Studentët, të vendosur për të rikthyer ditët e padharrueshme të vitit 1990. Azem Hajdari mbetet simbol i pavdekshëm i të gjithë antikomunistëve shqiptarë Studentët: Qeveria po injoron kërkesat tona

Tetë vjet pas Lëvizjes Studentore të Dhjetorit "Bashkimi për Demokraci", me organizatorët e 8 dhjetorit '90 dhe me pjesëmarrjen e ish-udhëheqësve shqiptarë nga fronti i lirisë të martën pasdite në sheshin "Skënderbej", në Tiranë të martën pasdite Fronti i lirisë dhe qytetarët e Tiranës të martën pasdite në këtë miting.

qeveria në Berat për pasaportën e qeverisë për pasaportën e qeverisë NE FAQEN 3

Komunistët janë tmerruar, jo vetëm nga data që po afron, por edhe nga përshkallëzimi i protestës së studentëve. Lëvizja studentore e dhjetorit 1990 qe një nga ngjarjet më madhore dhe më të rëndësishme të historisë pas Luftës së Dytë Botërore. Në atë kohë vendi ynë ziente nga varfëria ekstreme, kolonada e gjatë e të burgosurve politikë, izolimi dhe mohimi i lirive dhe i të drejtave të qytetarëve. Shqipëria komuniste e diktaturës staliniste e Enver Hoxhës, ndonëse qe vendi i parë ateist në botë, iu nënshtrua si me çdo rast dhunës dhe terrorit. Po si erdhi shpërthimi? Përse komunistët tremben ende nga 8 dhjetori? Po i japim disa përgjigje dhe kujtime të studentëve, të cilat hedhin dritë mbi këtë lëvizje antikomuniste. Në vitet '90 në Europën Lindore komunizmi ishte rrëzuar ose po rrëzohej. Muri i Berlinit kishte rënë. Polonia, Hungaria, Çekosllovakia, Bullgaria, Rumania po çanin rrugën e demokracisë. Në Shqipëri regjimi komunist po përpiqej të mbijetonte me justifikime dhe manovra. Studentët shqiptarë, të frymëzuar nga ngjarjet në Europë, ngritën kokën. Ata ishin bijtë e një populli të lodhur, të poshtëruar dhe të varfëruar skajshëm. Në konviktet e Qytetit Studenti filluan diskutimet, pakënaqësitë dhe kërkesat. Më pas ato u shndërruan në protestë. Dhjetori i studentëve nuk ishte vetëm një revoltë për kushte më të mira jetese, por mbi të gjitha një kërkesë për liri, pluralizëm dhe fundin e diktaturës. Përballë tyre qëndronte një aparat shtetëror i kalbur, i frikësuar, por ende i rrezikshëm. Sot, tetë vjet më pas, kjo ditë nuk është thjesht një përvjetor. Është një kujtesë e fuqishme se demokracia në Shqipëri nuk erdhi si dhuratë, por si fitore e guximit qytetar. Ata që atëherë u ngritën kundër diktaturës, mbeten simbol i qëndresës. Emri i Azem Hajdarit lidhet pazgjidhshmërisht me atë shpërthim të lirisë. Kujtimi i tij është sot pjesë e identitetit të demokratëve shqiptarë. Komunistët e sotëm dhe trashëgimtarët e tyre e dinë mirë se çdo dhjetor ringjall frikën e humbjes së pushtetit dhe të përballjes me historinë. Prandaj ata përpiqen të zbehin kujtesën, të manipulojnë ngjarjet dhe të minimizojnë rolin e studentëve. Por Dhjetori nuk mund të fshihet. Ai është data kur studentët dhe qytetarët e lirë u ngritën përballë frikës dhe e mundën atë. Shkrimin e plotë në faqen 4

Nga Albina Karamanlliu NE FAQEN 5

Dënohet dhunimi i studentëve nga SHIK-u dhe policia NE FAQEN 5

PD nuk ka asnjë lëkundje për ndarjen përfundimtare në parlamentin e komiteteve NE FAQEN 3

Deputeti i PD: Nuk kemi ç'të dëshmojmë tek ata që e vranë NE FAQEN 4

Më 8 dhjetor, ceremoní në vendin ku u vra Hajdari NE FAQEN 2

Sot, 84 ditë nga vrasja e liderit të Dhjetorit NE FAQEN 2

Qirjako: I fton për krushq, ose provash, shtetin e komisarit të Elbasanit Qirjako i fton për krushq, ose provash, shtetin e komisarit të Elbasanit Premçi: Më arrestuan për motive politike NE FAQEN 2

Për tre muaj i detyrohet 5 shteteve 32 milionë dollarë NE FAQEN 5