Original newspaper scan
scroll · drag · double-click

Rilindja Demokratike

24 prill 1999

UNHCR: Po na vjedhin të gjithë qeveritarët

Grabitja e ndihmave nga qeveria shqiptare problem ndërkombëtar Strehaeburgu paralajmëron Shqipërinë për ndalimin e ndihmave Alarm Pegasusit e rezervatit të regjistrimit KE-së, së shpejti për dërgime në ndrojtje për Shqiptarët NË FAQEN 3
Shqipëri Strehaeburg[?]

Të martën 16 mars, deputetët e 26 partive italiane kërkuan qeverisë e parlamentit që të ndanin nga qeveria shqiptare problemin ndërkombëtar të luftës çlirimtare të Kosovës. Kërkuan që ndihmat italiane e të gjitha mbështetjet e të gjitha llojeve për Shqipërinë të ndalen në qoftë se qeveria shqiptare e kryesuar nga socialistët dhe kryeministri Pandeli Majko nuk do të ndryshonte në qëndrimin e vet ndaj UÇK-së. Kjo kërkesë e tyre erdhi në fillim të bombardimit të bazave të ushtrisë serbe në Kosovë dhe menjëherë pas deklaratës së autoriteteve të larta shqiptare për ta konsideruar luftën e armatosur çlirimtare të Kosovës si pjesë të luftës antifashiste e antinaziste të popullit shqiptar gjatë Luftës së Dytë Botërore. Ky reagim i ashpër i 26 deputetëve italianë nga partitë e tyre: Forza Italia, Aleanca Kombëtare, Liga Veriore, Partia Republikane, Partia Popullore e Paktit Segni, me të cilin iu kërcënuan qeverisë e parlamentit shqiptar se po të vazhdojnë të përkrahin luftën e armatosur të UÇK-së, Italia do të ndërpresë ndihmat për Shqipërinë e do të kundërshtojë pranimin e saj në NATO e Bashkimin Evropian, para së gjithash shpreh shqetësim për përmasat e antikosovarizmit në politikën e kulturën italiane. Duket, ky antikosovarizëm është pjesë e njërës prej rrjedhave të fuqishme të antishqiptarizmit në përgjithësi që pas viteve nëntëdhjetë. Aq më tepër, sepse kjo kërkesë e deputetëve italianë u bë vetëm 24 orë para se qeveria e koalicionit e kryeministrit D’Alema të japë pëlqimin për bombardimet e bazave ushtarake serbe në Kosovë. Mund të ishte e pashmangshme të pyetej: a ka ndryshuar në këta gjashtë vjet politika e Italisë ndaj shqiptarëve dhe luftës së Kosovës, apo kemi të bëjmë me një vazhdimësi të një qasjeje të vjetër? Në ç’masë është kjo “kolonë e pestë” e antikosovarizmit në politikë, kulturë e gazetari? Përgjigjja e këtij reagimi kërkon të shihet në kontekstin e raporteve italo-shqiptare dhe të një pjese të establishmentit italian që për vite me radhë ka parë me mosbesim e nënçmim çështjen shqiptare. Për një pjesë të opinionit publik e të politikës, shqiptarët u trajtuan si problem emigracioni, si problem rendi, por jo si subjekt politik me të drejtë për liri e vetëvendosje. Prandaj edhe mbështetja ndaj UÇK-së e luftës çlirimtare u pa jo si mbështetje e një populli të shtypur, por si shmangie nga kornizat e pranuara diplomatike. Ky mendim u ushqye me klishe të vjetra, me paragjykime orientalistike, me frikëra të importuara dhe me një kulturë politike që e përfytyron Ballkanin si periferinë e vet të parregullt. Në të njëjtën kohë, qëndrimet zyrtare italiane nuk qenë homogjene. Ka pasur zëra solidariteti, ndihma dhe përkrahjeje për shqiptarët e Kosovës e për Shqipërinë. Por dalja publike e 26 deputetëve tregoi se një linjë tjetër vazhdonte të ishte aktive dhe e organizuar. Ajo nuk sulmonte drejtpërdrejt Serbinë agresore, por vënte në shënjestër shqiptarët që rezistonin. Kështu, në vend që të dënonte spastrimin etnik e represionin, ajo përpiqej të delegjitimonte rezistencën. Kjo është arsyeja pse kjo prirje mund të quhet “kolonë e pestë” e antikosovarizmit.
Pandeli Majko D’alema Itali Shqipëri Kosovë

NATO do të trumfojë mbi genocidin dhe barbarinë

RTT shtih, kjo fotografi, pas bombardimeve të NATO-s Bisedë posahendëshat samitin e NATO-s me rastin e 50-vjetorit të saj NATO do të trumfojë mbi genocidin dhe barbarinë NË FAQEN 2