fitores, janë këto cilësi që duke u konservuar e zhvilluar garantojnë ardhmen. Në sajë të kësaj u arrit një (Vijon në faqen 2)

Fjala e Kryeministrit Aleksandër Meksi Fitorja ndaj te majtes retrograde -fitore e te gjithe shqiptareve Përkujtojmë sot 5 vjetorin e Partisë Demokratike që është dhe hapi i parë në krijimin e pluralizmit politik në Shqipëri dhe i fillimit të një periudhe të re të historisë moderne të Shqipërisë preudhesi demokratike. Këtë ditë shqiptarët e pritën me gjysmë shekulli, gjatë të cilit vuajtën dhe u martirizuan shumica e dërrmuese e tyre. Shpresat për ndryshime që lindën e shumezuan më vdekjen e diktatorit, u vranë përsëfundimisht në vitin e gjatë e të dhimshëm që pasojë rënimin e murit të Berlinit dhe vrasjen e Çausheskut, i gjatë e të cilit e mbyllura u bindën se Ramiz Alia me shokë nuk tundeshin nga aklimatike përkësu u vranë kujtimet e Shqipërisë së pasluftës, ligës e vdekje e plotë dhjetëra të rinj e menduan se erdhen ditë e bardha dhe përshkuptuan filloi periudha e ambasadave dhe eksodove masive, kolapsi thuajse i plotë, ekonomia shqiptare, i shtetit, i institucioneve. Ishin studentët ata që, duke u ndeshur e përçajur me policinë, i thanë me forcë kol diktaturës dhe gjunjëzuan Partinë e Punës, e cila kërkonte e diktuan pluralizmin politik, të bindur se vetëm ai mund të sigurojnë shpëtimin e vendit. Historinë e dimë tashmë, unë do të theksoja këtu burrërinë e tyre dhe përkrahjen masive që u dha atyre populli demokrat i Tiranës dhe jo vetëm i Tiranës. Studentët me trimërinë dhe largpamësinë e tyre i hapën Shqipërisë rrugën e pluralizmit dhe demokracisë. U desh vetëm një ditë që të krijojë forca e parë politike e vërtetë demokratike shqiptare postkomuniste. Partia Demokratike, që si sot 5-vjeç përfaqësonte minimali studentëve, banorëve të Tiranës dhe të ardhurve përfaqësonte minimali veç edhe shpallsi programe e veki minimal që e premtojnë shqiptarëve liri e demokraci duke një Shqipëri Evropë. Që atë ditë PD dhe demokracia shqiptare treguan forcën e tyre të brendshme jo kohë të shkurtër Partia Demokratike u shtri dhe u organizua në gjithë vendin, edhe (Vijon në faqen 2)