Pushtetarët kanë frikë nga bashkëpunëtorët e revolucionit NE FAQEN 4

Nis të ndriçohet enigma e vrasjes së pedagogut NE FAQEN 4

Qeveria komenton transparencën e kompanive NE FAQEN 5 DELOITTE & TOUCHE LARG NGA VEFA

Tragjedia e Otrantos dhe marrëveshja e zezë e 28 Marsit me komitetet e akuzojnë pushtetin që u ngrit mbi gjakun dhe krimin

Gjinushi gjuh et me gurë Familjet e viktimave të Otrantos i mbyllin dyert Gjinushit Gjinushi gjuhet me gurë Familjet e viktimave të Otrantos i mbyllën dyert shtëpive të tyre për shkaktarët e tragjedisë. Gjinushi dhe veglat e tjera të shtetit kriminal u gjuajtën me gurë dhe nuk u pranuan t’i jepnin ngushëllime shumë prej familjeve vlonjate që një vit më parë humbën të dashurit e tyre. Pikërisht, një vit pas tragjedisë familjet e viktimave mundën të njohin vrasësit e fëmijëve dhe të afërmve të tyre. Nano, Meidani, Gjinushi dhe klika që ka ardhur në pushtet, ndërsa nuk kanë marrë asnjë masë përjetjen e kufomave të tjera të përpira nga deti, nuk kanë bërë asnjë përpjekje për të zbardhur të vërtetën e kësaj

PD kërkon respektimin e vullnetit politik të shqiptarëve të Kosovës “Qeveria italiane të jetë më aktive dhe të mbështesë qëndrimet e SHBA-së lidhur me çështjen e Kosovës” Problemin e çarmatimit e zgjidhin përfundimisht zgjedhjet Qeveria vështirësoi Berisha: Opozita duhet të punojë për zgjedhjet e reja Qeveria burim krize

Shqiptarët përkujtuan dje një-vjetorin e tragjedisë së Otrantos, duke bërë bilancin e një viti, i cili është pak të quhet i mbrapshtë. E vërteta e tragjedisë së 28 marsit të vitit 1997. mbetet e hidhur, që ende rrënqeth, vijon të mbahet e kyçur në kasafortat e qeverisë dhe sidomos të qeveritarëve të akuzuar si përgjegjës të saj. Pas një viti mund të themi se jo vetëm nuk është bërë asgjë për zbardhjen e dramës së madhe njerëzore që fundos në ujërat e Otrantos të paktën 83 jetë, por është bërë gjithçka që ajo të fshihet dhe të harrohet. Migje e Zani Çausha në kabinetin e Nanos kanë 12 muaj që luajnë të gjitha gurët për të zhdukur gjurmët që e çojnë tek e vërteta e 28 marsit. Tashmë është e qartë për të gjithë shqiptarët, por sidomos për ata që nuk kanë hequr ende rrobat e zeza për familjarët e humbur, se përgjegjësit e sotëm janë përgjegjësit e negativisht kërkesës së vazhdueshme të Berishës dhe të Partisë Demokratike për hetimet ndërkombëtare. Demokratët e kanë të vështirë të deklarojnë dëshmitë tronditëse të vitit të kaluar dhe të vijojnë të mbeten në guaskë për protagonizmin që influencuan e madhe në tragjedinë që fundosën shqiptarët dhe që urdhëruan nisjen e Karrit të Radës, nën yjlet e kallashnikovëve të Koxhës. Pas një viti shqiptarët kërkojnë zbardhjen e Otrantos që u shkatërruan tragjikisht e që vazhdojnë e shpresojnë e fundit për Otrantos, por asnjë edhe fryrë sa e fundit për njerëzit e vendit të tyre. A ta që e detyruan qeveritarët e Vorës, Fieri, Lushnjes e detyruan të vënë të iknin me i marrë nga shtëpitë e tyre drejt detit, duke i lënë priste në mes të Adriatikut janë sot në pushtetin e gjakut me të pashpirtë të gjakut e të pasigurisë, që 28 marsin e vitit të kaluar kur rrugët e ish mbushur me revolucionarë kallashnikovësh. Pas një viti më dhjetëra Otranto të tjera kanë ndodhur. Viktimat e reja të Adriatikut janë dhjetëra deti, me motive po aq të forta sa në 28 marsin e vitit të kaluar. Ata kanë shikuar drejt vdekjes së ndjekur nga bandat e krimit, varfëria dhe nga mungesa e shpresës që është vrarë nga qeveria e keqe dhe qeveria, Fatos Nanos, Sali Berishës, Arben Malaj e Naimi Kim Pinos. Në vjetorin e tragjedisë së Otrantos që u përkujtua, siç u shprehën familjarët e viktimave, dhe u mbajt një ceremoni nën hijen e viktimave mundën të njohin vrasësit e familjeve masë për gjetjen tragjedie. Pasi bëjnë të gjitha hapat që qeshin ta që mos ishte objekt i një hetimi ndërkombëtar, vazhdojnë të mbajnë të kyçur të vërtetën e katastrofës, që u organizua nga krerët e inkriminuar të Partisë Socialiste. Por, kjo dosje nuk do të mbyllet kurrë, pasi dhjetëra jetë të pafajshme që u shuan në terrin e detit kërkojnë ndëshkimin e fajtorëve. Qeveria mund ta fshehë përkohësisht të vërtetën, mund të lërë përkohësisht të lirë vrasësit, por drejtësia do të triumfojë. Fatmirësisht, nga tragjedia kanë mbetur të gjallë aq njerëz sa të dëshmojnë për autorët dhe organizatorët e tragjedisë. Dhimbja për të dashurit e tyre do t'u trimërojë shqiptarët për të denoncuar bandat dhe komitetet, që vijnë e shkuar nuk mbyten dhe vranë vetëm viktimat e Otrantos. 28 marsit, shqiptarët shohin se vendin vijojnë ta mbajnë peng ata që një vit më parë i vunë atë zjarrin duke udhëhequr komitetet famëkeqe të krimit. Politikanët që nënshkruan një vit më parë së bashku me monstrat e “revolucionit” vonuar demokratik” gënjerron sot vërtetën, korrupsionin, kontrabandën, dhunën dhe duan të kthejnë në gogole me të mëdhenj se vitin e kaluar për shqiptarët. Nuk ka asnjë rastësi në faktin që në ditë më parë zgjatimi i komitetit famëkeq të Vlorës, i cili vetëm sa ka ndërruar emrin, u prit në zyrën e tij nga presidenti i Republikës, Rexhep Meidani. Një vit pas marrëveshjes së 28 marsit në Vlorë, Shqipëria ndodhet edhe në të njëjtën krizë si në ditën kur Artur Dade, Preç Zogaj, Skënder Gjinushi, Sabri Godo e të tjerë nënshkruan për turpin e zi të partive të tyre përkrah Albert Shytit, Gjoleke Malajt, Xhevat Koçiut e komitetë të tjera të jugut të djegur. Sepse ajo nuk ishte aspak një deklaratë e zakonshme formale, por institucionalizimi i krimit politik që do të zhvyste Shqipërinë në lumën gjak dhe shkatërrime. Të gjithë nënshkruesit me kravatë dhe me fustane të hapura dhe modanë të deklarata, që 28 marsi janë të denuar nga historia si përgjegjës për tragjedinë që e kishin shtyrë dhe vazhdojnë ta mbajnë zhytyr këtë vend. Jo vetëm qeveritarët që dolën nga zgjedhjet e dhunuara vetëm të pranishme për momentin, por edhe pretendentët e përhershëm për opozitarë, si Sabri Godo, nuk mund të shpëtojnë kurrë nga kompleksi i gjakut të 28 marsit. Nuk është fare rastësi që politologjia e protagonishtëve të tragjedisë shqiptare të mos jetë e vulosur, nuk ka ndryshuar fare në ditët e fundit, bile as edhe portreti i Godos, që në disa raste i kanë shtrirë vitin e fundit. Bilanci i një viti mbrapshtërie për shqiptarët është ruajtur i pandryshuar. Të tri institucionet, mbase nuk është se nuk ka zgjidhje, madje mund të thuhet se kjo është e keqja e punëtorëve të këtij vendi, por fakti që e keqja ka u ngjitur shqyrto një vit më parë. Kurrë 83 të zhdukurit jeta në det, nuk u gjetën asnjë përpjekje. Në një vjetorin e Adriatik dhe qeveritarët e sotëm në nënshkrimin marrëveshje me kriminelët e komiteteve.

Polo dhe Gjana në Tepelenë dhe Gjirokastër, Bode dhe Topalli në Cërrik Sot, liderët e PD-së janë në Sarandë dhe Delvinë. Qytetet e jugut kërkojnë zgjedhje të reja NE FAQEN 2

Konferencë shtypi e Presidentit Rugova Vullneti i popullit është: Kosova e pavarur, e lirë dhe demokratike NE FAQEN 7 Të gjithë faktet e Kosovës dhe të dhënat e këtij takimi janë në faqen 7. Treffen der Kontaktgruppe / Contact Group Meeting / Bonn / 25. März 1998

SHKSH: Rrezikohet Përmeti dhe Tepelena Sipas Shoqatës së konsumatorit shqiptar orizi që shihet në këto qytete, në Greqi konsumohet për shpendët. Sipas vëzhgimeve të bëra, është konstatuar se edhe për sa i takon produkteve të mishit dhe pulës..... NE FAQEN 5

Qeveria e kënaqur me dështimin e Grupit të Kontaktit Kosova nuk ka se çfarë pret nga një qeveri që vepron sipas interesave të Millosheviçit Nano ka mbajtur dje përpara ministrave të tij një fjalim lidhur me vizitën e tij në Bon dhe mbledhjen e Grupit të Kontaktit. Në fjalën e tij Nano është shprehur i kënaqur me atë që arriti sipas tij në Bon. Të njëjtin qëndrim e konfirmoi edhe zëdhënësi i Nanos në konferencë shtypi. Sipas tyre fakti i ndërkombëtarizimit të çështjes së Kosovës dhe dënimi i masakrave serbe në Kosovë prej të gjithë pjesëmarrësve në mbledhjen e grupit të Kontaktit janë arritje. Qëndrimi i Nanos në Bon është kritikuar jo vetëm nga opozita shqiptare e cila kishte paralajmëruar se Nano do të dështonte, por edhe nga autoritetet kosovare. Në fakt mbledhja e Grupit të Kontaktit veproi në kundërshtim me interesat e Kosovës përderisa nuk mori asnjë masë kundër Millosheviçit. Nano që ishte i pranishëm në atë mbledhje nuk arriti të ndikojë aspak që vendimet të ishin të ndryshme pra praktikisht ai ka dështuar në Bon. Pikërisht për të mos pranuar këtë dështim Nano dhe zëdhënësi i tij shprehen si të kënaqur me atë që është arritur duke harruar që kështu bëjnë një gabim të dyfishtë. Do të ishte më e ndershme për të edhe më me interes të problemit që Nano të pranonte se kishte dështuar dhe të kritikonte qëndrimin e Grupit të Kontaktit. Me qëndrimin që po mban Nano tregon se kërkesat e qeverisë shqiptare nuk janë as sa ato të qeverisë amerikane e cila ka shprehur pakënaqësi për rezultatet e Bonit. Kështu, Nano kundërshton qëndrimet e SHBA të shprehura nga Ollbrajt, e cila kërkoi nga fuqitë e mëdha që të aplikonin sanksione më të ashpra ndaj Millosheviçit. Përfundimisht mund të thuhet se Kosova nuk ka se çfarë pret nga kjo qeveri e cila deri tani ka vepruar vetëm sipas interesave të Millosheviçit e jo të Kosovës. E.P

Kryeministri, shtetari më i papërgjegjshëm i Shqipërisë vazhdon supermasht­rimet Luftë kundër liberalizimit: Nano rikthehet tek Instituti i Studimeve Marksiste-Leniniste Fatos Nano edhe dje e ka vijuar paranojën e tij të zakonshme që më së shumti e shfaq në të përjavshmen mbledhje të qeverisë. Kryeministri shqiptar tashmë i mbushur me vese evidenton njeriun më të papërgjegjshëm në Shqipëri. Në mbledhjen e djeshme të qeverisë njeriu i mashtrimeve më të pacipa i vazhdoi edhe njëherë ato me një sintaksë që nuk kuptohet e aq më shumë të jetë edhe frytdhënëse. Ashtu siç bën gjeli mbi pleh, i ngritur mbi bulunjtë e ministrave të tij, shumica të inkriminuar deri në palcë, Nano e ka mjaft të thjeshtë të operojë me paranojën e tij. Njeriu më i pavlerë që ka pasur në historinë e vet shteti shqiptar, i shkon ndërmend edhe të replikojë me historinë të cilën më së shumti e ka përgjakur mentaliteti i kryeministrit aktual. Zëdhënës i qarqeve antishqiptare në krye të qeverisë shqiptare ai ka guximin të deklarojë e të tallet me tërë vlerat kombëtare të këtij vendi e për më tepër të ironizojë vuajtjet e shumta që ka pësuar Shqipëria në disa dekada për shkak të partisë në krye të së cilës ai është sot. Mashtruesi ordiner dhe fallasifikatori i madh i shifrave, fakteve mendon se është duke folur për injorantë dhe jo për shtetasit e tij. Ai interferon në mënyrën më absurde shifra dhe fakte, përçartje filozofike duke tentuar vazhdimisht të turbullojë sa më shumë atë ku ai e gjen të mundur. Ai nuk ka asnjë sens moral dhe asnjë tendencë përgjegjshmërie. Fryt i paranojës së tij tashmë të pashërueshme dhe më tepër edhe nga alkooli i shumë qe pi, është situata e rëndë e shqiptarëve, qofte në ekonomi, qoftë në politikë e qoftë edhe në rënien si faktor dhe për punët e veta. Ndërkaq në fjalimin e tij të bie në sy se po nis e sulmohet liberalizmi, gjë që të kujton planin 4-të të Komitetit Qendror të Partisë së Punës dhe rikthimin tek Instituti i Studimeve Marksiste-Leniniste, që mbetet paranoja e vazhdueshme e Fatos Nanos.