Te mos i trembosh hatërçisë nesër Sipas botës me ajofton e diplomacisë së vërtetë në rritën e Koxes? [?] Sllavitar [?] KEMI HYRË NË STINËN E UJITJES A JEMI TË PËRGATITUR? • Sipas botës me ajofton e diplomacisë së vërtetë në ritmin e Koxes? [?] Sllavitar [?] Vërtet po afron dita e ujitjes. Kërkuesit dhe drejtuesit e fshatit po mendojnë me kohë mbi punët për furnizimin e parcelave me ujë. Koha e tanishme është tejet e çmuar, sepse edhe vonesat më të vogla në kryerjen e punimeve shoqëruese të stinës së ujitjes sjellin dëme të mëdha për bujqësinë. Nga këto ditë ne terren po dëgjohen mjaft zëra për përgatitje, por në shumë vende ende nuk ka hyrë ritmi i punës që kërkohet. Në shumë kooperativa e ndërmarrje bujqësore kanalet ujitëse nuk janë pastruar plotësisht, portat e ndarjes së ujit nuk janë riparuar, rezervuarët e vegjël nuk janë vënë në shfrytëzim, ndërsa disa stacione pompash vazhdojnë të kenë mangësi teknike. Kjo situatë kërkon jo vetëm mobilizim më të madh të forcave, por edhe kontroll të përditshëm nga drejtuesit lokalë. Uji është jetik për kulturat e stinës dhe çdo neglizhencë në këto ditë mund të paguhet shtrenjtë në rendimente. Prandaj duhet përfunduar me urgjencë çdo punë paraprake, të sigurohen mjetet, të organizohen brigadat dhe të kontrollohet me përgjegjësi shpërndarja e ujit. Problemi nuk është vetëm teknik. Ai lidhet edhe me ndjenjën e përgjegjësisë, me ndërgjegjen e secilit për të mos e lënë punën për nesër. Në bujqësi nuk pritet: dita e humbur nuk kthehet më. Kjo vlen sidomos për ujitjen, ku çdo vonesë ndikon menjëherë në zhvillimin e bimëve. Prandaj pyetja e shtruar sot është e drejtë: a jemi vërtet të përgatitur? Përgjigjja duhet dhënë me punë konkrete në çdo fshat, në çdo parcelë, në çdo kanal e në çdo pompë. Vetëm kështu stina e ujitjes do të përballohet me sukses dhe bujqësia do të marrë atë që i takon. KOSTA BARJABA sekretar i Komitetit të PPSH të rrethit të Fierit

— Një vulëse përpara mbylljes së BRPSH-së për emërtim — Sot po flitet shumë për rininë. Diskutimet e saj janë të gjalla, të hapura, herë-herë të ashpra, por kjo është shenjë e kohës. Të rinjtë po kërkojnë të shprehen lirshëm për problemet që i shqetësojnë, për mënyrën si organizohen, për rolin e tyre në shoqëri dhe për perspektivat që kanë. Megjithatë, në disa raste vihet re një prirje për t'u vënë kufij artificiale këtyre diskutimeve. Disa duan t'i orientojnë, t'i filtrojnë ose edhe t'i zëvendësojnë me formula të gatshme. Pikërisht këtu lind shqetësimi: rinia nuk ka nevojë për fjalë të bukura, por për dëgjim të sinqertë. Në diskutimet rreth BRPSH-së, rreth emërtimit dhe formave të reja të organizimit, nuk duhet vendosur asnjë vulë paraprake. Vendimi duhet të lindë nga debati i hapur dhe nga vullneti i vetë të rinjve. Çdo tentativë për të imponuar një zgjidhje para se të mbyllet diskutimi vetëm sa e dëmton besimin. Të rinjtë flasin çiltër. Kjo nuk duhet të trembë askënd. Përkundrazi, është shans për të kuptuar më mirë çfarë mendojnë ata për sot dhe për nesër. Nëse duam organizata të gjalla, duhet të lejojmë që mendimi i tyre të marrë formë natyrshëm, pa dorë të fshehtë dhe pa ngutje burokratike.

Në ekonominë e Pojës zë vend të rëndësishëm orizi. Sivjet randi i ka arritur 8.200 ha. Trif i përfunduar deri tani është i mjaftueshëm. Uji ka mjaftuar edhe në parcelat e mbjella më parë. (Vijon në faqen 2) Në sektorin Kakarri të brigadës Ahmet Mazçi dhe brigjeri Sadri Hoxha në punimet e përgatitjeve të transplantuesve sigurojnë me normë të lartë mbjelljen e misrit. (Foto: Q. Xhango - ATSH)

— Nga biliari i shkimit [?] — Shoqëronte mure e dherave njëra me tjetrën dhe e caqen rrënjës e mbjelljeve vlerat e tradicionalit. Kjo duket qartë në shumë fshatra ku njerëzit kanë trashëguar jo vetëm mënyrën e punës, por edhe ndjenjën e respektit për njëri-tjetrin dhe për të mirën e përbashkët. Këto shembuj të jetës së përditshme tregojnë se morali i punës, ndihma reciproke, mikpritja dhe ruajtja e traditës janë ende të gjalla. Në raste të vështira, banorët bëhen bashkë, ndihmojnë njëri-tjetrin në punët e stinës, në ndërtim, në riparime apo në zgjidhjen e problemeve familjare e shoqërore. Nga këto shembuj del qartë se tradita e vyer nuk është thjesht kujtim i së kaluarës, por forcë e gjallë e jetës së sotme. Ajo ndikon në edukimin e brezit të ri, në marrëdhëniet në punë e në lagje dhe në vetë mënyrën si kuptohet përgjegjësia qytetare. Prandaj ruajtja e saj është detyrë e të gjithëve. Tradita nuk pengon ecjen përpara; përkundrazi, ajo e mbështet atë kur mbështetet në vlera të shëndosha dhe në shembuj të mirë nga jeta.

Gruri po piqet, autokombajnet s'kanë pjese ndërrimi Për mungesën e grup mekanizatorëve, koha e shkurtër e punimeve dhe nevoja për të përballuar me sukses korrje-shirjet, po lind shqetësimi se sa të gatshme janë autokombajnet. Në shumë vende mungojnë pjesë ndërrimi të domosdoshme, goma, rripa, filtra e artikuj të tjerë. Kjo vë në rrezik ritmin e punës në ditët vendimtare të korrjes. Shqetësimi i ngritur në këtë letër lidhet me faktin se edhe aty ku makinat janë në gjendje pune, rezervat teknike janë të pakta. Mjafton një defekt i vogël që autokombajna të dalë jashtë pune për ditë të tëra. Kjo nuk mund të pranohet në një periudhë kur çdo orë është me vlerë. Redaksia bën thirrje që organet përkatëse të marrin masa të menjëhershme për furnizimin me pjesë ndërrimi dhe për organizimin e shërbimeve teknike në terren, në mënyrë që gruri i pjekur të mos mbetet në arë.

Një grup artistësh të rinj u nis për në Turqi për të marrë pjesë në veprimtari artistike dhe për të dhënë koncerte e shfaqje për publikun vendas. Vizita synon të forcojë lidhjet kulturore dhe shkëmbimet artistike mes dy vendeve. (Foto: Q. Xhango - ATSH)