Policia Sekrete, ish-sigurimi, merr financime sekrete nga Beogradi
Objektivi: të ndihmojë fitore[n] e ish-komunistëve në zgjedhjet e pranverës
E përjavshmja e mirënjohur italiane “Panorama” informon:
Bunkerizimi i PS-së Në kushtet e një politike pluraliste nuk mund të flitet për bunkerizim të politikës në përgjithësi çfarë në platformën e sotëm shqiptar do të thotë izolim të saj. Është evidente sot në Shqipëri prania e një hapësirë politike dhe debati politik të larminshëm aq sa po të kuptosh drejt fjalën bunkerizim atëherë nuk mund t’i veshësh politikës së sotme shqiptare. Kjo nuk e përjashton faktin se bunkerizimi si fenomen është i pranishëm në segmente të kësaj politike, dhe konkretisht brenda harkut politik që dominohet nga Partia Socialiste. Është e vetmja parti në spektrin politik shqiptar që arsyeton praninë e ngushtimit politik brenda vetes. Duke lënë mënjanë historinë e saj tepër komprometuese mjafton që të sillesh rreth selisë së kësaj partie në Tiranë dhe të kuptosh se realizimi politik evropian ka dështuar plotësisht. Në krye të kësaj partie është një klan konservator i lidhur ngushtë me të kaluarën, konkretisht përfaqësues nga e njëjta udhëheqje në ish-rezident në Paris, Kastriot Islami, ish-ministër i antisemitizmit në fillimet e demokracisë në Shqipëri dhe ish-kryetar i Parlamentit që arriti të zgjedhë president Ramiz Alinë e po ashtu mbajti ulur deputetët e vet kur ishte fjala të dënohej për dëshmorët e Shkodrës. Lista e kandidatëve të rinj ... Revista e përjavshme italiane, e mirënjohura PANORAMA në numrin e saj të fundit jep një lajm të shkurtër me këtë tekst: ndërohej për dëshmorët e Shkodrës. Listat e kandidatëve të rinj përgatiste nga ish-ministri i Brendshëm Gramoz Ruçi, ministër në vrasjet e shkurtit dhe të prillit të ’91, polic me plumb i demokracisë shqiptare, nënkryetar i PS-së është një ish-denociator i nxënësve dhe studentëve të vet, sita marksite e shkollës së Partisë ndjekur pastaj nga Namik Dokle hajduti ordinër i dollarëve të shtetit e për më shumë që garantë e përtejkufturi i kërkojnë edhe paratë që i ka dhënë Serbia për të ruajtur komunizmin në Shqipëri. Pikërisht kjo dinasti politike ka përjashtuar ose eliminuar nga radhët e saj pjesën reformatorë që nuk mungan kësaj partie duke larguar në kohë edhe mundësinë e një korrigjimi të mundshëm në të ardhmen. Kështu që liderimi konservator është laboratori më i mirë nga mund të institucionalizohen bunkerizimi politik i një partie në kushtet e afirmimit të një politike të lirë dhe të modernuar në rrafshin e përgjithshëm politik të një vendi. Partia Socialiste ka në shërbim të bunkerizimit të saj edhe mungesa e alternativave si në planin ekonomik, ashtu edhe në planin politik. Është një parti që ka shmangur nga programi i saj i përgjithshëm alternativat politike ose i ka thjeshtuar ato në nivelin e propagandës që nuk është më shumë se sa një thjeshtëzim ose fshehje e mungesave të këtyre alternativave, ndërsa në planin ekonomik operon në varësi të operimeve të Partisë Demokratike dhe qeverisë së saj. Vënia në plan të parë e programit të një partie tjetër dhe jo e programeve të veta është edhe sinjali më i qartë që lëjmëron bunkerizimin e një partie. Të qenit në opozitë vetëm si shkak i pozitës së dikujt tjetër është një arsyetim empirik që nënkupton mungesën e operativitetit politik të opozitës ndërsa mungesa e alternativave politike në harmoni me periudhën që çon menjëherë tek alternativa e origjinës që janë shumë të dhimbshme për popullin shqiptar. Bunkerizimi i kësaj partie rëndohet më tej edhe nga mungesa e relacionave ndërkombëtare që shoqërohet vazhdimisht me inate ndaj relacionave që forca politike kryesore ka realizuar me vende të rëndësishme për Shqipërinë, me organizma të mëdha ndërkombëtare. Megjithatë bunkerizimi nuk është një fenomen që rrjedh nga një forcë politike tek një tjetër.
SUDAN
ALBANIA
SVEZIA
14 gazeta i janë shmangur ligjit për tatimet
Deklaratë e zëdhënësit të Ministrisë së Financave
Lidhur me shkrimin e gazetës “Koha Jonë” të datës 14.02.1996 me titull: “Zv/ kryeministri Vrioni urdhëron mbylljen e 14 organeve të shtypit”, zëdhënësja e shtypit pranë Ministrisë së Financave sqaron se:
Ministri i Financave z.Dylber Vrioni nuk ka urdhëruar mbylljen e asnjë gazete, por ka kërkuar vetëm që 14 gazetat të cilat për t’iu shmangur tatimeve janë regjistruar si revista, të respektojnë si të gjitha subjektet e tjera detyrimet ligjore tatimore aq më tepër për rolin që ato duhet të luajnë në formimin ndërgjegjes së opinionit publik. Ju përsërisim që tatimet nuk kanë kompetencën e Ministrisë së Financave. Ato janë vendosur me ligj dhe si të tilla duhen respektuar.
PS.
Për hir të së vërtetës do t’i luteshim kësaj gazete që herë tjetër shkresat të botohen të plota dhe të mos hiqen paragrafë.
Për të ndihmuar gazetën “Koha Jonë” që të kuptojë më drejt këtë problem i kujtojmë “nga botimi i parë i numrit të saj të 11 maj 1991 deri më gusht të 1994 ajo ka pranuar veten si gazetë, pra ka pranuar detyrimet fiskale. Pas kësaj kohe e deri më sot pretendon të jetë revistë. Le të na gjykojë edhe opinioni publik për këtë.
Nikollë Lesi dhe gazeta e tij “Koha jonë”
EDI PALOKA
Në vitin 1991, pikërisht në kohën kur shumica e njerëzve të ndershëm e braktisën PPSH, Nikollë Lesi i urdhëruar bëri kërkesë për tu pranuar në atë parti (dokumenti është botuar në “RD” me faksimile). Njeriu që e kishte treguar “zotësinë” e tij si kujdestar konvikti ishte caktuar po nga të njëjtët persona të merrte në kujdestari gazetën e komitetit të Partisë së Lezhës, “Koha Jonë”.
Sipas fakteve që kanë dalë në dritë kohët e fundit, në fillim të vitit 1990 kur u duk qartë se komunizmit i kishte ardhur fundi në Beograd vendimi që një gazetë pro komuniste në Shqipëri të shndërrohej në gazetë “të pavarur” në mënyrë që fshehtas të mbështeste komunistët shqiptarë në shërbim të Serbisë (dokumenti i përkthyer në “RD”). Në vendimin e Beogradit përcaktohej edhe mënyra se si do të zgjidheshin “gazetarët” që do të punonin me gazetën. Është pikërisht ajo kohë që Nikollë Lesi nga kujdestar konvikti u bë gazetar i “KJ”. Më pas në 1991 është një vendim sekret i Sekretariatit të KQ të PPSH që urdhëron kalimin e gazetës “KJ” nga gazeta e komitetit të PPSH Lezhë në gazetë “të pavarur” por në atë vendim theksohej që gazeta duhet të qëndronte plotësisht në varësi të PPSH (më pas PS) e për këtë duheshin zgjedhur drejtuesit e saj (dokumenti është botuar në “RD” me faksimile). Shumë shpejt pas këtij vendimi, gazeta “KJ” u bë “e pavarur” dhe çuditërisht u privatizua në emër të Nikollë Lesit, i cili u bë pronar i saj. Kjo gjë shkaktoi konflikte pasi në atë gazetë kishte njerëz të tjerë që kishin të drejtë më shumë se Lesi për të qenë drejtues por ata nuk i dinin prapaskenat dhe nuk i kishin paratë e nevojshme për të mbajtur një gazetë. “Çuditërisht” paraqitej që nuk i kishin të tjerë, ju gjendën në dorë Nikollë Lesit. Se si mundi një njeri që deri atë ditë mbahesh vetën me rrogën e kujdestarit të konviktit, të sigurojnte paratë për mbajtjen e një gazete private bëhet e qartë vetëm sot nën dritën e fakteve të reja të publikuara në
“RD” (sipas informacioneve të zyrës së shtypit Pietro Zannoni) mbi financimet serbe. Shumë shpejt gazeta e mjerane e qytetit të Lezhës u transferua në Tiranë, dhe filloi të shpërndahej në të gjithë Shqipërinë. Nuk kaluan shumë kohë dhe “KJ” gati një “bum” ekonomik, të gjithdësh në atë kohë por mjaft të çartë sot. Ish-kujdestari i konviktit duke mos qenë i mësuar të qarkullojë shumë para në dorë, nuk diti ta fsheh pasurinë që “i ra nga qielli” por filloi të shëtisë me makina luksoze dhe të ekspozohet si “mariaj” me ambientet e kryeqytetit. Ndërkohë PS kishte humbur zgjedhjet dhe në Parlamentin serb kërkohej llogari për 20 milion dollarë të hedhur në Shqipëri me qëllim që pushteti të mbetej në duar të komunistëve.
Mbas 22 marsit drejtuesi i “KJ” nuk u përpoq më të mbante maskën e të pavarurit dhe gazetës e tij kaloi totalisht në sulm kundër PD dhe qeverisë demokratike. Në anën tjetër artikuj të nënshkruar me pseudonime sulmonin me egërsi të paparë liderit e Republikës së Kosovës dhe politikën e tyre. Kulmi arriti kur Frok Çupi sulmoi dhe figura të shquara të Rilindjes sonë duke i akuzuar se kanë vjedhur paratë e Serbisë e duke kërkuar që ato para t’i kthehen Serbisë.
Kjo është historia e gazetës “KJ” dhe drejtuesit të saj të parë me një analizë të shpejtë faktsh. “RD” në numrat e ardhshëm do të ribotojë në mënyrë kronologjike të gjitha dokumentat që vërtetojnë sa më lart.
I vetpeshtyri Dokle
f.3
I vetpeshtyri Dokle
Ruçi - Varrmihës i alternatives socialiste
Edhe Meta zbulon armiqte ne BE
PS tmerrrohet nga levizja politike e Ajazit
f.3
Stina e divorceve në PS
Nuk i vemë pas Pellumbit Rucit, Dokles
PS nuk u reformua kurre
Nuk i vemë pas Pellumbit Rucit, Dokles
Kryetari me 5 anëtarë të PS bëhet anëtar i PD
PS nuk u reformua kurre
Prandaj po largohem prej saj
faqe 3