PRANVERE NE BUTRINT (Fotot: A. Bodinaku)

Në vazhdim të vizitës së tij zyrtare e në marrëdhëniet e RP të Bullgarisë, dje në selinë e Ministrisë bullgare të Punëve të Jashtme, filluan bisedimet midis ministrit të Punëve të Jashtme të RP të Shqipërisë dhe atij të RP të Bullgarisë. Ministri i Jashtëm bullgar duke shprehur kënaqësinë për vizitën e ministrit të Jashtëm shqiptar në Bullgari tha se kjo vizitë hedh bazat e një bashkëpunimi të gjerë midis dy vendeve dhe popujve tanë në të gjitha fushat. Kjo përbën një kontribut të rëndësishëm në thellimin e bashkëpunimit mbi bazën e interesave të ndërsjella e në një kuadër më të gjerë evropian. Pasi foli për situatën dhe zhvillimet e brendshme në Bullgari, Bojko Dimitrov, vlerësoi hapat e bëra në marrëdhëniet shqiptaro-bullgare dhe theksoi nevojën e një dialogu politik më intensiv e kontakteve më të gjera në fushat ekonomike e politike midis dy vendeve, parlamenteve, personaliteteve të larta e organizatave të ndryshme shoqërore. Ne, vuri në dukje ai, duhet të mbështetemi tek interesat që na bashkojnë e të krijojmë mundësi të tjera për të ecur më përpara. Ministri i Punëve të Jashtme, Reis Malile, pasi vlerësoi marrëdhëniet miqësore që ekzistojnë midis Shqipërisë dhe Bullgarisë, nënvizoi se kohët e fundit bashkëpunimi dypalësh ka marrë zhvillime të reja në fusha të ndryshme si në atë politike, ekonomiko – tregtare, të kulturës, shkencës e teknikës, etj. Mundësi më të mëdha janë krijuar edhe në fushën e bashkëpunimit industrial. Të dy ministrat shprehën dëshirën që këto marrëdhënie të çohen vazhdimisht përpara. Zhvillimet politike në rajon dhe interesat e përbashkëta diktojnë nevojën e zgjerimit e forcimit të këtyre marrëdhënieve. (Vijon në faqen 4)

— Nga blloku i shkkrimtarit — E kam fjalën Berat; rrëzë përret gërryer, Beratin e Tomorrit. Berati dëshiron të përkujtojë këtu mot të zeza shekuj e ekzistencës së tij si qytet. Si vendbanim paraqitet të paktën i rrok të 27 shekuj. Gurët pellazgjikë, në themelet e së murit e kalasë, flasin me tërë pëshpërimën e tyre villimore. Kujt i qëndron karshi kjo antikitet e përmendur nga Polibi e Livi? Andej lumit, mbi lagjen Goricë, shenjat e vendbanimit paraqiten ngjitur e janë mbi 30 shekuj, ndërsa ato të një fortese ilire nuk janë më të reja se të kalasë. Jemi në trevat e fisit të dasaretëve. Për paraqitjen kjo sido të vetëm e të vendit, bizantinet i thanë Pulë-heropoli, – Qytet i Bukur. Ndër romakë, di u përmenda edhe si Albanorum Oppidum, – Qytet i Arbërve, që do të thotë se kjo qendër banimi u bë me kohë e rëndësishme midis viseve tona. 24 shekuj të një jete të pandërprerë pranë detit, Berati: kjo na sjell ndër mend shkrimtarët e mëdhenj, duke shënuar të shqiptarëve. Vështirë që venë, këtë do të thoshit në simpozium për çështjet e restaurimit e të mirëmbajtjes së monumenteve të kultit — Jesë janë të marrin pjesë edhe të huaj. Është një ngjarje për gjithë vendin. Dhe Berati dhe shokët që aty punojnë me aq përkushtim për monumentet e për muzezet, e meritojnë këtë nder. Pas lutjes, këtu është bërë një punë e tillë e madhe e kujdesur, që antikiteti ka fituar pamjen e një qyteti vërtet të përterirë. Berati është një nga ato qendra të jetës qytetare shqiptare, që, kush vajtje e vizitoj një herë, e merr shpesh malli të rizhitojë përsëri. Kur e humbet rastin, apo nuk e krijon, nuk i mbetet vetëm peng; nuk ndihen mirë. (Nuk flas vetëm për veten: dëgjoj leks vetë më thonë «po.»). 15shtë nëje ditë e mbarimit mirë ajo e diel: gjelbërim gjithë diell. Pemët kishin sigurisht, s'të vinte mirë, e Tomorr nuk shihej me shumë një pah dëbore. Tjetër vit mullullë zbardhër ky që nisi. Po fluturojnë te stolia që jëton me këtë legjendë qyteti në trajtë e skulptura, ara, edhe të qëndruara, me shkëlqim e bardhë, me ulishttat e gjendura. Që nga kalaja e vjetër, qyteti i ri duket se si ka arë gjithëpër formën. Plani i tij përqëndohem urbanistik mund të thuhet se u arrijt. Por u zgjerua si shumë qyteti. (I kaloi të 10 km!) Dhe ka vërtetuar si tepër fushës, edhe me vallen e Osumit (drejtuar veriu), edhe duke i vajtur rrugës përpjetë (drejt jugut). I nguhtuara midis dy shkëmbinjve, ai ka qenë detyrar prej të shpërthejë nga të gjitha anët. Po ky shpërthim duhet përmbajtur. Thonë se, kulti nuk i bën he— (Vijon në faqen 3)

Guri Koti, fotografi i njohur në Korçë, tani në pension, ka gjithnjë një ngutje, sikur diçka ka lënë përgjysmë dhe do ta bëjë pa tjetër. Kur bisedon, me etjen për punë të bukura, sikur të shkund dhe të thotë: «Po ti, ku je? A po bën diçka të dobishme?» Kolë më parë portretizoi me penelë + e fotografët mjeshtrin e gurit, Kristaq Papagjiri. Me dashuri të veçantë fotografoi në rrugë, në sheshe, në oborre, brenda në shtëpitë korçare gjurmët e daltes së mjeshtrit këmbëngulës, si portikë, bazamente, shatërvane, vatra, cezma, vazo zbukurimi, portrete në gur të figurave të tilla, si Heroit të Popullit Mihal Grameno etj. Në fotografi na solli edhe studion e mjeshtrit ku punonte mjeshtri, punishten, ku perçolli zanatin e gurëgdhendësit tek nxënësit e vet, mjeshtrit e shtëpisë së tij etj. — E kishа si një detyrim për këtë artist të gurit, e thotë ai. — Duke mbledhur kështu në fotografi punët e tij, e kupton më mirë artin e tij. Pastaj, të mos harrojmë, se fotografi janë një rrugë tjetër e arsimit: vlerave që le në brez, brezit tjetër. Një pakujdesi mund ta dëmtojë nëse një jetë, një shtëpi, një vepër dhe të humbasë, kurse fotografia do të mbetet. Ja, me këtë detyrim për ata që e ku të kujdeshur puna në duart e artit mendon të fiksojë në fotografi edhe tër-«gjendim» në hekur, dhe në hekur tek e në fotografi fiksojë në fotografi edhe përkujtime të tilla— ne hekur për ta dhënë të plotë tr- fryrën e qytetit të kangjellave, si dhe dhendjet me vlera të drurit. — Në një shtëpi korçare unë u bef… sova nga 16 punime me shumë vlerë në dru. Janë pasuri e duarve të arta të mjeshtërve të njohur dhe anonimë. Ato u duhen përçjellë brezave kështu, si vepra të vërteta, në origjinal; por edhe fotografimi është rrugë tjetër, ruajtjeje... Ai ngutët, gjithnjë ngutët. «Edhe një oborr karakteristik e do një fijskim në fotografi, – thotë, – sikurse e do edhe një rrugë që nënesht do të jeton.» Guri Koti ka karakter vajtë që ka dalë në pension, megjithatë aparatin fotografik nuk e ka lënë dhe ngashe të shtëpisë. Në arkivin e laboratorit të kombinatit të trikatazhit, ku punoi për vite të tëra, ka të paktën tre mijuta «numne të gjesh të nevojëshme» 40 mijë negati- va. Nuk e tepr… po të pohojmë se në to është jo vetëm jeta e kombinatit, por edhe e qytetit të tërë, të Korçës. KOSTAQ DUKA

Qyteti i Durrësit dhe periferia e tij ka tani një sipërfaqe të zgjeruar gjelbërimi, shumë më e madhe se pesë vjet më parë. Dallojnë në këtë pamje veçanërisht Plazhi dhe zona e Shkozetit. Mjedise majft të bukura me drurë zbukurues, shtretër me vigan koridore të qytetit. Në këtë qytet e durtës së rrugës dhe rrugëve të pasionuar të lulëve, Dhe është e rastit që në oborre, korridore e në ballkone të zbjerë syri lulë të shumta. Por pak, fare pak të të syri karafila e trendafila, lulebore, zambakë shumëljesh e ngjyrash etj. Pse ndodh kështu? Disa shkojnë në shërbimin komunal që drejton edhe gjelbërimin ngrejën supet me indiferentizëm: Disa vijet më parë kundërmona aromat e këtyre luleve. Tregoheshin buqeta me to në dyqane. Kjo është njëra vërtetje për drejtuesit e komunalës në Durrës: Fidanë të llojeve të mësipërme të luleve mund të sigurohen në Berat, Shkodër e në rreth të tjera. Farërat nuk mungojnë. Vërtetja e dytë: kërkesat për lule të freskëta në formë buqetash po rriten. Kjo tregon kulturë, në të njëjtën kohë kërkesë shpirtërore. Shprehje konkrete të saj janë kërkesat gjithnjë në rritje për ceremonitë e ndryshme nëpër familje, për pritje e përcjellje, në raste përkujtimore etj. Përse drejtuesit e komunales dhe drejtorët ata të ngarkuar me këtë sektor, këndrojnë ende larg këtyre kërkesave? Duhet mësuar nga përvoja e rretheve të tjera. Vërejtje e tretë dhe e fundit: në qytet të mëdha e qendra turistike, siç është Durrësi, përse të mos ketë më shumë pika të shitjes së lulëve? Edhe vazot ku mbahen këto lule janë po ato të disa dhjetëvjeçarëve më parë. Përse të mos prodhohen këtu bukura e me art; kur ne Kavajë u bënë vepra që e sjellin në përdorim qëllim të tillë? Përse të mos mbillet kjo pjesë e bukura e luleve nëpër oborret e tyre.

Shifrat flasin Tre herë është rritur popullsia e Lirazhdit pas Çlirimit, ndërsa prodhimi industrial 1300 herë. Vetëm vitin e kaluar eksportu i rrit në 30 milionë dollarë. Në mbi 20 për qind u rritën të ardhurat e kooperativistëve vitin e kaluar. 11.2 mijë lekë mori njëherësh në fund të vitit një familje në Guraquq, ndërsa kooperativa e Përnesajt ndau në fund të vitit 24 milionë lekë. Çdo familje përfitoi të ardhura vjetore nga arsimi, shërbimi shëndetësor dhe fondet speciale, në mbi 4 mijë lekë. Që nga viti 1971 jepen pensione me një vlerë mbi 15 milionë lekë më shumë, ose 1600 lekë për familje në vit.

Vijon nga faqen 3) Qyteti i Durrësit dhe periferia e tij ka tani një sipërfaqe të zgjeruar gjelbërimi, shumë më e madhe se pesë vjet më parë. Dallojnë në këtë pamje veçanërisht Plazhi dhe zona e Shkozetit. Mjedise majft të bukura me drurë zbukurues, shtretër me vigan koridore të qytetit. Në këtë qytet e durtës së rrugës dhe rrugëve të pasionuar të lulëve, Dhe është e rastit që në oborre, korridore e në ballkone të zbjerë syri lulë të shumta. Por pak, fare pak të të syri karafila e trendafila, lulebore, zambakë shumëljesh e ngjyrash etj. Pse ndodh kështu? Disa shkojnë në shërbimin komunal që drejton edhe gjelbërimin ngrejën supet me indiferentizëm. (Pjesa e sipërme e tekstit paraqitet e vazhduar në kolonën përkatëse.)

Dje me rastin e 25-vjetorit të vdekjes së atdhetarit e demokratit, bujkut të shtetit, dijetarit, poetit, përkthyesit e historianit Fan S. Nolit dhe e Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të rrethit e teatrit «Aleksandër Moisiu» në Durrës organizuan në tërën e kësaj së qytetit pasdite tematike letraro – artisti- ke «Nderim Fan Nolit». Mernin pjesë punonjës të institucioneve kulturore e artistike, njerëz të artit e të kulturës, të rinj të të reja e të ftuar të tjerë. Ndodheshin edhe anëtarët e Byrosë Politike dhe sekretari i Komitetit Qendror të Partisë, shoku Foto Çami, sekretari i parë i Komitetit

Kryetari i Presidiumit të Kuvendit Popullor të Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë, shoku Ramiz Alia, i dërgoi një telegram urimi presidentit të Republikës së Kilit Patricio Aylvin. «Me rastin e zgjedhjes Suaj në postin e Presidentit të Republikës së Kilit, presidenti i Republikës së Shqipërisë, në emër të popullit shqiptar, të Presidiumit të Kuvendit Popullor të Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë, ju shpreh urimet e mia më të mira për kryerjen e detyrës Suaj të lartë, për realizimin e aspiratave të popullit mik kilian, për forcimin e lirive, të pavarësisë dhe të demokratizimit të jetës së vendit.» Shprehu bindjen se marrëdhëniet midis Shqipërisë dhe Kilit do të zhvillohen paprerë në të ardhmen në interes të dy popujve tanë. (ATSH)

ACARIME POLITIKE NE MOSKE Kongresin e Deputetëve të Popullit Gorbaco-vi e quajti si të pavlefshëm e të pavlefshëm e të pavlefshëm? Kongresin e Deputetëve të Popullit Gorbaco-vi e quajti si të pavlefshëm e të pavlefshëm? (Teksti i plotë i artikullit është i shtypur në disa kolona.) Kongresin e Deputetëve të Popullit Gorbaçov e quajti si të pavlefshëm e të pavlefshëm? (Vijon me raportim mbi acarimet politike në Moskë, Kongresin e Deputetëve të Popullit dhe zhvillimet politike në Bashkimin Sovjetik.)

NË RENDIN E DITËS: UJITJA E BIMËVE Dimri i sivjetëm si po shihohet, u karakterizua nga mungesa të reshjeve. Që nga dhjetori deri të fundit e fushës sasia e reshjeve ka qenë disa herë më pak se mesatarja shumëvjeçare. Kjo ndikoi për keq në mbushjen e ujëmbledhësve dhe në sigurimin e rezervave ujore në tokë. Që tani në mjaft ngastra të mbjella me grurë, foragjere etj. po ndihet mungesa e lagështirës. Në tokat e cektë e skeletike ka filluar edhe zverdhja masive e bimëve. Mungesën e lagështisë po e ndjejmë më tepër bimët e mbjella rishtaz, si: jonxha, panxhar-sheqeri, tek të cilat vihen re edhe dëmtime masive të farës. Jo më pak shqetësimeve paraqitet gjendja në zënien e pemëve frutore, ullishtëve, vreshtave të mbjella këto ditë. E paraqitëm këtë gjendje për të shmangur atë shqetësim që e ka sot çdo bujk, specialist e drejtues i bujqësisë. S'ka pse të pritet për ujitjen e bimëve. Se nga duhet filluar, me çfarë ritme duhet ecur, u takon specialistëve të vendosin pa humbur kohë. Çdo vonesë në jonxhësit e mbjella këtë vit dëmton investimet disavjeçare, stimulimi i foragjereve me ujitje siguron ushqim ritmik të blegtorisë për periudhën në vazhdim. Gruri ndodhet në atë fazë rritjeje që ka nevojë për lagështi. Me një fjalë, çdo bimë kërkon «hakun» e vet. Lushnja po jep shembull të mirë, duke i dalë përpara gjendjes së krijuar. Kështu duhet vepruar kudo. Njëkohësisht duhet të jemi të matur, të ujitim sot dhe të mendojmë për nesër. Jo t'i mbajmë sytë të ujëmbledhësit, por të shfrytëzojmë ujërat e lira. Ujitja me shihedhësa është më e mira por të mos harrojmë se dhe ujitja sipërfaqësore me pak ujë ka të njëjtën vlerë, duke qenë më koste më të ulët. Shumë herë të tjera e kemi provuar se pesëdhjetë freza mirë mund të ujiten me kova. Për ujitjen e bimëve duhet bërë gjithçka.

• QYTET I VJETËR, QYTET I RI, (f. 1-3). • MIQËNESË DIKJUT I «PRISHET» QETËSIA (f. 2) • EDHE STRUKTURA E SHTË NE SHERBIM TE PER-MBAJTJES (f. 3) • RRETH NGJARJEVE NE KOSOVË (f. 4).

inxhinier në Durrës

I GARI