Nga Pëllumb Xhufi Përballë një situate të vështirë ekonomike e shoqërore dhe nën peshën e trysnive që i vijnë njëkohësisht nga shumë drejtime, vendi ynë po hyn në një fazë të re të zhvillimeve. Kjo fazë kërkon jo vetëm qartësi politike, por edhe njerëz të aftë, me energji, me kulturë dhe me përgjegjësi të lartë qytetare. Në kushtet e sotme, ku problemi kryesor është dalja nga vështirësitë dhe krijimi i perspektivës, çështja e kuadrove merr një rëndësi të veçantë. Nuk mjafton të flasim për ndryshime; duhet që këto ndryshime të mishërohen në sjellje, në mendësi dhe në mënyrën e drejtimit. Kërkesa për kuadro të reja nuk është modë, as lëshim ndaj një presioni të çastit. Ajo buron nga nevoja reale për njerëz që kuptojnë kohën, që dinë të komunikojnë me masat, që e njohin punën, që nuk tremben nga përgjegjësia dhe që janë të gatshëm të japin llogari. Shpesh, kur flitet për rinovim, mendohet vetëm për moshën. Por koha kërkon më tepër se kaq: energji krijuese, mendje të hapur, aftësi për të bashkuar dhe jo për të përçarë, kulturë shtetërore dhe ndjenjë të interesit publik. Ka të rinj që i kanë këto cilësi, por ka edhe të tjerë që, megjithëse më të moshuar, mund të jenë po aq të vlefshëm nëse kanë vizion dhe përgjegjësi. Prandaj kriteri i parë duhet të jetë aftësia. Emërimet formale, zëvendësimet për sy e faqe, apo qarkullimi i njerëzve pa kriter nuk i shërbejnë askujt. Duhet guxim për të zgjedhur më të mirët dhe ndershmëri për të mos mbajtur në poste njerëz që nuk i përgjigjen detyrës. Rinovimi i kuadrove lidhet ngushtë edhe me moralin publik. Në kohë të vështira, njerëzit kërkojnë shembull personal, thjeshtësi, korrektesë, gatishmëri për të dëgjuar dhe për të pranuar gabimet. Autoriteti nuk buron më thjesht nga posti, por nga sjellja dhe nga aftësia për të fituar besimin e njerëzve. Në këtë kuptim, përgjegjësia e organizatave partiake, e institucioneve shtetërore dhe e kolektivave të punës është e madhe. Ato duhet të ndihmojnë në evidentimin e njerëzve me aftësi, të krijojnë mundësi për ngritjen e tyre dhe të shmangin frymën e servilizmit e të mbylljes. Sot nuk ka vend për vetëkënaqësi. Çdo drejtues duhet ta pyesë veten nëse është në lartësinë e kohës, nëse di të dëgjojë, të bindë, të organizojë e të veprojë. Aty ku mungojnë këto cilësi, ndryshimi bëhet i pashmangshëm. Koha kërkon energjitë dhe mençurinë e kuadrove të reja. Të reja në moshë kur është e mundur, por patjetër të reja në mendësi, në kulturë politike, në përgjegjësi dhe në përkushtim ndaj interesave të vendit. DHE NJË HERË RRETH TEMËS: PSE DUHET KOOPERATIVA? ATË ZOTË NUK E JAPIN, FELLAQIT E S'BLEJNË

DHE NJË HERË RRETH TEMËS: PSE DUHET KOOPERATIVA? Jo vetëm në kafene e në mjedise të tjera, por edhe në shtyp e në tribuna, po shtrohet me ngulm çështja e fatit të kooperativës bujqësore. Ka nga ata që e quajnë atë të kapërcyer, ka të tjerë që mendojnë se toka duhet ndarë menjëherë, dhe ka edhe nga ata që kërkojnë rrugë të ndërmjetme. Për ne çështja duhet parë me gjakftohtësi. Bujqësia shqiptare nuk mund të çohet përpara me improvizime. Ajo kërkon mekanizim, ujitje, farëra, plehra, shërbime veterinare, rrugë, magazina e treg. Të gjitha këto janë më të mundshme në një ekonomi të organizuar se sa në qindra e mijëra ngastra të vogla. Kooperativa nuk është vetëm një formë pronësie; ajo është edhe një mënyrë organizimi e punës dhe e jetës ekonomike në fshat. Ajo ka pasur mangësi, burokratizëm, nivelim e padrejtësi, por këto nuk provon se vetë kooperativa është e gabuar. Tregon se ajo duhet reformuar, demokratizuar dhe vënë më shumë në shërbim të interesit të kooperativistit. Ndarja e tokës, nëse bëhet pa studim e pa mbështetje materiale, mund të sjellë copëzim, rënie të prodhimit dhe pasoja shoqërore. Fshati nuk ka nevojë për aventura. Ai ka nevojë për siguri, për interes ekonomik dhe për perspektivë. Në vend që të shpallim fundin e kooperativës, duhet të mendojmë si ta bëjmë atë më të drejtë e më të leverdishme. Si të rritet pjesëmarrja e anëtarëve në vendimmarrje, si të lidhet më fort puna me shpërblimin, si të nxitet iniciativa dhe si të hiqen pengesat administrative. Në këtë debat nuk duhet të dominojnë sloganet. Duhet të flasin faktet, përvoja dhe përgjegjësia. Fshati shqiptar meriton zgjidhje të mençura, jo formula të thjeshta që premtojnë shumë e japin pak. (vijon në faqen 2)

Trepesë së bashku me skepticizmin e çfarëdo dygjuhësie politike Të dashur motra e vëllezër, Në jetën e një populli ka çaste kur kërkohet jo vetëm guxim, por edhe urtësi. Ne po kalojmë një periudhë të vështirë e të mbushur me shqetësime, me mungesa, me pakënaqësi dhe me dilema të mëdha për të ardhmen. Në të tilla rrethana, fjala ka peshë të veçantë. Një fjalë e pamenduar mund të ndezë gjakrat, të krijojë armiqësi dhe të dëmtojë atë që me shumë mund është ndërtuar. Ndërsa fjala e arsyes, e maturisë dhe e dashurisë për njeriun, mund të qetësojë, të afrojë e të hapë rrugë për zgjidhje. Sot kemi nevojë t'i dëgjojmë më shumë njëri-tjetrit hallet dhe argumentet. Të mos nxitojmë të gjykojmë, të mos dyshojmë menjëherë për çdo njeri që mendon ndryshe dhe të mos biem pre e dygjuhësisë politike, e cila flet ndryshe në publik e ndryshe në prapaskenë. Skepticizmi është i kuptueshëm, por ai nuk duhet të kthehet në helm për marrëdhëniet shoqërore. Dashuria për njeri-tjetrin nuk është sentimentalizëm; është kusht për të jetuar si shoqëri dhe për të përballuar së bashku sprovat. Askush nuk fiton nga përçarja. Fitojnë vetëm ata që ushqehen me frikë, me thashetheme dhe me acarim. Ndaj, le ta mbrojmë klimën e dialogut, të respektit dhe të përgjegjësisë qytetare. Le të flasim hapur, por pa fyer. Le të kërkojmë ndryshim, por pa mohuar njeriun. Le të kundërshtojmë, por pa humbur dashurinë për njëri-tjetrin. (vijon në faqen 2)

Korespondenti ynë njofton : Mbrëmjen e djeshme në molin 1 të portit të Durrësit është ankoruar anija tregtare "Arbëria" me 18 000 tonë drithë nga SHBA-ja. Doni të ngjashëm shënohen edhe për anije të tjera që po shkarkojnë vaj, sheqer, miell e mallra të tjera ushqimore. Sipas burimeve të portit, një pjesë e ngarkesave do të dërgohet menjëherë në Tiranë dhe në qytete të tjera të vendit. Për të përballuar fluksin e punës janë mobilizuar brigada shtesë dhe mjetet e nevojshme të transportit. Autoritetet portuale bëjnë të ditur se në ditët e ardhshme priten edhe disa anije të tjera me mallra të porositura nga qeveria për të përmirësuar furnizimin e tregut. Në foto: një pamje e përgjithshme e operacioneve të shkarkimit në port. Gazetari ynë në origjinal shënon veçanërisht punën e organizuar dhe ritmin e lartë të përpunimit të anijeve. J. Xhuku.

Për disa ndryshime në ligjin për sigurimet shoqërore shtetërore dhe për pensionet Po del në botim një ligj që bën ndryshime dhe saktësime në disa dispozita të ligjit nr. 4171, datë 13.4.1966, "Për sigurimet shoqërore shtetërore në RPSSH" dhe të ligjit nr. 7703, datë 11.5.1990, "Për pensionet në RPSSH". 1. Në pikën 15 të nenit 17 të ligjit nr. 4171, datë 13.4.1966, fjalët "me përjashtim të organizatave shoqërore" hiqen. 2. Në nenin 8 të ligjit nr. 7703, datë 11.5.1990, fjalia e dytë hiqet. 3. Neni 18 i ligjit nr. 7703, datë 11.5.1990, bëhet: "Neni 18. Pension pleqërie të plotë kanë të drejtë burrat kur mbushin moshën 60 vjeç dhe kanë 35 vjet punë, gratë kur mbushin moshën 55 vjeç dhe kanë 30 vjet punë. Kur nuk plotësohen kushtet e mësipërme, pension pleqërie i pjesshëm jepet kur është mbushur mosha 60 vjeç për burrat dhe 55 vjeç për gratë dhe kur kanë jo më pak se 15 vjet punë". 4. Neni 19 i ligjit nr. 7703, datë 11.5.1990, bëhet: "Neni 19. Pension pleqërie të pjesshëm kanë të drejtë burrat kur mbushin moshën 60 vjeç dhe kanë jo më pak se 15 vjet punë, gratë kur mbushin moshën 55 vjeç dhe kanë jo më pak se 15 vjet punë". 5. Në nenin 20 të ligjit nr. 7703, datë 11.5.1990, fjalët "punonjësit e kooperativave bujqësore" zëvendësohen me fjalët "personat e siguruar". 6. Në nenin 21 të ligjit nr. 7703, datë 11.5.1990, paragrafi i parë bëhet: "Pension pleqërie të reduktuar kanë të drejtë punonjësit që kanë punuar në profesione ose në vende pune të kategorisë së parë, sipas listës që miratohet nga Këshilli i Ministrave, kur burrat mbushin moshën 55 vjeç dhe gratë 50 vjeç dhe kanë jo më pak se 20 vjet punë". 7. Neni 24 i ligjit nr. 7703, datë 11.5.1990, bëhet: "Neni 24. Pension invaliditeti të plotë kanë të drejtë personat që për shkak sëmundjeje ose dëmtimi në punë janë bërë plotësisht të paaftë për punë". 8. Neni 25 i ligjit nr. 7703, datë 11.5.1990, bëhet: "Neni 25. Pension invaliditeti të pjesshëm kanë të drejtë personat që për shkak sëmundjeje ose dëmtimi në punë janë bërë pjesërisht të paaftë për punë". 9. Neni 31 i ligjit nr. 7703, datë 11.5.1990, bëhet: "Neni 31. Pension familjar kanë të drejtë pjesëtarët e familjes së personit të siguruar ose pensionistit që vdes, kur plotësojnë kushtet e parashikuara në këtë ligj". 10. Ngarkohet Këshilli i Ministrave të nxjerrë aktet nënligjore për zbatimin e këtij dekreti. Ky dekret hyn në fuqi menjëherë. Tiranë, më 15.2.1991 Ramiz Alia

Zëdhënësi i Ministrisë së Punëve të Brendshme njoftoi se në kuadër të forcimit të rendit dhe të qetësisë publike janë marrë masa për parandalimin e veprimeve të paligjshme dhe për mbrojtjen e pasurisë shoqërore e private. Sipas njoftimit, në disa qytete janë zbuluar grupe që kanë tentuar të organizojnë vjedhje, dëmtime të objekteve dhe shpërndarje thirrjesh nxitëse. Organet e rendit kanë ndërhyrë në kohë dhe kanë vënë përpara përgjegjësisë autorët. Ministria u bën thirrje qytetarëve të ruajnë qetësinë, të mos bien pre e provokimeve dhe të bashkëpunojnë me organet kompetente për çdo rast që cenon rendin publik. Në të njëjtën kohë theksohet se çdo masë do të mbështetet në ligj dhe se askush nuk do të pengohet të shprehë mendimin e tij në mënyrë paqësore. Javer Malo