Nis procesi i gjykimit të “Zanit të Vlorës” NE FAQEN 4

NATO një hap para sulmeve mbi Serbinë Serbët sulmojnë në Kamenicë të Tropojës. Komandoja serbe plagos rëndë një polic kufitar shqiptar NE FAQEN 7

Parlamenti poshtëron dhe fyen shqiptarët, masakrohet ligji për referendumin. Edhe dhjetë socialistë fanatikë mund të miratojnë ligjin themeltar të shtetit Gjinushi: Referendumi është formal, kushtetutën e bën Parlamenti. Ndryshimet në ligj rrezikojnë sigurinë dhe integritetin e Shqipërisë

Nga Bardhyl LONDO U mbush një muaj që Prometeu i lëvizjes së Dhjetorit dha flamurin e nacionalizmit shqiptar nuk është më midis nesh. Dhimbja dhe kujtimi për të nuk mund të jetë një dhimbje dhe një kujtim i përmasave të tilla që të le të kujtojë qofte edhe një lider partie apo lëvizjeje që mbetet në histori. Azem Hajdari tejkalon këto konvencione. Ai ishte një Promete i vërtetë, sepse u dha atë zjarr shqiptarëve për të cilin perënditë do ta dënonin përjetë në mënyrën çnjerëzore dhe kriminale, ashtu siç dinë të dënojnë vërtet perënditë e së keqes, përbindëshat komunistë që në Shqipëri për 50 vjet rresht kishin marrë formën e zotave të rejshëm. Dhe pushkatimi i tij, ashtu si dhe jeta e tij, do të shkaktonte pafund tronditje në hapësirën shqiptare, siç shkaktoi vërtet. Sot, një muaj më pas, trupi i Azemit nga nëntoka ku prehet, është prap i afër të shkaktojë tërmete. Dhe këta duhet ta dinë mirë sidomos ata që janë në udhëheqje të këtij vendi. Sado kryeministra të ndërrohen, sado deklarata të bëhen, sado ultimatumet të lëshojnë edhe superfuqitë e botës, një gjë është e qartë: Shqipëria nuk mund të qetësohet pa u sqaruar varrsja e Azem Hajdarit. Nuk është fjala thjesht për miqtë dhe shokët e tij, të cilët Prometeu i Dhjetorit i ka aq të shumtë, duke filluar që nga elita intelektuale e deri tek njerëzit më sqaruar vrasja shokët e tij, të cilët Prometeu i Dnjezorit intelektuale e deri tek njerëzit më të thjeshtë. As tek ata mijëra e mijëra simpatizantë të tij që në çdo orë të ditës apo të natës janë gati të japin edhe jetën vetëm ta dinë se i shërbejnë çështjes së Azem Hajdarit. Problemi është më i gjerë: me Azem Hajdarin simbol, Me atë që përfaqëson Azem Hajdarin lidhen aspiratat 50 vjeçare të një populli të tërë, por lidhen edhe ndarjet e komplekset e pamaturiara që ka provuar ky popull për një gjysëm shekulli. Ja pse këto komplekse po nuk u qetësuan mund të shpërthejnë përsëri në mënyrë të pakontrolluar. Dhe që ato të qetësohen e të fashiten, duan patjetër një përgjigje sa më të shpejtë. Kush mendon se kjo situatë është e tejkaluar apo mund të tejkalohet lehtë, qofçi edhe me deklarata ardhur nga kancelaritë me ndikim të botës, e ka shumë gabim. Sepse vrasja e Azem Hajdarit kërkon një përgjigje thelbësore: a do të vriten me politikën e opozitës në Shqipëri? Thënë më hapur: a do të ketë demokraci në Shqipëri? Sepse kur vriten liderët e opozitës, për më tepër simbolët e përmbysjes së komunizmit, kuptohet se demokracia jo vetëm është e kalë, por ajo mungon plotësisht. Një muaj pas vrasjes kriminale të Azem Hajdarit duket se qeveria shqiptare e ka mbyllur këtë problem. Dorëheqja e kryeministrit Nano kursezi nuk mund të shërbejë si një medikament qetësues për këtë plagë që vazhdon dhe do të vazhdojë të kullojë hemoragji. Ish-kryeministri shqiptar, natyrisht nën diktatin e presionit të brendshëm dhe të jashtëm, u detyrua dy herë të pranojë fajturën e vrasjes politike të Arben Brocit dhe të Azem Hajdarit. Por këtë radhë e huaja është tepër më e kushtueshme dhe s’mund të shlyhet kurrsesi vetëm me dorëheqjen e kryeministrit. Në rast se në prillin e kaluar te 7 vjetëve më parë dorëheqja e qeverisë u shoqërua edhe me një zgjedhje politike, pra me zgjedhje të reja, kuptohet që kësaj here largimi i kryeministrit qoftë edhe përgjetësimi nga skena politike shqiptare, nuk mund t’i qetësojë gjakrat e trazuara në Shqipëri. Fatyrën e këtij krimi duhet ta paguajë jo thjesht kryeministri, por ajo çka përfaqëson kryeministri, pra një zgjidhje e politikë, ku populli ta thotë fjalën e tij i lirë e pa presione. Zgjedhjet e 29 qershorit edhe pa vrasjen e Azem Hajdarit, ishin plotësisht të diskretituara. Ato në këtëm gë s’ishin të lira e demokratike, por e kaluan edhe cakun kohor e qenë të pranueshme për momentin, siç i celësoi komuniteti ndërkombëtar. Në Shqipëri para se të votohjej me 29 qershor, votimet ishin bërë, sepse në 2/3 e territorit pushteti ishte marrë me armë. Gjatë këtij muaji, ajo që sheqetëson dhe që bëhet burim konfliktesh të ardhshme, është qëndrimi i organeve të specializuara të hetuesisë shqiptare. Heshtja heshtuesja, prokuroria, u thuia është vrarë apo s’është vrarë një lider opozitar, një lider i Hajdarit, një personalitet dhe njëri, që ka aq shumë miq, shokë, adhurues e pasues në të gjitha hapësirën mbarëshqiptare? Indiferenca e tyre me ngarkesë të diskretuara politike i ka inkriminuar ata fare hapur — tashmë ata duhet ta dinë se për këtë do të përballen një ditë edhe moralisht para opinionit shqiptar. Në rast se ata pretendojnë se pasojat dhe heshtja e tyre ka shpallur pamundësinë apo paaftësinë që bë vrasjen politike, duhet menjëherë të vëpërmendën, ose ta japin sa s’është vonë. Paaflesa për të hetuar e për të zbuluar një ngjarje të tillë, kur nuk shoqqërohet me aktin e dorëheqjes, shndërrohet në një krim të vërtetë moral. Për më tepër ata duhet ta dinë se hetimet për të ashtuquajturin “grusht shteti” që trembëtojnë aq shumë, nuk fillojnë nga ngjarjet e 14 shtatorit, por me vrasjen e Azem Hajdarit. Dhe, nëse se e marrin në emër të tyre për “grushtin e shtetit”, autorët e këtij “grushti” nuk duhet t’i kërkojnë tek ajo turmë e përdorur dhunshëm, por tek ata që u urdhëruan të vritet Azem Hajdari në Parlament, në Millot, në Bajram Curr, në Tiranë e në dhjetëra atentate të tjera të dështuara e të paspjalluara. Një muaj në jetën e një kombi mund të jetë shumë pak. Për shtatorin e shtytëm për shqiptarët ishte tepër i gjatë. Ato presin një përgjigje, jo thjesht për të njëjtat ngjarje të jetës së Azem Hajdarit, por atë që i urdhëruan apo paguan të shihnin mbi të. Presin, sepse me këtë ngjarje është e lidhur historia e tyre postkomuniste, e ardhmja e tyre, me të ardhmen dhe dilemën kombe ajo që jemi një vend demokratik, apo vazhdojmë të jemi një vend ku opozita do të përgjaket e do të vritet deri në atë shkallë sa të zhduken të gjithë simbolet e Diktaturës të paqëruar studentor? Është një muaj i rëndë, i hidhur. Është një muaj pa shpresë, sepse Shqipëria e sotme dhe shumë e ardhshme, nuk mund të qetësohet pa e sqaruar Azem Hajdarin dhe Arben Brocin.

Nga Astrit PATOZI Maxhoranca ish-komuniste tregoi dje se po bën të gjitha përpjekjet për t’i lënë në derë shqiptarëve një kushtetutë falso, për miratimin e së cilës do të jenë të mjaftueshme edhe votat e një fshati të humbur apo të një grushti fanatikësh të Parisë Socialiste, që ende nuk janë larguar në formacionin e Maksim Hasanit. Parlamenti i votimit reshtor tregoi dje një papërgjegjshmëri të paparë, kur miratoi një ligj të ri, ku nuk përcaktohet fare për…

Lule të freskëta, qirinj të ndezur dhe borí të zgjatura në vendin ku u vra Azem Hajdari Dje në sheshin “Skënderbej” Foto: Albes FUSHA Qindra demokratë nderuan mbrëmë në orën 21.15 minutën kujtimin e Azem Hajdarit. Lule të freskëta, qirinj të ndezur dhe boritë e makinave ushtuan në vendin ku një muaj më parë Fatos Nano me falangat e tij ekzekutoi liderin e Djehorit dhe herë-on e pluralizmit. Azem Hajdarin dhe baboin e tij Besim Çeraj. Shiu i rëmbyer dhe dhetë e ginga demokratëve pranë selisë së PD-së te kujtonin mbrëmjen tragjike të 12 shtatorit, ku shqiptarët u ndanë në ngjyrin simbol të demokracisë dhe Shqipëri. Heshtja e thellë e masës së madhe të njerëzve ishte protesta ndaj qeverisë që meqithëse ka kaluar një muaj nga atentati, gjakrat nuk janë qetësuar e popullsia mbarë ka filluar hetimet për, ka nisur të largohët [?]. Shkak të ndodhje hakmarrës mundshme nga parlamentarët. Heshtje. Po kështu, burimet besueshme në Tiranë thonë nuk ka shenja të ndonjë leviz ushtarake të lojit të sulmit nga forcat serbe në kufirin verior të vendit. Zëvendëskryeministri... Dje në sheshin “Skënderbej”. Foto: Albes FUSHA

të jenë të majtueshme grushti fanatikësh të Partisë Socialiste, që ende nuk kanë kaluar në formacionin e Maksim Hasanit. Parlamenti i votimit rreshtor të ri, ku nuk përcaktohen fare përqindja minimale që votimi i referendumit të quhet i vlefshëm. Deputetët e majtë ngritën dje grushtin lart për t’i dhënë okëin një ligji që fundos përfundimisht jo vetëm konceptin e referendumit, por edhe të shansit të vetëm që kushtetuta të kalojë në sitën e shumicës së shqiptarëve. Sipas (Vijon në faqen 2)

Kanibalë vlonjatë tentojnë një tragjedi tjetër Të et’ hedhin në det 15 fëmijë Rojet kufitare italiane bënë të pamundurën në shpëtimin e kësaj tragjedie Pamjet e Euronews dhe kanaleve të ndryshme italiane paraqitën fëmijë të trembur dhe nëna që qanin për shkak të dramës që sapo kishin kaluar. Policia italiane i mbanin ata në krahë ndërkohë që fytyrat e tyre shprehnin mosbesim se vërtet ata ndodheshin në tokë, përfundimisht të shpëtuar nga valët e ftohta të detit. Kjo tragjedi tjetër përgatitet nga banditë e Vlorës vetëm tre ditë pasi tentuan mbytjen e familjeve dhe grave të ardhura nga Kosova. Kreth nëntë fëmijë dhe disa gra u hoqën prej ujit dhe thellësitë e detit dhe ... që sapo kishin kaluar. Policia italiane i mbani valët e ftohta të detit. Vetëm policia italiane bëri të mundur shpëtimin e tyre nga mbytja e sigurt ndërkohë që kanibalët u kthyen me të shpejtë drejt brigjeve shqiptare me skafet e tyre. Ky krim i madh që tenton mbytjen e njerëzve në valët e detit vazhdon të mbetet i pandëshkuar nga autoritetet shqiptare. Prej këtyre njerëzve të cilët janë kriminalizuar dhe kanë bërë ballë këtij krimi, nuk kanë bërë kundërshtime, kurde, kinezë, pakistanezë, turq, irakenë etj. Tragjedia e nisur në brigjet e Vlorës ka nisur për në fund të detit mijëra hallexhinj, të cilët...

Nano rishfaqet në publik me uiski dhe skuadra rojësh. Makina qeveritare privatizohet në oborrin e parlamentit NË FAQEN 3 Nano të dorëzojë makinat e kryeministrisë Ish-kryeministri Fatos Nano të dorëzojë makinat që ka grabitur nga kryeministria. Ditën e largimit të tij nga posti ai mori me vete edhe dy makina blind që i takojnë kryeministrit. Janë pikërisht dy Benz-a që lëvizin tani në Tiranë pa targa, që duhet të ishin dorëzuar të paktën para dhjetë ditësh. Nano i mori me vete ata sebashku me ekipin e tij të bodigardëve, duke mos marrë parasysh faktin se ata janë pronë e shtetit dhe se nuk shkojnë sebashku me kryeministrin kur ky i fundit lë postin. Po ashtu kryeministri i ri Majko duhet të kërkojë kthimin e makinave nga Nano pasi ato janë pikesëpari pronë e shtetit. Kryeministri deri tani ka marrë makinat, bodigardët, vazhdon të jetojë në bllok, të gjitha këto privilegje që nuk i takojnë as me statusin e ish-kryeministrit dhe as me statusin e kryetarit të partisë.