Deklarat e Shoqes Botoligjike Shqiptare

Dikja po lëviz për mirë, por është fillimi... — KORCE — Nga vëzhgimi në park tek kafeja, nga dita e diskutimit e së enjtes ekonomike me shamin e kooperativës bujqësore deri te komentet për furrat e bukës, në çdo bisedë qytetarët e Korçës janë të prirur drejt një gjëje: të bëhet më shumë për bukën e gojës. Ka ditë që ndërmarrjet mezi nxjerrin prodhimin e planifikuar, ka fshatra ku ende drithi nuk është sistemuar si duhet dhe ka edhe një ndjesi të përgjithshme se puna ka humbur ritmin e saj të vjetër. Por, përtej fjalëve, ndihet se diçka po lëviz. Në qytet flitet për një kthim të vëmendjes tek prodhimi, tek rendi e tek disiplina. Në ndërmarrje kërkohet më shumë përgjegjësi dhe më pak justifikime. Në bujqësi po bëhen llogari të reja për farën, plehun, ujitjen dhe për dorën e punës. Disa thonë se kjo është vetëm një nisje e vogël, të tjerë e quajnë shenjë të mirë; por të gjithë bien dakord se pa u kthyer punës seriozisht, fjala mbetet fjalë. Qytetarët kërkojnë më shumë qartësi në furnizime, më shumë kujdes për tregun dhe më pak rrëmujë në shpërndarje. Në lagje përmenden radhët, mungesat, vonesat dhe shqetësimi që sjell pasiguria e përditshme. Edhe aty ku ka dëshirë për të bërë më mirë, ndjehet nevoja për organizim, për drejtim dhe për bashkëpunim më të mirë mes hallkave. Këto ditë, Korça duket se po i kthehet bisedës së punës. Jo me bujë, por me një lloj këmbënguljeje të heshtur. Kjo s'është ende zgjidhje. Është fillimi. Dhe fillimi ka vlerë vetëm po u shndërrua në ritëm, në prodhim dhe në përmirësim të jetës së njerëzve.

Nga prof. dr. Llazar Xhuveli

— SHKODER — Xhaxhi me një bicikletë të vjetër, peshën e viteve mbi shpinë dhe një trastë të zbehtë në timon, ndalet para një dyqani gjysmë të zbrazur. Njerëzit vështrojnë listat e çmimeve, pyesin për vaj, për sheqer, për sapun, për bukë. Dikush tund kokën, dikush shan me zë të ulët, dikush largohet pa folur. Në Shkodër, pyetja e ditës është e thjeshtë dhe e rëndë: kur do të punohet? Në fabrikë, në punishte, në magazinë e në zyrë, po ndjehet mungesa e ritmit. Ka orë të humbura, vonesa, mungesa përgjegjësie dhe një farë mpirjeje që e zgjat ditën pa e mbushur me rezultat. Njerëzit flasin për nevojën e kthimit te rregulli, te norma, te fjala e mbajtur. Ata thonë se pa punë nuk vjen as buka, as furnizimi, as qetësia. Qyteti jeton me një lloj pritjeje të lodhur. Tregu është i trazuar, shërbimet mezi mbahen, ndërsa familjet bëjnë llogari të ngushta për të përballuar ditën. Megjithatë, ka edhe zëra që kërkojnë të mos humbet besimi, që t'i kthehemi punës me seriozitet e pa zhurmë. Pyetja mbetet pezull jo si ankesë, por si thirrje: kur do të punohet? (Vijon në faqen 2)

— ELBASAN — (Vijon në faqen 2)

(Vijon në faqen 3)

Delegacioni bisedoi me shokun Ramiz Alia dhe kryeministrin Adil Çarçani Në Peqin Komiteti Ekzekutiv i Këshillit popullor të rrethit të Peqinit mori nën administrim qytetin e Kshtajës të djeshëm parafabrikimin e qytetit të ndërmarrjeve. Vepra e kongresit të fundit, puna e qeverisë dhe e organizatave shoqërore dhe veprimtaria e vetë punonjësve po tërheqin vëmendjen e delegacionit. Në takim u bisedua për zhvillimin ekonomik të vendit, për vështirësitë e tanishme dhe për mundësitë e bashkëpunimit me organizmat financiare ndërkombëtare.

(Vijon në faqen 3)