Përvjetor vendosja e tubit të parë në ndërtimin e ujësjellësit të Tiranës Sot, u mbushën katër vjet nga çasti i fillimit të punimeve për ndërtimin e ujësjellësit të ri të Tiranës. Në mars 1991, u shënua vendosja e tubit të parë. Ky përvjetor përkon me një ndryshim të madh të kushteve të furnizimit me ujë për kryeqytetin. Qëllimi i këtij projekti është të sigurojë ujë të pijshëm, të qëndrueshëm dhe me kapacitete të krahasueshme me kryeqytetet evropiane. Punimet kanë përparuar me ritme të mira dhe janë kryer investime të rëndësishme. Infrastruktura e re po zgjeron rrjetin dhe po sjell standarde të reja teknike. Projekti është një nga më të rëndësishmit për jetën urbane të Tiranës, sepse lidhet drejtpërdrejt me shëndetin publik, ekonominë familjare dhe zhvillimin e qytetit. Në ceremoninë përkujtimore morën pjesë përfaqësues të institucioneve, specialistë dhe punëtorë të këtij sektori. U theksua se puna duhet të vazhdojë pa ndërprerje dhe se furnizimi me ujë do të përmirësohet ndjeshëm në fazat e ardhshme. (vijon në faqen 6)

1991 ishte viti juaj, viti i 25 i historisë, viti i mbijetesës e i mbijetesës për Shqipërinë Një tjetër pamflet shum i rëndë kundër meje dhe familjes sime Presidenti i Republikës e paska quajtur “90 ditë qeverisja e opozitës”. Ai nuk paska duruar dot kritikat ndaj tij nga opozita dhe është vërsulur në mjetin e vet më të dashur: fyerjen banale, shpifjen, denigrimin. As kaktovari botëkuptimi që e shquan në publicistikën e tij politike nuk do ta bënte të merresh me punën e tij. Në shkrimin e vet, “90 ditë qeverisja e opozitës”, ai gjykon periudhën e pluralizmit në vendin tonë si një “kohë, kur forcat e shoqërisë civile të papërvojë e të shpartalluara” paskan fituar të drejtën mbi shtetin. Natyrisht me këto forca ai nënkupton forcat e djathta opozitare të cilat i konsideron si “kundërshtarë” të shtetit. Kuptohet se këtu nuk është fjala për qeverinë e dalë nga zgjedhjet demokratike, por për konceptimin e tij se vendi duhet të qeveriset nga kasta e vjetër. Shkrimi i tij vazhdon me aludime të ashpra për vitin 1991, periudhë që e quan “vit fatal” për Shqipërinë. Ai i mëshon tezës se pluralizmi solli kaos, shkatërrim dhe varfëri, duke përmendur migrimet, shpërbërjen e institucioneve dhe ndryshimin e rendit si pasoja të pashmangshme. Ai shkruan se “’92 doli që mendohej” dhe përpiqet të ngrejë një ndarje të prerë midis periudhës së parë pluraliste dhe konsolidimit të mëvonshëm të pushtetit. Në analizën e tij, e majta paraqitet si garantuese e rendit, ndërsa e djathta si burim shpërbërjeje. Për më tepër, ai përdor si armë retorike figurën e Enver Hoxhës dhe nostalgjinë e sistemit të mëparshëm, për të justifikuar dështimet dhe për të mbrojtur vetveten. Në vend që të përballet me përgjegjësitë, ai zgjedh të stigmatizojë kundërshtarin. Kjo është një strategji e vjetër. Sa herë që kritikohet, ai kërkon strehë tek dogma, tek propaganda, tek keqpërdorimi i së shkuarës. Por Shqipëria nuk mund të ecë përpara duke rehabilituar figurat e diktaturës, as duke mallkuar vitin e hapjes demokratike. Pikërisht ai vit hapi rrugën për liritë themelore, për pluralizmin, për zgjedhjet dhe për shpresën e një shoqërie tjetër. Kush e sulmon atë vit, sulmon tranzicionin demokratik vetë. Në fund, shkrimi i tij nuk është veçse një përpjekje për të mbrojtur pozitën e vet politike dhe morale. Duke mbrojtur Enverin, në të vërtetë mbron veten e tij, të kaluarën e tij dhe pushtetin që i ka dhënë ajo e kaluar. Kjo është arsyeja pse pamfleti i tij nuk është analizë, por apologji e një mendësie që shqiptarët e kanë refuzuar. (vijon nga fq. 8)

Presidenti Berisha e Presidenti i Republikës Sali Berisha në Tiranë Jug po e sjell solidaritetin shqiptar. Presidenti italian Oscar Luigi Scalfaro, i shoqëruar nga ministri italian, qëndroi në Tiranë. Vizita e tij u vlerësua si një akt me rëndësi të posaçme për marrëdhëniet midis dy vendeve. Në takimet e zhvilluara u diskutua gjerësisht për bashkëpunimin ekonomik, për projektet infrastrukturore dhe për rolin e Italisë në mbështetjen e Shqipërisë. Presidenti Sali Berisha theksoi se Shqipëria ka nevojë të ngutshme për investime në infrastrukturë. Sipas tij, rrugët, energjia, ujësjellësit dhe komunikimet përbëjnë fushat më emergjente. Ai nënvizoi se zhvillimi ekonomik dhe integrimi evropian nuk mund të ecin pa një bazë moderne infrastrukturore. Nga ana e tij, Presidenti Scalfaro shprehu gatishmërinë e Italisë për të ndihmuar Shqipërinë dhe për të inkurajuar biznesin italian të investojë. Vizita u pa si një sinjal pozitiv politik dhe ekonomik për të ardhmen e marrëdhënieve dypalëshe. (vijon në faqen 6) Foto: Albani

Profesorët e ekonomisë dhe të financës argumentojnë se Shqipëria duhet të orientohet drejt modeleve perëndimore të zhvillimit. Përvoja e vendeve të zhvilluara tregon se tregu i lirë, shteti ligjor dhe institucionet demokratike janë kushtet themelore për mirëqenie. Në këtë kuadër, ekonomia shqiptare ka nevojë për reforma të qëndrueshme, për nxitjen e investimeve dhe për krijimin e një klime besimi. Ekspertët theksojnë se vendi mund të bëhet pjesë e suksesit rajonal vetëm përmes modernizimit të administratës, përmirësimit të sistemit bankar dhe forcimit të pronës private. Një orientim i tillë perëndimor shihet si garanci për stabilitet e zhvillim. (vijon nga faqja 8)

FLUTURA MAKO Është e qartë dhe jo e vonuar pyetja që i bëhet sot një pjese të opinionit politik: a po ringjallen format e vjetra të mendësisë komuniste? Shembujt e dhunës verbale, të përjashtimit dhe të etiketimit politik i japin kësaj pyetjeje një aktualitet të veçantë. Kujtesa e periudhës së diktaturës mbetet e gjallë dhe shenjat e rikthimit të saj, qoftë edhe në gjuhë e sjellje, nuk kalojnë pa alarm. Autoria argumenton se përçmimi i njeriut, nxitja e urrejtjes dhe vendosja e krimit mbi institucionin qenë tipare të sistemit komunist. Sipas saj, këto “vlera” po shfaqen rishtas në sjelljen e Partisë Socialiste dhe në diskursin e saj politik. Kjo përbën jo vetëm regres moral, por edhe një kërcënim për kulturën demokratike. Ajo ngre shqetësimin se kur bie niveli i debatit publik, dobësohen edhe standardet e shtetit ligjor. Për këtë arsye, rikthimi i gjuhës së urrejtjes duhet refuzuar me vendosmëri. (vijon në faqen 7)

Liderëshqipi regjresiv i P(P)S [?] Faqe 2 Liderëshqipi regjresiv i P(P)S Faqe 2

Faqe 3