Mesazhi i Presidentit të Republikës z.Sali Berisha, me rastin e festës së Krishtlindjeve Gjithë besimtarëve të krishterë uroj nga zemra: “Gëzuar e për shumë vjet Krishtlindjet, këto ditë të bekuara” Besimtarët e krishterë shqiptarë këtë vit i festojnë Krishtlindjet me devocion të veçantë, me besim të ringjallur te Zoti. Festa e Krishtlindjeve është pjesë unifikuese e jetës dhe e shpresës, e paqes dhe besimit e ardhmërisë dhe mirëkuptimit. Shqiptarët, kjo festë madhe, i gjen më të bashkuar, më të lirë, më të vendosur në besimin ndaj Zotit, në përpjekjet e tyre kombëtare për një jetë më të mirë e me ripërtëritje të vërtetë të vlerave më të mira të shpirtit dhe qytetërimit të tyre. Krishtlindjet, shqiptarët i festojnë sot, duke nderuar të gjithë së bashku, veprën dhe qëndresën e gjatë dhe mijëra besimtarëve dhe klerikëve që u flijuan, por nuk dorëzuan besimin për Zotin, duke u shndërruar kështu në martirë të gjallë dhe jo të gjallë të besimit të lirë, të dinjitetit dhe qytetërimit të vërtetë. Krishtlindjet këtë vit festohen anë e mbanë në të gjithë rajonin tonë. Ato sjellin mesazhin e paqes, shpresës dhe besimit, tolerancës, dashurisë, respektit dhe harmonisë së shqiptarëve me njëri - tjetrin dhe me popujt e tjerë. Prandaj sonte, me besim të madh tek Zoti dhe tek njeriu, si përçues i bekimit dhe mirësisë së tij hyjnore, ju uroj ju, vëllezër dhe motra, besimtarë të krishterë, kudo që jeni, gëzuar dhe shumë vjet Krishtlindjet! Lavdi Zotit!

Vizita të Presidentit BERISHA në Arqipeshkvinë e Dioqezës së Tiranës e Durrësit dhe në Kishën e Ungjillëzimit Me rastin e festës së krishtlindjeve, dje në mesditë, Presidenti i Republikës, Sali Berisha bëri një vizitë në Arqipeshkvinë e dioqezës së Tiranës e Durrësit. Monsinjor Rrok Mirdita, duke pritur Presidentin Berisha, shprehu kënaqësinë e tij të veçantë për këtë vizitë e nderuar. Presidenti Berisha, duke uruar me këtë rast të gjithë besimtarët katolikë shqiptarë, u shpreh se ata vijnë në këtë ditë me ndjenjën e madhe të krenarisë, jo vetëm për kontributin e tyre të çmuar në historinë e krishtërimit, por dhe për qëndrueshmërinë dhe sakrificat e tyre të mëdha në mbrojtje të vlerave që shkrojnë deri në rrënjët e qytetërimit tonë. Me këtë rast, Presidenti Berisha uroi nga zemra shenjtërinë e tij Papa Gjon Pali II për krishtlindjet si dhe për shërimin e shpejtë të tij duke kujtuar takimin me shenjtërinë e tij, Papa Gjon Pali II. Presidenti Berisha tha se shenjtëria e tij Papa Gjon Pali II u shpreh me një admirim të jashtëzakonshëm për klerin shqiptar, për veprën e tij, për kardinalin Mikel Koliqi. Monsinjor Rrok Mirdita, duke falenderuar nga zemra Presidentin Berisha në emër të të gjithë katolikëve shqiptarë, tha se neçmojmë kontributin tuaj në krijimin e një klime të volitshme dhe të mirë midis besimeve. Më pas, Presidenti Berisha bëri një vizitë në kishën ortodokse të Ungjillëzimit, ku u prit nga kryepeshkopi, Anastas. U jap urimet më të përzemërta të gjithë besimtarëve ortodoksë në këtë ditë të shënuar që po festoni, do të emri juaj, u shpreh Presidenti Berisha. Ripërtëritja shpirtërore, tha ai, është shumë e rëndësishme për Shqipërinë dhe shqiptarët, sepse përben një nga faktorët e forcës dhe të qëndresës për të sotmen dhe të ardhmen. Presidenti Berisha dha lajmin që i gjithë besimtarët ortodoksë, se Manastiri i Ardenicës do t’i kthehet përfundimisht kishës ortodokse. Asiguroj se të gjitha pronat që u takojnë institucioneve fetare, do t’u kthehen përfundimisht atyre. Kryepeshkopi Anastas, pasi falenderoi për këtë sinjal të shpresëritur për besimtarët ortodoksë, vlerësoi dhe një herë kontributin e Presidentit Berisha.

Antiintelektualizmi linjë themelore e PS Qëndrimi antiintelektual i PS dhe në veçanti i krerëve të saj, ka rrënjë të hershme, është vazhdimësi e sulmeve staliniste barbarë, kriminale dhe antishqiptare, që PP( e)S( e)ka zhvilluar që mbas luftës e deri në fundin e diktaturës përbindëshe që ata instaluan në Shqipëri ndaj inteligjencës shqiptare. Partia Socialiste si trashëgimtare e drejtpërdrejtë e Partisë së Punës dhe si vazhduese e saj direkte (asgjë nuk ndryshon koverimin e emrit nëpërmjet një vendimi), nëse vërtet do të kishte pasur ndjenjën më të vogël për reformim dhe të premtonte standarde evropiane, duke i shpëtuar barbarisë që e ka kaluar, sa për dukje t’u kishte kërkuar falje intelektualëve shqiptarë, shkencëtarëve, shkrimtarëve, inxhinierëve dhe specialistëve të ndryshëm, që u mbyllën në një terror të vazhdueshëm, që u nëpërkëmbën e internuan, u dënuan me burgje, dhe u pushkatuan, kret pajisjesh, vetëm për qendrimin e tyre dinjitoz e të papajtueshëm me diktaturën e dhunshme, vetëm sepse nuk mundën të heshtnin kur Shqipëria po shkatërrohej e po gremisej, kur luftezonte gënjeshtra, mashtrimi, deheroizimi, karikimi i ferritizimit njerëzor, duke shkatërruar kodet e moralit dhe gjenerozë. Burgjet shqiptare për pesëdhjetë vjet ishin të mbushur me njerëzimin, intelektualë, patriotë, me inxhinierë e specialistë të fushave të ndryshme, me shkëmbare dhe artistë, të cilët nuk qenë kompromis me të keqen dhe iu kundërvunë asaj. Janë të paharrueshme vuajtjet dhe torturat që hoqën këta intelektualë në burgjet e hetuesit dhe në burgjet shqiptare, asnjëherë pa harruar mbështetjen shpirtërore, e shkëputura që u pushkatuan, sepse kundërshtuan tiraninë, shtypjen, shkakërimin e atdheut dhe shtjen çështjes shqiptare, e kundërshtuan depersonalizimin dhe tjetërsimin e kulturës kombëtare. Po kaq të paharrueshme janë edhe vuajtjet e tyre qindra e mijra intelektualëve, kryesisht të specializuar në ndryshmën shqiptare që jetuan në ferrin komunist e asfiksinë e krijuar, nën kambanën e heshtur e asgjësimit jo vetëm intelektual, por edhe fizik. Ata kurrë nuk do t’u falin kanibalistëve të diktaturës, shkatërrimin e talentit, pamundësinë për të realizuar vetveten, frymëmbytjen dhe ankthet që i imponuan deri në ditët e fundit sa ata qenë në pushtet. Pikërisht për këtë inteligjenca e vërtetë shqiptare ishte promotor i lëvizjeve demokratike që paraqitën ngjarjet e dhjetorit historik. Pikërisht për këte me dhjetra e qindra intelektualë të shquar, shkrimtarë, artistë, inxhinierë, specialistë nga më zërat u bashkuan me Partinë Demokratike, me programin e saj dhe dhanë një kontribut të jashtëzakonshëm për përmbysjen e diktaturës dhe fitoren e demokracisë në Shqipëri. Një kontribut po kaq madh ata dhanë edhe gjatë këtyre katër vjetëve për realizimin e programit të Partisë Demokratike, ku puna në sektorët më të rëndësishëm. Më qindra ekspertë e specialistë të nivelit evropian ndihmuan me realizimin e shpejtë të reformës së thellë ekonomike, në transformimin rrënjësor të institucioneve, të shkollës, të krejt jetës shqiptare. Me vërejtjet dhe kritikat e tyre realiste e të mençura, me oponencën e tyre dinjitoze ata ndihmuan që kjo periudhë e vështirë të kalojë me sa më pak gabime dhe vazhdimisht të bëheshin korrigjimet e nevojshme, që krejt shoqëria shqiptare dhe demokracia të ecin nga dita në ditë, aq sa sot Shqipëria ka një fizionomi krejt tjetër, një përmbajtje esencialisht tjetër, çka po eçon atë natyrshëm drejt popujve të Evropës së qytetëruar. Ky qëndrim dinjitoz i inteligjencës shqiptare, ky kontribut i jashtëzakonshëm që ata kanë dhënë gjatë këtyre viteve dhe mbështetja që ata aktualisht po u japin forcave demokratike i ka tërbuar krerët konservatorë e dogmatikë të PS, krerët stalinistë e enveristë të kësaj Partie, të cilët ende ruajnë në shpirt urrejtjen patologjike të Enverit për intelektualin dhe mendimin intelektual. Të mesuar me vijen e masive dhe urrrejtjen patologjike për gjithçka intelektuale, si përfaqësues të errësirës dhe të krimit, si mbartës të regresit, dhe të injorancës, ata filluan fushatën antiintelektuale brenda partisë së tyre, duke larguar nga kryesia profesorë e specialistë të zote me zëvendësime nga të mësuar nga kooperativistësh. Por pak ishte e pamjaftueshme. Ata, të verbuar nga urrejtja e skllavruar shpërfyese të lenin në “ABC e tyre kulturore” me një varg shpërash e fryrjesh të pambaruara kundër akademikëve, shkencëtarëve, shkrimtarëve dhe artistëve njohur shqiptarë. Anonimiteti monstruoz, me faqe “ABC, pjesërisë ku qoftë botet nën përçudhen “Mokën Zogs, mësohesh se kishave dhe hanave, njeriu që bëri thirrje për Nae Shën Bartolomeu se shfaq hapur urrejtjen e tij skitëmit për intelektualët, sikur don të përseritë me fryrje prej rrugaçi, i gëzanë të përdorura, të bustas, të depersonalizuar, të trustkarializuar, frakase, pos force arsyetese, të paaftë përprimëse, intelektuale dhe shpesh jofaqësore. Shkencëtarët dhe akademikët janë klerikë të mençur. Kanë pesë vite që nuk kanë asnjë lidhje dhe shë gjëjnë e ruajnë mirë shqiptare, shkruan anonimi monstruoz. Ditë më teje vazhdon. Një komb me intelektualë e ime zëhë i humbur. Kështu u drejtohet anonimeti monstruoz përfundimisht zyrtarëve të socialiste ditës shqiptare që mos e ndreqin me vetes së shquar, por të Europës dhe të Botës. Kështu u flet akademikëve, dijetarëve e nderuar dhe artistëve të mendimit të jashtëzakonshëm. Ndërsa ideologët e dikurshëm vazhdojnë udhërrëfyesit e antiintelektualizmit dhe shpirtit të trashëguar, në qendër shpëtimtarë e të errësirës. Sot në shtypin e PS shfaqen Ismail Kadare, profesorët Zija Çela, Çelo Popa [?], Sandër Lleshi [?]. Kështu u drejtohet dijetarëve e grave operacionale të socialiste dhe shkencëtareve, profesorëve e dijetarëve, të cilët kanë kultivuar vlera të pakrahasueshme shqiptare në fushat e dijes, të arteve dhe të publicistikës. Kështu u shprehin urrejtjen për mendimin e pavarur e për çdo përpjekje për ta deideologjizuar dhe çliruar nga skemat e vjetra shqiptare antikomuniste dhe antieuropiane e këta politikë. Këto klishe e primitivizëm bëhen normë, në një gazetë që e pretendon veten si “moderne” dhe “pluraliste”, çka dëshmon qartë se antiintelektualizmi është vijë e pandryshueshme e trashëgimisë së PPSH dhe se PS dhe sa e sa përfaqësues të saj nuk janë shkëputur dot nga kjo e kaluar e murrme politike.

Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara miratoi rezolutën për Kosovën Kosova tani nuk është vetëm problem shqiptar por është problem i gjithë komunitetit ndërkombëtar. Kjo është padyshim fokusimi me real që mund të karakterizojë pozicionin e problemit shqiptar në arenën ndërkombëtare. Katër ditë përpara Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara miratoi me shumicë votash rezolutën mbi situatën e të drejtave të njeriut në Kosovë. Kjo rezolutë pasi përsoncëz? pjesën më të madhe të shteteve anëtare të përhershme të Këshillit të Sigurimit e po ashtu një sërë vendesh të tjera me ndjesi në zgjidhjen e problemeve të ndërlikuara ndërkombëtare. Rezoluta u mbështet nga 115 shtete dhe shë rasti më i pasur i një mbështetje të tillë për Kosovën. Ndoshta nga herët e tjera kësaj radhe jo vetëm që u trajtua problemi shqiptar si çështje e drejtë e ngritur si e drejtë themelore që buron nga karta e të drejtave të njeriut por kërkesa e komunitetit ndërkombëtar shkoi edhe më tej duke shtruar ta valvullojn për herë të parë nevojën e mbikqyrje ndërkombëtare. Kjo shënon futjen e problemit të Kosovës në një nivel të ri të diskutimit ndërkombëtar dhe shënon në të njëjtën kohë edhe nivelin më të lartë të trajtimit nga ana e saj. Integrimi i saj në axhendën ndërkombëtare për sa i përket domosdoshmërisë për të realizuar plotësisht zgjidhjen e problemit të Kosovës edhe në rrugë shumë e madhe e diplomacisë shqiptare. Pa punën e jashtëzakonshme dhe këmbënguljen e saj në të gjitha forumet ndërkombëtare, në të gjitha vizitat e ndërsjella, dhe takimet me të rëndësishme të figurave të larta të shtetit shqiptar nuk do të ishte arritur një ndërgjegjësim i tillë. Vlen të theksohet se takimet e Presidentit Berisha me Presidentin Klinton, me Kancelarin Kolh si dhe me diplomatët e tjerë me rol në negociatorët të problemeve të Ballkanit kanë qenë frytdhënëse për reagime të cilë siç është rezoluta e Asamblesë të përgjithshme të Kombeve të Bashkuara. Gjithë përpjekjet e diplomacisë shqiptare kanë siguruar një terren të përshtatshëm për ngritjen e problemit të Kosovës në nivelet normale për popullin shqiptar që jeton atje nga ana e Presidentit të Kosovës Ibrahim Rugova. Unifikimi i kërkesave mbi diplomacinë së drejtëshqiptare dhe udhëheqjes legjitime të Kosovës si dhe rritja i shpresës e pastrimit të tyre, janë një aq kaq normalizuar paragjykim e problemit shqiptar, jo si një problem i çastit apo marginal por një problem thelbësor të parandalimit të konfliktit në Ballkan. Deklarimi i sekretarit amerikan të shtetit në këtë mënyrë se pas Dejtonit Kosova mbetet në krye të axhendave ndërkombëtare është një siguri tjetër së paku e diplomacisë shqiptare lidhur me këtë problem jo vetëm që kanë çënë të qartë por tashmë po japin edhe frytet tyre. Shqipëria ka sensibilizuar në mënyrë permanente opinionin botëror se Kosova është bërë dhunë dhe se kjo pjesë shqiptare ndodhet në situatë e pushtimit. Me fitoren e forcave demokratike në Shqipëri Parlamenti i ka dhënë vullnetin e popullit të Kosovës për të qënë i pavarur dhe për t’i vendosur vetë fatin e tij. E gjithë veprimtaria e shtetit dhe diplomacisë shqiptare në funksion të çështjes së Kosovës ka qënë e orientuar drejt një zgjidhjeje optimale, paqësore dhe të pranueshme për popullin shqiptar që jeton në Kosovë. Rezoluta e fundit mbi të cilin u mbështet që ka bërë diplomacia shqiptare për zgjidhjen e këtij problemi dhe që sigurisht do të vazhdohet me aksione të tjera konkrete deri në zgjidhjen e plotë të problemit shqiptar. S.N

Nga një izolim total Shqipëria arriti në këto vite të futet në shumë organizma europiane dhe ndërkombëtare shumë të rëndësishme. Pjesëmarrja e Shqipërisë në këto organizma, dhe hapja e integrimi i saj flasin për atë që Shqipërisë i janë hapur dyert dhe prestigji i saj është rritur jashtëzakonisht shumë në arenën ndërkombëtare. Pra ndërprerja dhe integrimi i Shqipërisë në këto organizma mjaft prestigjoze më bën që shpresoj që dhe Eurovizioni do të hapë dyert për Shqipërinë dhe atëherë do të ishte sadisfaksion i madh në se do të isha unë i pari që do të përfaqësoja Shqipërinë në Festivalin Europian. Dhe shpresoj se unë do ta përfaqësoj Shqipërinë denjësisht duke i dhënë ndërkohë dhe publikut shqiptar një sadisfaksion me të vërtetë të parashikuar. Faqe 3 Intervistë me këngëtarin Ardit Çebre

BASHKIM ZENELI deputet socialist: Ne s’mund të mos vlerësojmë vizitën e presidentit Berisha në Bon. Reformat i patën më vizion të qarta socialdemokrate që ndjek PS; vazhdueshëm dhe që duhet ta bëjnë pandërprerë, dhe kjo bëhet me vepra e jo me llogari. MAQO LAKRORI deputet socialist: Ne praktikë, shumica dërmuese e anëtarëve, dhe simpatizantëve të PS i ka interesat në atë zonë të spektrit që është e përbashkët me pjesën më të madhe të popullsisë (shërbim, punësim, shkollim, shërbim shëndetësor, siguri jetese, dinjitet e pronë). Në marrëdhëniet me të huajt etj. Janë në pakicë ata që synojnë të bëjnë pashtetore (deplote? e mbrapshtë), minisë e kryetar bashkish, kryeministra-presidentë etj. Interesat e kësaj shumice janë më afatgjata, më jetësore se sa ato të politikës së kujtimit, pasardhjes e tybanë banale për të fituar interesat pushtet ndaj veti, sot dhe nesër. ARJAN DEVEJA socialist Durres: Ne kohën që kërkon Kolhi, në kërcënime Marksin, pse të mos taksin tek Kohli. Po shkojmë te Marksi? Duhet ky një absurd. Enver Hoxha duhet ta quajmë diktator apo ne se emra që ne vëmë. DRITËRO AGOLLI deputet socialist: Edhe në elektoratin e PS, ka lloji i njerëzish, ka ekstremistë, ka dhe dogmatikë, ka dhe njerëz që mendojnë se kur të vijë në pushtet do të marrin përmasa shvagruese, e kapin nga puna kërc e e, e na kanë hequr qafe. Kjo ndjekje dhe në elektoratin e PS, ka një ajgëzë që gjykojnë në mënyrë dogmatike, ka cilët thonë se do t’i heqin të gjithë ata që janë simpatizantë e demokratëve.

Dokle vringëllin armet ndaj reformatoreve f.3

Dosja Balluku Procesverbali mbledhjes së Byrosë Politike të Komitetit Qëndror të PPSH, të datës 2 dhe 3 korrik 1974 f.7